01/11/2025
Utthana Ekadaśi
🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️ Utthana Ekadaśi, z Brahma Vaivarta Purany.
Ekadaśi to ma cztery nazwy: Haribodini, Prabodini, Devothani oraz Utthnana Ekadaśi i jest drugim Ekadaśi, przypadającym na jasne, dwa tygodnie, miesiąca Kartika – Kartik Śukla.
Pan Brahma rzekł do Narady Muniego:
„Drogi Synu! O najlepszy z Mędrców! Opowiem Ci o chwałach Haribodini Ekadaśi, które usuwa wszelkiego rodzaju grzechy, i obdarza wszelkimi zasługami, a ostatecznie wyzwoleniem mądre osoby, które podporządkują się Najwyższemu Panu. O Najlepszy z braminów! Zasługi osiągnięte poprzez kąpiel w Gangesie zachowują swoje znaczenie tak długo, dopóki nie nadejdzie Haribodini Ekadaśi. To Ekadaśi, które wypada podczas jasnych, dwóch tygodni miesiąca Kartika, oczyszcza o wiele bardziej, niż kąpiel w oceanie, w miejscu pielgrzymek lub w jeziorze. To święte Ekadaśi jest potężniejsze w usuwaniu grzechów niż tysiąc ofiar Aśvameda i niż sto ofiar radżasuya.”
Narada Muni zapytał:
„O Ojcze! Opowiedz proszę o różnego rodzaju zasługach, osiąganych przez post w Ekadaśi, w zależności od tego, czy pości się całkowicie czy je się kolację bez zboża i fasoli, czy też, gdy się je jeden posiłek w południe”
Pan Brahma odpowiedział:
„Jeśli ktoś zje raz, w południe, w Ekadaśi, zostają wymazane grzechy z jego poprzednich narodzin. Jeśli zje kolację, usunięte są grzechy, z jego dwóch poprzednich żyć, a jeśli pości całkowicie, usunięte zostają grzechy, z jego siedmiu, poprzednich narodzin.
O mój Synu! To, co z wielkim trudem osiągane jest w trzech światach, z łatwością osiąga ten, kto przestrzega Haribodini Ekadaśi, w sposób ścisły. Grzechy, równe ilością górze Sumeru, mogą z łatwością zostać zredukowane do zera, już przez sam post w Papa Harini Ekadaśi. Papa Harini Ekadaśi, to inna nazwa Haribodini Ekadaśi.
Grzechy, nagromadzone w ciągu tysiąca poprzednich wcieleń, spalone zostają na popiół, niczym góra waty, gdy ktoś podłoży pod nią niewielki ogień, jeśli ktoś nie tylko pości, ale także nie śpi w nocy, podczas Ekadaśi. O Narado! Kto ściśle przestrzega postu, osiąga wyżej wspomniane rezultaty. Nawet jeśli ktoś uczyni niewielki, pobożny wysiłek tego dnia, na przykład uważnie przestrzegając zasad, osiąga zasługi równie wielkością górze Sumeru.
Jednakże, jeśli osoba wykona pobożne czynności równe wielkością górze Sumeru, to jeśli nie będzie przestrzegała zasad podanych w pismach świętych, nie zyska za to najmniejszej nawet zasługi.
Kto nie intonuje mantry Gayatri trzy razy dziennie, kto nie zważa na dni postu, kto nie wierzy w Boga, kto krytykuje pisma wedyjskie, kto sądzi, że Wedy doprowadzają do ruiny osoby, które przestrzegają ich wskazówek, kto raduje się cudzołóstwem, kto jest całkowicie niegodziwy i głupi, kto nie docenia żadnej służby, którą dla niego wykonano, kto oszukuje innych, takie grzeszne osoby, nigdy nie będą mogły skutecznie wykonać żadnej pobożnej czynności. Powiedziane jest, że ktokolwiek cudzołoży, czy jest to bramin czy siudra, a szczególnie, gdy cudzołoży z żoną bramina, jest nielepszy od zjadacza psów.
