Psychoterapia online - Kamila Skowron

13/12/2025

Moja pomocnica coraz pewniej czuje się w gabinecie ❤️ 25 kg miłości do ludzi, na czterech łapach ❤️🐕🫶 uwielbia przytulasy od moich najmłodszych pacjentów i oferuje psie całusy na smutki 🤗

28/10/2025

Przedstawiam Państwu Abrę. To suczka rasy Hovawart która radośnie uczy się na psiego terapeutę. Coraz częściej możecie się z nią spotkać w moim gabinecie.
Nauka pokazuje że nasze ludzkie ciało i psychika czerpie dużo dobrego z kontaktu z psem. Przytulenie się do psa daje ten sam efekt co przytulenie człowieka.
Szczególnie dzieciom kontakt z psem ułatwia otwieranie się i mówienie o swoich emocjach.
Pozdrawiamy ciepło ❤️

28/09/2025

Wczoraj odbyłam przeciekawą rozmowę ze świeżo upieczoną psychoterapeutką Gestalt. Zatrzymał mnie omawiany przez nas wątek obfitości.

Możemy spotkać, a nie rzadko zostać surowo ocenieni przez ludzi dla których jest za mało- za mało pieniędzy na to by odpocząć, za mało czasu by spotkać się z drugim człowiekiem i budować relację, za mało metrów w domu na kolejne dziecko, za mało porządku przy psie, kocie. Można by powiedzieć że może te aspekty są dla nich nieważne, ale psychologia w badaniach jasno pokazuje że człowiek istota społeczna, a relacje sprzyjają dłuższemu życiu. Poza tym jeśli te osoby w tym postrzeganiu byliby szczęśliwe, biłby od nich spokój, a nie zgorzknienie i szukanie winnych za taki obrót spraw w ich życiu.

Ja osobiście kocham otaczać się inną grupą ludzi. Ludźmi którzy zawsze mają wystarczająco. Wystarczająco czasu by porozmawiać, spotkać się nawet w biegu, wystarczająco miejsca na nowych członków rodziny i zwierzęta, wystarczająco pieniędzy żeby wyjechać z dziećmi, wystarczająco sił by przytulić po pracy i powiedzieć - jesteś dla mnie ważny. Uwielbiam ludzi którzy widzą obfitość tam gdzie inni widzą brak. Którzy mają wystarczająco wszystkiego by budować miłość.
Ci którzy mnie znają wiedzą że u mnie rzadko zastaną idealny porządek, w domu jest tłumno i głośno, a gdy tylko mamy czas pakujemy się całą wesołą gromadką z psem wielkości kozy aby czym prędzej wyjechać na łono przyrody - łowić ryby, karmić kury, grzebać w ogródku a na kolację zjeść jajecznicę z kuchni polowej i zupę ze swojej marchewki gotowanej między odbiciami babington'a.

Ta rozmowa przypomniała mi słowa mojej babci które słyszałam od dziecka - lepiej smakują suche ziemniaki jedzone w miłości niż wykwintny obiad jedzony w kłótni.

Życzę mam wszystkim obfitości ❤️ żebyśmy mieli wystarczająco na budowanie miłości ❤️

Na co Ty chcesz mieć czas? A na co szkoda Ci go?
Co jest wartością w Twoim życiu która chcesz by urosła?
Jakby Twoim życiem żyła ukochana Tobie osoba, jaką radę od Ciebie by dostała?

Pozdrawiamy z Abrą, mam nadzieję przyszłą psią terapeutką 🤗

13/08/2025

Kochani, w związku z ważnymi i radosnymi zmianami w moim życiu prywatnym, na stronie nastapi zmiana nazwiska z Piotrowska na Skowron

08/10/2024

W weekend miałam przyjemność prowadzić warsztaty Treningu Umiejętności Społecznych. Ja to mam szczęście do ludzi. Trafiłam na cudowne pozytywne dziewczyny. Dziękuję Wam za wspaniały czas ❤️

10/06/2024

Trauma relacyjna i złozony zespół stresu pourazowego

Gdy ktoś miał wypadek samochodowy i boi się ponownie wsiąść do samochodu nie mamy watpliwości, że mamy do czynienia z traumą czyli swego rodzaju urazem psychofizyczny. Mamy dobrze opracowane koncepty pracy z traumą jednorazową. Mówimy o niej jako o traumie przez duże T. W pracy gabinetowej jest to trauma stosunkowo łatwa do zdiagnozowania, a przez to klienci z tym rodzajem traumy mogą otrzymać pomoc.

