Gabinet edukacyjno- terapeutyczny "Hola"

Gabinet edukacyjno- terapeutyczny "Hola" Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Gabinet edukacyjno- terapeutyczny "Hola", Rozwój dziecka, Kadyiego 7, Jasło.

Aleksandra Matkowska|🎓pedagog specjalny;
specjalista w zakresie diagnozy i terapii dzieci i młodzieży ze spektrum autyzmu
Emocje • granice • relacja 🩷

• TUS
• Terapia dzieci ze spektrum autyzmu
• Terapia dzieci o SPE
• Konsultacje/wsparcie dla rodziców

Telefony komórkowe stały się codziennością również wśród dzieci w wieku szkolnym. Coraz częściej jednak obserwuję, że ic...
03/01/2026

Telefony komórkowe stały się codziennością również wśród dzieci w wieku szkolnym. Coraz częściej jednak obserwuję, że ich niekontrolowane używanie ma poważny wpływ na zdrowie psychiczne, emocjonalne i społeczne dzieci.
Szkoła to nie tylko nauka.
To miejsce budowania relacji, tożsamości i poczucia własnej wartości. Niestety — telefon bardzo często ten proces zaburza.

Z czym mierzą się dziś dzieci w szkołach podstawowych?
• ciągłe porównywanie się z innymi (wygląd, popularność, „lepsze życie” z social mediów)
• kontakt z mediami społecznościowymi znacznie wcześniej, niż są na to gotowe emocjonalnie
• dostęp do treści niedostosowanych do wieku — w tym przemocowych i seksualizowanych
• zacieranie granic między tym, co dobre, a co złe
• normalizacja agresji, hejtu i wulgarnego języka

Szczególnie niebezpieczna jest tzw. cicha przemoc — niewidoczna dla dorosłych.
• przemoc słowna na grupach klasowych
• wyśmiewanie, obrażanie na forach i komunikatorach
• wykluczanie z grup na Messengerze, WhatsAppie, Snapchacie
• ignorowanie, „usuwanie”, blokowanie

Dla dorosłych to „tylko telefon”.
Dla dziecka — realne odrzucenie, lęk, wstyd i poczucie bycia nieważnym.
Wielu rodziców i nauczycieli nie ma świadomości, co dzieje się w wirtualnym świecie dziecka. A to właśnie tam często rozgrywają się sytuacje, które prowadzą do:
• obniżonej samooceny
• lęków
• problemów ze snem
• wycofania społecznego
• objawów depresyjnych

Czy da się całkowicie uniknąć telefonów?
Nie. I nie o to chodzi.
Chodzi o kontrolę, granice i odpowiedzialność dorosłych.

FORMY WSPARCIA I OCHRONY DZIECKA W SIECI
• kontrola rodzicielska (limity czasu, blokada aplikacji, filtry treści)
• brak zgody na media społecznościowe przed odpowiednim wiekiem
• regularne rozmowy z dzieckiem o tym, co ogląda i z kim pisze
• jasne zasady korzystania z telefonu (kiedy, gdzie, jak długo)
• telefon bez dostępu do Internetu lub social mediów u młodszych dzieci
• nauka reagowania na hejt i przemoc online
• współpraca szkoła–rodzice (jasne regulaminy używania telefonów)
Ograniczenie czasu przed ekranem to za mało.
Równie ważne jest filtrowanie treści i realne zainteresowanie światem dziecka.

Dzieci nie mają jeszcze narzędzi, by samodzielnie chronić się w sieci.
To dorośli są odpowiedzialni za stworzenie im bezpiecznych granic.
Telefon nie wychowuje.
Algorytm nie chroni.
Relacja — tak!🩷

Nawiązując do ostatniego wpisu na temat wpływu wysokich technologii na rozwój dziecka, przygotowałam checklistę dla rodz...
30/12/2025

Nawiązując do ostatniego wpisu na temat wpływu wysokich technologii na rozwój dziecka, przygotowałam checklistę dla rodziców.
Zaznacz, czy dotyczy Twojego dziecka:
⬜ dziecko dostaje telefon do jedzenia
⬜ ekran służy do uspokajania emocji
⬜ dziecko domaga się telefonu, gdy się nudzi
⬜ bez ekranu pojawia się złość lub płacz
⬜ dziecko ma trudności z koncentracją
⬜ nie potrafi samodzielnie się bawić
⬜ ma problemy z zasypianiem lub snem
⬜ ma opóźniony rozwój mowy lub trudności komunikacyjne

Im więcej zaznaczonych punktów, tym pilniejsza potrzeba ograniczenia ekranów i wprowadzenia alternatyw.

