24/03/2026
Ratownik medyczny i nowe wyzwania 👇
Podejrzewam że już za niedługo ratownik medyczny z uprawnieniami perfuzjonisty będzie bardzo pożądanym na rynku pracy pracownikiem. Temat ECPR został nieco rozwinięty w wytycznych resuscytacji ERC 2025. W pierwszej kolejności takie zespoły zaczną powstawać w pobliżu dużych ponadregionalnych ośrodkach kardiochirurgicznych.
Kolejna praca przedstawiająca wartość ECPR w warunkach przedszpitalnych:
[w:] Prehospital initiation of extracorporeal life support for refractory out-of-hospital cardiac arrest–results of a prospective observational study 2026
“(...) Tło
Pomimo postępów w resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO), przeżywalność po pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia (OHCA) pozostaje niska. Zastosowanie żylno-tętniczej pozaustrojowej oksygenacji membranowej (VA ECMO) jako pozaustrojowej RKO (ECPR) może poprawić rokowanie w przypadku opornego na leczenie OHCA. Oceniliśmy wpływ włączenia ECPR na miejscu zdarzenia do rutynowej opieki doraźnej w przypadku opornego na leczenie OHCA na częstość wypisów ze szpitala i funkcje neurologiczne. Ponadto, oceniliśmy czynniki predykcyjne niekorzystnych rokowań.
Metody
Prospektywne badanie obserwacyjne przeprowadzono w okresie od października 2013 r. do września 2023 r. w Ratyzbonie w Niemczech. Dedykowany zespół ECMO był alarmowany 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, równolegle ze standardowymi służbami ratownictwa medycznego, w przypadku podejrzenia nagłego zatrzymania krążenia pozaustrojowego. Na miejscu zdarzenia rozpoczęto VA ECMO w oparciu o zdefiniowane kryteria włączenia/wykluczenia. Pacjentów przetransportowano do uniwersyteckiego centrum medycznego w celu objęcia ich opieką poresuscytacyjną zgodnie z wytycznymi. Rejestrowano i analizowano dane kliniczne, w tym parametry resuscytacji krążeniowo-oddechowej, początkową fizjologię i wyniki leczenia.
Wyniki
W ciągu dziesięciu lat 11 235 zgłoszeń doprowadziło do 2655 (23,6%) ocen na miejscu zdarzenia w przypadku nagłego zatrzymania krążenia (OHCA). U 213 pacjentów z opornym na leczenie nagłym zatrzymaniem krążenia (OHCA) wdrożono VA ECMO (8,0% ocen RKO na miejscu zdarzenia). Mediana czasu między rozpoczęciem RKO a rozpoczęciem VA ECMO wyniosła 45 minut (IQR: 35–63). Mediana czasu trwania ECMO wyniosła 2 dni (IQR 1–4). Odsetek osób przeżywających do wypisu ze szpitala wyniósł 34,7% (74/213), a 89,2% (66/74) osiągnęło dobry wynik neurologiczny i samodzielne codzienne funkcjonowanie.
W analizie wieloczynnikowej ograniczonej do zmiennych na miejscu zdarzenia, z niekorzystnymi wynikami niezależnie wiązały się: obustronne rozszerzenie źrenic (OR 5,79 [1,85–19,8]; p = 0,003), brak resuscytacji krążeniowo-oddechowej (OR 4,38 [1,23–18,2]; p = 0,029), użycie mechanicznych urządzeń do resuscytacji krążeniowo-oddechowej (OR 5,53 [2,09–15,9]; p < 0,001), początkowa asystolia (OR 35,0 [5,24–731]; p = 0,002) i odstęp od resuscytacji krążeniowo-oddechowej do ECMO > 45 min (OR 3,07 [1,09–9,14]; p = 0,037).
Wnioski
Przedszpitalna ECPR jest wykonalna i może zostać zintegrowana z regionalnym systemem ratownictwa medycznego, jeśli jest wykonywana przez wysoce doświadczony zespół. Wskaźniki przeżywalności w tej wybranej kohorcie przewyższały typowe wyniki leczenia pozaszpitalnego nagłego zatrzymania krążenia (OHCA), a wysoki odsetek pacjentów osiągnął pomyślny powrót do zdrowia neurologicznego. Wczesne rozpoczęcie ECMO w VA oraz kilka czynników występujących na miejscu zdarzenia są kluczowymi czynnikami determinującymi rokowanie.
(...)”
Wytyczne ERC 2026 - zalecenie:
“(...) ECPR można rozważyć jako terapię ratunkową u wybranych dorosłych z wewnątrzszpitalnym zatrzymaniem krążenia i pozaszpitalnym zatrzymaniem krążenia, gdy konwencjonalna RKO nie pozwala na przywrócenie spontanicznego krążenia, w sytuacjach, w których można ją zastosować. (...)”
