Specjalistyczny Gabinet Terapii i Profilaktyki Uzależnień Monika Wróbel

27/05/2026

Jak rozmawiać z osobą uzależnioną o terapii i leczeniu?
Poradnik dla rodzin i bliskich.
Rozmowa z osobą uzależnioną należy do najtrudniejszych doświadczeń dla rodziny. Bliscy często próbują przekonywać, tłumaczyć, prosić, grozić albo ratować – a mimo to słyszą:
„Nie mam problemu”, „Sam sobie poradzę”, „Przesadzacie”.
Warto pamiętać, że uzależnienie wpływa nie tylko na zachowanie, ale także na sposób myślenia i ocenę sytuacji. Dlatego skuteczna rozmowa nie polega na moralizowaniu czy wywieraniu presji, ale na spokojnym, konsekwentnym pokazaniu faktów, troski i możliwych konsekwencji.
Najważniejsze zasady rozmowy
1. Rozmawiaj na trzeźwo
Nigdy nie prowadź ważnej rozmowy, gdy osoba jest pod wpływem alkoholu lub substancji.
Najlepszy moment:
po kryzysie,
po konflikcie,
po problemach zdrowotnych lub zawodowych,
gdy osoba sama wyraża zmęczenie sytuacją.
2. Mów o faktach, nie o ocenach
Unikaj:
„Jesteś alkoholikiem.”
„Zniszczyłeś nam życie.”
„Jesteś słaby.”
Lepiej:
„Martwię się, bo coraz częściej pijesz codziennie.”
„Widzę, że trudno Ci kontrolować picie.”
„Dzieci boją się Twoich wybuchów.”
„Ostatnio miałeś problemy w pracy po piciu.”
Fakty zmniejszają ryzyko kłótni i obrony.
Jakie argumenty mogą działać?
1. Argument troski i bezpieczeństwa
Osoby uzależnione często myślą, że wszyscy chcą je kontrolować. Dlatego ważne jest pokazanie, że rozmowa wynika z troski.
Przykłady:
„Zależy mi na Tobie i widzę, że coraz bardziej cierpisz.”
„Nie chcę Cię oceniać. Chcę, żebyś miał szansę poczuć się lepiej.”
„Martwię się o Twoje zdrowie i przyszłość.”
2. Argument odzyskania kontroli
Wiele osób boi się leczenia, ponieważ kojarzy je z przymusem i utratą wolności.
Warto podkreślać:
terapia pomaga odzyskać kontrolę nad życiem,
leczenie nie jest karą,
proszenie o pomoc jest oznaką siły, a nie słabości.
Przykłady:
„Terapia może pomóc Ci odzyskać wpływ na swoje życie.”
„Nie musisz radzić sobie z tym sam.”
„Leczenie to szansa, nie kara.”
3. Argument konsekwencji
Nie chodzi o straszenie, ale o spokojne pokazanie skutków uzależnienia.
Można mówić o:
zdrowiu,
relacjach,
dzieciach,
pracy,
finansach,
samotności,
ryzyku utraty ważnych rzeczy.
Przykłady:
„Widzę, że alkohol coraz bardziej wpływa na nasze życie.”
„Boję się, że bez pomocy sytuacja będzie się pogarszać.”
„Nie chcę, żebyś stracił rodzinę/pracę/zdrowie.”
4. Argument małych kroków
Często osoba uzależniona boi się całkowitej abstynencji albo długiego leczenia.
Dlatego warto proponować pierwszy mały krok:
jedną konsultację,
rozmowę z terapeutą,
spotkanie grupy wsparcia,
wizytę u lekarza.
Przykłady:
„Nie musisz od razu decydować o terapii. Może po prostu porozmawiasz ze specjalistą?”
„Spróbuj jednego spotkania i sam oceń.”
„To tylko konsultacja, niczego Cię nie zobowiązuje.”
5. Argument dotyczący rodziny i dzieci
To jeden z silniejszych argumentów, ale trzeba używać go ostrożnie – bez szantażu emocjonalnego.
Lepiej:
„Dzieci bardzo przeżywają tę sytuację.”
„Chcielibyśmy znowu czuć się bezpiecznie razem.”
„Brakuje nam Ciebie takiego, jakim byłeś wcześniej.”
Unikaj:
„Jeśli mnie kochasz, przestaniesz pić.”
„Przez Ciebie dzieci będą chore psychicznie.”
Czego unikać?
Nie warto:
krzyczeć,
upokarzać,
zawstydzać,
wygłaszać kazań,
grozić bez konsekwencji,
prowadzić rozmowy po alkoholu,
ratować osoby z każdej konsekwencji.
Typowe reakcje osoby uzależnionej i możliwe odpowiedzi
„Nie mam problemu.”
Można odpowiedzieć:
„Ja widzę, że ten problem wpływa na nasze życie.”
„Może warto sprawdzić to ze specjalistą?”
„Sam sobie poradzę.”
„Doceniam, że chcesz próbować. Dotąd jednak było Ci bardzo trudno.”
„Wsparcie specjalisty może Ci to ułatwić.”
„Wszyscy piją.”
„Nie porównuję Cię do innych. Martwię się tym, co dzieje się z Tobą.”
„Przesadzacie.”
„Możliwe, że odbieramy to inaczej, ale dla nas to naprawdę trudna sytuacja.”
Ważne: rodzina nie wyleczy uzależnienia
Bliscy mogą:
motywować,
stawiać granice,
wspierać,
zachęcać do terapii.
Ale nie mogą:
kontrolować trzeźwości,
brać odpowiedzialności za leczenie,
zmusić do zmiany.
Dlatego równie ważne jest zadbanie o siebie:
wsparcie psychologiczne,
grupy dla rodzin,
edukacja o uzależnieniu,
nauka stawiania granic.
Kiedy warto działać pilnie?
Natychmiastowej pomocy wymagają sytuacje:
groźby samobójcze,
agresja,
przemoc,
utraty przytomności,
ciężkie objawy odstawienne,
prowadzenie samochodu pod wpływem,
zagrożenie dla dzieci.
W takich sytuacjach należy kontaktować się z lekarzem, pogotowiem lub odpowiednimi służbami.
Na zakończenie....
Jedna rozmowa rzadko powoduje natychmiastową zmianę. Często potrzeba wielu spokojnych, konsekwentnych prób. Największą skuteczność mają:
szczerość,
konkret,
spokojny ton,
konsekwencja,
troska połączona z granicami.
Osoba uzależniona może długo zaprzeczać problemowi, ale życzliwa i stanowcza postawa bliskich często staje się początkiem decyzji o leczeniu.❤️❤️❤️❤️

