Ośrodek Psychoterapii i Wspierania Rozwoju Osobistego Harmonia

18/12/2025

Decyzja o spotkaniu z psychoterapeutą zwykle dojrzewa powoli. Czasem zapada jeszcze zanim ją w pełni sobie uświadomimy. Pojawia się gdzieś na obrzeżach naszego życia wewnętrznego, pod skórą codzienności.

Zaczynamy czuć, że coś się poruszyło, że szukamy już w sobie inaczej, że wracają pytania, przed którymi kiedyś uciekaliśmy, że rodzą się nowe myśli, które wcześniej nie zostały pomyślane.

Warto docenić ten subtelny akt odwagi. Orientujemy się wtedy, że tęsknota za sobą samym staje się wyraźniejsza i że pragniemy przestrzeni, która wyzwala, otwiera nowe obszary, porusza to, co uśpione, prowadzi gdzieś dalej.

Nie trzeba wiedzieć wszystkiego od razu.
Wystarczy poczuć, że to ten moment i mu zaufać.

27/11/2025

Polecam. Poruszający film... 💔❤️

🎬 Są filmy, które po prostu się ogląda, a wkrótce zapomina. I są takie, które się przeżywa i pozostają z nami na długo. „Blisko” Lukasa Dhonta należy zdecydowanie do tych drugich!

🤝 Leo i Remi są jak dwa światy, które idealnie do siebie pasują - nierozłączni w codzienności i w momentach zapisywanych w pamięci na zawsze. Ich wielka przyjaźń wydaje się nienaruszalna… do czasu. Zawiść rówieśników, podszyte okrucieństwem plotki i chaos dorastania sprawiają, że to, co wydawało się niezłomne, zaczyna pękać.

📺 Dziś o 2️⃣1️⃣:0️⃣0️⃣ w CZWARTKOWYM KLUBIE FILMOWYM zapraszamy na nominowanego do Oscara i nagrodzonego Grand Prix w Cannes dramatu "BLISKO". ⭐ Na ekranie: Eden Dambrine, Gustav De Waele i Émilie Dequenne.

💬 O komentarz przed seansem zadbają Katarzyna Borowiecka i Tomasz Kolankiewicz.

25/11/2025

Obecnie wiemy, że psychoterapia powoduje zmiany w mózgu. Profesor Nancy Andersen, była redaktorka naczelna „American Journal of Psychiatry”, napisała kiedyś, że psychoterapia, czasem dyskryminowana jako pustosłowie, jest tak samo biologiczna jak leczenie farmakologiczne. Dla mnie takie rozumienie psychoterapii jest czymś odświeżającym i odkrywczym. Choć już właściwie Zygmunt Freud w „Projekcie naukowej psychologii” – który za jego życia przeszedł bez rozgłosu – podkreślał, że terapia mówieniem powoduje zmiany połączeń neuronalnych. W tamtych czasach było to jednak zbyt rewolucyjne myślenie.

Ale dziś wiemy, że tak jest rzeczywiście. Chociażby Eric Kandel – laureat nagrody Nobla – udowodnił, że proces uczenia się powoduje zmiany połączeń synaptycznych, a przecież psychoterapię możemy rozumieć jako uczenie się nowych strategii radzenia sobie z problemem, uczenie się czegoś nowego w relacji z drugim człowiekiem, przepracowywanie pewnych trudnych emocji z przeszłości. Wiele badań wykazało, że w trakcie psychoterapii dochodzi do zmian metabolizmu czy przepływu krwi w niektórych regionach mózgu, zmian analogicznych do takich, które pojawiają się pod wpływem leczenia farmakologicznego.

📍 Łukasz Kwiatek w rozmowie z psychiatrką prof. Dominiką Dudek w specjalnym wydaniu Tygodnika Powszechnego „Moc umysłu” (6/2025)
📸 Unsplash/ Bioscience Image Library by Fayette Reynolds

15/10/2025

Cisza, zamiast bicia serduszka.
Cisza, gdy lekarz w przeciągającym się milczeniu przesuwał głowicą USG po brzuchu i szukał kogoś, kogo już nie mógł znaleźć.
Cisza, gdy Twój partner przekazał bliskim, że stało się coś złego.
Cisza, która Was zastała podczas rutynowego KTG przed porodem.
Cisza po porodzie, zamiast pierwszego krzyku.
Cisza, zamiast punktów w skali Apgar.
Cisza, gdy zamilkła aparatura podtrzymująca dwa kilogramy życia.
Cisza, która zapadła, gdy przestały nadchodzić wiadomości i telefony.
Cisza między dwojgiem ludzi, którzy nie wiedzą, jak ze sobą być po tym, co się stało.
Cisza - w odpowiedzi na pytanie: „masz dzieci?”
I cisza, która zostaje długo po końcu.