WAŻNE ZASADY, O KTÓRYCH RODZICE CZĘSTO ZAPOMINAJĄ:
• telefon NIE wspiera rozwoju mowy
• ekran NIE uczy regulacji emocji
• dziecko NIE potrzebuje stałej stymulacji
• rodzic jest najważniejszym modelem zachowania

🩷PAMIĘTAJ:
Nie chodzi o zakaz.
Chodzi o świadome decyzje dorosłych.
Nic nie zastąpi:
• relacji
• rozmowy
• wspólnego czasu
• prawdziwej obecności.

Coraz częściej w gabinecie spotykam dzieci, które już od pierwszych miesięcy życia mają regularny kontakt z telefonem lu...
29/12/2025

Coraz częściej w gabinecie spotykam dzieci, które już od pierwszych miesięcy życia mają regularny kontakt z telefonem lub tabletem. Dla wielu dorosłych to „chwila spokoju”, „pomoc w karmieniu”, „sposób na zajęcie dziecka”.
Niestety — z perspektywy rozwoju dziecka — ma to realne i długofalowe konsekwencje.
Mózg dziecka w pierwszych latach życia rozwija się niezwykle intensywnie. Do prawidłowego rozwoju potrzebuje:
• relacji
• ruchu
• doświadczeń
• dialogu i wspólnej uwagi.
Ekran nie jest w stanie tego zastąpić.

Negatywny wpływ wysokich technologii obejmuje m.in.:
• opóźniony rozwój mowy lub jej zaburzenia
• nieprawidłowy rozwój półkul mózgowych
• trudności z koncentracją i uwagą
• zaburzenia snu (niebieskie światło, nadmierna stymulacja)
• obniżoną zdolność samoregulacji emocji
• brak umiejętności samodzielnej, twórczej zabawy.

Telefony i tablety są niezwykle atrakcyjne — szybko, intensywnie i bez wysiłku stymulują układ nerwowy. W efekcie wiele dzieci:
• nie potrafi bawić się zabawkami
• szybko się nudzi
• nie umie gospodarować czasem wolnym
• ma trudności z kreatywnym myśleniem i inicjowaniem zabawy.
Z czasem obserwujemy dzieci, które „nie wiedzą, co ze sobą zrobić”, jeśli ekran zostanie zabrany.

Trzeba powiedzieć to jasno i uczciwie:
To nie jest problem dzieci. To jest problem dorosłych!
Dostęp do wysokich technologii w życiu małego dziecka zależy wyłącznie od rodziców i opiekunów.
Dlatego tak ważna jest edukacja i uświadamianie społeczeństwa — nie z poziomu strachu, ale odpowiedzialności.
Wysokie technologie wpływają nie tylko na dzieci.
Dotykają również młodzież i nas — dorosłych.
Ale żaden ekran nie zastąpi relacji z drugim człowiekiem.
Nie zastąpi rozmowy, wspólnej zabawy, obecności i emocjonalnego bezpieczeństwa.
Jeśli chcemy wspierać rozwój dzieci odłóżmy telefon, bądźmy dostępni, budujmy relacje, dawajmy czas, uwagę i przykład.🩷

Autyzm u dziewczynek może wyglądać inaczej niż u chłopców. Często jest subtelniejszy, bardziej zamaskowany i dlatego czę...
27/12/2025

Autyzm u dziewczynek może wyglądać inaczej niż u chłopców. Często jest subtelniejszy, bardziej zamaskowany i dlatego często pozostaje niezauważony przez lata.
Dziewczynki rzadziej spełniają stereotypowy obraz autyzmu — przez co zarówno rodzice, jak i nauczyciele oraz specjaliści często nie łączą ich trudności z ASD.

Dlaczego objawy autyzmu u dziewczynek tak łatwo przeoczyć?

1. Dziewczynki częściej maskują swoje trudności.
Maskowanie to świadome lub nieświadome ukrywanie objawów, aby „dopasować się” społecznie.
Dziewczynki:
- uczą się naśladować koleżanki,
- zapamiętują skrypty rozmów,
- analizują, jak „powinny” wyglądać interakcje,
- uczą się utrzymywać kontakt wzrokowy, nawet jeśli jest nienaturalny,
- robią wszystko, aby być „grzeczne”, „ciche” i „bezproblemowe”.

