Ośrodek Psychoterapii ,,być sobą" Agnieszka Michnowicz

15/02/2026

„Przedmiotem wrażliwej diagnozy psychologicznej nie jest ocenianie, jak bardzo pacjent jest „chory”, czy też wyodrębnienie, które osoby wykraczają poza granicę zdefiniowaną społecznie jako norma (McDougall, 1980).
Jej celem jest zrozumienie specyficzności cierpień i mocnych stron danego człowieka, aby móc ulżyć pierwszym, a budować na fundamencie drugich.”
Nancy McWilliams, Diagnoza psychoanalityczna
fot. Seun OG

14/02/2026

14/02/2026

Polecam krótkometrażowy film ,,The Singers”,film nominowany do Oskara.
Ukazujący ból błądzący w ludzkiej samotności i jak muzyka potrafi go ukoić, a także pomóc odnaleźć więź między ludźmi.

Nominowany do Oscara film krótkometrażowy, w którym spontanicznie zorganizowany w podrzędnym barze konkurs piosenki pozwala jego uczestnikom odsłonić swoje serca.

14/02/2026

😉😉

🩷

14/02/2026

Przeżycie dzieci zależy od dorosłych opiekunów. Dlatego właśnie każde uczucie, które zagraża bezpieczeństwu tej pierwotnej relacji, jest też zagrożeniem dla naszego przetrwania i wywołuje lęk. A dlaczego lęk powoduje tak wiele problemów? Wystarczy raz doświadczyć uczucia zagrażającego relacji, by mogło ono wywoływać lęk przez całe życie. Wspomnienia przeżytego strachu pozostają w nas na zawsze.

📖 Jon Frederickson, "Współtworzenie zmiany: Skuteczne techniki terapii dynamicznej."
📸 kolaż: Izabela Piotrowiak

14/02/2026

„Świadome życie polega na zwracaniu uwagi na związek pomiędzy wyznawanymi wartościami, celami i dążeniami a codziennym postępowaniem.”
Nathaniel Branden, "Sztuka świadomego życia" (tłum: Tadeusz Niwiński)
fot. Andrés DG

12/02/2026

Klasyczna teza psychoanalityczna, wywodząca się z koncepcji melancholii Freuda, zakładała, że depresyjny stan psychiczny powstaje w wyniku niewyrażonej agresji skierowanej do wewnątrz. Ujęcie to wywarło silny wpływ na kliniczne rozumienie depresji oraz na przekonanie, że jej przyczyną jest tłumiona złość. Współczesna psychiatria i psychologia odchodzą jednak od tak uproszczonego wyjaśnienia. Depresja jest dziś rozumiana jako zaburzenie wieloczynnikowe, o zróżnicowanym obrazie klinicznym i wielu możliwych mechanizmach powstawania.

Jednocześnie osoby doświadczające depresji często przeżywają złość, niekiedy bardzo intensywną. Badania wskazują, że podwyższony poziom złości oraz trudności w jej regulacji należą do częstych elementów obrazu depresji i są powiązane zarówno z procesami regulacji emocji, jak i z mechanizmami neurobiologicznymi zaburzenia. Depresja nie oznacza więc braku złości ani wyłącznie jej tłumienia. W wielu przypadkach złość staje się jednym z centralnych doświadczeń emocjonalnych.

Złość w depresji nie jest jednak zjawiskiem jednorodnym i nie można jej sprowadzić do jednego mechanizmu. Może przyjmować formę przewlekłej drażliwości, wybuchów gniewu, wrogości w relacjach, złości skierowanej przeciwko sobie, a także ruminacyjnego powracania do przeżywanej urazy. U części pacjentów możliwość nawiązania kontaktu z własną złością oraz jej bardziej świadomego wyrażania wiąże się z poprawą funkcjonowania, jednak nie dotyczy to wszystkich. Sama ekspresja emocji nie stanowi uniwersalnego mechanizmu leczenia i nie potwierdza prostej tezy o „stłumionej złości” jako przyczynie depresji.

Depresja jest zaburzeniem heterogenicznym, przebiegającym według różnych trajektorii emocjonalnych. W pracy terapeutycznej kluczowe znaczenie ma zatem rozwijanie zdolności regulacji emocji, rozumienie ich funkcji oraz integracja doświadczenia emocjonalnego, a nie wyłącznie kontakt ze złością czy jej ekspresja.

Bibliografia w komentarzu.

Fot. Afshin Asif / Unsplash

12/02/2026

Przyznanie się do istnienia w nas agresji to nie argument na rzecz brutalności lub – Boże broń – na rzecz tego, by dać jej ujście. Fakt jej istnienia nie podważa twierdzenia, że mimo obecnej w nas ambiwalencji miłość często weźmie górę. Recz w tym, by powiedzieć: tak, to prawda, możemy nienawidzić ukochanego partnera, dziecka, rodziców, najdroższego przyjaciela. Ponieważ starając się wmówić sobie: „nie mam nic wspólnego z tym wstrętnym uczuciem”, zubożamy się i na dłuższą metę może się to dla nas stać niebezpieczne.
My także mieliśmy kiedyś cztery lata i pełne nienawiści słowa na ustach. Może mówiono nam wtedy: „Wcale tak nie myślisz, prawda?”. Może uczono nas, że miłość nigdy nie może oznaczać pragnienia, by wbić gwoździe w oczy ukochanej osoby. To kłamstwo.

📖 Judith Viorst, "To co musimy utracić"
📸 Unsplash/ Edvard Munch

12/02/2026

12/02/2026

„Najgłębszym źródłem cierpienia nie jest to, co nas spotkało, lecz to, że musieliśmy z tym zostać sami.”

Irvin D. Yalom

05/02/2026

“Co jakiś czas, absolutnie mimowolnie, ktoś uczy nas czegoś o nas samych.”
Ian McEwan "Pokuta"
for. Mehmed Lukavackic

03/02/2026