Fizjoterapeuta Paweł Tartak

12/01/2026

Ból przedniego przedziału kolana (tzw. patellofemoral pain – PFP) to jeden z najczęstszych powodów, dla których pacjenci trafiają do fizjoterapeuty.
Według Manchester Declaration (2016), PFP definiuje się jako:
„Ból w okolicy lub za rzepką, nasilający się przy aktywnościach obciążających zgięte kolano — jak schodzenie, kucanie, bieganie czy siedzenie z ugiętymi nogami.”
W 2024 r. opublikowano niemiecką multidyscyplinarną wytyczną dotyczącą leczenia bólu przedniego kolana i tendinopatii rzepki (Ophey et al., Schmerzmedizin, 2024).
To pierwsze tak kompleksowe opracowanie oparte na metodologii GRADE, uwzględniające dane z kilkudziesięciu badań klinicznych.

Rekomendacje są jednoznaczne:

✅ Ćwiczenia terapeutyczne (siłowe, neuromotoryczne, kontrola miednicy i kończyny dolnej) – najwyższy poziom dowodów (A)
✅ Edukacja o obciążeniu i strategiach ruchu – wysoki poziom dowodów
✅ Manualna terapia i mobilizacja rzepki – wspiera leczenie, ale nie zastępuje ćwiczeń
❌ Zabiegi pasywne, ultradźwięki, krioterapia, iniekcje – brak dowodów skuteczności w długim okresie

Ćwiczenia, edukacja i cierpliwość działają lepiej niż zabiegi bierne.
To nie szybkie rozwiązanie, ale szansa na trwałą poprawę.

11/01/2026

Podnoszenie z ziemi to jedna z najbardziej codziennych czynności — i jedna z najczęstszych sytuacji, w których pojawia się ból krzyża. Nie zawsze winny jest „zły ruch”. Czasem chodzi o to, jak ciało reaguje na strach przed bólem.

🔹 Nowe badania (Patterson et al., Journal of Biomechanics, 2024) porównały 50 osób — z przewlekłym bólem krzyża i bez — sprawdzając, jak siła prostowników bioder i pleców wpływa na sposób podnoszenia ciężaru.

📊 Wyniki:

• osoby z bólem miały słabsze prostowniki bioder i kręgosłupa,

• generowały mniejsze momenty siłowe w odcinku lędźwiowym (o 7–20%),

• częściej wybierały bardziej pionową postawę tułowia — by „chronić plecy”.

To typowa adaptacja w mechanizmie fear-avoidance — ciało zmienia strategię, by uniknąć bólu. Ale w dłuższej perspektywie to właśnie ta ochrona może osłabiać mięśnie i pogłębiać problem.

💡 Co z tego wynika?
Osoby z bólem krzyża często nie ruszają się mniej dlatego, że nie mogą — ale dlatego, że się boją.
Rehabilitacja ma więc na celu nie tylko wzmocnienie mięśni, ale też odbudowanie zaufania do ruchu. To zgodne z modelem biopsychospołecznym bólu (O’Sullivan et al., Pain Reports, 2021).

06/01/2026

Na co dzień spotykam pacjentów, którzy przychodzą przerażeni po przeczytaniu diagnozy lub filmiku w internecie. Usłyszeli, że mają „wysunięty dysk”, „nadmierną lordozę”, „zwyrodnienia”. Wierzą, że to są przyczyny ich bólu i obawiają się, że są już nieodwracalne.

To właśnie efekt nocebo – zjawisko, w którym negatywne słowa lub przekonania o stanie zdrowia nasiliły objawy bólu.

Badania (Benedetti et al., Pain, 2007; Tracey, Annu Rev Neurosci, 2010) pokazują, że sama informacja o bólu może aktywować te same obszary mózgu, co rzeczywisty bodziec bólowy. Słowa potrafią więc dosłownie „włączyć” ból.

Dlatego moją misją jako fizjoterapeuty jest coś więcej niż terapia.

To tłumaczenie — między tym, co czujesz, a tym, co dzieje się w Twoim ciele.
Pomagam zrozumieć, że ciało nie jest kruche.
Że potrafi się regenerować, adaptować i odzyskiwać równowagę.