O Najlepszy z mędrców! Każdy bramin, który uprawia seks z wdową lub braminką poślubioną innemu mężczyźnie, sprowadza nieszczęście na siebie i swoją rodzinę. Każdy bramin uprawiający niedozwolony seks, nie będzie miał dzieci w następnym życiu a wszystkie zasługi, które zdobył w przeszłości, zostaną wyczerpane. Zaprawdę, jeżeli osoba taka, okaże arogancję wobec podwójnie narodzonego bramina lub Mistrza Duchowego, natychmiast straci wszystko to, co zyskała w życiu duchowym, jak również swój majątek i dzieci.
Trzy rodzaje mężczyzn, traci zdobyte zasługi: mężczyzna o niemoralnym charakterze, mężczyzna uprawiający seks z żoną zjadacza psów i ten, który lubi przebywać w towarzystwie niegodziwców. Kto przebywa w towarzystwie osób popełniających grzechy i odwiedza ich domy w celach innych niż duchowe, uda się wprost do siedziby Yamaradża, który nadzoruje śmierć. A jeśli ktoś je w takim domu, zdobyte przez niego zasługi zostają zniszczone, wraz ze sławą, długością życia, dziećmi i szczęściem.
Każdy grzeszny drań, który obrazi świętą osobę, straci wkrótce swoją religijność, zyski, oraz zadowalanie zmysłów i będzie się w końcu smażył w ogniu piekielnym. Każdy, kto lubi obrażać święte osoby lub kto nie przeszkodzi w obrażaniu świętych osób, jest uważany za równego osłu. Taka niegodziwa osoba, na własne oczy ujrzy zagładę swojej rodziny. Osoba o nieczystym charakterze, będąca łajdakiem i oszustem lub która znajduje wady u innych, nie osiągnie najwyższego przeznaczenia po śmierci, nawet, jeśli hojnie rozdawała dary dobroczynne, czy dokonywała pobożnych uczyn-ków. Dlatego należy powstrzymywać się, od dokonywania niepomyślnych czynności, i wykonywać jedynie pobożne, dzięki którym można osiągnąć zasługi i uniknąć cierpienia. Jednakże grzechy osoby, która po rozważnym namyśle, postanowiła pościć w Haribodini Ekadaśi, zostają usunięte ze stu poprzednich żywotów, a kto pości i nie śpi w nocy w to Ekadaśi, osiąga nieskończone zasługi i po śmierci udaje się do najwyższej siedziby Pana Wisznu, wraz z tysiącami swoich przodków, krewnych i potomków. Nawet, jeśli przodkowie takiej osoby popełnili wiele grzechów i cierpią w piekle, mimo tego, otrzymują pięknie ukształtowane ciała duchowe i szczęśliwi, udają się do siedziby Wisznu.
Nawet, jeśli ktoś popełnił odrażający grzech zabicia bramina, uwolniony zostaje od wszystkich plam na swoim charakterze, dzięki postowi i nocnemu czuwaniu, w Haribodini Ekadaśi. Zasług takich nie można zdobyć, ani przez kąpiel we wszystkich miejscach pielgrzymek, przeprowadzenie ofiar z koni, rozdawanie krów, złota, czy żyznej ziemi w akcie dobroczynności, lecz można je łatwo zdobyć, przez post i nocne czuwanie, w dzień Ekadaśi.
Każdy, kto przestrzega Haribodini Ekadaśi, czczony jest jako bardzo wzniosła osoba, a jego potomkowie, okryci są chwałą. Tak jak śmierć, tak samo utrata majątku, jest czymś pewnym. Wiedząc o tym, o Najlepszy z mędrców, należy przestrzegać postu, w ten tak drogi Panu Hari dzień, Haribodini Ekadaśi.