Maskowanie przez lata skutecznie ukrywa objawy, ale jest ogromnie obciążające emocjonalnie.

2. Ich intensywne zainteresowania wyglądają „typowo”.
Dziewczynki w spektrum często mają bardzo silne zainteresowania, ale dotyczą one tematów uznawanych społecznie za naturalne dla dziewczynek: zwierzęta, literatura, muzyka, rysunek, moda.
Przez to nikt nie postrzega ich jako „nietypowych”.

3. Sprawiają wrażenie lepiej funkcjonujących społecznie, niż chłopcy.

Dziewczynki z ASD potrafią tworzyć pozornie poprawne społeczne relacje, zwłaszcza w okresie wczesnoszkolnym.
Wydają się komunikatywne, przyjazne, nawet rozmowne — ale to często wynik ogromnego wysiłku, a nie intuicyjnych umiejętności społecznych.

4. Kryteria diagnostyczne historycznie skupiają się na chłopcach.

Narzędzia diagnostyczne, badania i opisy zachowań powstawały głównie na podstawie chłopców.
Objawy dziewczęcego profilu autyzmu nie zawsze „mieszczą się” w typowych testach — co opóźnia diagnozę lub kieruje ją na niewłaściwy tor (zaburzenia lękowe, ADHD, depresja).

Autyzm u dziewczynek jest często mniej widocznym, bardziej ukrytym, intensywnie maskowanym.
Dlatego tak ważne jest, aby patrzeć poza stereotypy i znać specyficzne objawy występujące u dziewcząt. 🩷

W moim gabinecie bardzo często spotykam dzieci, które trafiają na diagnozę i terapię zbyt późno. Najczęściej pierwszym n...
23/12/2025

W moim gabinecie bardzo często spotykam dzieci, które trafiają na diagnozę i terapię zbyt późno. Najczęściej pierwszym niepokojącym sygnałem, który skłania rodziców do szukania pomocy, jest opóźniony rozwój mowy lub jej brak.
To ważny sygnał — ale warto pamiętać, że nigdy nie jest jedynym.
Spektrum autyzmu to nie tylko mowa. Wcześniej pojawiają się inne, często subtelne oznaki, które łatwo zbagatelizować lub „poczekać, aż dziecko z nich wyrośnie”.

Na co warto zwrócić uwagę już we wczesnym rozwoju dziecka?
• ograniczony lub brak kontaktu wzrokowego
• brak reagowania na imię
• niewskazywanie palcem, brak gestów komunikacyjnych
• trudności w naśladowaniu
• brak wspólnej uwagi (np. dziecko nie pokazuje, nie dzieli się zainteresowaniem)
• ograniczona potrzeba kontaktu z innymi dziećmi lub dorosłymi
• schematyczna zabawa, powtarzalne zachowania
• nadwrażliwości lub obniżona reakcja na bodźce (dźwięki, dotyk, światło)

Często słyszę:
„Każde dziecko rozwija się w swoim tempie” — i to prawda.
Ale równie prawdą jest to, że wczesna diagnoza i wczesna terapia mogą znacząco zmienić jakość życia dziecka i całej rodziny.
Nie chodzi o etykietowanie.
Chodzi o zrozumienie potrzeb dziecka i danie mu realnego wsparcia na czas.
Jeśli coś Cię niepokoi — nie czekaj. Intuicja rodzica jest często pierwszym i najważniejszym sygnałem!!
Wczesna reakcja to nie powód do lęku.
To szansa 🩷

Coraz częściej w gabinecie spotykam się z dziećmi, które mają wyraźnie obniżoną sprawność motoryki małej i dużej. Coraz ...
19/12/2025

Coraz częściej w gabinecie spotykam się z dziećmi, które mają wyraźnie obniżoną sprawność motoryki małej i dużej. Coraz więcej terapeutycznych zaleceń kończy się hasłem „terapia ręki”, ale zanim zaczniemy terapie warto zadać sobie pytanie: skąd takie potrzeby?

