Psycholog Altea Leszczyńska

09/03/2026

Jeszcze niedawno dzieci w przedszkolu bawiły się w lekarza, strażaka, pirata albo księżniczkę.

Dziś dorośli organizują szkolenia o „transpłciowych i niebinarnych dzieciach w klasach 1–3”.

I naprawdę trudno nie zadać pytania: czy to dzieci się zmieniły, czy raczej dorośli zaczęli projektować na nie własne ideologiczne spory?

Psychologia rozwojowa od dziesięcioleci opisuje coś bardzo prostego – małe dzieci eksperymentują w zabawie z rolami, zachowaniami i wyobrażeniami.
To naturalny etap rozwoju, a nie deklaracja tożsamości.

Kiedy jednak dorosły zaczyna interpretować każdą taką zabawę przez pryzmat „tożsamości płciowej”, przestaje obserwować rozwój dziecka – a zaczyna nadawać mu etykiety.

A kilkuletnie dziecko nie potrzebuje etykiet.

Potrzebuje stabilnych dorosłych, którzy potrafią powiedzieć:
to jest zabawa, to jest rozwój i pozwólmy dzieciom być dziećmi.

Bo rolą psychologa nie jest wprowadzanie przedszkolaków w spory ideologiczne dorosłych.

Rolą psychologa jest chronić rozwój dziecka.

Altea Leszczyńska
psycholog, psychotraumatolog

06/03/2026

🌿 Gabinet Psychologiczny dla kobiet w centrum Częstochowy – zapraszam na konsultacje

Jeśli przechodzisz przez trudny czas, zmagasz się ze stresem, napięciem, trudnymi relacjami lub po prostu potrzebujesz spokojnej, bezpiecznej rozmowy – zapraszam do mojego gabinetu psychologicznego w centrum Częstochowy.

Pracuję wyłącznie z dorosłymi kobietami. Wiele z moich pacjentek przychodzi z doświadczeniem trudnych relacji rodzinnych, wychowania w domach z problemem uzależnienia lub z poczuciem przeciążenia emocjonalnego.

Oferuję między innymi:

🌿 konsultacje psychologiczne dla kobiet

🌿 terapię dla kobiet z doświadczeniem DDA i DDD

🌿 terapię traumy

🌿 terapię relacji matka – dorosła córka

Spotkania mogą odbywać się stacjonarnie w gabinecie lub online.

📍 Gabinet:

al. Jana Pawła II 70 m. 7, Częstochowa

(róg al. Jana Pawła II i ul. Kilińskiego)

📞 Tel.: 510 764 239

📧psycholog.altealeszczynska@gmail.com

📩 https://www.znanylekarz.pl/altea-leszczynska/psycholog-psychotraumatolog/czestochowa

Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia – zapraszam do kontaktu.

27/02/2026

🌿 Gabinet psychologiczny – Częstochowa Śródmieście oraz online

Jestem psychologiem i psychotraumatologiem w szkoleniu psychoterapeutycznym w nurcie integracyjno-systemowym.

Pracuję z dorosłymi kobietami
• terapia DDA
• terapia traumy rozwojowej i relacyjnej
• terapia rodzinna dla matek i dorosłych córek

Pomagam uporządkować relacje, wzmocnić poczucie własnej wartości i uwolnić się od trudnych doświadczeń z przeszłości. W spokojnej, bezpiecznej atmosferze, bez oceniania.

Śródmieście Częstochowy
Spotkania stacjonarne i online

Jeśli czujesz, że to moment, by zadbać o siebie – zapraszam 🌿

https://www.psycholog-altealeszczynska.pl

https://www.znanylekarz.pl/altea-leszczynska/psycholog-psychotraumatolog/czestochowa

Psycholog i psychotraumatolog online. Pomagam kobietom po toksycznych relacjach, z niskim poczuciem własnej wartości i lękiem przed bliskością. Wspólnie pracujemy nad spokojem, pewnością siebie i zdrowymi granicami. Terapia traumy, wsparcie emocjonalne i rozwój osobisty w atmosferze akcepta...