Wszystkie miejsca pielgrzymek, we wszystkich trzech światach, natychmiast przybywają, aby zamieszkać w domu osoby, która pości w to Ekadaśi. Dlatego, aby zadowolić Pana, który dzierży dysk w dłoni, należy porzucić wszelkie zajęcia, podporządkować się i przestrzegać postu, w to Ekadaśi. Kto pości w Haribidini Ekadaśi, znany jest jako mędrzec, prawdziwy jogin, asceta i ten, którego zmysły są naprawdę pod kontrolą. Jedynie taka osoba, może w sposób właściwy cieszyć się tym światem i z pewnością osiągnie wyzwolenie. Ekadaśi to jest bardzo drogie Panu Wisznu, i dlatego jest esencją religijności. Nawet jednorazowe jego przestrzeganie, obdarza najwyższą nagrodą, we wszystkich trzech światach.
O Naradaji! Kto pości w to Ekadaśi, z pewnością nie powróci ponownie do łona, tak więc wierny wielbiciel Najwyższego Pana, porzuca wszelkie rodzaje religii, i po prostu podporządkowuje się, poszcząc w to Ekadaśi. Najwyższy Pan, Śri Govinda, osobiście wymazuje wszelkie, grzeszne reakcje duszy, uzyskane myślą, mową i uczynkiem, która honoruje Ekadaśi, poszcząc i czuwając w nocy.
Mój Synu, każdy, kto kąpie się w miejscu pielgrzymek, rozdaje dobroczynność, intonuje Święte Imiona Najwyższego Pana, oddaje się wyrzeczeniom, oraz wykonuje ofiary dla Boga, w Haribodini Ekadaśi, zyskuje wiecznotrwałe zasługi. Wielbiciel, który w ten dzień, wielbi Pana Madhavę, przy pomocy najwyższej jakości parafernalii, uwolniony zostaje od wielkich grzechów, popełnionych w ciągu ostatnich, stu żywotów.
Osoba przestrzegająca tego postu, i wielbiąca w odpowiedni sposób Pana Wisznu, ocalona zostaje od wielkiego niebezpieczeństwa. Post w to Ekadaśi, zadowala Pana Janardhana do tego stopnia, że zabiera on osobę, która go przestrzega do swojej siedziby i podczas podróży tam, wielbiciel taki rozjaśnia dziesięć kierunków wszechświata. Kto pragnie piękna i szczęścia, powinien spróbować przestrzegać Haribodini Ekadaśi, szczególnie, gdy przypada ono w Dvadaśi. Jeśli ktoś pości w Haribodini Ekadaśi z oddaniem, grzechy stu przeszłych żywotów, grzechy popełnione w dzieciń-stwie, młodości i starości, we wszystkich tych żywotach, suche, czy mokre, wszystkie zostają anulowane, przez Najwyższego Pana Govindę. Haribodini Ekadaśi jest najlepszym z Ekadaśi.
Nie ma niczego w tym świecie, czego nie mogłaby osiągnąć lub zdobyć osoba, która pości tego dnia, ponieważ dostarcza ono pożywienia w formie ziarna, wszelkich bogactw, najwyższych zasług, jak również usuwa, grzechy, które są straszliwą przeszkodą, w osiągnięciu wyzwolenia.
Post w to Ekadaśi jest tysiąc razy lepszy, niż rozdawanie darów dobroczynnych w dzień zaćmienia słońca. Raz jeszcze powtórzę, o Naradaji, że zasługi, jakie zdobywa osoba, która kąpie się w miejscu pielgrzymek, przeprowadza ofiary, czy studiuje Wedy, są zaledwie jedną dziesięciomilionową częścią zasług, które zdobywa osoba, poszcząca w Haribodini Ekadaśi. Jakiekolwiek zasługi zdobyte w tym życiu, poprzez pobożne czynności, są bezowocne, jeśli nie przestrzega się Ekadaśi i nie czczi Pana Wisznu w miesiącu Kartika. Dlatego powinieneś zawsze wielbić Najwyższego Pana, Janardhanę i pełnić dla Niego służbę. W ten sposób, osiągniesz upragniony cel, najwyższą doskonałość. W Haribodini Ekadaśi, Wielbiciel Pana nie powinien jeść poza domem, oraz nie powinien jeść pożywienia, przygotowanego przez niewielbciela. Jeśli tak uczyni, osiągnie jedynie zasługę poszczenia, podczas pełni księżyca. Filozoficzne dyskusje na temat pism, prowadzone w miesiącu Kartika, zadowalają Pana Wisznu bardziej, niż rozdawanie koni lub słoni w ramach dobroczynności lub przeprowadzanie kosztownych ofiar. Kto intonuje i słucha opisu cech i rozrywek Pana Wisznu, nawet pół lub jedną czwartą wersetu, osiąga cudowne zasługi, równe rozdaniu stu krów braminom.