Nie szukam „uszkodzenia”.
Szukam mechanizmu, który możemy wspólnie zmienić — ruchem, edukacją, zaufaniem i cierpliwością.

04/01/2026

Nowy rok często zaczynamy od postanowień: „zacznę więcej ćwiczyć”, „wezmę się za kręgosłup”, „nowy rok nowa ja”. To świetny kierunek — ale zanim zaczniesz działać, warto zrozumieć, czego naprawdę potrzebuje Twoje ciało.

Bo skuteczna rehabilitacja nie zaczyna się od zestawu ćwiczeń.
Zaczyna się od diagnostyki funkcjonalnej — czyli oceny, jak Twoje ciało reaguje na ruch, obciążenie i odpoczynek.

🔍 Co to oznacza w praktyce?

Podczas wizyty fizjoterapeuta ocenia m.in.:
• jak się poruszasz i jak reagujesz na ruch,
• które obszary są nadmiernie napięte lub zablokowane,
• jak pracują mięśnie, stawy i układ nerwowy,
• oraz jak Twój styl życia, stres czy sen wpływają na odczuwanie bólu.

W diagnostyce wykorzystuje się badanie palpacyjne, testy funkcjonalne, ocenę czucia głębokiego i powierzchownego oraz analizę tzw. end feel – jakości ruchu biernego. To pomaga ustalić, czy źródłem problemu jest struktura, kompensacja, przeciążenie, czy sposób, w jaki ciało nauczyło się chronić przed bólem.

🧠 Dlaczego to takie ważne?

Badania (Bunzli et al., Pain, 2017; Foster et al., BMJ, 2018) pokazują, że najlepsze efekty osiągają pacjenci, których terapia opiera się na modelu biopsychospołecznym – czyli uwzględnia ciało, emocje, stres i tzw. fear avoidance (lęk przed ruchem). Takie podejście zwiększa skuteczność rehabilitacji i zmniejsza ryzyko nawrotu bólu.

Dobrze przeprowadzone badanie funkcjonalne pozwala rozróżnić ból pochodzenia strukturalnego, przeciążeniowego i neurogennego – co jest kluczowe dla skutecznego leczenia.

⚙️ Plan terapeutyczny — nie plan treningowy

Uniwersalny plan ćwiczeń skupia się zwykle na wzmacnianiu „bolesnego miejsca”.
Plan terapeutyczny — oparty na diagnostyce — koncentruje się na przyczynie bólu, nie na jego objawach.

To proces kliniczny, który łączy:
• terapię manualną,
• trening funkcjonalny,
• edukację o bólu i ruchu,
• pracę nad świadomością ciała i regeneracją.

Taki plan nie tylko zmniejsza ból, ale uczy ciało reagować inaczej — przywracając kontrolę, pewność i zaufanie do ruchu.

Bo w fizjoterapii nie chodzi o to, by „naprawić plecy” – chodzi o to, by nauczyć się z nimi żyć w sposób zdrowy i swobodny.

💬 Podsumowanie

🔹 Diagnostyka funkcjonalna to fundament skutecznej terapii.
🔹 Plan terapeutyczny jest zawsze indywidualny — oparty na badaniu, nie na schemacie.
🔹 Model biopsychospołeczny i analiza ruchu zwiększają skuteczność leczenia oraz trwałość efektów.
🔹 Zrozumienie mechanizmu bólu to pierwszy krok do jego opanowania.

01/01/2026

Anna Darul-Pastuszko, fizjoterapeutka z pasją do zdrowia miednicy. Pomagam kobietom i mężczyznom w nietrzymaniu moczu, bólach miednicy i powrocie do sprawności po porodzie.Dyskretnie, profesjonalnie, z pasją! Zadbaj o swój komfort!

01/01/2026

Początek roku to czas, gdy wiele osób chce „wziąć się za siebie”.
W praktyce często oznacza to nagłe treningi, szybkie diety, duże zmiany.
Ale w rehabilitacji i profilaktyce bólu sprawdza się coś zupełnie odwrotnego — ewolucja zamiast rewolucji.

Twój układ ruchu i nerwowy potrzebują czasu na adaptację.
Zbyt gwałtowne obciążenie może nasilić ból, zmęczenie i frustrację.
Stopniowość to nie brak ambicji — to fizjologia.