26/02/2026

Dziś urodziny John Bowlby – twórcy teorii przywiązania.
To on przypomniał światu coś bardzo prostego i bardzo głębokiego: że więź nie jest luksusem ani dodatkiem do rozwoju. Jest biologiczną koniecznością.
Bowlby pokazał, że kiedy dziecko płacze za matką, nie jest „rozpieszczone” ani „nadwrażliwe”. Uruchamia się w nim pierwotny system przetrwania. A kiedy dorosły płacze po stracie – dzieje się dokładnie to samo.

„Pierwszą reakcją niemowlęcia na tęsknotę za matką jest płacz. Jest to wzorzec zachowania, który człowiek dzieli z wieloma niższymi gatunkami i który jest adaptacyjny: kiedy niemowlę płacze, jego matka zwykle odpowiada, wracając do niego. Wydaje się, że nie ma powodu, by wątpić, że to właśnie ten system reakcji jest aktywowany u dorosłego człowieka, który jest w żałobie. Sytuacja nagłej samotności wywołuje w nim starożytną instynktowną reakcję. Chociaż mogłoby to urazić jego poczucie rzeczywistości, gdyby był świadomy jego pochodzenia i funkcji, kiedy płacze, pogrążony w żałobie dorosły reaguje na stratę tak, jak dziecko na tymczasową nieobecność matki.”

To zdanie zmienia sposób patrzenia na łzy. Na tęsknotę. Na rozpacz po rozstaniu. Nie jest to słabość. To przywiązanie.
Dziękujemy za język, który pozwala lepiej rozumieć dzieci i dorosłych, którzy wciąż noszą w sobie swoje wewnętrzne dziecko.

26/02/2026

Coraz częściej w gabinecie słyszę o trudnych relacjach między dorosłymi córkami a ich mamami.
O żalu za dzieciństwo, o poczuciu bycia niezrozumianą, o rozmowach, które zamiast zbliżać, kończą się napięciem albo milczeniem.

To relacja bardzo szczególna. Z jednej strony bliska, z drugiej często pełna niewypowiedzianych emocji. Wiele kobiet mówi: „chciałabym mieć z mamą lepszy kontakt, ale nie wiemy już, jak ze sobą rozmawiać”. Albo: „jest między nami tyle historii, że trudno zacząć od nowa”.

Dlatego postanowiłam wyjść naprzeciw tym doświadczeniom i wprowadzam nową formę pracy: krótkoterminową terapię rodzinną online dla dwóch osób – matki i dorosłej córki.
To przestrzeń do rozmowy w bezpiecznych warunkach, z uważnością na emocje, granice i potrzeby obu stron. Bez szukania winnych, bez „rozliczania się” z przeszłości, za to z próbą zrozumienia siebie nawzajem tu i teraz.

Nie chodzi o to, by nagle stać się „idealnie bliskimi”. Czasem celem jest spokojniejszy kontakt, czasem większa jasność granic, a czasem po prostu możliwość powiedzenia rzeczy, na które wcześniej nie było miejsca.

Jeśli czujesz, że relacja z mamą lub z córką jest dla Ciebie ważna, ale jednocześnie trudna i obciążająca, być może to jest dobry moment, żeby spróbować inaczej.

Szczegóły znajdziesz w opisie oferty na portalu Znany Lekarz.
W razie pytań zapraszam do kontaktu w wiadomości prywatnej.

https://www.znanylekarz.pl/altea-leszczynska/psycholog-psychotraumatolog/czestochowa

23/02/2026

23 lutego – Dzień Walki z Depresją

Depresja często nie wygląda tak, jak się jej spodziewamy. Nie zawsze są to łzy i zamknięcie w domu. Często to przewlekłe zmęczenie, obniżony nastrój i poczucie, że codzienne sprawy wymagają coraz większego wysiłku.

Wiele osób zmagających się z depresją funkcjonuje na zewnątrz poprawnie. Pracują, zajmują się domem, są dla innych wsparciem. Jednocześnie w środku doświadczają pustki, przytłoczenia i spadku energii.

