Centrum Terapii Depresji

26/05/2026

W Dzień Matki pamiętamy też o Mamach wcześniaków!!
Poniżej fragment artykułu z dzisiejszego serwisu Rynek Zdrowia:
💡 Jak wynika z badania polskich naukowczyń, wcześniactwo wpływa na psychikę matek silniej niż pandemiczne restrykcje - pokazuje to jak duży jest poziom obciążenia u mam wcześniaków i jak ważne jest by, na tyle ile to możliwe, ułatwić im czas hospitalizacji dziecka!
💡 Największe ryzyko depresji dotyczyło matek dzieci urodzonych przed 32. tygodniem ciąży
Pandemia zwiększała poziom lęku, ale nie przełożyła się na wyższy poziom depresji poporodowej
Ekspertki apelują o stałe wsparcie psychologiczne dla rodziców wcześniaków już na oddziałach neonatologicznych
💡 Ograniczenie kangurowania podczas pandemii mogło negatywnie wpływać zarówno na dzieci, jak i rodziców!! 💡

Na łamach czasopisma "Depression and Anxiety" Magdalena Chrzan-Dętkoś, Marta Łockiewicz, Natalia Murawska, badaczki z Instytutu Psychologii Uniwersytet Gdański wykazały, że choć pandemia Covid-19 zwiększała poziom lęku u matek wcześniaków, nie była głównym czynnikiem związanym z nasileniem u nich depresji poporodowej. Znacznie większe znaczenie miał sam stopień wcześniactwa dziecka.

Autorki przeanalizowały dane 948 matek wcześniaków objętych programem profilaktyki depresji poporodowej Przystanek MAMA.
Część z nich urodziła w czasie pandemii i obowiązywania restrykcji sanitarnych, a część już po ich zniesieniu. Naukowczynie chciały sprawdzić, czy różne ograniczenia na oddziałach neonatologicznych oraz bardzo wysoki poziom niepewności przełożyły się na większe nasilenie depresji, lęku i myśli samobójczych u matek wcześniaków.

- Już wcześniej było wiadomo, że wcześniactwo jest ważnym czynnikiem ryzyka rozwoju perinatalnych zaburzeń nastroju, w skład których wchodzą objawy depresji, nasilonego lęku i stresu pourazowego. To ogromny stres, który często nie ogranicza się do kilku dni po porodzie, bo u skrajnych wcześniaków rodzice tygodniami albo wręcz miesiącami funkcjonują w sytuacji zagrożenia. Pojawia się lęk o życie dziecka, rozwój jego mózgu, ogólnie o przyszłość. W literaturze naukowej wcześniactwo opisuje się wręcz jako doświadczenie potencjalnie traumatyczne - powiedziała PAP dr hab. Magdalena Chrzan-Dętkoś, jedna z autorek badania.

Zdjęcie: pinterest
Link do artykułu w komentarzu

26/05/2026

Wszystkim mamom wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Mamy!
Życzymy wzruszeń, przyjemności z bycia mamą, posiadania życzliwej społeczności wokół siebie, by naprawdę można było poczuć, że nie tylko dziecko, ale również mama wychowuje dziecko w wiosce dobrych dla siebie osób!
Życzymy też uznania tego, że rodzicielstwo jest wyzwaniem i by w sytuacjach gdy potrzebne jest dodatkowe wsparcie - żadna mama i rodzic nie czuli się sami, tylko mieli oparcie w określonych działaniach systemu ochrony zdrowia, który zapewni wsparcie - poniżej fragment wywiadu z wysokieobcasy gdzie są przykłady rozwiązań, których moglibyśmy sobie życzyć!

Magdalena Chrzan-Detkoś : Chciałabym, żeby polski system zdrowia brał przykład z brytyjskiego. Tam kobieta, u której potwierdzono depresję, zaburzenia lękowe lub PTSD, ma możliwość rozpoczęcia terapii w ciągu 6 tygodni od zgłoszenia. Tam też pierwszym zaleceniem pracy z kobietami po okresie okołoporodowym jest: „Słuchać ich". One zwykle dobrze wiedzą, czego potrzebują. Kiedy młoda matka skarży się na zmęczenie, nie należy mówić jej: „To minie", „Wszystkie tak mają" tylko zapytać: „Czy jest coś, co mogę dla ciebie zrobić?". Jedna mama będzie chciała, żeby ktoś regularnie wychodził z jej dzieckiem na spacer, inna potrzebuje osoby, która jej wysłucha, a jeszcze inna pomocy w obowiązkach domowych.