Badania potwierdzają, że ruch terapeutyczny – prowadzony pod nadzorem specjalisty – jest jedną z najbardziej skutecznych i bezpiecznych form leczenia bólu układu ruchu:
📘 Hendrick et al., Spine J., 2010 – regularny marsz redukuje ból pleców i poprawia funkcję, nawet u osób z przewlekłymi dolegliwościami.
📘 Geneen et al., Cochrane Review, 2017 – aktywność fizyczna zmniejsza ból i poprawia jakość życia u pacjentów z bólem przewlekłym, niezależnie od rodzaju ćwiczeń.
📘 Lin et al., J Physiother, 2021 – wytyczne kliniczne rekomendują terapię ruchem jako pierwszą linię leczenia bólu mięśniowo-szkieletowego.
📘 WHO Guidelines on Physical Activity, 2020 – regularny, dobrze dobrany ruch obniża ryzyko chorób przewlekłych, poprawia funkcje poznawcze i wspiera zdrowie psychiczne.

Nie każdy ból wymaga intensywnego treningu.
Czasem wystarczy dobrze dobrany ruch, który odbudowuje równowagę, pewność i kontrolę.

28/12/2025

Jak rytm dnia wpływa na Twój kręgosłup i regenerację?

Nie tylko brak ruchu szkodzi kręgosłupowi.
Równie często winowajcą jest chaos dnia codziennego – pośpiech, nieregularny sen, brak przerw i ciągłe napięcie.
Ciało, tak jak umysł, potrzebuje rytmu. Bez niego nie ma pełnej regeneracji – ani w sporcie, ani w rehabilitacji.

🔹 Twój kręgosłup żyje w rytmie dobowym

Krążki międzykręgowe – elastyczne „poduszki” między kręgami – w ciągu dnia zmieniają swoją objętość. Rano są bardziej nawodnione, dlatego jesteśmy nieco wyżsi (nawet o 1–2 cm). W miarę upływu dnia, pod wpływem grawitacji i obciążenia, dyski oddają część płynu, co jest procesem zupełnie naturalnym.

Badania (Wilke et al., J Biomech, 1999; Tsantrizos et al., Spine J., 2005) pokazują, że objętość krążka może się zmieniać nawet o 10–15% między porankiem a wieczorem. Dlatego rezonans wykonany rano może pokazać „większą wypuklinę” niż ten sam badany wieczorem — choć nic się w strukturze nie zmieniło.

To właśnie dlatego wielu pacjentów odczuwa sztywność lub ból rano, który ustępuje w ciągu dnia — ciało potrzebuje chwili, by „osiąść” i dopasować się do obciążenia.

🔹 Co możesz zrobić dla swojego kręgosłupa w ciągu dnia?

🕐 Zmieniaj pozycję.
Ciało nie lubi bezruchu – czy to w siedzeniu, czy w staniu. Co 30–60 minut wstań, przeciągnij się lub zrób kilka kroków.

🌙 Dbaj o sen.
W nocy dyski regenerują się i odzyskują nawodnienie. Niedosypianie zaburza ten proces i zwiększa wrażliwość na ból (Finan et al., Pain, 2013).

☀️ Złap trochę światła.
Naturalne światło reguluje rytm dobowy – wpływa na poziom kortyzolu, melatoniny i napięcie mięśniowe.

🧘‍♀️ Nie spiesz się rano.
Zanim wykonasz pierwsze skłony, daj ciału 20–30 minut po przebudzeniu. Dyski są wtedy pełniejsze, a gwałtowne ruchy mogą prowokować ból.

🔹 Dlaczego ma to znaczenie w rehabilitacji?

W terapii bólu kręgosłupa coraz większy nacisk kładzie się nie tylko na ćwiczenia, ale na rytuały dnia – sen, regenerację i mikroaktywność w ciągu dnia.
To one decydują, jak organizm reaguje na obciążenie i jak szybko wraca do równowagi.

Dobrze zaplanowany dzień to nie kwestia produktywności, ale profilaktyki przeciążenia.

💬 Podsumowanie

Kręgosłup pracuje w rytmie dobowym – raz potrzebuje stabilności, innym razem ruchu. Nie chodzi o perfekcyjny plan, ale o świadomy rytm życia, który daje ciału szansę na regenerację. Wystarczy kilka prostych nawyków: sen, przerwy, światło, ruch. To małe decyzje, które z czasem tworzą dużą różnicę dla zdrowia kręgosłupa.