18/05/2026

Kochani 💙

Praca nad trzeźwością to codzienne małe kroki, które z czasem prowadzą do wielkich zmian. Warto korzystać z narzędzi, które pomagają utrzymać motywację i przypominają, po co to wszystko robimy.
Jednym z takich pomocnych narzędzi jest aplikacja I Am Sober. To coś więcej niż licznik dni trzeźwości — aplikacja pomaga budować nowe nawyki, monitorować swoje postępy i daje dostęp do społeczności osób, które każdego dnia mierzą się z podobnymi wyzwaniami.
Może być wsparciem w chwilach zwątpienia, motywacją do wytrwania i przypomnieniem, jak dużo już udało się osiągnąć. Czasem jedno krótkie spojrzenie na własne postępy potrafi dodać siły, by wytrwać kolejny dzień.
Pamiętajcie — nie musicie być perfekcyjni. Ważne, żeby iść do przodu, dzień po dniu. https://iamsober.com/pl/site/home

14/05/2026

Z ogromną przyjemnością informuję, że będę jednym z prelegentów podczas konferencji "Dzieci i dorośli w cieniu uzależnień" organizowanej przez Fundacja „Psychologiczna Przystań”

To wyjątkowe wydarzenie skierowane jest do osób zainteresowanych tematyką zdrowia psychicznego, terapii oraz profilaktyki uzależnień — zarówno specjalistów, studentów, jak i wszystkich chcących poszerzyć swoją wiedzę i spojrzenie na współczesne wyzwania w obszarze pomocy psychologicznej.

Podczas konferencji poruszone zostaną ważne i aktualne tematy, pojawi się przestrzeń do wymiany doświadczeń, inspirujących rozmów oraz zdobycia praktycznej wiedzy od specjalistów z różnych dziedzin.

Serdecznie zapraszam do udziału — będzie mi bardzo miło spotkać się z Wami i wspólnie uczestniczyć w tym wartościowym wydarzeniu. 🤍 Skanujcie kod QR

📍 Szczegóły wydarzenia znajdziecie na plakacie.
Do zobaczenia!

11/05/2026

Ma*****na – za i przeciw. Działanie oraz wpływ marihuany na funkcjonowanie i zachowanie człowieka.