O Narado! Podczas miesiąca Kartika, należy porzucić wszelkie, zwyczajne czynności i poświęcić cały czas i energię, szczególnie, gdy się pości, omawianiu transcendentalnych rozrywek Najwyższego Pana. Takie wychwalanie Śri Hari w Ekadaśi, w dzień tak drogi Panu, wyzwala sto przeszłych pokoleń. Kto spędza czas, rozkoszując się takimi rozmowami, szczególnie w miesiącu Kartika, osiąga rezultaty przeprowadzenia tysiąca ofiar z koni i spala wszystkie swoje grzechy na popiół. Kto słucha cudownych opowieści, dotyczących Pana Wisznu, szczególnie podczas miesiąca Kartika, automatycznie osiąga takie same zasługi, jakie spadają na osobę, która odda sto krów w dobroczynności. O wielki Mędrcze! Osoba, która intonuje chwały Pana Hari w Ekadaśi, osiąga zasługi równe podarowaniu siedmiu wysp.”
Narada Muni zapytał swego chwalebnego Ojca:
„O Władco wszechświata! O najlepszy z półbogów! Powiedz mi proszę, w jaki sposób przestrzegać tego, najświętszego z Ekadaśi? Jakiego rodzaju zasługami, obdarza ono osoby, wiernie go przestrzegające?”
Pan Brahma odpowiedział:
O Synu! Osoba, która chce przestrzegać tego Ekadaśi, powinna wstać wcześnie rano, podczas Brahma Muhurty, w okresie od półtorej godziny, do piętnastu minut przed wschodem słońca. Następnie powinna wyczyścić zęby, oraz wziąć kąpiel w jeziorze, rzece, stawie lub studni, lub we własnym domu, w zależności od warunków w jakich się znajduje. Po wielbieniu Pana Śri Keśavy, powinna wysłuchać świętych opisów Pana, powinna modlić się do Pana, w następujący sposób:
O Panie Keśavo! Będę dzisiaj pościć, ponieważ jest to Tobie miłe, a jutro uhonoruję święte Prasadam. O lotosooki Panie! O nieomylny! Jesteś moim jedynym schronieniem. Chroń mnie łaskawie.”
Wypowiedziawszy tę uroczystą modlitwę, przed Panem, z wielką miłością i oddaniem, powinno się pościć z radością.
O Narado! Jeśli ktoś będzie czuwał całą noc w to Ekadaśi, śpiewając piękne pieśni, gloryfikujące Pana, tańcząc w ekstazie, grając na instrumentach muzykę dla Jego transcendentalnej przyjemności, oraz recytując rozrywki Pana tak, jak są zapisane w bona fide literaturze wedyjskiej, osoba taka, z pewnością zamieszka daleko poza trzema światami, w wiecznym, duchowym królestwie Boga.
W Haribodini Ekadaśi, powinno się czcić Śri Krysznę, przy pomocy kamfory, owoców, pachnących kwiatów, szczególnie żółtych kwiatów Agaru.