Dlaczego rozwój ruchowy dzieci tak wyraźnie słabnie?
●Dzieci coraz mniej się ruszają.
Zamiast chodzić — są wożone. Zamiast wspinać się na placu zabaw — siedzą w fotelikach, wózkach lub przed ekranem. Brakuje im naturalnych okazji do aktywności, które kiedyś były codziennością.
●Dzieciom brakuje samodzielności w samoobsłudze.
Wiązanie butów, zapinanie guzików, smarowanie pieczywa czy wyciskanie pasty na szczoteczkę to nie tylko obowiązki — to świetne, konkretne ćwiczenia rozwijające palce, nadgarstek, całe ramię, a do tego koordynację wzrokowo-ruchową.
Kiedy dzieci są wyręczane, ich układ nerwowy po prostu nie dostaje okazji, żeby się rozwijać!
●Kolorowanie i pisanie „po śladzie” nie są rozwiązaniem.
Wielu rodziców i nauczycieli myśli, że kiedy dziecko nie trzyma prawidłowo kredki albo szybko męczy mu się ręka, wystarczy… więcej kolorowania. Niestety — to tak nie działa.
Jeśli ręka jest słaba, jeśli dziecko siedzi w nieprawidłowej pozycji, jeśli nie ma stabilnego tułowia — żadne szlaczki nie przyniosą efektów. Najpierw trzeba znaleźć przyczynę, zrobić rzetelną diagnozę, zadbać o prawidłową posturę, o stabilizację obręczy barkowej, o siłę i wytrzymałość mięśni. Dopiero wtedy precyzyjne ruchy dłoni mają sens.
●Terapia ręki zaczyna się… w kuchni.
I mówię to całkiem serio😉
Ugniatanie ciasta, mieszanie łyżką, przesypywanie, wałkowanie, dekorowanie pierników — to wszystko genialne, naturalne ćwiczenia, które rozwijają motorykę małą dużo skuteczniej niż kolejne kolorowanki.
A przy okazji?
To czas bliskości, rozmowy i budowania relacji, których dzieci też bardzo potrzebują.
Zbliżają się święta – idealny moment, żeby pozwolić dziecku ubrudzić ręce w mące, poczuć faktury, pougniatać, posypywać, dekorować. Nie musi być idealnie. Ma być wspólnie.
Bo rozwój motoryczny dziecka to nie tylko terapia.
To codzienność, ruch, zabawa i relacja.🩷

✨️Dziś więcej o metodzie terapii behawioralnej SAZ...Jako pedagog specjalny pracuję w oparciu o różnorodne metody, jedna...
14/12/2025

✨️Dziś więcej o metodzie terapii behawioralnej SAZ...

Jako pedagog specjalny pracuję w oparciu o różnorodne metody, jednak SAZ (Stosowana Analiza Zachowania) jest jedną z tych, która najefektywniej sprawdza się w pracy z moimi uczniami.

Terapia SAZ opiera się na analizie zachowania, jego funkcji oraz na wzmacnianiu tych umiejętności, które chcemy rozwijać. To podejście bardzo uporządkowane, oparte na danych, jasnych celach i konsekwentnym działaniu. Właśnie dlatego pomaga dzieciom w spektrum zrozumieć zasady społeczne, uczyć się nowych kompetencji i eliminować zachowania, które utrudniają im codzienne funkcjonowanie.

Jednak terapia to zawsze coś więcej niż metoda.
W swojej pracy korzystam z szeregu technik — nie tylko behawioralnych — i zawsze dobieram je tak, aby odpowiadały indywidualnym potrzebom konkretnego dziecka. Bazuję na jego mocnych stronach, zainteresowaniach i tym, co jest dla niego naturalne i motywujące.

Dlatego zawsze zaczynam od budowania relacji. Bez poczucia bezpieczeństwa, zaufania i komfortu żadne narzędzie nie zadziała tak, jak powinno. Uważam, że nie można dopasować dziecka do metody — to metoda musi zostać dopasowana do dziecka.
Kluczowe jest również jasne określenie celów terapeutycznych, które są realne, mierzalne i możliwe do osiągnięcia. Cele te wyznaczają kierunek pracy, ale pozostają elastyczne — tak, jak elastyczny jest rozwój dziecka.