Obserwacje z kilkunastoletniej praktyki terapeutycznej na temat działania oraz wpływu marihuany na funkcjonowanie i zachowanie człowieka

03/05/2026

Terapia z pomocą narzędzia takiego jak ChatGPT niesie ze sobą realne ryzyko — zwłaszcza jeśli zastępuje kontakt z człowiekiem. Najważniejsze z nich:

1. Brak prawdziwej diagnozy i odpowiedzialności klinicznej
AI nie jest terapeutą i nie może formalnie diagnozować ani brać odpowiedzialności za Twoje zdrowie. W przypadku poważnych problemów (np. depresja, zaburzenia lękowe, traumy) może to prowadzić do błędnych wniosków lub opóźnienia właściwego leczenia.

2. Brak relacji terapeutycznej
Jednym z kluczowych elementów psychoterapii jest relacja z drugim człowiekiem — empatia, obecność, reakcje niewerbalne. Tego AI nie zastąpi, a to właśnie relacja często „leczy”.

3. Ryzyko uproszczonych lub nietrafionych porad
Model opiera się na wzorcach językowych, nie na realnym wglądzie w Twoją sytuację. Może zaproponować coś, co brzmi sensownie, ale nie jest dla Ciebie odpowiednie.

4. Wzmacnianie błędnych przekonań
Jeśli opisujesz sytuację w określony sposób, AI może nieświadomie „przytaknąć” Twojej interpretacji zamiast ją zakwestionować — a to może utrwalać niezdrowe schematy myślenia.

5. Brak reakcji kryzysowej
W sytuacjach nagłych (np. myśli samobójcze, silny kryzys emocjonalny) AI nie zapewni natychmiastowej, realnej pomocy ani interwencji.

6. Uzależnienie emocjonalne od rozmów z AI
Można się przyzwyczaić do „bezpiecznej” rozmowy bez oceny i zacząć unikać trudniejszych, ale potrzebnych kontaktów z ludźmi.

27/04/2026

To, że tkwisz w związku z osobą uzależnioną, nie wynika z „słabości” ani braku Twojego rozsądku. To raczej mechanizm, który kiedyś miał Ci pomóc przetrwać trudną sytuację, ale z czasem zaczął działać przeciwko Tobie.

Dlaczego w to wchodzisz?
Na początku zwykle pojawia się chęć pomocy bliskiej osobie. Jeśli ktoś zmaga się np. z uzależnieniem od alkoholu, narkotyków naturalne jest:
wspieranie,
tłumaczenie,
„ratowanie sytuacji”.
Problem w tym, że stopniowo zaczynasz brać na siebie odpowiedzialność za czyjeś życie i emocje.
Co Cię w tym zatrzymuje?
1. Nadzieja, że będzie lepiej
Myślisz: „jak jeszcze trochę pomogę, to się zmieni”. Każdy mały „lepszy moment” to paliwo dla tej nadziei.
2. Poczucie odpowiedzialności
Czujesz, że jeśli Ty nie pomożesz, wszystko się rozpadnie. To bardzo silne przekonanie.
3. Lęk przed konsekwencjami
Obawa przed:
samotnością
konfliktem
reakcją tej osoby
Powoduje, że łatwiej nic nie zmieniać niż coś zmienić.
4. Przyzwyczajenie i „normalizacja”
Z czasem trudna sytuacja staje się… codziennością. To, co kiedyś było alarmujące, zaczyna wydawać się „tak po prostu jest”.
5. Uzależnienie emocjonalne od tej relacji
Relacja daje też coś ważnego: poczucie bycia potrzebnym, sensu, bliskości. To sprawia, że trudno ją puścić, nawet jeśli boli.
Dlaczego masz poczucie, że „nic nie umiesz zrobić”?
Bo działają mechanizmy psychiczne, które Cię blokują:
błędne koło: próbujesz pomóc → nie działa → próbujesz jeszcze bardziej
zmęczenie psychiczne: jesteś przeciążony/a i trudniej podejmować decyzje
zaburzona granica: trudno odróżnić „co jest moje, a co nie”
lęk silniejszy niż gotowość do zmiany
To nie jest brak umiejętności — to efekt długotrwałego napięcia i emocjonalnego uwikłania.
Najważniejsza rzecz do zrozumienia
Nie masz kontroli nad czyimś piciem ani nad tym, czy ta osoba się zmieni.
Masz wpływ tylko na swoje decyzje i swoje granice.
I właśnie to jest najtrudniejsza część — bo oznacza oddanie kontroli tam, gdzie ona nigdy nie była naprawdę w Twoich rękach.
Co może pomóc ruszyć z miejsca?
rozmowa z terapeutą
grupy wsparcia (np. dla bliskich osób uzależnionych)
nauka stawiania granic krok po kroku, nie od razu „wszystko albo nic”
Jeśli chcesz, mogę razem z Tobą przyjrzeć się Twojej sytuacji, możemy spotkać się w moim gabinecie lub online i zobaczyć, gdzie dokładnie jesteś w tym schemacie — bez oceniania... www.sferaterapii.pl

