Martyna Kukawska psycholog

11/12/2025

IM DALEJ W LAS, TYM WIĘCEJ DRZEW

Kilka miesięcy temu była pacjentką szpitala. 30 lat. Przyszła z bólem brzucha, torbielą jajnika, żółtaczką, objawami niewydolności wątroby. W dokumentacji pojawił się alkohol, w rozmowie ze mną wyszły lata życia w trudnym związku, przemoc, dwie utracone ciąże, noclegownia zamiast domu, picie dużych ilości alkoholu regularnie. W trakcie rozmowy zgodziła się na leczenie uzależnienia. Niestety niedawno znowu potrzebowała hospitalizacji.

Im dalej w las, tym więcej drzew... Kiedy zaczynamy naprawdę przyglądać się swojemu życiu, nagle okazuje się, że nie ma jednego problemu do odhaczenia, tylko cała plątanina: zdrowie somatyczne, uzależnienie, przemoc, relacje rodzinne, poczucie własnej wartości, finanse, samotność. To bywa przytłaczające. Łatwo wtedy pomyśleć: „to nie ma sensu, i tak wszystkiego nie ogarnę”.

Ale to, że po drodze wychodzi „coraz więcej drzew”, nie znaczy, że nie warto iść dalej. W takich historiach bardzo wyraźnie widać, że siła nie polega na tym, żeby wszystko naprawić od razu, tylko żeby krok po kroku wybierać siebie: zgodzić się na leczenie, przyjąć pomoc, zrobić badania, wrócić na terapię, powiedzieć komuś „już nie daję rady”.

Im dalej w las, tym więcej drzew. I jednocześnie: im więcej kroków w stronę pomocy, tym większa szansa, że z tego lasu da się wyjść.

Życie ma wartość. Nawet wtedy, gdy jest bardzo nie idealnie, ciężko, przytłaczająco albo gdy czujesz pustkę. Warto żyć.

23/11/2025

Uzależnienie od alkoholu nie zaczyna się od „dna”. Zaczyna się od ulgi. Od myśli: „Należy mi się”, „Muszę się odstresować”, „Przecież wszyscy piją”. Granica przesuwa się powoli: weekend → kilka razy w tygodniu → „bez tego nie zasnę / nie wytrzymam”. A potem człowiek nagle odkrywa, że to nie on pije alkohol, tylko alkohol „pije jego” – czas, relacje, zdrowie, poczucie własnej wartości.

Jeśli chcesz posłuchać rozmowy, która bardzo szczerze pokazuje, jak wygląda wchodzenie w uzależnienie i wychodzenie z niego, polecam wywiad:
„Alkohol odbiera człowieczeństwo. Jak wygląda dno? | Michał Koterski” w podcaście „Rezultaty”. W komentarzu link.

Jeśli w tej rozmowie odnajdziesz kawałek siebie albo kogoś bliskiego, potraktuj to jako sygnał, nie wyrok. Z uzależnienia da się wychodzić. Z pomocą łatwiej i bezpieczniej.

22/10/2025

Brawo! Go midwife♥️

04/10/2025

🙏 Z całego serca pragnę podziękować wszystkim osobom, które towarzyszyły mi na drodze do ukończenia 4 letniej specjalizacji z psychologii klinicznej na Uniwersytecie Gdańskim.

Był to czas intensywnego rozwoju – 2322 godziny zajęć teoretycznych i 1800 godzin praktycznych w formie staży – które wzbogaciły mnie zarówno zawodowo, jak i osobiście.

Miałam zaszczyt ukończyć specjalizację w ośrodku, którym kieruje prof. dr hab. Mariola Bidzan.
Kierownikiem mojej specjalizacji była dr Ilona Bidzan-Bluma, której również dziękuję za życzliwość i wsparcie. 🌿

Szczególne podziękowania kieruję do mojej rodziny – za cierpliwość, wyrozumiałość i nieustające wsparcie. 💙

Ogromnie dziękuję także moim opiekunom staży za dzielenie się wiedzą, doświadczeniem i za życzliwość, jaką mnie obdarzaliście. Każdy etap tej drogi był dla mnie cenną lekcją i inspiracją do dalszej pracy.

