Maja Wyremblewska, psycholog

04/05/2026

Czasem naprawdę nie wiadomo, w którą stronę iść.

Stoisz.
Myślisz.
Kręcisz się wokół tych samych pytań.

I nic nie jest do końca jasne.

I wtedy dzieje się coś ważnego…

Pojawia się druga osoba.
Słowo.
Historia.
Inspiracja.

I nagle robi się trochę jaśniej.

Nie dlatego, że ktoś daje gotową odpowiedź.
Tylko dlatego, że coś w środku zaczyna się poruszać.

Zaczynasz czuć.
Widzieć inaczej.
Łapać swoją własną drogę.

Właśnie tak było na dzisiejszym Inspirowniku.

Tym razem naszą liderką była Asia.
Było dużo ćwiczeń.
Dużo wzruszeń.
Dużo wspomnień, które coś w nas otwierały.

I znów okazało się, że kiedy kobiety spotykają się w życzliwości tworzy się piękna wymiana.

Pojawia się przestrzeń.
Na siebie.
Na prawdę.
Na zmianę.

A jakie będzie kolejne spotkanie?

To się okaże.

Bo każde jest inne.
Tak jak każda z nas.

Ale jedno jest pewne —
8 czerwca (wyjątkowo w drugi poniedziałek!) widzimy się znowu.

W naszym kobiecym gronie,
do którego zawsze możesz dołączyć.
Chcesz być z nami ???
Zapisy 663-633-698

Cudowności dla Was,
Maja

04/05/2026

Najpierw przyszła izolacja.
Ta, która nie jest karą tylko zaproszeniem.
Do tego, żeby w końcu usłyszeć siebie.
Odciąć to, co ciągnie w dół.
Zobaczyć, kto naprawdę jest „mój”, a kto tylko zajmuje miejsce.

I właśnie tam… zaczęły rosnąć skrzydła.
Ciche, jeszcze niepewne, ale moje.
Takie, które nie pytają o pozwolenie.
Tylko lecą tam, gdzie chcę.

A potem pojawił się zachwyt.
Nad światem. Nad życiem. Nad sobą.
Nad tym, że kiedy przestaję się tłamsić,
to naprawdę zaczynam oddychać.

I przyszło coś jeszcze ważniejszego…
Akceptacja.
Nie „kiedyś będę wystarczająca”.
Tylko teraz. Już.
Ze wszystkim, co we mnie niedoskonałe i prawdziwe.

Uczę się być dla siebie dobra.
Uczę się siebie nie zdradzać.
Uczę się zakochiwać w tym miejscu, w którym jestem.

A na końcu przyszło ukojenie.
Nakarmienie duszy.
Zgoda na zmiany.
Na to, że życie mnie prowadzi nie przeciwko mnie.

I że z każdym rokiem jestem bardziej elastyczna,
bardziej świadoma, bardziej… moja.

Bo wszystko, naprawdę wszystko,
może służyć mojemu dobru jeśli tylko przestanę z tym walczyć.

Cudowności dla Was, Maja

03/05/2026

Prawdziwa kobiecość hmmmm?

To ta, która przestaje się ścigać…
Z innymi.
Z wyobrażeniami.
Z tym, „jaka powinna być”.
Przestaje udowadniać.

To ta, która już nie potrzebuje być idealna.
Ani najmocniejsza.
Ani zawsze poukładana.

To ta, która pozwala sobie być.

Raz czuła.
Raz zmęczona.
Raz pełna energii.
Raz wątpiąca.

I nie odbiera sobie przez to wartości.

Bo kobiecość to nie jest rola do odegrania.
To nie jest lista oczekiwań.

To coś żywego.
Zmiennego.
Prawdziwego.

I kiedy przestajesz udowadniać…
pojawia się coś bardzo ważnego.

Ulga.
Spokój.
Bycie bliżej siebie.

Bez napięcia.
Bez porównywania.
Bez walki.

I właśnie w takiej przestrzeni spotykamy się na Inspirowniku.
4 maja. Możesz do nas dołączyć. Zapraszamy.

Tam nie trzeba niczego udowadniać.
Można po prostu być.
Prawdziwie.

Cudowności dla Was,
Maja

03/05/2026

Tu i teraz dla Was 🦋

02/05/2026

Ile razy w relacji pojawia się cisza…
która nie jest spokojem, tylko niedopowiedzeniem. Ucieczką, lękiem, wstydem…

Ile razy ktoś czeka, aż druga osoba się domyśli.
Zobaczy.
Poczuje bez słów.

„Powinien wiedzieć.”
„Gdyby kochała, to by zrozumiała.”

Tylko że…

miłość to nie czytanie w myślach.

To mówienie.
Czasem nieidealne.
Czasem nieporadne.
Ale prawdziwe.
Czasem pełne wstydu i niepewności o tym jak zareaguje droga osoba.

To odwaga, żeby powiedzieć:
„to mnie zabolało”
„tego potrzebuję”
„tu jest mi trudno”
Ale też kocham Cię, pragnę, potrzebuję, boję się stracić….