Jest taka cisza, która mieści w sobie całe życie. I dobrze jest pamiętać, że są takie dzieci, których nie widać.

Ściskam Was Rodzice.

15.10 Dzień Dziecka Utraconego

12/10/2025

Brytyjski psychoanalityk Roger Money Kyrle w artykule „Cognitive development” wymienił trzy niezaprzeczalne, a zarazem niechętnie przyjmowane do wiadomości fakty. Jednym z nich jest nieuchronność przemijania i śmierci – ostatecznej utraty wszystkiego. Pozostałe dwa to wykluczenie z intymności zastrzeżonej dla pary rodzicielskiej i potem wszelkie inne sytuacje, do których nie jesteśmy zaproszeni i nasza zależność – prawda o tym, że różne dobra możemy dostać tylko od innych ludzi, nie możemy dać ich sobie sami, przykładem niech będzie troska, oparcie albo przyjaźń. Każdy z tych faktów boleśnie rani nasze samouwielbienie, jest zniewagą dla ambicji samowystarczalności i wyjątkowości.

Istnieje wiele sposobów unikania świadomości tych prawd, ale one sobie nic z tego nie robią – pozostają faktami. Próba odsunięcia wiedzy o nieuchronności starzenia się jest skazana na niepowodzenie – nikt z nami nie uzgadnia, nie negocjuje tego, czy tak będzie, czy nie. Procesy biologiczne są obojętne na nasze reklamacje, prośby i żądania.

Rafał Pniewski, Okiem psychiatry
Link do całego artykułu w komentarzu

10/10/2025

💚🎧

Add "Caught A Light" to your playlist: https://haevnmusic.ffm.to/caughtalightCaught a Light was created in the stillness of the Portuguese mountains where we...

22/09/2025

Buntowanie się jest jednym z przejawów procesu oddzielania się (separacji) od rodziców. Warto zauważyć, że najczęściej głównym motywem zachowań buntowniczych nie jest chęć zniszczenia czy zaszkodzenia rodzicom, ale potrzeba zaznaczenia swojej niezależności. [...] Ponadto próby drastycznego przeciwdziałania buntom (pacyfikowanie) wywołują przykre konsekwencje albo eskalację buntu, albo bunt w ukryciu, czyli poza domem, często w postaci łamania zakazu (np. picie alkoholu), albo przesunięcie go na okres późniejszy, co jak uważamy, jest mniej korzystne. W tej sprawie istnieje szczególny paradoks. Im rodzice mniej boją się buntu dziecka, tym zwykle jest on mniej drastyczny. Im bardziej rodzice się boją, tym bardziej boi się też dziecko, a strach eskaluje emocje. Wielokrotnie zalecaliśmy spokojne stawianie wymagań, bez zbędnych dyskusji. Jeszcze jedna ważna sprawa: Nie wszystko, co jest przedmiotem buntu nastolatka, jest pozbawione sensu. Wiele spostrzeżeń i krytycznych uwag ma sens. Jest to okazja dla rodziców, aby z nich skorzystać i zmienić coś w funkcjonowaniu rodziny.
Chcielibyśmy jeszcze powiedzieć o tym, jak nastolatki zaznaczają swoją odrębność i wychodzenie z okresu dzieciństwa poprzez zamykanie drzwi. Pierwszy raz, gdy zaczynają być świadomi swoich zmian biologicznych, zaniepokojeni swoim wyglądem, zaczynają się wstydzić, co jest widoczne w zamykaniu drzwi do łazienki. Drugi raz, gdy przeżywają potrzebę zmian w relacjach z ludźmi. Pierwszymi osobami, wobec których chcą się wyróżnić i odróżnić, są rodzice. Jest to widoczne w zamykaniu drzwi do swojego pokoju. Tak zaczyna się budowanie psychologicznej niezależności przez młodego człowieka.

Anna Czerniak, Marek Czerniak

W naszym ośrodku prowadzimy konsultacje do grup dla osób w wieku 16-18 lat oraz dla uczniów klas 7 i 8 szczegóły w komentarzach

04/09/2025

❤
Za: CoJaNaTo