Magdalena Nowak -gabinet psychoterapii psychodynamicznej

01/02/2026

"Tak długo, jak jesteśmy ludźmi,
tak długo będziemy się mylić."
Haruki Murakami

fot. Lawrence Krowdeed

01/02/2026

01/02/2026

By wiedzieć, kim jesteśmy, mieć swoją tożsamość, musimy wiedzieć (albo chociaż czuć, że wiemy), co jest i co było rzeczywiste. Musimy dostrzegać świat wokół nas i właściwie go klasyfikować; musimy też umieć ufać naszym wspomnieniom i potrafić oddzielić je od wytworów naszej wyobraźni. Utrata zdolności do takich rozróżnienień jest jednym z objawów tego, co psychoanalityk William Niederland nazwał „zabójstwem duszy”. Wymazanie świadomości i podtrzymywanie zaprzeczenia są często konieczne do przetrwania, ale ceną jest utrata łączności ze soba, brak świadomości własnych uczuć i rozeznania komu (i czemu) można ufać.

Bessel van der Kolk Strach ucieleśniony
Obraz Jackson Po***ck

01/02/2026

Bądź zmianą, którą chcesz zobaczyć w świecie.

01/02/2026

Poza wszystkim warto pamiętać, że dla kogoś, kto się boi – nie tylko dla dziecka – często ważniejsza od argumentów merytorycznych jest sama uczuciowa obecność, poczucie, że w pobliżu jest ktoś, kto mnie kocha i przyjmuje mnie z tym lękiem.
Agnieszka Jucewicz – Czując. Rozmowy o emocjach
fot. Karan Wang

01/02/2026

Nie wracaj tam, gdzie kiedyś byłeś szczęśliwy.
To często pułapka zastawiona przez nostalgię.

Wszystko tam już się zmieniło:
miejsca,
twarze,
a także ty sam.

Próba odnalezienia tych samych chwil,
tych samych uczuć
to pogoń za cieniami.

Czas jest bezlitosny.
Potrafi zatrzeć nawet to,
co kiedyś wywoływało uśmiech.

Zachowaj te wspomnienia w sercu,
jak zachowuje się cenne zdjęcie.
Ale nie próbuj do nich wracać.

Życie idzie naprzód.
Zaprasza cię do odkrywania nowych horyzontów,
do spotkań z nowymi ludźmi,
do tworzenia kolejnych chwil radości.

To, co dało ci szczęście,
nie zostało w przeszłości.
Być może
czeka na ciebie dalej —
krok po kroku, przed tobą.

✍️ Robert De Niro

31/01/2026

Zwykle mówi się, że w zabawie dzieci »wyrzucają z siebie nienawiść i agresję«, tak jakby agresja była czymś złym, czego należałoby się pozbyć. Jest to częściowo prawda, bo dziecko tak właśnie może odczuwać dławioną w sobie złość i konsekwencje przykrych przeżyć. Lepiej byłoby jednak wyrazić to w inny sposób, mówiąc, że dla dziecka cenne jest odkrycie, iż można w znanym sobie środowisku wyrazić agresywne impulsy czy nienawiść, a środowisko nie odpłaci nienawiścią i gwałtem. Czuje wtedy, że dobre środowisko powinno tolerować agresywne uczucia, jeśli są one wyrażone w formie, która jest mniej więcej do przyjęcia. Trzeba zaakceptować fakt, że agresja jest wpisana w strukturę osobowości dziecka, a dziecko czuje się nieuczciwe, jeśli ukrywa się i zaprzecza czemuś, co jest jego częścią.

Donald Woods Winnicott – Dziecko, jego rodzina i świat, tłumaczenie Alicja Bartosiewicz, oficyna Ingenium

//Alfred Eisenstaedt

30/01/2026

"Ból po stracie jest tak silny, jak silna była więź."
Julian Barnes
fot. Ceren ❁

28/01/2026

„Jeżeli czujesz się bezpieczny i kochany, twój mózg zaczyna się specjalizować w eksploracji, zabawie i we współpracy; jeżeli jesteś przestraszony i niechciany, zaczyna specjalizować się w zarządzaniu uczuciem strachu i opuszczenia.”

Bessel van der Kolk: Strach ucieleśniony. Mózg, umysł i ciało w terapii traumy. Przeł. Małgorzata Załoga
str. 76
fot Anna Kieibalo