Bo kiedy nie mówimy…
druga strona tworzy własną wersję historii. Często zupełnie niezgodną z prawdą…

I zaczynają się domysły.
Interpretacje.
Oddalanie się.

A przecież tak wiele można zatrzymać jednym zdaniem.

Nie perfekcyjnym.
Nie wyuczonym.

Tylko szczerym.

Bo komunikacja, szczerość to podstawa relacji.
To jest decyzja, że chcę być widziana, słyszana i chcę widzieć i Ciebie słyszeć.

Że zamiast zgadywać… wybieram mówić.
Zamiast się domyślać… wybieram pytać.

I to nie zawsze jest łatwe.
Ale to jest prawdziwe.

A prawda buduje piękniej niż najpiękniejsze domysły.

Cudowności dla Was,
Maja

02/05/2026

Cieszę się na wspólną współpracę ☀️

Kochani!

Po latach poszukiwań i starań mam dla Was cudowną wiadomość. Już po majówce w Pracowni pojawi się nowa twarz.
Wspaniała Pani psycholog zajmująca się dziećmi i młodzieżą. Nawet bardzo małymi dziećmi!

Żaklina Popiel na razie będzie można spotkać się z nią w Pracowni w środy!
Zapraszamy do zapisów pod numerem tel. 509281707.
Możecie też pisać na FB pracowni.
Powitajcie ją udostępniając, polubiajac post i przekazując dobre wieści dalej❤️

A tu troszkę informacji o Żaklinie.

Psycholog z 15-letnim doświadczeniem zawodowym, specjalizująca się w pracy z dziećmi i młodzieżą.
Absolwentka Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz Studium Socjoterapii i Psychoterapii Dzieci i Młodzieży Krakowskiego Centrum Psychodynamicznego.
​Posiada szerokie kompetencje praktyczne zdobyte m.in. w pracy w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii oraz poprzez wieloletnią współpracę z licznymi placówkami oświatowymi (szkoły, przedszkola). Prowadzi własny gabinet psychologiczny, odpowiadając na specyficzne potrzeby lokalnej społeczności na pograniczu województw śląskiego i opolskiego.

​Swoją pracę terapeutyczną opiera na paradygmacie psychodynamicznym i regularnie poddaje ją superwizji, co gwarantuje najwyższe standardy etyczne i merytoryczne. Ekspertka w zakresie diagnozy i wsparcia młodego pacjenta w kryzysie, łącząca rzetelną wiedzę akademicką z wieloletnią praktyką w wymagających środowiskach wychowawczych.

Cieszę się, że z nami jesteś.
Cudowność Maja Wyremblewska, psycholog

01/05/2026

Macierzyństwo ma więcej niż jedną twarz.
Tylko rzadko się o tym mówi.

Nauczono nas jednego obrazu:
ciąża, dziecko, dom… i dopiero wtedy „jesteś matką”.

A życie jest bardziej prawdziwe niż schemat.

Bo można urodzić dziecko…
i wciąż uczyć się bycia matką.

I można nie mieć dzieci…
a nosić w sobie tę jakość każdego dnia.

Macierzyństwo to nie tylko biologia.
To sposób bycia z drugim człowiekiem.

To:
obecność, która koi
czułość, która nie ocenia
siła, która chroni
i mądrość, która pozwala odejść, kiedy ktoś rośnie.

Są kobiety, które matkują swoim dzieciom.
Są takie, które matkują dzieciom partnera.
Są takie, które robią to w pracy, w relacjach, w przestrzeniach, które tworzą.
Są takie, które uczą się być matką… dla siebie.

I żadna z tych dróg nie jest gorsza. Jest inna.

Bo prawda jest niewygodna, ale uwalniająca:
można mieć dzieci i nie dawać tej jakości.
Można ich nie mieć… i dawać ją światu pełnymi garściami.

Więc jeśli Twoja droga wygląda inaczej niż „powinna”…
to może właśnie dlatego jest Twoja. Stworzona przez Ciebie i dla Ciebie. I pewnie nie zawsze do końca zrozumiała.

I może nie chodzi o to, żeby się dopasować.
Tylko żeby zobaczyć wartość w tym, co już w Tobie jest.

Bo macierzyństwo to nie jeden scenariusz.
To wiele sposobów kochania.

Jak widzicie nadal pracuje dla mnie livie z Darią.. ciągle możecie go zobaczyć na profilach naszych.

Cudowności dla Was, Maja

01/05/2026

To jest moja a to Twoja odpowiedzialność i potrafię Ci to zakomunikować.