W ten ważny dzień, nie powinno się zajmować zarabianiem pieniędzy. Innymi słowy, należy zmienić chciwość na dobroczynność. Taki jest proces przekształcenia straty na nieskończone korzyści. Powinno się ofiarować Panu, wiele rodzajów owoców, oraz wykąpać Go w wodzie z konchy. Każda z tych czynności oddania, jest dziesięć milionów razy bardziej korzystniejsza, niż kąpiel we wszystkich miejscach pielgrzymek i rozdawanie wszelkiego rodzaju darów dobroczynnych, gdy wykonywana jest w Haribodini Ekadaśi. Nawet Pan Indra łączy dłonie i składa pokłony wielbicielowi, który tego dnia czci Pana Janardhanę najlepszymi kwiatami Agastya. Najwyższy Pan Hari, jest bardzo zadowolony, kiedy jest udekorowany, ładnymi kwiatami Agastya. O Narado! Obdarzam wyzwoleniem tego, kto w Ekadaśi, w miesiącu Kartika wielbi Pana Krysznę liśćmi z drzewa belu.
O Synu! Ja sam, osobiście, spalam na popiół grzechy, popełnione w ciągu dziesięciu tysięcy narodzin, osobie, która wielbi Pana Janardhana w ciągu tego miesiąca, świeżymi listkami Tulasi i pachnącymi kwiatami. Kto tylko zobaczy Tulasi Maharani, dotknie Jej, medytuje o Niej, opowiada Jej historię, składa Jej pokłony, modli się do Niej o łaskę, sadzi Ją, czci Ją lub podlewa, osoba taka, mieszka wiecznie w siedzibie Pana Hari. O Narado! Kto służy Tulasi Devi, na te dziewięć sposobów, osiąga szczęście w wyższym świecie, trwające tyle tysięcy Yug, ile korzeni i korzonków wyrasta z dojrzałego drzewka Tulasi. Kiedy dojrzała Tulasi wydaje nasiona, z nasion tych wyrasta wiele roślin, rozwijając swe gałęzie, pędy i kwiaty a z kwiatów tych, powstaje niezliczona ilość nasion. Przez tyle tysięcy kalp, ile nasion powstaje w taki sposób, przodkowie osoby, która służy Tulasi na tych dziewięć sposobów, będą mieszkali w siedzibie Pana Hari.
Osoby wielbiące Pana Keśavę, kwiatami Kadamba, które bardzo lubi, otrzymują Jego łaskę i nie oglądają siedziby Yamaradża, uosobionej śmierci. Po cóż czcić kogoś innego, jeśli wszystkie pragnienia mogą zostać zaspokojone przez zadowolenie Pana Hari? Na przykład Wielbiciel, który ofiarowuje Mu kwiaty Bakula, Asioka i Patali, uwalnia się od kłopotów i nieszczęść, na czas tak długi, jak istnienie słońca i księżyca w tym wszechświecie, a na końcu osiąga wyzwolenie. O najlepszy z braminów! Ofiarowanie kwiatów Kannera Panu Jagannathowi, sprowadza wielką łaskę na wielbiciela, podobną tej, zyskanej przez czczenie Pana Keśavy, przez cztery Yugi. Kto ofiarowuje Śri Krysznie kwiaty Tulasi, czyli Manjari, w miesiącu Kartika, otrzymuje więcej zasług niż można otrzymać rozdając dziesięć milionów krów. Nawet pełna oddania ofiara ze świeżych źdźbeł trawy, stukrotnie przewyższa korzyści, otrzymywane ze zwykłego, rytualistycznego wielbienia Najwyższego Pana. Kto wielbi Pana Wisznu, liśćmi drzewa Samika, uwalnia się z objęć Yamaradża, Pana śmierci. Kto wielbi Wisznu podczas pory deszczowej, kwiatami Czampaka i jaśminu, nigdy już nie wraca na planety ziemskie. Kto wielbi Pana samym kwiatem Kumbhi, otrzymuje taką korzyść, jakby ofiarował jedną pala, to jest dwieście gram złota. Jeśli wielbiciel ofiaruje żółty kwiat Ketaki lub jabłoni Panu Wisznu, który podróżuje na Garudzie, uwolniony zostaje z grzechów dziesięciu milionów narodzin. Co więcej, kto ofiaruje Panu Jagannathowi kwiat oraz sto liści, zamoczonych w czerwonej lub żółtej paście sandałowej, z pewnością zamieszka na Śvetadvipie, daleko poza okrywami materialnego stworzenia.