Miałam zaszczyt zdobywać doświadczenie w takich miejscach jak:

Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej w Pruszkowie-Oddział Gin-Poł., Oddział Chorób Wewnętrznych, Oddział Chirurgii ogólnej, Zol

Mazowieckie Specjalistyczne Centrum Zdrowia im. Prof. Jana Mazurkiewicza w Pruszkowie-Oddziały ogólnopsychiatryczne męskie i żeńskie, Oddział terapii uzależnienia, Centrum Zdrowia Psychicznego, Zespół Leczenia Środowiskowego, Oddział Sądowy o wzmocnionym zabezpieczeniu

Samodzielny Publiczny Specjalistyczny Szpital Zachodni im. św. Jana Pawła II w Grodzisku Mazowieckim-Oddział neurologiczny i udarowy

Zespół Ośrodków Wsparcia: Ośrodek Interwencji Kryzysowej i Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy Domowej w Piastowie

Wojewódzki Szpital Psychiatryczny im. prof. Tadeusza Bilikiewicza w Gdańsku-Oddział dziecięcy

Szpital Wolski im. dr Anny Gostyńskiej Sp. z o.o. w Warszawie-Pododział rehabilitacji neurologicznej

Instytut Matki i Dziecka w Warszawie-Oddział wrodzonych chorób metabolicznych

A przede mną jeszcze jeden ważny krok – egzamin państwowy. Proszę, trzymajcie za mnie kciuki! ✊💙

08/08/2025

Są choroby, których boimy się tak bardzo, że wolimy udawać, że ich nie ma.
Ona – 56 lat. Mama dwójki dzieci, w tym jednego dorosłego. Samotna, choć nigdy formalnie rozwiedziona.

Od dawna widziała w swojej piersi guz. Bała się. Wstydziła się. Odkładała wizytę u lekarza.
Do szpitala trafiła dopiero z powodu zapalenia płuc. Tam usłyszała to, co od lat próbowała zagłuszyć – guz ma 8 centymetrów i przerzuty.

Nie wiem, czy zdecyduje się na leczenie. Wiem tylko, że nadal chciałaby uciec.

Dlatego warto mówić: w takich chwilach naprawdę trzeba pójść – do psychiatry, psychologa, albo jakiegokolwiek lekarza. Bo czasem ten pierwszy krok ratuje życie.

08/08/2025

Trudno pogodzić się z decyzją, która odbiera młodym ludziom szansę na bezpieczną rozmowę w chwili kryzysu. To ciche wołanie o pomoc, którego znów nie usłyszymy na czas.

Ustępujący z urzędu prezydent Andrzej Duda skierował do Trybunału Konstytucyjnego – w trybie kontroli prewencyjnej – ustawę, która miała umożliwić młodzieży od 13. roku życia skorzystanie z pomocy psychologicznej bez zgody opiekuna prawnego.

Dla nas – psychologów, terapeutów, organizacji wspierających zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży – to decyzja trudna i rozczarowująca. Oznacza bowiem, że nadal nie będziemy mogli udzielić pomocy młodej osobie w kryzysie psychicznym bez podpisu, zgody opiekuna/rodzica. A przecież w wielu przypadkach to właśnie opiekun bywa źródłem cierpienia – w sytuacjach przemocy domowej, molestowania czy braku akceptacji.

Nasze doświadczenia z pogotowia psychologicznego pokazują jasno: młodzież chce rozmawiać. Potrzebuje wsparcia. Ale bez zmian w prawie – często zostajemy bezradni.

Ustawa była dobrze przygotowana, konsultowana z ekspertami i środowiskiem psychologicznym. Fundacja Twarze Depresji w pełni ją rekomendowała. Mamy nadzieję, że rozwiązania prawne dające dzieciom realny dostęp do wsparcia psychicznego zostaną wdrożone – jak najszybciej.

🟣 Nie przestaniemy mówić o potrzebach dzieci. Bo każde dziecko ma prawo do pomocy.

29/07/2025

Z ogromnym wzruszeniem dowiedziałam się o powstaniu nowego budynku dla Oddziału Psychiatrycznego dla Dzieci i Młodzieży, w którym odbywałam staż. To miejsce, które na zawsze zostanie w mojej pamięci — pełne trudnych historii, ale też codziennej troski, ciepła i nadziei.

11/07/2025

Proces terapeutyczny jest jak pole lawendy.

Z pozoru dziki i nieuporządkowany, a jednak pełen harmonii. Z czasem wypełnia przestrzeń zapachem ulgi, spokojem i porządkiem wewnętrznym.