26/12/2025

Czy jakość relacji z terapeutą może wpływać na efekty rehabilitacji?
Okazuje się, że tak – i to bardzo wyraźnie.
Dowody naukowe mówią jasno: zaufanie, empatia i wspólne cele potrafią zmieniać więcej niż sama technika.

Skuteczność terapii to nie tylko ćwiczenia, urządzenia czy techniki manualne.
To przede wszystkim relacja – oparta na zaufaniu, zrozumieniu i współpracy.
W nauce nazywa się to sojuszem terapeutycznym (therapeutic alliance).

Badania pokazują, że jakość współpracy między pacjentem a terapeutą realnie wpływa na wyniki leczenia, niezależnie od rodzaju terapii czy schorzenia.

🔹 Co mówią badania?

✅ Babatunde et al., BMJ Open, 2017 – metaanaliza 28 badań:
Silny sojusz terapeutyczny w fizjoterapii wiąże się z mniejszym bólem, lepszą funkcją i wyższym zadowoleniem pacjentów – niezależnie od metody leczenia.

✅ Ferreira et al., J Physiother, 2013 – pacjenci, którzy czuli się wysłuchani i zaangażowani, mieli większą motywację do ćwiczeń i lepsze efekty funkcjonalne.

✅ Fuentes et al., Phys Ther, 2014 – sama empatyczna komunikacja i aktywne słuchanie obniżały poziom bólu i napięcia mięśniowego, nawet przy identycznych procedurach terapeutycznych.

✅ Hall et al., Br J Sports Med, 2010 – w niektórych badaniach skuteczność rehabilitacji była wyższa nawet o 25–30%, gdy relacja między terapeutą a pacjentem była oparta na zaufaniu i współpracy.

🔹 Dlaczego współpraca działa?

🧠 Zaufanie i bezpieczeństwo – zmniejszają stres i napięcie, wspierając układ nerwowy i proces gojenia.
💬 Komunikacja – szczera rozmowa o postępach i trudnościach pozwala lepiej dopasować terapię.
🎯 Wspólne cele – wzmacniają motywację i poczucie sprawczości.
🔄 Elastyczność – rehabilitacja to proces, który wymaga dostosowywania, a nie sztywnego planu.

🔹 Co wynika z wytycznych?

📘 WHO (Rehabilitation 2030) – podkreśla, że skuteczna rehabilitacja to partnerstwo, a nie jednostronne działanie.
📘 NICE (UK, 2020) – w leczeniu bólu przewlekłego zaleca shared decision-making, czyli wspólne podejmowanie decyzji terapeutycznych.
📘 Cochrane Review, 2019 – komunikacja oparta na empatii poprawia przestrzeganie zaleceń i trwałość efektów rehabilitacji.

💬 Podsumowanie

Sojusz terapeutyczny realnie zwiększa skuteczność leczenia.
Empatia i komunikacja to nie „miły dodatek”, lecz narzędzie terapeutyczne.
Rehabilitacja działa najlepiej, gdy pacjent jest aktywnym uczestnikiem procesu.
Jeśli jesteś w trakcie rehabilitacji – nie bój się pytać, mówić i współdecydować.
Wspólna droga ma większą szansę prowadzić do realnej zmiany niż gotowy „plan leczenia”.
🌐 https://flinsmed.eu/rehabilitacja-neurologiczna

25/12/2025

Zawód fizjoterapeuty powstał formalnie w pierwszej połowie XX wieku, kiedy w Europie i Ameryce rozwijała się rehabilitacja po wojnach i epidemiach (np. polio). Dziś fizjoterapeuci działają w niemal każdym obszarze medycyny – od ortopedii i neurologii po kardiologię, pediatrię i onkologię.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) określa fizjoterapię jako:

„Integralną część systemu ochrony zdrowia, której celem jest rozwój, utrzymanie i przywracanie maksymalnych możliwości ruchowych i funkcjonalnych pacjentów.”

🔹 Jak wygląda praca fizjoterapeuty?