W tym całym procesie ogromną rolę odgrywa obserwacja. Jest ona jednym z najważniejszych narzędzi pedagoga specjalnego. Uważna, systematyczna, świadoma obserwacja pozwala zrozumieć funkcje zachowań, wychwycić postępy oraz szybko reagować na trudności.
Terapia to proces, a nie schemat. A każde dziecko — niezależnie od diagnozy — zasługuje na takie podejście, które uwzględnia jego wyjątkowość i naturalne zasoby.🩷

💡Mini słownik pojęć związanych ze spektrum autyzmuPraca z dziećmi i młodzieżą w spektrum autyzmu pokazuje mi, jak ważna ...
11/12/2025

💡Mini słownik pojęć związanych ze spektrum autyzmu

Praca z dziećmi i młodzieżą w spektrum autyzmu pokazuje mi, jak ważna jest świadomość pojęć, które często pojawiają się w rozmowach, terapii czy diagnozie. Dlatego przygotowałam krótki słownik, który może pomóc rodzicom, nauczycielom i wszystkim, którzy chcą lepiej zrozumieć świat osób z ASD.

1. Echolalia
Powtarzanie zasłyszanych słów, zdań lub dźwięków.
Może być bezpośrednia („echo” po kimś np. pytając "Jak masz na imię?", otrzymujemy taka samą odpowiedź) lub odroczona (np. cytat z bajki).
Echolalia pełni ważne funkcje – reguluje emocje, pomaga w komunikacji, porządkuje myśli.

2. Stimming (autostymulacja)
Powtarzalne ruchy lub dźwięki, takie jak machanie rękami, kręcenie przedmiotami, bujanie się.
Służą regulacji emocji i bodźców, zmniejszaniu stresu czy napięcia.
Stimming to naturalny sposób radzenia sobie – nie „zły nawyk”.

3. Scripting (skrypty)
Powtarzanie gotowych dialogów, cytatów, kwestii z filmów, gier lub książek.
Dla wielu osób w spektrum to sposób komunikowania, budowania relacji, wyrażania emocji.

4. Meltdown
Bardzo silna reakcja przeciążenia sensorycznego lub emocjonalnego.
Nie jest "wybuchem złości" – to fizjologiczne przeciążenie układu nerwowego.
Dziecko w meltdownie nie ma kontroli nad zachowaniem i potrzebuje wsparcia, nie kar.

5. Shutdown
„Wewnętrzne przeciążenie” – zamiast wybuchu pojawia się wycofanie, zamrożenie, brak reakcji.
Często mylony z „nieśmiałością” lub „ignorowaniem”, a jest to mechanizm obronny.

6. Maskowanie (masking)
Świadome lub nieświadome ukrywanie swoich naturalnych zachowań, by „dopasować się” do otoczenia.
Maskowanie bywa wyczerpujące i prowadzi do przeciążenia oraz shutdownów.

7. Nadwrażliwości i podwrażliwości sensoryczne
Układ sensoryczny może reagować „za mocno” lub „za słabo” na bodźce: światło, dźwięki, zapachy, dotyk.
To wpływa na zachowanie, emocje, koncentrację i poczucie bezpieczeństwa.

8. Funkcje zachowania
Każde zachowanie „jest po coś”:
✔️ zdobycie uwagi
✔️ uniknięcie sytuacji
✔️ dostęp do czegoś
✔️ regulacja sensoryczna
Zrozumienie funkcji jest kluczowe w terapii!

9. Regulacja emocjonalna
Zestaw umiejętności pozwalających radzić sobie z napięciem i trudnymi emocjami.
U wielu dzieci ze spektrum rozwija się inaczej — potrzebują modelowania, wsparcia i bezpiecznych strategii.

10. Wczesne wspomaganie rozwoju (WWR)
Forma wsparcia terapeutycznego dla najmłodszych dzieci z trudnościami rozwojowymi.
Może obejmować np. terapię SI, logopedię, terapię psychologiczną, pedagogiczną.
Przysługuje na podstawie opinii z poradni.

11. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego
To formalny dokument wydawany przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną, który określa wsparcie potrzebne dziecku w placówce edukacyjnej z powodu specyficznych trudności.

📍 Ten słownik nie wyczerpuje tematu – ale może być dobrym początkiem świadomego wspierania osób w spektrum.
Im więcej rozumiemy, tym skuteczniej możemy pomagać. 🩷

Adres

Kadyiego 7
Jasło
38-200

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 00:30 - 17:30
Wtorek 00:30 - 17:30
Środa 00:30 - 17:30
Czwartek 00:30 - 17:30
Piątek 00:30 - 17:30

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Gabinet edukacyjno- terapeutyczny "Hola" umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram