06/10/2025
„Odkrywamy wyjątkowe historie osób z dysleksją" – cd. 1
Podejrzewa się, że dysleksję miał nasz wieszcz narodowy – Adam Mickiewicz. W dzieciństwie żywił ogromny wstręt do kaligrafii. Często myliły mu się litery i z tego powodu powtarzał trzecią klasę. Mickiewicz nie był jednak jedynym dyslektykiem wśród pisarzy i poetów. Dysleksję miała również Agatha Christie, jedna z najbardziej znanych i cenionych autorek kryminałów na świece. Wielu znawców literatury uważa, że to właśnie dzięki dysleksji Christie stworzyła tak unikalny język swoich powieści. W jednym z wywiadów powiedziała: „Pisanie i literowanie zawsze były straszne dla mnie.” Swoje kryminały pisała bardzo długo, przez co często bardziej skupiała się na wątkach pobocznych i dopieszczała charaktery swoich postaci. Najsłynniejszy autor bajek dla dzieci - Hans Christian Andersen nigdy nie nauczył się pisać poprawnie. Jego manuskrypty zawierają wiele błędów charakterystycznych dla dyslektyków.
Osoby z dysleksją nierzadko robią karierę także w świecie nauki i w sztuce. Albert Einstein uważany za najbardziej wpływowego fizyka XX wieku został okrzyknięty naukowcem wszech czasów, m. in. dzięki swojej teorii względności. W szkole był karcony za zadawanie zbyt wielu pytań. Dysleksja sprawiła, że późno nauczył się mówić, czytał dopiero od 9 roku życia, miał problemy z pisaniem i zapamiętywaniem informacji w szkole. Z powodu trudności związanych z dysleksją dwa razy stracił posadę nauczyciela. Nie przeszkodziło mu to jednak przejść do historii jako wybitny umysł. Prawdopodobnie nie zdał egzaminów z botaniki, zoologii i francuskiego. Istnieją dowody na to, że uczył się i myślał inaczej niż inni ludzie. Prawdopodobnie na dysleksję cierpiał również Isaac Newton, twórca zasad dynamiki, prawa powszechnego ciążenia, prawa ruchu i mechaniki klasycznej. Według legendy w szkole nie szło mu zbyt dobrze, dlatego wolał spędzać czas pod jabłonią, gdzie odkrył grawitację. Pablo Picasso - jeden z najbardziej znanych malarzy XX wieku, stał się sławny malując nierealistycznie. Jego obrazy często przedstawiały przedmioty odwrócone, nieuporządkowane lub przekręcone na wiele różnych sposobów. Te dzieła sztuki, inspirowane bogatą wyobraźnią, były w rzeczywistości dla Picassa bardzo realne. Picasso miał dysleksję, która zmieniała orientację liter i słów w jego mózgu. Jego dzieła przedstawiały to, co widział, a dysleksja bez wątpienia miała wpływ na to, jak wyglądały jego słynne obrazy i szkice.