Idealne po majówce i „ wspólnym, dobrym czasie”
I po wszelkich majówkowych kłótniach
Na tym warsztacie będziemy:
• ćwiczyć komunikację – prostą, prawdziwą
• uczyć się mówić o tym, co czujemy i czego potrzebujemy
• rozpoznawać, co jest moją odpowiedzialnością, a co już należy do drugiej osoby
• szukać języka, który nie jest ani agresywny, ani uległy tylko autentyczny

📅 11 maja (poniedziałek)
⏰ 17:00–20:00
💰 200 zł

📍 Miejsce:
Pracownia Psychoterapii i Pracy z Ciałem
ul. Waszyngtona 33/2, Częstochowa
Zapisy SMS pod numer 663633698 z nazwą warsztatu

30/04/2026

Kwiecień był intensywny..
Dużo się wydarzyło.

Wystąpienie w Scaucie z natelly_activewear
Live o Balincie z Irkiem z Psychoterapia Gawkowski
Live o stawaniu się matką z Dariąpanijoga_dariazaradkiewicz
Uwalnianie emocji dźwiękiem z Dźwięki Emocji
Inspirownik.
Warsztat „Granice bez poczucia winy”.
Mnóstwo przemyśleń Mai, losowań kart, rolek informacyjnych.

Były święta.
Moje imieniny.
Podróże.
Spotkania z przyjaciółmi.

Były godziny sesji.
Godziny uczenia się nowych rzeczy.
Systemów, fakturowania, bycia „tu i teraz” i „ogarniania życia” jednocześnie.

Było też coś jeszcze.

Dużo dobra.
Dużo poruszeń.
Ale też hejt.
Złość.
Niezrozumienie.

Tak wygląda życie.
Naprawdę.

I w tym wszystkim…
gdzieś między jednym wydarzeniem a drugim…

minęło 7 lat. ( na początku kwietnia)

7 lat od momentu, kiedy powstała Pracownia.

7 lat bycia z ludźmi. ( na Waszyngtona, bo jako psycholog dużo, dużo więcej …)
W różnych składach.
W różnych emocjach.
W różnych etapach życia.

Ale cały czas w tej samej intencji.

Autentyczności.
Uważności.
Miłości do człowieka.

Pracownia to nie jest tylko miejsce.
To kawałek mnie.

I tak są momenty zwątpienia.
Takie bardzo ciche. A czasem takie, że nawet tu o nich krzyczę, kiedy pojawia się myśl:
czy to ma sens?

Kiedy przychodzi zmęczenie.
Albo marzenie o czymś prostszym.

Małej chatce w lesie.
Z ludźmi, którzy przychodzą naprawdę rozmawiać.
Nie oceniać.
Nie wkładać w ramki.

Po prostu być.

A jednak…

jestem tu.
7 lat później.

I to coś znaczy.

Dziękuję Wam za te 7 lat.
Za obecność.
Za zaufanie.
Za to, że chcecie być w tej przestrzeni razem ze mną.

A jeśli czujecie, że chcecie wesprzeć mnie i moje dalsze działania –
możecie to zrobić na
buycoffee.to/terapiamaja

To też ma znaczenie.
Uwierzcie mi, że składam tam pieniądze na kolejny ważny projekt dla Was …

Cudowności dla Was, dziękuję, że jesteście.

Maja

29/04/2026

Wczoraj z Darią miałyśmy przyjemność prowadzić dla Was live o macierzyństwie i o procesie stawania się Matką.

I już na samym początku wybrzmiało coś ważnego.
Że macierzyństwo nie jest jednym momentem.
Nie jest jednym „kliknięciem”.
Nie jest jedną definicją.

To proces.

Czasem bardzo powolny.
Czasem trudny do uchwycenia.
Czasem pełen sprzecznych uczuć.

Bo nie każda kobieta może zostać mamą biologicznie.
Nie każda od razu czuje się mamą, nawet jeśli nią została.
I nie każde macierzyństwo wygląda tak, jak w obrazkach, które znamy z zewnątrz.

Poród bywa piękny, ale bywa też trudny.
Połóg bywa czuły, ale bywa też wymagający i wyczerpujący.

I to wszystko jest częścią prawdy.

Bez idealizowania.
Bez porównywania.
Bez presji, że „powinno być inaczej”.

Bo tu naprawdę nie ma wyścigu.
Nie ma jednej dobrej wersji.
Nie ma tempa, które trzeba nadrobić.

Jest za to czas.
Cierpliwość.
Szacunek do siebie.
Miłość, która nie wymaga perfekcji.

I zrozumienie, że proszenie o pomoc nie jest słabością.
Zmęczenie nie jest porażką.
Wahanie nie jest brakiem kompetencji.

To jest człowieczeństwo.

I niezależnie od tego, jaką drogą idziesz w stronę macierzyństwa albo już nią idziesz…
Twoje serce wie o Twoim macierzyństwie realnym lub duchowym najwięcej.
I ono ma ogromną pojemność.

Większą, niż czasem potrafisz w sobie zobaczyć.
I większą niż potrafią dostrzec Ci którzy najczęściej się w Twoją drogę do stawania się Matką wtrącają.

Cudowności dla Was, dziękuję Dario, za wspólną rozmowę w tak ważnym temacie❤️
Maja

29/04/2026