27/04/2026

Jeśli ktoś zaczyna się zastanawiać, czy nie ma problemu z alkoholem, to zwykle nie bierze się to znikąd. Istnieje kilka wyraźnych „lampek kontrolnych”, które warto potraktować poważnie:
1. Utrata kontroli nad piciem
Planowałeś wypić jednego drinka, a kończy się na kilku. Trudno przerwać albo ograniczyć ilość.
2. Picie częściej niż kiedyś
Zwiększa się częstotliwość – np. z weekendów na kilka razy w tygodniu albo codziennie.
3. Rosnąca tolerancja
Potrzeba coraz większej ilości alkoholu, żeby poczuć ten sam efekt co wcześniej.
4. Myślenie o alkoholu
Coraz częściej pojawia się w głowie: planowanie picia, czekanie na okazję, „nagroda po pracy”.
5. Picie w samotności lub w ukryciu
Zaczyna się unikać picia przy innych albo ukrywać, ile się naprawdę wypiło.
6. Używanie alkoholu do radzenia sobie
Picie staje się sposobem na stres, smutek, napięcie czy problemy.
7. Objawy odstawienia
Drażliwość, niepokój, problemy ze snem, a czasem fizyczne objawy (np. drżenie), gdy się nie pije.
8. Zaniedbywanie obowiązków
Problemy w pracy, szkole lub w relacjach przez picie albo kaca.
9. Kontynuowanie mimo szkód
Świadomość, że alkohol szkodzi zdrowiu, relacjom czy finansom, ale picie trwa dalej.
10. Próby ograniczenia, które się nie udają
Postanowienia typu „od jutra przestaję” lub „tylko w weekendy” szybko się łamią.
Jeśli rozpoznajesz u siebie kilka z tych punktów, to nie jest sygnał do paniki, ale do działania. Rozmowa z terapeutą uzależnień może pomóc spojrzeć na sytuację jasno i bez oceniania. Taką konsultację możesz zrealizować również online, z każdego miejsca w kraju. www.sferaterapii.pl

24/04/2026

Dlaczego hazardzista nie potrafi przestać grać?
1. Układ nagrody i dopamina
Gry losowe silnie pobudzają układ nagrody w mózgu (ten sam, który aktywują substancje psychoaktywne).
wygrana = duży wyrzut dopaminy
oczekiwanie wygranej działa prawie tak samo silnie.

👉 Mózg „uczy się”, że gra = coś bardzo ważnego i przyjemnego.

2. Mechanizm zmiennego wzmocnienia

To jeden z najsilniejszych mechanizmów uzależniających w psychologii (warunkowanie instrumentalne). Wygrane pojawiają się nieregularnie i nieprzewidywalnie nie wiadomo, kiedy „zaskoczy”

👉 To dokładnie ten sam mechanizm, który sprawia, że ludzie obsesyjnie sprawdzają telefon czy media społecznościowe – i najtrudniej go wygasić.

3. Zniekształcenia poznawcze
Hazardziści często myślą w sposób, który podtrzymuje granie:
„zaraz się odegram”, „mam dobrą passę”, „już prawie wygrałem”, „tym razem będzie inaczej”.

👉 To błędy poznawcze, np.: złudzenie kontroli
błąd hazardzisty („po serii przegranych MUSI być wygrana”)

4. Mechanizm „odrabiania strat”. Po przegranej pojawia się silna potrzeba odzyskania pieniędzy.

👉 Problem: im większa strata → tym większa presja → tym większe ryzyko kolejnych strat.

To tworzy błędne koło:
przegrana → granie → większa przegrana → jeszcze więcej grania

5. Regulacja emocji

Hazard często pełni funkcję „leku” na emocje: redukuje stres,
daje ucieczkę od problemów, wypełnia pustkę / nudę.