Jeśli od dłuższego czasu masz poczucie, że życie straciło kolor, trudniej Ci się cieszyć, a wszystko wymaga nadmiernego wysiłku, to ważny sygnał, by zatrzymać się i przyjrzeć temu, co się z Tobą dzieje.

Depresja jest chorobą, a nie oznaką słabości. Wsparcie psychologiczne i psychoterapia pomagają stopniowo odzyskiwać równowagę oraz kontakt ze sobą.

Jeśli znasz kogoś, komu ten temat może być bliski, możesz udostępnić ten post. Czasem zwykłe przypomnienie, że nie trzeba radzić sobie w samotności, ma realne znaczenie.

Jeśli to, co czytasz, jest Ci bliskie, pamiętaj, że są miejsca i osoby, które potrafią towarzyszyć w drodze do poprawy samopoczucia. Wsparcie jest dostępne, także online.

https://www.znanylekarz.pl/altea-leszczynska/psycholog-psychotraumatolog/czestochowa

21/02/2026

Międzynarodowy Dzień Psychologa to dobra okazja, żeby powiedzieć wprost:
psychologia nie polega na „naprawianiu ludzi” ani dawaniu gotowych recept.

To uważne towarzyszenie w realnym życiu – w relacjach, lęku, wstydzie, zagubieniu.
Praca z tym, co jest, a nie z tym, co „powinno być”.

W gabinecie spotykam kobiety zmęczone byciem ciągle silnymi.
Tu można na chwilę przestać udawać, że wszystko jest w porządku.

Jeśli coś w Tobie woła o uwagę i ulgę – to nie słabość. To odwaga.

Przyjmuję pacjentki online i stacjonarnie w Częstochowie.

21/02/2026

Międzynarodowy Dzień Psychologa to dobra okazja, żeby powiedzieć wprost, czym psychologia jest, a czym nie jest.

Psychologia nie polega na „naprawianiu ludzi”, dawaniu gotowych recept ani moralizowaniu.
To nie są szybkie cuda ani obietnice natychmiastowych przemian.

Psychologia to uważne towarzyszenie drugiemu człowiekowi w jego realnym życiu.
W relacjach, lękach, wstydzie, złości, poczuciu zagubienia.
To praca z tym, co jest, a nie z tym, co „powinno być”.

W gabinecie spotykam kobiety zmęczone byciem ciągle silnymi i „ogarniętymi”.
Psychologia zaczyna się tam, gdzie można na chwilę przestać udawać, że wszystko jest w porządku.

Ten zawód wymaga wiedzy, odpowiedzialności i pokory.
Bo pracujemy bardzo blisko czyjegoś życia.

Jeśli jesteś w miejscu, w którym coś w Tobie woła o uwagę, zmianę, ulgę - to nie jest słabość.
To jest moment odwagi.

Przyjmuję pacjentki online oraz stacjonarnie w Częstochowie

https://www.znanylekarz.pl/altea-leszczynska/psycholog-psychotraumatolog/czestochowa

16/02/2026

Między „prawem do wyboru” a realnymi konsekwencjami dla psychiki

Wywiad Pierwszej Damy udzielony wczoraj uruchomił kolejną falę dyskusji o aborcji, in vitro i decyzjach dotyczących rodzicielstwa. To są tematy, które w mediach często przedstawia się w skrócie: „prawo do wyboru”, „prawo do procedur”, „osobista decyzja”.

Z perspektywy psychologicznej taki język jest zbyt uproszczony. Decyzje dotyczące życia i rodzicielstwa mają realne konsekwencje dla psychiki kobiet, mężczyzn i całych rodzin. To nie są jednorazowe „wybory”, które zamykają się w jednym momencie. Ich skutki wracają po miesiącach i latach – w postaci poczucia straty, napięcia w relacjach, trudności emocjonalnych, a czasem głębokiego kryzysu sensu.