O Śri Narado! Największy z braminów! Uczciwszy w ten sposób w dniu Haribodini Ekadaśi Pana Keśavę, który obdarza wszelkim materialnym i duchowym szczęściem, powinno się wstać wcześnie rano, następnego dnia, wziąć kąpiel w rzece, intonować dżapa Świętych Imion Kryszny i pełnić miłosną służbę oddania dla Pana w domu, wedle swoich najlepszych możliwości. Aby przerwać post, wielbiciel powinien najpierw ofiarować Prasadam braminom i potem, jedynie za ich pozwoleniem, zjeść ziarno. Następnie, aby zadowolić Najwyższego Pana, wielbiciel powinien wielbić swojego Mistrza Duchowego, najczystszego z wielbicieli Kryszny i ofiarować Mu obfitą ucztę, ubranie, złoto i krowy, wedle swoich możliwości. To z pewnością zadowoli Najwyższego Pana, który dzierży dysk. Następnie, wielbiciel powinien ofiarować krowę braminowi, a jeśli zaniedbał jakieś zasady, regulujące życie duchowe, powinien wyznać to przed wielbicielem Pana, który jest braminem. Następnie wielbiciel powinien ofiarować dakszinę, czyli pieniądze.
O Królu! Ci, którzy jedli kolację w Ekadaśi, powinni następnego dnia nakarmić bramina. Sprawia to wielką przyjemność Bogu, Najwyższej Osobie. O Synu! Jeśli ktoś pości, nie pytając o pozwolenie kapłana lub jeśli kobieta pościła, nie pytając męża o pozwolenie, powinni ofiarować braminowi byka. Miód i jogurt, są także odpowiednimi darami dla bramina. Kto pościł od ghee, powinien ofiarować mleko, kto pościł od ziarna, powinien darować ryż, kto spał na podłodze, powinien darować łóżko wraz z kołdrą, kto jadł na talerzu z liści, powinien darować garnek z ghee, kto zachowywał milczenie, powinien darować dzwonek, a kto pościł od sezamu, powinien darować złoto w darze i nakarmić parę bramińską do syta. Kto chce powstrzymać łysienie powinien podarować braminowi lustro, kto ma używane buty, powinien podarować buty, a kto nie jadł soli, powinien ofiarować braminowi cukier.
Podczas tego miesiąca, każdy powinien regularnie ofiarowywać w świątyni lampkę ghee, Panu Wisznu lub Śrimati Tulasi Devi. Post w Ekadaśi, uważa się za pełny, jeśli ofiaruje się złoty lub miedziany garnek wypełniony ghee lub ognikami z ghee, wraz z ośmioma naczyniami na wodę, zawierającymi złoto i przykrytymi materiałem. Kogo nie stać na taki dar, powinien przynajmniej ofiarować braminowi dobre słowo. Kto to zrobi, z pewnością odniesie pełną korzyść z postu w Ekadaśi. Po złożeniu pokłonów i poproszeniu o pozwolenie, wielbiciel powinien zjeść swój posiłek.
W to Ekadaśi, kończy się Czaturmasja, tak więc powinno się ofiarować teraz braminom, wszystko to, od czego powstrzymywało się podczas Czaturmasji. Kto przestrzega procesu Czaturmasji, osiąga nieskończone zasługi, o Królu Królów, i po śmierci, udaje się do siedziby Pana Vasudevy. O Królu! Każdy, kto przestrzega całej Czaturmasji, bez przerw, osiąga wieczne szczęście i nie otrzymuje ponownych narodzin. A jeśli ktoś przerwie post, zostanie ślepcem lub trędowatym. Tak więc, opowiedziałem Ci w całości, o procesie przestrzegania Haribodini Ekadaśi.
Kto czyta lub słucha o tym, osiąga zasługi, równe darowania krowy kwalifikowanemu braminowi.
W taki sposób, kończy się opowieść o chwałach Kartika Śukla Ekadaśi, znanego także jako Haribodini Ekadaśi.
Tłumaczenie: Bhaktavasa Govinda dasa
Przepisał: Prema-Hari das
🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️