Wizyta u fizjoterapeuty nie zaczyna się od ćwiczeń — tylko od diagnostyki funkcjonalnej. To szczegółowa ocena tego, jak Twoje ciało działa, a nie tylko jak wygląda na badaniach obrazowych.

Fizjoterapeuta analizuje:

• sposób poruszania się i reakcję na ruch,

• napięcie mięśni, stabilność i zakresy,

• objawy nerwowe, wzorce kompensacji,

• oraz kontekst psychologiczny i styl życia.

Na tej podstawie opracowuje plan terapii — który może obejmować:
• terapię manualną,
• indywidualnie dobrane ćwiczenia (kinezyterapię),
• edukację o bólu i ruchu,
• elementy neurorehabilitacji, stabilizacji czy reedukacji chodu.

🔹 Co mówią wytyczne?

📘 NICE Guidelines NG59 (2020)

„Osoby z bólem krzyża lub rwą kulszową powinny otrzymać indywidualny program ćwiczeń oraz edukację zdrowotną. Leki, obrazowanie i zabiegi inwazyjne nie są zalecane jako pierwsze metody leczenia.”

📘 APTA Clinical Practice Guidelines (Orthopaedic Section, 2021)

„Interwencje oparte na ćwiczeniach terapeutycznych, edukacji i terapii manualnej stanowią podstawowy komponent leczenia niespecyficznego bólu krzyża. Silne dowody wskazują na skuteczność podejścia aktywnego i wieloczynnikowego.”

📘 Shipton EA., PMC, 2018

„Ćwiczenia terapeutyczne i interwencje fizjoterapeutyczne są rekomendowane jako leczenie pierwszego wyboru w przewlekłym bólu kręgosłupa, redukując potrzebę farmakoterapii i operacji.”

🔹 Gdzie fizjoterapia ma zastosowanie?

Fizjoterapeuci pomagają osobom z:

• bólami kręgosłupa, stawów i mięśni,

• urazami sportowymi i pourazowymi,

• chorobami zwyrodnieniowymi,

• stanami pooperacyjnymi (np. rekonstrukcje ACL, endoprotezy),

• chorobami neurologicznymi (udar, SM, Parkinson),

• zaburzeniami równowagi, chodu, oddechu,

• problemami dna miednicy i po porodzie,

• przewlekłym zmęczeniem, napięciem i ograniczeniem ruchu.

To nie tylko leczenie — to proces przywracania sprawności, zaufania do ruchu i samodzielności.

W Polsce fizjoterapia to zawód medyczny uregulowany ustawowo (Dz.U. 2015 poz. 1994). Każdy fizjoterapeuta musi:

• ukończyć 5-letnie studia magisterskie,
• odbyć praktykę kliniczną w szpitalach i przychodniach,
• zdać egzamin i uzyskać Prawo Wykonywania Zawodu Fizjoterapeuty (PWZFz),
• należeć do Krajowej Izby Fizjoterapeutów (KIF), która nadzoruje etykę i jakość praktyki.

💬 Podsumowanie

Fizjoterapia to pełnoprawna dziedzina medycyny, oparta na nauce i dowodach klinicznych. To pierwsza linia leczenia bólu kręgosłupa i zaburzeń ruchu — rekomendowana przez NICE, APTA i WHO.

🔎 Jeśli odczuwasz ból, który ogranicza Twoje codzienne funkcjonowanie — warto skonsultować się z fizjoterapeutą posiadającym prawo wykonywania zawodu.
Wczesne działanie może zapobiec przewlekłości objawów i przyspieszyć powrót do sprawności.

24/12/2025

Rehabilitacja to nie tylko ćwiczenia i wizyty w gabinecie — to także codzienne środowisko, w którym pacjent żyje, odpoczywa i szuka motywacji.
Coraz więcej badań pokazuje, że obecność i wsparcie bliskich mają realny wpływ na skuteczność leczenia – zarówno fizycznego, jak i emocjonalnego.

🔹 Dlaczego wsparcie ma znaczenie?

Rehabilitacja to proces wymagający cierpliwości, zaangażowania i często zmiany codziennych nawyków. Pacjenci mierzą się z bólem, zniechęceniem i poczuciem bezradności. Badania (Dobkin et al., Arch Phys Med Rehabil, 2016; Newman et al., J Rehabil Med, 2020) pokazują, że wsparcie społeczne – szczególnie ze strony rodziny – zwiększa motywację, wytrwałość i jakość życia pacjentów w trakcie terapii.