W gabinecie widać wyraźnie, jak bardzo w momentach granicznych potrzebne jest wsparcie bliskich, obecność drugiego człowieka i poczucie, że nie jest się z tym samemu. Decyzje podejmowane w izolacji, pod presją czasu lub społecznych haseł, często obciążają psychicznie na długo.

Jednocześnie doświadczenie niepłodności to realne cierpienie, którego nie wolno bagatelizować. Wsparcie psychologiczne w takich sytuacjach jest konieczne. Warto jednak uczciwie mówić o tym, że nie każde dostępne rozwiązanie jest emocjonalnie neutralne i że różne drogi do rodzicielstwa niosą różne konsekwencje dla relacji, tożsamości i późniejszego funkcjonowania rodziny.

W debacie publicznej zbyt rzadko mówi się o odpowiedzialności i długofalowych skutkach decyzji. Skupiamy się na tym, co „wolno”, a znacznie rzadziej na tym, co pomaga ludziom budować stabilne życie, bezpieczne relacje i dojrzałe rodzicielstwo. A to właśnie te elementy – stabilność, odpowiedzialność, obecność drugiego człowieka – są fundamentem zdrowia psychicznego.

Dobrze byłoby, gdyby rozmowa o aborcji, in vitro i rodzicielstwie nie kończyła się na medialnych deklaracjach, ale uwzględniała realne doświadczenia ludzi, z którymi potem spotykam się w gabinecie. Bo to tam widać, że za publicznymi hasłami stoją bardzo konkretne, często trudne historie.

14/02/2026

Kto powinien płacić na pierwszej randce? Niewygodna prawda o dojrzałości relacyjnej.

Wokół pierwszej randki narosło mnóstwo ideologii: że „rachunek po równo”, że „nie wypada oczekiwać, że mężczyzna zapłaci”, że „każdy za siebie, bo równość”.
Z perspektywy psychologii relacji to nie jest neutralne. To jest komunikat o tym, jak rozumiemy role, odpowiedzialność i inicjatywę.

Pierwsza randka to sytuacja symboliczna. Pokazuje, czy ktoś potrafi wziąć odpowiedzialność za zaproszenie, czy umie zadbać o ramy spotkania i czy nie chowa się za hasłami, które mają przykryć brak decyzyjności.

Jeżeli mężczyzna zaprasza kobietę na randkę i od razu „dzieli rachunek”, to nie jest to dowód nowoczesności. To często sygnał unikania roli inicjatora i lęku przed wzięciem odpowiedzialności za gest zaproszenia.
Zapraszasz – bierzesz na siebie koszt zaproszenia. To element elementarnej kultury relacyjnej, nie „opresja”.

Z drugiej strony: dojrzała kobieta nie idzie na randkę „na darmową kolację”. Jeśli spotkanie ma być lekkie i neutralne, wystarczy kawa lub herbata. Jeśli czuje dyskomfort wobec gestu zapłacenia – może zaproponować partycypację. Ale robienie z mężczyzny bankomatu jest tak samo niedojrzałe, jak udawanie, że gest zaproszenia „nic nie znaczy”.

Problemem nie jest to, kto zapłaci.
Problemem jest to, że wiele osób chce relacji bez ról, bliskości bez odpowiedzialności i zaangażowania bez kosztu.

30–40 lat temu nikt nie prowadził wojen światopoglądowych o to, kto płaci na pierwszej randce. Były role, była inicjatywa i była jasność gestów. Dziś zamiast rozmawiać o dojrzałości relacyjnej, kłócimy się o rachunek.

Psychologicznie: relacje nie budują się na hasłach. Budują się na konkretnych zachowaniach.

Skoro kiedyś nikt nie miał problemu z tym, kto płaci na pierwszej randce, to dlaczego dziś dorosłych ludzi paraliżuje rachunek na stoliku?

Czasy się zmieniły, odpowiedzialność i dojrzałość w relacjach nie musiały.

08/02/2026

Decyzją Kolegium Redakcyjnego Dziennika Zachodniego otrzymałam nominację do tytułu Osobowość Roku 2025 w Kategorii Kultura 🤗