Musimy uświadomić sobie, że matce, która jest w depresji i nie dostaje wsparcia, może stać się jeszcze poważniejsza krzywda. Dane z NFZ z 2024 roku pokazują, że w pierwszym roku po porodzie zamierzonych (zgłoszonych) samouszkodzeń dokonało 57 kobiet, czyli więcej niż jedna kobieta tygodniowo. (...) Nasze rodzicielstwo naprawdę zależy od systemu, w którym żyjemy – dlatego wierzę w znaczenie zmiany systemowej. Jak powiedziała psychoanalityczka Selma Freiberg, która prowadziła terapię rodzic–niemowlę „Gdy ktoś usłyszy płacz matki, wtedy ona sama jest w stanie utulić swoje dziecko

Link do wywiadu w komentarzu.
Mary Cassatt, The Boat Party, 1893-94 © National Gallery of Art, Washington

25/05/2026

W sobotę odbyło się tradycyjne pracowo - towarzysko- plażowo-degustacyjne😉🥐🥧🍥 spotkanie zespołu Centrum Terapii Depresji.
To prawdziwa przyjemność pracować w zespole, który się lubi zarówno w pracy jak i poza nią 🙂🌊!
Czy może też być przyjemniejsze sąsiedztwo gabinetu niż plaża w Orłowie?
Co nas łączy o czym wszyscy nie wiedzieliśmy?
Oprócz wykształcenia psychologicznego, psychoterapeutycznego (różne szkoły), dowiedzieliśmy się że część zespołu studiowała razem na roku i część z nas, chociaż w różnych akurat latach miała tą samą promotorkę pracy magisterskiej - prof. dr hab. Krystynę Drat-Ruszczak📚!
Tak więc spotkanie l odbywało się w atmosferze którą opisuje następujący cytat:Przyjaźń rodzi się w momencie, gdy jedna osoba mówi do drugiej: Co? Ty też? Myślałem, że tylko ja".
C.S.Lewis, Cztery miłości.

22/05/2026

Każdy post Seminaria na Czystem pokazuje jak fascynująca jest nauka i jakie znaczenie ma dzielenie się wiedzą!
Epigenetka mitochondrialna zmienia nasze myślenie o zdrowiu psychicznym i sposobach leczenia!
Czy wiedzieliście, że negatywny nastrój wieczorem koreluje z niższą wydajnością mitochondrialną następnego ranka?
Poszczególne zaburzenia psychiczne mają określoną charakterystykę mitochondrialną:
Np. w manii i hipomanii mitochondria są wzbudzone i produkują ogromne ilości energii.
W depresji ich aktywność jest znacznie zakłócona, produkcja energii spada.
W spektrum autyzmu: Ogromny stres społeczny i sensoryczny prowadzi do mitochondrialnego przeciążenia, objawiającego się brakiem siły, niechęcią do działania i "shutdownem".
Co pomaga?
Ścieżki regeneracji mitochondrialnej są znane. Elementy wspierające regenerację obejmują: zmniejszenie bodźców, ciszę, przewidywalność, brak presji, obecność regulującej osoby, możliwość wycofania się, czas na regenerację.
Kontakt z naturą (np. spacery po lesie, "kąpiele leśne") ma silne działanie regulacyjne na mitochondria, co jest zgodne z praktykami japońskimi.
Za: Seminaria na Czystem/https://www.facebook.com/profile.php?id=61580802957895

19/05/2026

Czy Mick Jagger w "You Can't Always Get What You Want" komentuje narcyzm?
Być może;)

Narcyzm to nie tylko tzw. „self love” — libidinalne zakochanie w sobie.
Według współczesnej neuropsychoanalizy narcyzm to również specyficznie funkcjonujący system SEEKING.
Czym jest SEEKING?
SEEKING to popęd związany z przyjemnością i potrzebą eksploracji, obecny u wszystkich ssaków. SEEKING narcystyczny to założenie „muszę wiedzieć, muszę mieć rację, muszę znaleźć — TERAZ”.
Ten impuls SEEKING w wersji „rozrośniętej” to poczucie wszechmocy („wiem wszystko”),
wielkościowe narracje, pewność bez wątpliwości lub uporczywe dążenie do takiego stanu.
Tak więc: Nie zawsze dostaniesz to, czego szukasz - jest pewnego rodzaju interwencją terapeutyczną;)

Dojrzałość to m.in.
tolerowanie niewiedzy,
znoszenie braku,
rezygnacja z „wszystkich możliwych opcji”.