🔹 Pomoc nie polega na robieniu wszystkiego za pacjenta
Czasem więcej znaczy zrozumienie, cierpliwość i obecność.
Pacjenci, którzy czują, że ktoś wierzy w ich możliwości, częściej stosują się do zaleceń, rzadziej rezygnują z ćwiczeń i szybciej wracają do aktywności (Chan et al., Clin Rehabil, 2021). Wspierające otoczenie pomaga też redukcji stresu i napięcia emocjonalnego, co wspiera regenerację organizmu i zmniejsza odczuwanie bólu.

🔹 Jak bliscy mogą wspierać mądrze?

• Zauważać postępy, nawet te najmniejsze.
• Wspierać w regularności – przypominać, zachęcać, czasem po prostu być obok.
• Nie bagatelizować bólu ani frustracji, ale pomóc spojrzeć na nie jak na część procesu zdrowienia.
• Doceniać małe sukcesy – lepszy sen, większą swobodę ruchu, powrót do codziennych aktywności.
• Pomagać tworzyć warunki do odpoczynku i regeneracji.

💬 To może pomóc:
• Zamiast „Jak nie będziesz ćwiczyć to będzie dalej boleć” — spróbuj „To, że potrzebujesz chwili wytchnienia, nie oznacza, że się poddajesz.”
• Zamiast „Nie użalaj się nad sobą” — „Możesz mieć gorszy dzień, to część procesu. Liczy się to, że idziesz dalej”.
• Zamiast skupiać się tylko na wyniku — warto zauważać działania i postęp, nie perfekcję.

Takie drobne zmiany w komunikacji pomagają pacjentowi budować odporność, samowspółczucie i zaangażowanie. Bez zbędnej presji i porównywania się do „zdrowszej wersji siebie”.

Takie gesty mają realny wpływ na układ nerwowy, emocje i motywację — wspierają proces zdrowienia równie skutecznie, jak dobrze dobrane ćwiczenia.

🔹 Rehabilitacja to praca zespołowa

Nowoczesne podejście do fizjoterapii (model biopsychospołeczny, WHO 2022) traktuje zdrowienie jako proces, w którym uczestniczy nie tylko pacjent i terapeuta, ale całe jego otoczenie. Empatia, komunikacja i poczucie wsparcia często decydują o tym, czy rehabilitacja będzie skuteczna i trwała.

Podsumowanie

Rodzina i bliscy nie zastąpią specjalisty, ale mogą sprawić, że rehabilitacja stanie się procesem bardziej skutecznym, spokojnym i ludzkim. Wsparcie, zrozumienie i cierpliwość to nie dodatek do terapii – to jej cichy, ale potężny element.

22/12/2025

Masażery shiatsu, pistolety do masażu, rollery, piłeczki czy elektrostymulatory (TENS) to dziś część domowej „rehabilitacji”.
Pomagają się rozluźnić, poprawić samopoczucie i poczuć ulgę po treningu lub długim dniu przy biurku.

Ale czy rzeczywiście leczą przyczynę bólu — czy tylko przynoszą chwilowe wytchnienie?

🔹 Pistolety do masażu

Badania (Ferreira et al., JFMK, 2023) pokazują, że masaż perkusyjny krótkotrwale zwiększa elastyczność mięśni i zmniejsza napięcie, ale nie wpływa na siłę ani regenerację. Efekt może być subiektywnie przyjemny, lecz tymczasowy.

🔹 Rollery i piłeczki

Metaanalizy (Wiewelhove et al., Front Physiol, 2019; Santos et al., BMC Musculoskelet Disord, 2024) potwierdzają:

• roller poprawia zakres ruchu i może zmniejszać ból mięśni po wysiłku (DOMS),

• działanie utrzymuje się od kilkudziesięciu minut do maksymalnie godziny.

To raczej trening tolerancji na rozciąganie i bodziec nerwowy, niż trwała zmiana w strukturze tkanek.

🔹 Masażery wibracyjne i shiatsu

Mogą działać relaksacyjnie – poprawiają samopoczucie i zmniejszają napięcie mięśni, ale nie wpływają na strukturę mięśni, kręgosłupa czy regenerację. Potencjalne wsparcie po wysiłku, lecz nie jest to forma „leczenia”.

