Specjalistyczny Gabinet Terapii i Profilaktyki Uzależnień Monika Wróbel

01/03/2026

Miłej niedzieli 🙂

26/02/2026

Dziś miałam przyjemność poprowadzić szkolenie dla członków Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Łazach.
To było spotkanie pełne merytorycznej pracy, wymiany doświadczeń i ważnych rozmów o realnych wyzwaniach, z jakimi mierzą się osoby działające w obszarze profilaktyki i rozwiązywania problemów uzależnień. Rozmawialiśmy o skutecznych formach wsparcia, procedurach, motywowaniu do leczenia. 💙

26/02/2026

Kompulsywne kupowanie. Jak pracuje nasza dopamina i dlaczego daje nam to tak dużo przyjemności? https://stopuzaleznieniom.pl/uzaleznienia-behawioralne/czy-mam-problem/objawy-uzaleznien-behawioralnych/zakupy-dopamina-i-stan-wiecznej-przyjemnosci-czyli-o-kulturze-konsumpcji/?fbclid=IwVERDUAQMwJNleHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZAwzNTA2ODU1MzE3MjgAAR7iWgSepiekFlRULjJc0vX_SyRDiJVTv5A4GOu-xb9iQy0f8tcE7Q-xN2ThuQ_aem_C8XJiETC1fCBg36wLxHpXg

Mechanizm łagodzenia różnych nieprzyjemnych stanów emocjonalnych jest bardzo ważny w rozwoju czy w przebiegu uzależnienia od zakupów – i to jest istotne, jeżeli chcielibyśmy zastosować jakieś środki samopomocy

25/02/2026

Mechanizm iluzji i zaprzeczenia w alkoholizmie to taki „wewnętrzny system ochronny”, który ma pomóc nie czuć lęku, wstydu czy poczucia winy.
Osoba pijąca zaczyna: umniejszać problem („Przecież nie piję codziennie”)
usprawiedliwiać się („Każdy po pracy musi się odstresować”)
porównywać się z innymi („Są tacy, co piją więcej”)
obiecywać kontrolę („W każdej chwili mogę przestać”)
To nie jest kwestia złej woli. To mechanizm, który chroni przed bolesną prawdą: „tracę kontrolę”.
Dopóki działa iluzja i zaprzeczenie, bardzo trudno zrobić pierwszy krok po pomoc.
A świadomość to właśnie ten pierwszy, najważniejszy krok 💛

23/02/2026

07/02/2026

Dobrej nocy...

07/02/2026

Dziękuję młodzieży za aktywny udział i zainteresowanie tematem ❤️

07/02/2026

Miłego dnia🫠

04/02/2026

Miłego wieczoru 🫠

30/01/2026

Uzależnienie od alkoholu to „chwilówka” o morderczym oprocentowaniu, której warunki wydają się atrakcyjne tylko przez pierwsze pięć minut.
​Jeśli spojrzysz na nałóg jak na mechanizm finansowy, zobaczysz, że alkohol to najbardziej bezwzględny komornik, jakiego możesz sobie wyobrazić.
​1. „Szybka gotówka” – euforia na kredyt
​Na początku alkohol działa jak zastrzyk gotówki na koncie. Nie musisz na nic pracować – dostajesz wszystko „od ręki”:
​Kredyt na pewność siebie: Nie musisz budować poczucia wartości, dostajesz je w płynie.
​Pożyczka na spokój: Zamiast rozwiązywać problemy, po prostu „kupujesz” sobie odcięcie od nich na jeden wieczór.
​Bonus za podpisanie umowy: Czujesz się świetnie, bo właśnie wydałeś zasoby, których jeszcze nie zarobiłeś.
​2. Pierwsze odsetki – płacisz „energią życiową”
​Bank (alkohol) zaczyna upominać się o swoje. Nie przychodzi od razu z policją, wysyła tylko ponaglenia. Płacisz drobnymi kwotami, których niby nie szkoda:
​Zabiera Ci poranną rześkość (to prowizja za wieczorny relaks).
​Zabiera Ci czas (godziny spędzone na piciu i leczeniu kaca to czas, którego nigdy nie zainwestujesz w siebie).
​Zabiera Ci uważność (jesteś obecny ciałem, ale Twoje emocje są za mgłą).
​3. Spirala zadłużenia – picie na spłatę kaca
​To moment, w którym wpadasz w najgorszą pułapkę. Zaczynasz brać kolejne „pożyczki”, żeby spłacić poprzednie:
​Pijesz rano lub w południe, żeby przestać czuć lęk i trzęsące się ręce.
​Używasz alkoholu, by uciszyć wstyd, który czujesz przez to, że... wczoraj piłeś.
​Wtedy przestajesz pić dla przyjemności. Pijesz tylko po to, żeby „wyjść na zero” i jakoś funkcjonować.
​4. Komornik wchodzi do mieszkania
​Kiedy dług staje się zbyt wielki, alkohol przestaje pukać grzecznie do drzwi. Wchodzi i zaczyna zajmować Twoje najcenniejsze ruchomości:
​Zajęcie relacji: Zabiera zaufanie partnera, szacunek dzieci, kontakt z przyjaciółmi.
​Licytacja zdrowia: Wątroba, serce, system nerwowy – to wszystko idzie pod młotek.
​Utrata tożsamości: Komornik wynosi Twoje zasady, pasje i marzenia. Zostaje pusty dom, w którym najważniejszym przedmiotem jest butelka.
​Przykład: Nie idziesz na urodziny chrześniaka nie dlatego, że nie chcesz, ale dlatego, że „koszty obsługi długu” (kac lub konieczność wypicia) są dziś zbyt wysokie, byś mógł wyjść z domu.
​5. Ogłoszenie upadłości konsumenckiej
​Wyjście z nałogu to proces wychodzenia z długów. Nie da się tego zrobić jednym przelewem.
​Musisz zacząć żyć „oszczędnie” – bez szybkich, chemicznych strzałów dopaminy.
​Musisz mozolnie odbudowywać swój kapitał: zaufanie, kondycję, jasność umysłu.
​To boli, bo nagle widzisz, ile rzeczy straciłeś, ale to jedyna droga, by znów zacząć zarabiać na własne szczęście.
​Podsumowanie:
Alkohol to doradca finansowy, który obiecuje Ci złote góry, a w rzeczywistości chce przejąć Twój dom. Każdy kieliszek to podpis pod aneksem do umowy, który sprawia, że jesteś winien coraz więcej....