W niektórych sytuacjach popęd poszukiwania/eksploracji – SEEKING – trzeba uczyć się ograniczać; w niektórych znowu stanach, np. depresji - poszukiwania, odkrywania trzeba nauczyć się na nowo.

Jeśli jesteś zainteresowany rozwojem, poznaniem takieg sposobu myślenia, rozumienia psychologii i psychopatologii człowieka - zapraszamy na dzisiejsze seminarium Polska Regionalna Grupa Neuropsychoanalizy ;) od razu dajemy znać, że seminarium nie jest przewidziane jako wykład, ale sytuacja wspólnego uczenia się: czytania trekstów i rozmowa o nich, inspirowanie się tym myśleniem w pracy klinicznej;)

18/05/2026

Warszawa! Zazdrościmy!
Może będzie też szansa dla Trójmiasto?🌊🙏😉

📣🗾🧑‍🏫 Już jutro wykład otwarty dr. Cezarego Żechowskiego „Caravaggio – droga przez życie”, który rozpocznie się 📆 o godz. 17:00 w ramach Mazowieckiej Szkoły Zdrowienia prowadzonej przez Fundację Otwarte Seminaria Filozoficzno-Psychiatryczne w Domu Kultury Kadr.

🆓 Wstęp wolny

ℹ️ Wydarzenie jest trzecim i ostatnim z zaplanowanych na ten semestr wykładów otwartych zarówno dla społeczności Szkoły, jak i wszystkich osób zainteresowanych.
----------------------------------------------------------
Mazowiecka Szkoła Zdrowienia jest dofinansowana ze środków z budżetu Województwa Mazowieckiego.
Mazowieckie Centrum Polityki Społecznej , , , ,

18/05/2026

Bezpłatny warsztat „Zrozumieć, by pomóc” dla osób, które mają w swoim otoczeniu kogoś mierzącego się z depresją.

Zapraszamy partnerów, rodziny, przyjaciół i wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć doświadczenie depresji oraz dowiedzieć się, jak wspierać bliską osobę w codzienności i momentach kryzysu.

Podczas warsztatu połączymy wiedzę psychologiczną z praktycznymi wskazówkami i ćwiczeniami. Porozmawiamy także o dbaniu o własne granice, potrzeby i emocje. Spotkanie odbędzie się w atmosferze empatii, bezpieczeństwa i bez ocen.

Warsztat prowadzą studentki Instytutu Psychologii Uniwersytetu Gdańskiego pod opieką merytoryczną Katarzyny Wołodko.

📩 Zgłoszenia: kontakt@centrumdepresji.pl

16/05/2026

Wcześniactwo & zdrowie psychiczne matek – co pokazują nowe badania przeprowadzone na kobietach z naszego (pomorskiego) województwa opublikowane wczoraj w czasopiśmie Depression and Anxiety? 👶💙
Poród przedwczesny dotyczy ok. 11% kobiet na świecie i stanowi ogromne wyzwanie – także dla zdrowia psychicznego matek i ojców. Kilka tygodni lub miesięcy niepewności odnośnie zdrowia i przeżycia dziecka jest doświadczeniem skrajnie obciążającym.
W badaniu z udziałem 948 kobiet z województwa pomorskiego sprawdzono, jak pandemia COVID-19 oraz stopień wcześniactwa wpływają na depresję, lęk i inne trudności w okresie poporodowym. Na początku pandemii większość oddziałów intensywnej terapii noworodka (NICU) wprowadziła odgórnie narzucone ograniczenia, w tym zakaz odwiedzin przez rodziców (choć polityka szpitali bardzo różniła się w zależności od kraju, nie wszędzie były zakazy), co przyczyniło się do częstszej separacji dziecka i rodziców
🔍 Najważniejsze wnioski:
Matki skrajnie wcześnie urodzonych wcześniaków (najmłodszy wiek ciążowy) doświadczały silniejszych objawów depresji niż matki dzieci urodzonych później.
Pandemia nie zwiększyła istotnie poziomu depresji, choć widoczny był trend wyższego lęku.
Kluczowe czynniki ryzyka to: trudna sytuacja finansowa, wcześniejsze problemy psychiczne, wyższe wykształcenie oraz stan zdrowia dziecka (niska masa urodzeniowa, komplikacje).