Lawenda nie zatrzymuje tych, którzy z niej czerpią – daje to, co w niej najcenniejsze.

Bąki i pszczoły przysiadają tylko na chwilę – czerpią, co potrzebne, i odlatują dalej. Podobnie relacja terapeutyczna – ma swój rytm, sens i moment zakończenia.

Nie chodzi o to, by zostać na zawsze. Chodzi o to, by móc ruszyć dalej – z tym, co uzyskane, przepracowane, oswojone.

Zakończenie nie jest pustką, lecz przestrzenią. Dla oddechu, refleksji, nowych kierunków. Dla życia, które toczy się dalej – może już trochę inaczej.

11/07/2025

Taką psychologię uprawiam👇

🧠 Kim jesteśmy jako psychologowie? Dlaczego psychoterapia to część naszego zawodu, a nie osobny zawód?

Psychologia to nauka o szerokim zastosowaniu praktycznym – będąca podstawą dla wielu specjalistycznych obszarów zawodu psychologa.

📌 Psychologowie pracują w ochronie zdrowia, edukacji, transporcie, służbach mundurowych, pomocy społecznej, wymiarze sprawiedliwości…
🧩 Specjalizujemy się w psychologii klinicznej, neuropsychologii, psychoseksuologii, psychologii penitencjarnej, szkolnej, transportu, pracy i organizacji – oraz w PSYCHOTERAPII.

💬 Diagnozujemy, opiniujemy, prowadzimy profilaktykę, interwencję kryzysową, rehabilitację, poradnictwo, rozwój osobisty i PSYCHOTERAPIĘ.
Pracujemy z pacjentami w kryzysach zdrowia, uczniami potrzebującymi wsparcia, pracownikami zagrożonymi wypaleniem zawodowym, funkcjonariuszami doświadczającymi ekstremalnego stresu.

📚 Ta różnorodność wymaga ciągłego kształcenia podyplomowego i jasno określonej odpowiedzialności zawodowej.
Dlatego psychoterapia świadczona przez psychologów powinna być regulowana wyłącznie w ramach ustawy o zawodzie psychologa – jako specjalizacja, nie osobny zawód.
I wyłącznie w ramach odpowiedzialności wobec jednego samorządu zawodowego psychologów.

🔍 Dlaczego jeden samorząd to jedyne sensowne rozwiązanie?

✅ 1. Psychoterapia to forma pracy psychologa – nie osobny zawód.
Psycholog-psychoterapeuta nie działa w oderwaniu od diagnozy, wiedzy o mechanizmach psychicznych czy kontekstu klinicznego. To specjalizacja dostępna dla psychologów – jak psychologia kliniczna, transportu czy penitencjarna, które nie mają osobnych ustaw i samorządów.

✅ 2. Jeden samorząd = jedna odpowiedzialność.
Podzielenie środowiska oznacza chaos prawny, rozmycie zasad etyki i trudności w egzekwowaniu odpowiedzialności. Tylko jeden samorząd gwarantuje skuteczną kontrolę jakości i rzetelność zawodową.

✅ 3. Przejrzystość dla pacjentów i instytucji.
Jeden samorząd to jasne zasady – kto świadczy usługi, kto nadzoruje, gdzie się zgłosić w razie problemów. To buduje zaufanie publiczne.

✅ 4. Obrona przed inflacją tytułów i bylejakością szkoleniową.
Osobny samorząd dla psychoterapeutów otwierający furtkę dla osób bez wykształcenia psychologicznego czy medycznego to legalizacja aktualnego chaosu. Jeden samorząd psychologów dla psychologów specjalizujących się w psychoterapii to skuteczna ochrona standardów edukacyjnych i jakości praktyki.

✅ 5. Spójność z systemami UE.
W większości krajów UE psychoterapia to domena psychologów i lekarzy. Polska powinna trzymać się standardów europejskich – nie tworzyć własnych hybryd dla grup interesów.

✅ 6. Ochrona przed lobbingiem i prywatyzacją wpływów.
Tworzenie nowych samorządów to pole do walki o wpływy i obejścia akademickiej ścieżki kształcenia. Silny, jednolity samorząd psychologów chroni zawód przed rozdrobnieniem i instrumentalizacją.