🔹 Stymulatory TENS

Największa metaanaliza (Johnson et al., BMJ Open, 2022 – 381 badań, ponad 31 tys. uczestników) wykazała, że TENS:

• redukuje ból podczas stosowania,

• efekt znika po wyłączeniu urządzenia,

• nie wpływa na przyczynę bólu.

To metoda bezpieczna, ale jej działanie jest tymczasowe i objawowe.

Podsumowując

✅ Rolluj się, jeśli lubisz – poprawi krążenie i rozluźni mięśnie.
✅ Masażer też może dać odprężenie po ciężkim treningu czy pracy przy biurku.
✅ TENS może chwilowo zmniejszyć napięcie i ból.

Ale żaden z tych gadżetów nie zastąpi aktywnej rehabilitacji.
To, co naprawdę działa, to ruch, ćwiczenia i edukacja o bólu – zgodnie z wytycznymi współczesnej fizjoterapii. Roller czy pistolet to dobre wsparcie, ale nie metody leczenia bólu.

21/12/2025

Wizyta u fizjoterapeuty to nie tylko ćwiczenia i nie tylko „przegląd wyników”.
To spokojna, dokładna analiza całego kontekstu Twojego bólu i funkcjonowania.

✅ Rozmowa – o bólu, jego historii, stylu życia, ruchu i regeneracji.
✅ Obserwacja – jak ciało porusza się i odpoczywa, co prowokuje lub łagodzi ból.
✅ Testy funkcjonalne – które pokazują, skąd może pochodzić problem: z kręgosłupa, stawów, mięśni, a może z przeciążonego układu nerwowego.
✅ Wspólna analiza – nie tylko co boli, ale dlaczego boli właśnie teraz.

🔹 Rozmowa i badanie kliniczne

Pierwszym krokiem jest rozmowa – o tym, gdzie boli, od kiedy, co nasila lub łagodzi dolegliwości. Często już tutaj można wstępnie określić, czy problem dotyczy mięśni, stawów, nerwów, czy może wynika ze stresu i przeciążenia.

🔹 Obserwacja i testy ruchowe

Fizjoterapeuta sprawdza, jak ciało zachowuje się w ruchu – podczas pochylania, siadania, wstawania czy oddychania. Nie szuka „idealnej postawy”, ale tego, czy ruch jest swobodny i dobrze kontrolowany.

W razie potrzeby wykonuje testy funkcjonalne – np. oceniające pracę kręgosłupa, miednicy, napięcie nerwów (testy neurodynamiczne) czy współpracę mięśni (kontrola motoryczna). To pozwala ustalić, czy źródło bólu leży w strukturach kostno-stawowych, mięśniowych czy nerwowych.

🔹 Znaczenie oceny klinicznej

Wielu pacjentów przychodzi z opisem rezonansu, ale...
➡️ nie każda zmiana w MRI oznacza przyczynę bólu.
U wielu osób bez objawów można znaleźć „dyskopatię” czy „wypuklinę”. Źródła:
📘 Brinjikji W. et al., Systematic Literature Review of Imaging Features of Spinal Degeneration in Asymptomatic Populations, AJNR, 2015 — metaanaliza 33 badań, >3000 osób bezobjawowych.
📘 Jensen M.C. et al., Magnetic Resonance Imaging of the Lumbar Spine in People without Back Pain, NEJM, 1994 — klasyczne badanie kliniczne: 52% bez bólu z nieprawidłowościami MRI.

🔹 Co dalej?

Po analizie fizjoterapeuta:

• wyjaśnia, skąd może pochodzić ból,

• ustala plan terapii – manualnej, ruchowej i edukacyjnej,

• daje zalecenia dotyczące aktywności, regeneracji i snu.

💬 Podsumowanie

Rezonans pokazuje strukturę.
Badanie kliniczne pokazuje funkcję.
A fizjoterapia łączy jedno i drugie, by skutecznie wrócić do sprawności.

Nie leczymy wyniku badania. Leczymy człowieka.
🌐

Rehabilitacja ortopedyczna to proces terapeutyczny, który ma na celu przywrócenie sprawności ruchowej i funkcjonalnej pacjentom po urazach