💡 Wniosek - moze nie być zaskakujący dla lekarek, lekarzy i pielęgnairek, położnych z oddziałow Intensywnej Opieki Neonatologicznej - chociaż ciekawi jesteśmy Waszego zdania:
To nie COVID-19, ale przede wszystkim stopień wcześniactwa wiąże się z nasileniem objawów depresyjnych. Matki bardzo wcześniaków wymagają szczególnego wsparcia po porodzie.
Co ważne?
👉 Potrzebujemy bardziej ukierunkowanej opieki psychologicznej dla tej grupy – zwłaszcza we wczesnym okresie po narodzinach dziecka.
zdjęcie: pinterest, profil: dear nicu mama
link do artykułu w komentarzu

FUNDACJA WCZEŚNIAK RODZICE-RODZICOM Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Słupsku Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Gdańsku Zaufaj Położnej - Centrum Zdrowia i Aktywności Ciężarnych i Mam

14/05/2026

Czy to nie jest ciekawe?
"U osób z wczesnym doświadczeniem zagrożenia, przemocy, przeciążenia sensorycznego lub nadmiernej intruzywności relacyjnej układ może zostać „przestawiony” bardziej w stronę wazopresyny, czyli obrony, czujności, lęku i agresji. Wtedy nawet dobre, opiekuńcze doświadczenia mogą być odbierane jako zagrażające. Oksytocyna może pobudzać receptory wazopresynowe, wywołując reakcje obronne zamiast uspokojenia. Ten mechanizm został nazwany roboczo „alergią na miłość” albo trudnością w metabolizowaniu dobra.
Odnoszono to do pracy z dziećmi i pacjentami ze spektrum autyzmu. Zwrócono uwagę, że nadwrażliwość sensoryczna może sprawiać, iż świat jest przeżywany jako zagrażający nawet wtedy, gdy obiektywnie taki nie jest. To może wpływać na wczesne zmiany epigenetyczne i kształtowanie układu oksytocynowo-wazopresynowego. W takim kontekście pochwała, bliskość czy troska mogą nie przynosić uspokojenia, lecz smutek, złość, wycofanie albo agresję" - zachęcamy do lektur całego wpisu opracowanego przed dr Cezarego Żechowskiego:

W dniu dzisiejszym kontynuowaliśmy temat z ubiegłego tygodnia analizy pracy T. Rice'a i Williama Singletary.
Wprowadzenie I moderowanie: Cezary Żechowski
Poniższy tekst powstał w oparciu o nagranie, dokładną transkrypcję, wierne streszczenie przy użyciu AI poprawione przez prowadzącego seminarium.

