Gabinet psychologiczny Magdalena Bielawska

31/01/2026

Warsztaty „Metafora jako narzędzie w poszukiwaniu rozwiązań w podejściu skoncentrowanym na rozwiązaniach”. To był bardzo owocny czas 🥭🍒🍇

29/01/2026

Zanim umysł coś nazwie, ciało już wie.

28/01/2026

Pracowaliśmy w Fundacja Dbam o Mój Zasięg nad tym tekstem dość długo. W sumie o wielu watkach od ponad 10 lat mówimy na szkoleniach dla uczniów i dla rodziców. No i tekst wyszedł długi a postanowiliśmy go zatytułować:

"Kiedy zdrowe popędy stają się złymi nałogami – jak w prosty sposób zrujnować higienę cyfrową?"

Wybraliśmy 15 mechanizmów, w jaki sposób BIG TECHY chcą nami zawładnąć projektując tak a nie inaczej różnego rodzaju funkcje mediów społecznościowych. Warto przeczytać szczególnie w kontekście toczącej się w Polsce debaty o podniesieniu wieku korzystania z mediów społecznościowych (granica 15 lat). Niezależnie od rozwiązań prawnych, kluczowa jest świadomość: rodzic, dziecko i każdy użytkownik mediów społecznościowych potrzebują kompetencji, żeby korzystać z nich świadomie, bezpiecznie i higienicznie.

W wielu momentach tekstu odnosimy się do naszego praprzodka HOMO SAPIENS. I może się to komuś podobać albo nie, ale prawda jest taka, że wielkie koncerny technologiczne tworząc cyfrowe rozwiązania właśnie wykorzystują nasze atawistyczne popędy.

Znasz jak rodzic te mechanizmy? Jesteś ich świadomy/a? A jako użytkownik SOME znasz te biologiczno-psychologiczne sztuczki? Warto abyś sięgnął do całości opracowania - naprawdę warto - https://dbamomojzasieg.pl/kiedy-zdrowe-popedy-staja-sie-zlymi-nalogami-jak-w-prosty-sposob-zrujnowac-higiene-cyfrowa/

1️⃣ Mechanizm nr 1. Stado w kieszeni – o potrzebie przynależności i wspólnoty
2️⃣ Mechanizm nr 2 Wioska vs. globalny ranking – porównywanie społeczne: adaptacja i ryzyko w cyfrowym świecie
3️⃣ Mechanizm nr 3. Cyfrowy szelest w krzakach – ciekawość i domykanie niepewności – powiadomienia push
4️⃣ Mechanizm nr 4. Najsilniej uczy… niespodzianka – o uczeniu się na nagrodach: przewidywanie,
5️⃣ Mechanizm nr 5. Autopilot w kieszeni – kilka słów o pętli nawyku
6️⃣ Mechanizm nr 6. Może teraz? Może jeszcze raz? – o zmienności nagród
7️⃣ Mechanizm nr 7. Bez końca, czyli bez hamulca – infinite scroll i autoplay i brak sygnału STOP
8️⃣ Mechanizm nr 8. Status zamieniony w liczby – siła społecznych metryk: liczniki, lajki,
9️⃣ Mechanizm nr 9. Relacja jako obowiązek – społeczne zobowiązania: serie, presja odpowiedzi,
🔟 Mechanizm nr 10. Algorytm uczy się twoich odruchów – uczenie się preferencji i podatności
1️⃣1️⃣ Mechanizm nr 11. Za dużo nagród na minutę – szybkie nagrody i kompresja czasu
1️⃣2️⃣ Mechanizm nr 12. Internet nie zapomina – trwały ślad, screeny i „publiczna pamięć”
1️⃣3️⃣ Mechanizm nr 13. Obcy w kieszeni – zaczepki, presja i granie na zaufaniu
1️⃣4️⃣ Mechanizm nr 14. Łatwo wejść, trudno wyjść – projekt, który utrudnia ograniczanie
1️⃣5️⃣ Mechanizm nr 15. Iluzja bliskości – influencer jako „znajomy” i więź jednostronna

Jak można godzić się aby dzieci i młodzież przed 15 rokiem życia miały swobodny dostęp do mediów społecznościowych to my naprawdę NIE WIEMY. Chcesz wyrazić świadomie zgodę na korzystanie swojego dziecka z TikToka Instagram Facebooka? to weź znajdź 20 minut i to przeczytaj. A potem podejmuj decyzję.

A na samym dole wpisu 20 MEGA SUPER książek, które powinieneś/powinnaś przeczytać. Maciej Dębski

24/01/2026

Siedząc w hotelowej restauracji, trudno nie odnieść wrażenia, że coś bardzo ważnego nam umyka. Przy stołach siedzą najmłodsze dzieci, dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, każde z ekranem ustawionym przed talerzem. Bajka, telefon, tablet. Cisza przerywana dźwiękiem animacji. Posiłek bez rozmowy, bez spojrzeń, bez obecności.
Tuż obok dorośli. Również wpatrzeni w swoje ekrany. Każdy w swoim świecie, każdy zajęty czymś „pilnym”, choć tak naprawdę wszyscy są razem i jednocześnie bardzo daleko od siebie.
Patrząc na to, trudno nie poczuć smutku. Bo te chwile przy stole kiedyś były miejscem bliskości. Rozmów bez pośpiechu, śmiechu, nudy, z której rodziła się relacja. Dziś coraz częściej są tylko tłem dla kolejnego ekranu.
Skala tego zjawiska jest ogromna i nie dotyczy wyłącznie dzieci. One jedynie uczą się tego, co widzą. Uczą się, że obecność nie wymaga uwagi, że ciszę trzeba natychmiast czymś wypełnić, a relacja może poczekać. W dłuższej perspektywie zostaje coś więcej niż złe nawyki, zostaje poczucie samotności, oddalenia i braku prawdziwego kontaktu, mimo że fizycznie jesteśmy obok siebie.
Technologia miała nas łączyć. Coraz częściej jednak oddziela nas od najprostszych, a zarazem najważniejszych momentów bycia razem. I może właśnie dlatego warto czasem odłożyć telefon, podnieść wzrok i naprawdę zobaczyć tych, którzy siedzą naprzeciwko.