Popatrzmy jednak na traumę szerzej. Jesli za traumatyczne uznamy nie tylko to co nam zagraża, ale również to co powinniśmy otrzymać a nie otrzymaliśmy (szczególnie w dziecieństwie) i ten stan jest doświadczany wielokrotnie, mamy obraz traumy złożonej.

Czemu mimo wszystko mówimy że to trauma? Bo człowiek wychodzi z tego popękany, rozfragmentowany- nie jest w stanie połaczyć emocji z przeszłymi wydarzenieniami, pamięć płata figle i nie pamiętamy dużej części dzieciństwa, a na aktualne wydarzenia reagujemy tak nieadekwatnie i nadmiarowo, że utrudnia to znacznie codzienność. Co widzi terapeuta? To co się na to nabudowało. Czasem to depresja, czasem zaburzenia lękowe, czasem wiele diagnoz, czasem narkotyki czy alkohol lub długotrwałe bezrobocie.

Praca z traumą złożoną przypomina rozplątywanie mnóstwa poplątanych sznurków. Widać ogromny bałagan, ale nie widać ani początku ani końca. To trwa. To wymaga bardzo bezpiecznej relacji z terapeutą. Ten proces jest zaskakujący i pełen skrajnych emocji.

Diagnostycznie trauma złożona jest często połączona z zaburzeniami neurorozwojowymi jak ADHD, co jeszcze bardziej zaburza obraz kliniczny.

Nieraz ludzie którzy do mnie trafiają mówią, że nie ogarniają, że życie im nie wychodzi, związki im nie wychodzą. Mówią o sobie trudne słowa, poczucie wartości jest potrzaskane a samoocena bardzo niestabilna. I w tej sytuacji zaczynamy rozplątywać te supełki. Urealniać. Opiekować trudne kawałki. Być w tym razem. Powoli, bez nacisku, w jak najwiekszym bezpieczeństwie. Bo w traumie złozonej jest dużo presji. Powoli zdejmujemy tę presję.

Zapisu traumatycznego nie zmienimy poznawczo. Nie wystarczy dowiedzieć się, przeczytać, zrozumieć. Trauma wymaga czucia, doświadczenia czułej relacji, pracy z ciałem. To coś co trzeba nadpisać w naszym ciele i sercu. Zmienić sposoby reagowania, myślenia, czucia, na poziomie bardzo głębokim. Praca terapeutyczna jest tu podstawą.

Podsumowując.
Z traumą złożoną wstajemy i kładziemy się spać, ale w jakości która nas bardzo niezadowala. Można z nią żyć, tylko po co, skoro można żyć bez niej? Przejdź przez tą drogę z terapeutą z którym czujesz się bezpiecznie.

26/03/2024

Porozmawiajmy o konfliktach.

Już dziś pierwszy webinar z cyklu tematycznego.

Kontynuujemy nasze wydarzenia z psycholog Kamilą Piotrowską. Tym razem zapraszamy was na webinar, podczas którego porozmawiamy o konfliktach w rodzinie - jak sobie z nimi radzić, jak je kończyć, jak się zachowywać, kiedy wszyscy wokół nas się ze sobą nie zgadzają. Spotkanie odbędzie si...

26/02/2024

Czemu tak głośno krzyczysz chociaż nie ma adekwatnego powodu?
Skąd ten smutek, który nie ma widocznego źródła?
Skąd ta nieadekwatność przeżywanej emocji do sytuacji?