30/01/2026

Dlaczego serce i rozum mówią co innego?
​Często słyszymy: „Skoro jest ci tak źle, to po prostu odejdź”. To zdanie, choć logiczne, ignoruje bolesną rzeczywistość ambiwalencji emocjonalnej. Można kogoś głęboko kochać, a jednocześnie szczerze nienawidzić codzienności, którą ta osoba nam serwuje. To nie brak logiki – to mechanizm współuzależnienia, który powoli kruszy fundamenty własnego „Ja”.
​1. Rozdarcie między dwiema prawdami
​Osoba współuzależniona nie żyje w jednej rzeczywistości. Funkcjonuje w zawieszeniu między tym, co czuje, a tym, co widzi:
​Nadzieja serca: „To dobry człowiek, kiedy jest trzeźwy. Widzę w nim to światło, którego inni nie dostrzegają. Wierzę w jego potencjał”.
​Brutalność poranka: „Boje się każdego powrotu do domu. Wstydzę się przed sąsiadami. Jestem wyczerpana ciągłym pilnowaniem nastrojów i obietnic bez pokrycia”.
​To wewnętrzne pęknięcie sprawia, że trudno podjąć jakąkolwiek decyzję, bo każda wydaje się odcięciem kawałka siebie.
​2. Pułapka „lojalności ostatecznej”
​Współuzależnienie często przebiera się w kostium wielkiej, ofiarnej miłości. Pojawia się przekonanie, że odejście to wyrok śmierci dla partnera.
​Narracja ratownika: „Jeśli zniknę, on się całkowicie stoczy”, „Miłość polega na trwaniu przy kimś w najgorszych chwilach”.
​Rzeczywistość: Taka lojalność jest jednostronna. Staje się systemem podtrzymywania choroby, a nie ratowania człowieka. To nie relacja dwóch osób, to zarządzanie kryzysem, w którym Ty składasz siebie w ofierze.
​3. Cicha zdrada: Kiedy przestajesz stać po swojej stronie
​Największą tragedią w relacji z nałogiem nie jest to, co robi partner, ale to, co Ty zaczynasz robić sobie. To auto-zdrada, która dzieje się po cichu:
​Mówisz „wszystko w porządku”, gdy w środku krzyczysz z bólu.
​Przesuwasz swoje granice tak daleko, że w końcu przestajesz je widzieć.
​Zmieniasz swoje marzenia w listę życzeń partnera.
​Zostajesz, choć Twoje ciało i psychika dają już wyraźne sygnały alarmowe.
​„Nigdy go nie zdradziłam, ale siebie zdradzałam każdego dnia, wybierając jego spokój zamiast własnego bezpieczeństwa”.
​4. Możesz kochać człowieka i gardzić jego stylem życia
​Ważne jest, aby zrozumieć, że to nie są pojęcia wykluczające się. Terapia często zaczyna się od nazwania tej różnicy:
​Kocham: Twoje poczucie humoru, wspólne wspomnienia, Twoją duszę.
​Nienawidzę: Kłamstw, niepewności, zapachu alkoholu, wiecznego oczekiwania na „ten gorszy dzień”.
​Oddzielenie człowieka od jego destrukcyjnych zachowań pozwala spojrzeć na sytuację bez filtrów poczucia winy. Możesz kochać kogoś z dystansu, chroniąc jednocześnie własne życie.
​5. Dlaczego tak trudno przeciąć tę linę?
​Rezygnacja z roli „ratownika” to proces bolesny, bo zmusza do konfrontacji z pustką. Często pojawiają się pytania:
​Kim będę, jeśli przestanę go ratować? (Strata tożsamości „silnej osoby”).
​Co, jeśli on beze mnie sobie nie poradzi? (Poczucie wszechmocy i winy).
​Jak przeżyć żałobę po związku, który miał być inny?
​Najważniejsza lekcja: Wybór siebie to nie egoizm
​Pamiętaj: Twoim obowiązkiem nie jest bycie tratwą ratunkową dla kogoś, kto nie chce płynąć.
​Miłość nie wymaga zanikania.
​Wierność sobie nie jest zdradą partnera.
​Masz prawo do życia bez lęku, nawet jeśli on wciąż wybiera chorobę.
​Zacznij wybierać siebie – nie jutro, nie „po następnej próbie”. Dzisiaj. To jedyna osoba, za którą naprawdę ponosisz odpowiedzialność do końca życia.