👉Z czasem osoba nie gra już dla wygranej, tylko żeby: nie czuć napięcia i poprawić nastrój.

6. Głód i przymus (craving)

Pojawia się silna, trudna do kontrolowania potrzeba grania:napięcie psychiczne, myśli o grze,trudność skupienia się na czymś innym.

👉 To bardzo podobne do głodu w uzależnieniach od alkoholu czy narkotyków.

7. 🧍‍♂️ Unikanie konsekwencji i zaprzeczanie

Osoba może: minimalizować problem („to tylko zabawa”, " nie przegrywam dużo"), ukrywać straty, wierzyć, że „ma to pod kontrolą”

👉 To utrudnia zatrzymanie się na czas.

8. Czynniki środowiskowe
łatwy dostęp (kasyna online, zakłady bukmacherskie, zdrapki, aplikacje), reklamy, czasem presja społeczna

👉 Hazard jest dziś „zawsze pod ręką”.

Hazard wciąga, bo łączy: biologię (dopamina), psychologię (mechanizmy uczenia i błędy myślenia) i emocje (radzenie sobie ze stresem).

👉 Dlatego osoba uzależniona często chce przestać, ale nie potrafi bez wsparcia...

23/04/2026

Zapraszamy mieszkańców Dąbrowy Górniczej.

23/04/2026

Lęk i uzależnienie od alkoholu są ze sobą silnie powiązane i wzajemnie się napędzają. U osób z zaburzenie związane z używaniem alkoholu lęk może być zarówno przyczyną, jak i skutkiem picia.
1. Lęk jako punkt wyjścia
Wiele osób sięga po alkohol, żeby złagodzić napięcie, stres czy objawy zaburzenia lękowe. Alkohol działa początkowo uspokajająco, ponieważ wpływa na układ nerwowy i obniża pobudzenie.
2. Krótkotrwała ulga, długoterminowy problem
Choć po alkoholu lęk może chwilowo się zmniejszyć, organizm szybko się adaptuje. Po ustąpieniu działania alkoholu objawy lękowe często wracają ze zdwojoną siłą – pojawia się tzw. „lęk z odbicia”.
3. Błędne koło
Osoba odczuwa lęk → sięga po alkohol → doświadcza ulgi → lęk wraca silniejszy → ponownie pije. To mechanizm, który wzmacnia uzależnienie i utrwala problem.
4. Zmiany w mózgu
Długotrwałe picie zaburza równowagę neuroprzekaźników odpowiedzialnych za regulację emocji (np. GABA i glutaminianu). To sprawia, że organizm gorzej radzi sobie ze stresem bez alkoholu.
5. Lęk w okresie odstawienia
Podczas odstawienia alkoholu mogą pojawić się silne objawy lękowe, a nawet zespół abstynencyjny, który obejmuje niepokój, drżenie, bezsenność czy napady paniki.
6. Utrzymywanie się problemu
Z czasem osoba może mieć trudność z odczuwaniem spokoju bez alkoholu. Lęk staje się bardziej przewlekły i niezależny od sytuacji.
Co pomaga?
Na pewno psychoterapia😀
Nauka regulacji emocji i radzenia sobie ze stresem😀
Wsparcie grupowe (np. grupy AA)😃
W niektórych przypadkach farmakoterapia zalecona przez lekarza😃. Miłego dnia dla Was🫠

21/04/2026

Nawet sporadyczne picie dużych ilości alkoholu na raz może znacząco zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby - wynika z badania opublikowanego w „Clinical Gastroenterology and Hepatology”. Sugeruje to, że o ryzyku decyduje nie tylko łączna dawka alkoholu, ale także wzorce jego spożywania. https://www.pap.pl/aktualnosci/sporadyczne-picie-duzych-ilosci-alkoholu-moze-trzykrotnie-zwiekszac-ryzyko-watroby?fbclid=IwY2xjawRUPSpleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBwVm1hRkt6YjFEV1owTXNXc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHlH18chqyMcLHP6SehyfMDteDOos3BMUbVKVQINBylcQtmHCStLUHZFdDc7b_aem_oKZvOqPMZBiOJJAe00xoKA

Nawet sporadyczne picie dużych ilości alkoholu na raz może znacząco zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby - wynika z badania opublikowanego w „Clinical Gastroenterology and Hepatology”. Sugeruje to, że o ryzyku decyduje nie tylko łączna dawka alkoholu, ale także wzorce jego spożywania...