14/03/2021
Książka Haruki Murakami’ego „Norwegian Wood” jest o:
- samotności i tęsknocie
- poszukiwaniach siebie i miłości
- relacjach poplątanych
- trójkątach relacyjnych i do czego to prowadzi
Tak psychologicznie i systemowo: zdrowy trójkąt relacyjny obejmuje np. parę rodzicielską i dziecko, gdzie para rodziców zajmują pozycję dorosłych, a dziecko – dziecka. Gdy związek rodziców jest konfliktowy, dziecko odczuwa napięcie i zagrożenie poczucia stabilności i bezpieczeństwa. „Zgłasza się” wówczas lub jest do tego przez jednego lub obojga rodziców „zapraszane”, by pomóc stabilizować układ pary rodzicielskiej. Staje się wówczas „dorosłym”, rodzicem dla rodziców (paternalizacja.) Następuje odwrócenie ról; dziecko mówi np. do rodziców: „uspokójcie się, przestańcie się kłócić!” Taki układ usztywnia się bo konflikt w związku łagodzony jest przez trójkąt - para z dzieckiem; emocje i napięcie rozkładają się na trzy osoby. Mogą pojawić się koalicje, koluzje. Nie jest to zdrowe ani dla dziecka ani dla dorosłej przecież pary.
W dorosłych relacjach i związkach również mogą pojawić się trójkąty (np. przyjacielskie lub sytuacja zdrady w związku). Przez jakiś czas trójkąt relacyjny stanowić może strategię podtrzymującą związek: ożywia parę, rozładowuje napięcia poprzez wchodzenie w koalicję (np. plotkowanie o tym nieobecnym, utrzymywanie tajemnicy). W dłuższej perspektywie trójkąty relacyjne mogą przynieść olbrzymie cierpienie.
Bohaterowie „Norwegian Wood” tworzą trójkąty, upajają się trójkątami, duszą się w nich, wyzwalają z nich, noszą poczucie winy, umierają nie mogąc wyjść z pułapki relacyjnej. Trójkąty potrafią być śmiertelne….
fot.pexels-cottonbro