10/01/2026

Z cyklu: kiedyś było jakoś fajniej 💓

10 stycznia w klasie Ie zawitały trenerki Odysei Umysłu, by świetnie się bawić i rozwijać twórcze myślenie uczniów. Zadaniem była plotka rysunkowa, polegająca na tym, by narysować na plecach kolegi/koleżanki coś co wcześniej narysowała nam poprzednia osoba. Ile było śmiechu,gdy zobaczyliśmy efekt końcowy. Ćwiczenie manualne zawierało elementy pracy w małej grupie, mieliśmy stworzyć dwie struktury za pomocą przygotowanych przez trenerki materiałów. Struktury te miały utrzymać monety pięciozłotowe. Rywalizacja była przednia, zwłaszcza, że czas ograniczony do siedmiu minut. Ostatnie zajęcie to ulubione maszyny z ciał. Jedna z drużyn była wyjątkowo pomysłowa w tym zadaniu. Dziękujemy za wspólną zabawę klaso Ie i do zobaczenia wkrótce.

psycholog Magdalena Bielawska
pedagog Joanna Tasarz

31/12/2025

23/12/2025

Zdrowych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia 🎄 Bądźcie dobrzy dla siebie 🎅

11/12/2025

All I want for Christmas is ……. ROZWÓD

Brzmi kontrowersyjnie?
Dla wielu osób to wcale nie żart, tylko najprawdziwsze życzenie.

Bo ile można udawać, że „u nas wszystko w porządku”, kiedy wspólny stół od dawna jest tylko dekoracją?
Ile można odkładać decyzję, która dojrzewała miesiącami — a może latami?

Święta często uwypuklają to, co w relacji pękło już dawno:
🎁 brak szacunku
🎁 chłód i obojętność
🎁 samotność we dwoje
🎁 życie obok, a nie razem

Dlatego dla niektórych najpiękniejszym prezentem nie byłby kolejny sweter, nowy robot kuchenny czy złota biżuteria.
Tylko wolność. Spokój. Nowy początek.

Rozwód nie jest porażką.
To często najważniejsza decyzja o sobie, jaką podejmujesz na całe życie.

Jeśli w tym roku Twoje świąteczne życzenie brzmi inaczej niż u reszty świata — to nic złego.
To znak, że jesteś gotowa, by przestać żyć „jakoś” i zacząć żyć po swojemu.

A może właśnie tego naprawdę potrzebujesz na te święta? 💫🌲

Napisz w komentarzu SANTA, jeżeli to też Twoje świąteczne życzenie 🤶

25/11/2025

„Mniej marihuany – więcej jakości życia”
To zdanie usłyszane dziś podczas szkolenia dla terapeutów jakoś mnie zatrzymuje.
Jeśli jest mniej marihuany, to czego jest więcej?
Może jest to:
• więcej obecności – rozpoznawania barwy światła rano, własnego oddechu, ciepła kubka w dłoniach, reakcji ciała.
• więcej kontaktu ze sobą – uczuć, potrzeb, sygnałów z wnętrza, które były wcześniej przytłumione.
• więcej radości z małych rzeczy – takiej, która nie jest „wyprodukowana” substancją, ale rodzi się naturalnie.
• więcej wolności – od rytuałów, przymusu, od planowania życia wokół używania.
• więcej wpływu – na to, jak wygląda dzień, relacje, decyzje, rytm pracy i odpoczynku.
• więcej energii – nawet jeśli początkowo subtelnej, pojawiającej się stopniowo.
Czym jest jakość życia z perspektywy TSR? Nie jest definicją czy teorią, lecz doświadczeniem, które klient potrafi rozpoznać w swoim codziennym funkcjonowaniu.
W duchu TSR można zapytać:
• Po czym poznasz, że jakość Twojego życia wzrosła choćby o pół punktu?
• Co inni zauważą, gdy będziesz bardziej zadowolona/y ze swojego życia?
• Co będziesz wtedy robić inaczej, choćby odrobinę?
• Jak będzie wyglądać Twój dzień, gdy „bycie” zamieni się w „bycie z satysfakcją”?

„Bycie”, „czucie”, „radość” – jak na nie patrzy TSR?
TSR nie ocenia, co jest właściwe, głębokie czy dobre. Raczej pyta:
• Które doświadczenia chcesz mieć częściej?
• Jak je rozpoznajesz?
• Z czym kojarzą Ci się chwile, kiedy już się pojawiają?
Jakość życia może oznaczać: czucie więcej, czucie mniej, czucie spokojniej, czucie wyraźniej, lub po prostu czucie „akurat tyle, ile trzeba”. Zmiana nie zaczyna się od odstawienia substancji.
Zmiana zaczyna się od pierwszego zauważonego „więcej”.
Czasem jest to: więcej oddechu, więcej sprawczości, więcej przestrzeni między „bodźcem” a „reakcją”, więcej siebie w swoim życiu. A dopiero później – mniej tego, co przeszkadza.

„Kiedy ma*****na nie będzie już tak ważna jak teraz, co dokładnie pojawi się w Twoim życiu i po czym to poznasz?”