W przypadku cytowań prosimy podawać - Seminaria na Czystem/link do posta na Fb

Seminarium dotyczyło roli oksytocyny i wazopresyny w relacji, przywiązaniu, stresie, autyzmie i psychoterapii.
Główna teza była taka, że oksytocyna nie działa po prostu jako „hormon miłości i empatii”. Jej działanie zależy od wcześniejszych doświadczeń, kontekstu relacyjnego i tego, jak ukształtowany jest układ receptorów oksytocyny i wazopresyny. W bezpiecznym środowisku oksytocyna wspiera uspokojenie, więź, zaufanie i zdolność do korzystania z relacji. Może uruchamiać wewnętrzne obrazy troskliwych, chroniących obiektów przywiązania, co zmniejsza reakcję stresową.
Ważnym wątkiem było jednak to, że u osób z wczesnym doświadczeniem zagrożenia, przemocy, przeciążenia sensorycznego lub nadmiernej intruzywności relacyjnej układ może zostać „przestawiony” bardziej w stronę wazopresyny, czyli obrony, czujności, lęku i agresji. Wtedy nawet dobre, opiekuńcze doświadczenia mogą być odbierane jako zagrażające. Oksytocyna może pobudzać receptory wazopresynowe, wywołując reakcje obronne zamiast uspokojenia. Ten mechanizm został nazwany roboczo „alergią na miłość” albo trudnością w metabolizowaniu dobra.
Odnoszono to do pracy z dziećmi i pacjentami ze spektrum autyzmu. Zwrócono uwagę, że nadwrażliwość sensoryczna może sprawiać, iż świat jest przeżywany jako zagrażający nawet wtedy, gdy obiektywnie taki nie jest. To może wpływać na wczesne zmiany epigenetyczne i kształtowanie układu oksytocynowo-wazopresynowego. W takim kontekście pochwała, bliskość czy troska mogą nie przynosić uspokojenia, lecz smutek, złość, wycofanie albo agresję.
Seminarium połączyło ten model biologiczny z pojęciami psychoanalitycznymi: oporem, negatywną reakcją terapeutyczną, trudnością przyjmowania dobra, lękiem przed zależnością i separacją. Sugerowano, że biologicznym odpowiednikiem oporu może być sytuacja, w której dobre doświadczenie relacyjne uruchamia system zagrożenia. Wtedy pacjent nie może skorzystać z terapii, ponieważ to, co terapeutycznie dobre, jest przeżywane jako niebezpieczne.
Pojawił się też temat nadmiaru miłości lub nadmiernej synchronizacji. Zbyt bliska, nienaruszalna, nadopiekuńcza relacja może również być szkodliwa, bo nie pozwala dziecku doświadczać frustracji, separacji i budować własnych mechanizmów samouspokajania. W tym kontekście omawiano przypadki pacjentów, u których relacja z matką była przeżywana jako pochłaniająca, intruzywna lub zagrażająca, a agresja mogła być dramatyczną próbą obrony i przetrwania.
Ważnym elementem dyskusji była neuroplastyczność. Podkreślono, że psychodeliki czy rTMS mogą silnie stymulować neuroplastyczność, ale sama plastyczność nie jest automatycznie dobra. Jeśli zachodzi w warunkach opresji, lęku lub relacji pozbawionej bezpieczeństwa, może wzmacniać patologiczne wzorce. Dlatego kluczowy jest kontekst relacyjny.
Na końcu seminarium poszerzono perspektywę z relacji rodzinnych na sieci społeczne. Wczesne doświadczenia są bardzo ważne, ale układ przywiązania pozostaje plastyczny przez całe życie. Aktualne relacje, wspólnota, poziom zaufania, współpraca i równości społecznej mogą działać leczniczo albo traumatyzująco. To prowadziło do refleksji nad znaczeniem pracy sieciowej, w tym podejść otwarto-dialogowych, które mogą sprzyjać odbudowie bezpieczeństwa, synchronii i zaufania.
Najkrócej: seminarium pokazywało, że miłość, troska i bliskość nie zawsze są od razu możliwe do przyjęcia. U niektórych pacjentów dobro może uruchamiać lęk, agresję i obronę. Zadaniem terapii jest stopniowe tworzenie takich warunków relacyjnych, w których pacjent może coraz bardziej tolerować więź, przyjmować dobro i odzyskiwać zdolność do bezpiecznego bycia z innymi.

12/05/2026

🌸 Dzień Pielęgniarki i Pielęgniarza 🌸
Wszystkiego najlepszego dla wszystkich wykonujących ten wymagający zawód!
Dziękujemy za codzienną obecność przy drugim człowieku – za profesjonalizm, uważność, empatię i siłę! Wiemy z codziennej pracy, że dla wieu osób życzliwe słowo, obecność, złapanie za rękę, chwila rozmowy czy wspólnego wzruszenia pomogła poradzić sobie z diagnozą, stratą, bólem i niepewnością związaną z sytuacją zdrowotną 💙
Życzymy zdrowia, poczucia sensu, realnego wsparcia w pracy i przestrzeni, w której można zadbać także o siebie np. wprowadzenia grup Balinta czy superwizji również dla personelu medycznego.
🤍 Grupy Balinta i superwizje pomagają nazywać emocje, porządkować doświadczenia, chronić granice i zapobiegać temu, co w zawodzie pomocowym jest szczególnie częste: wypaleniu i depresyjności: gdy codziennie towarzyszymy cierpieniu innych ludzi.
Co mówią badania? - źródła w komentarzu!
– wysoki poziom wyczerpania emocjonalnego dotyczy nawet 25–30% pielęgniarek, a objawy obniżonego poczucia sensu pracy – około 20–30%
– Wypalenie zawodowe i depresja są silnie ze sobą powiązane – metaanaliza 37 badań wykazała istotną korelację między nimi (r ≈ 0,40), co oznacza, że jednego problemu nie da się skutecznie leczyć, ignorując drugi.
– Szacuje się, że około 20–25% pielęgniarek doświadcza objawów depresyjnych, a w okresach zwiększonego obciążenia systemu ochrony zdrowia (np. pandemia) odsetek ten jest jeszcze wyższy.
W tym szczególnym dniu życzymy Wam nie tylko „siły”, ale także prawa do niewiedzy, zmęczenia, wsparcia i troski o siebie.
Dziękujemy, że jesteście. 🌷

Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Słupsku Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Gdańsku Zaufaj Położnej - Centrum Zdrowia i Aktywności Ciężarnych i Mam Szpital Specjalistyczny w Kościerzynie