📢 Nie zgadzamy się na rozbijanie zawodu psychologa.
💬 Psychoterapia świadczona przez psychologa (po szkoleniu) powinna być jasno uregulowana – w ustawie o zawodzie PSYCHOLOGA i w ramach jednego SAMORZĄDU PSYCHOLOGÓW.

Zadbajmy o profesjonalizm, przejrzystość i bezpieczeństwo pacjentów.
✊ Dość chaosu. Dość interesów. Czas na jedno, silne środowisko zawodowe psychologów.




Agnieszka Dziemianowicz-Bąk Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Izabela Leszczyna Ministerstwo Zdrowia Katarzyna Sójka Władysław Kosiniak-Kamysz Janusz Cieszyński Marcelina Zawisza Polskie Towarzystwo Psychologiczne Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej Ogólnopolski Związek Zawodowy Psychologów Porozumienie Rezydentów Projekt Prozak Absurdy polskiej psychologii

03/06/2025

Refleksje psycholożki po wyborach – z sal szpitalnych

Po tych wyborach – trudnych, emocjonujących, dzielących – wracam myślami do rozmów, które prowadzę na co dzień. Do kobiet na salach poporodowych, które próbują odnaleźć się w nowej roli, czasem bez wsparcia, czasem pod sądową decyzją, czasem z pytaniem: czy ktoś jeszcze wierzy, że sobie poradzę?

Widzę matki, którym odebrano dzieci zanim zdążyły je przytulić. Matki, które chcą dobrze, ale są same. Kobiety, które nie pytają o prawa – bo nikt ich nie nauczył, że mogą mieć głos. I kobiety, które krzyczą – cicho, przez łzy, za zamkniętymi drzwiami sal szpitalnych. One nie miały czasu na kampanie. One toczą własne wybory – codziennie.

Dlatego z tych wyborów wynoszę coś ważniejszego niż procenty. Wynoszę pytanie: czy w Polsce jest jeszcze miejsce na czułość w systemie? I nadzieję, że skoro tak wiele osób poszło zagłosować, to znaczy, że nie jesteśmy jeszcze obojętni. Że możemy słuchać, wspierać, zmieniać – od środka. Choćby po jednej rozmowie, po jednej decyzji.

Ja wybieram wciąż – codziennie – być po stronie człowieka.

30/05/2025

Wolność.

To jedno z tych słów, które czuję całym sercem.
Nie da się jej zmierzyć ani dotknąć, a jednak – kiedy jej brakuje – wszystko w nas zaczyna krzyczeć.

Słowo, które mieści w sobie tak wiele – prawo do wyboru, do głosu, do myślenia po swojemu. Ale też prawo do błędu, do zmiany zdania, do szukania własnej drogi.

Dla mnie wolność to nie tylko przestrzeń bez przymusu. To poczucie, że mogę być sobą – niezależnie od tego, co mówią inni. To szacunek dla różnorodności, odwaga by mówić, co się czuje i prawo do milczenia, kiedy potrzebuję.

Wolność nie jest dana raz na zawsze. Wymaga czujności, świadomości i odwagi. Wymaga też szacunku dla innych – bo moja wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się czyjaś krzywda.

Dlatego idę na wybory. Bo wolność to nie tylko idea. To konkretne decyzje, odpowiedzialność i działanie.

Wybiorę kandydata, który szanuje wolność człowieka – w każdej formie i w każdym aspekcie.
Kogoś, kto rozumie, że wolność to nie tylko hasło, ale realne prawo do życia w zgodzie ze sobą, do równości, do decydowania o swoim ciele, rodzinie, przyszłości.

Wybiorę osobę, która nie boi się różnorodności, nie gra strachem, tylko daje nadzieję.

Kogoś, kto słucha, nie narzuca. Kogoś, kto łączy, nie dzieli.

26/05/2025

Poniedziałek po rodzinnym weekendzie.

Czasem wystarczy kilka chwil z bliskimi, słońce na twarzy i wspólny śmiech, by naładować baterie na cały tydzień.
Dziś wracam do pracy z wdzięcznością – z sercem lżejszym, głową spokojniejszą.

Niech ten tydzień płynie w swoim tempie. Z czułością do siebie i innych.

A Wy – co dało Wam najwięcej spokoju albo radości w miniony weekend?
Podzielcie się – może zainspirujecie kogoś na dobry początek tygodnia.