08/02/2026
✔️ Jak przestać bać się powrotu do pracy /aktywności zawodowej po przerwie?
Martyna* (doktorantka) wracała po urlopie macierzyńskim do środowiska, które wcześniej było dla niej realnie toksyczne.
Szefowa stosowała mobbing, a trudne, obciążające mechanizmy pojawiały się też w zespole.
Już sama myśl o powrocie do pracy w lutym (pracę zaczynałyśmy w listopadzie '25 r.) wywoływała u niej przerażenie i ogromne napięcie w ciele. Objawy były bardzo konkretne:
🔴 duszności,
🔴 silny skurcz żołądka,
🔴 wysoki poziom stresu i napięcia,
🔴 niechęć tak duża, że pojawiały się myśli o porzuceniu grantu, którym kierowała… a nawet o całkowitym przebranżowieniu.
Martyna nie miała wiary, że „cokolwiek pomoże”. Miała jednak jedną potrzebę: wyciszyć choć trochę myśli, ciało i obrać kierunek, co do decyzji :
➡️ czy odejść teraz, czy później?
➡️ czy zostać, „zacisnąć zęby” i przetrwać — ale na jakich zasadach?
➡️ jak postawić granice i nie wrócić do schematu paraliżującego lęku i bezradności?
I tu wydarzyło się coś ważnego, bo Martyna zobaczyła (i poczuła w ciele), że na te alarmy — reakcje ostrzegawcze i przetrwania — da się realnie oddziaływać (regulacja, wyłączenie). Bynajmniej nie poprzez „pozytywne myślenie”, tylko poprzez pracę z układem nerwowym, emocjami i zasobami.
Kiedy jej wnętrze przestało reagować paniką i napięciem, a zaczęło reagować spokojem i większą stabilnością… zmieniło się też to, jak patrzyła na sytuację. A kiedy zmienia się wewnętrzna reakcja — często zaczyna ewoluować też to, co na zewnątrz. I tutaj ta zmiana była namacalna.
Dlatego: TAK — można:
✅ wyciszyć skutecznie reakcję stresową,
✅ zbudować zasoby (sprawczość, spokój, pewność siebie, zdrowe granice),
✅ zmienić perspektywę myślenia,
✅ stanąć w swojej mocy — bez walki ze sobą.
Jeśli jesteś w podobnym miejscu: przed powrotem, przed decyzją, przed rozmową… to wiedz, że to nie jest „Twoja słabość”. Tak reaguje układ nerwowy, który próbuje Cię chronić. A z tym można pracować.
*Imię zostało zmienione (względy etyczne zachowujące poufność). Reszta to fakty.
