Artisme

12/04/2026

Krótko, zwięźle i konkretnie – tak można opisać tę książkę o zaburzeniach lękowych.
To pozycja dla każdego, kto chce zrozumieć, jak powstaje lęk, kto ma predyspozycje, jakie ma formy oraz czym różni się od depresji. Autorka przedstawia te zagadnienia w przystępny sposób, bez zbędnego rozwlekania.
Całość opiera się na krótkich rozdziałach, które przekazują maksimum treści w minimalnej liczbie słów – dzięki temu książka sprawdzi się także u osób, którym trudno jest długo utrzymać uwagę przy lekturze.
To nie tylko teoria, ale przede wszystkim praktyczny zbiór strategii wsparcia dla osób mierzących się z lękiem. Znajdziemy tu m.in.:
podejścia terapeutyczne,
techniki relaksacyjne (np. ćwiczenia oddechowe, dotyk, aromaterapia, gry planszowe, koncepcję blue mind i pracę z żywiołami - ogień, woda.),
wskazówki dotyczące diety, suplementacji, ziół i adaptogenów.
Ciekawostki – jak choćby wpływ cynamonu na stabilizację poziomu cukru i pośrednio na osłabienie czy nerwowość – dodatkowo wzbogacają całość.
Dużym atutem jest to, że wszystko oparte jest na badaniach, a jednocześnie podane w bardzo przystępnej formie.

Uwielbiam pozycje, które zawierają ćwiczenia, które pomagają utrwalić wiedzę i przełożyć ją na codzienną praktykę. A tu je znajdziecie ;)





Recenzja • Współpraca Barterowa* Regulacja Emocji • Psychoedukacja • Rozwój Osobisty

11/04/2026

Sama sięgnęłam po tę książkę z ciekawości, zwłaszcza widząc rozdział o odporności i diecie. Po rozpoczęciu studiów z psychodietetyki uświadomiłam sobie, jak dużą byłam ignorantką i jak wiele wiedzy wciąż przede mną.

To książka pełna ogromu wiedzy — nasze spotkania trwały długo, ale dzięki przystępnemu językowi czyta się ją naprawdę dobrze. Autor opiera się na badaniach i licznych przykładach, dzięki czemu nawet trudna terminologia staje się bardziej zrozumiała. Czuć, że książka została napisana przez praktyka — immunologa, który wie, jak tłumaczyć złożone zagadnienia.

Autor pokazuje organizm jako dynamiczny, czasem omylny system — nie coś idealnego. W nowoczesny sposób podchodzi też do samej odporności, obalając wiele uproszczonych przekonań.
Nasz organizm ma za zadanie nas chronić, jednak zdarzają się sytuacje, w których zaczyna traktować własne tkanki jako zagrożenie. Wtedy pojawia się walka — choroby autoimmunologiczne. W książce znajdziemy wyjaśnienie, dlaczego tak się dzieje i co może prowadzić do takich chorób jak anemia, cukrzyca, Hashimoto, choroba Addisona czy Gravesa-Basedowa.

Dużo miejsca poświęcono także wpływowi stresu, starzenia się i stylu życia na odporność.

Szczególnie ciekawa była dla mnie rola mikrobiomu w kontekście otyłości. To, co wspiera zdrowie, to przede wszystkim różnorodność mikroorganizmów jelitowych — a pomagają w tym m.in. fermentowane produkty (kefir, kapusta kiszona) oraz różnorodna dieta roślinna.

To wymagająca lektura, mimo przystępnego języka. Daje jednak coś więcej — pozwala spojrzeć na organizm z nowej perspektywy i uczy większej uważności, wyrozumiałości oraz troski o siebie.





Współpraca Barterowa • Psychodietetyka • Zdrowy Styl Życia • Nawyki Zdrowotne

10/04/2026

Zajęcia rozpoczęliśmy od wyboru karty chmury, która najlepiej oddawała to, jak dziś się czujemy. Najpierw grupa próbowała odgadnąć emocje danej osoby, a następnie każdy dzielił się tym, co czuje i dlaczego wybrał właśnie tę kartę.

To było nasze pierwsze wprowadzenie do ważnej myśli: na tę samą kartę – nawet z jedną chmurą – każdy może patrzeć inaczej.

Następnie, korzystając z gry Chmury (Muduko), zagraliśmy w kalambury. Był to energiczny przerywnik, który wprowadził dużo śmiechu i ruchu.

Po zabawie każdy uczestnik wylosował planszę z chmurą i miał za zadanie nadać jej kształt – zobaczyć w niej coś swojego. Następnie przekazywaliśmy kartki dalej, a kolejna osoba dopowiadała swoją interpretację do już istniejącego rysunku lub rysowała na tej chumurze swój, nowy kształt.

Po ćwiczeniu zatrzymaliśmy się na chwilę refleksji:
Każdy patrzył na tę samą chmurę, a zobaczył coś innego. Jak myślicie, dlaczego tak jest?

Chłopcy świetnie odnaleźli odpowiedzi – mówili o różnych doświadczeniach, emocjach i wyobraźni.

Aby jeszcze lepiej to utrwalić, każdy wylosował kartkę z określoną perspektywą, z której miał spojrzeć na tę samą chmurę co inni. Wybraliśmy jedna, wspólna kartę chmury. I tu pojawiło się mnóstwo śmiechu – bo ktoś patrzył na nią oczami złości, a ktoś inny jak małe dziecko.

Na zakończenie zastanawialiśmy się, kiedy w życiu zdarzyło nam się patrzeć na tę samą sytuację inaczej niż inni.

Podsumowaliśmy zajęcia prostym, ale ważnym zdaniem: Różnice są OK. Każdy widzi świat po swojemu.

Materiał z rozszerzenym kondpektem dostępny na naffy ☁️☁️
https://www.naffy.io/barbara-posluszna/chmury-perspektywa-CMm



Trening Umiejętności Społecznych • Teoria Umysłu • Kompetencje Społeczne • Autopromocja

10/04/2026

To moment, w którym ktoś kogo podziwiasz dzwoni i proponuje współpracę. I uwazam, że z połączenia naszych doświadczeń wyszło coś naprawdę fajnego.
Z Ewa Baranowska-Jojko - Rozwojowa kreska przygotowałyśmy do artykułu karty pracy, więc zaglądajcie po inspiracje ♥️

Strefa psychologii dzieci i młodzież

Z radością ogłaszam, że w Strefa psychologii dzieci i młodzież jest już dostępny mój artykuł przygotowany we współpracy z Basią Posłuszną Artisme ! ✍️✨
Koniecznie zajrzyjcie i sprawdźcie, nad czym ostatnio pracowałyśmy. Przypominam, że aby przeczytać całość, trzeba się zalogować lub posiadać aktywny dostęp. Link do artykułu znajdziecie w pierwszym komentarzu pod postem. 👇
Dobrego dnia i miłego czytania! ☕

09/04/2026

Żółw ma coś bardzo wyjątkowego – swoją skorupę. To nie jest zwykła skorupa, ale jego bezpieczne miejsce.
Kiedy czuje, że coś jest dla niego za trudne, że jest za głośno, za szybko albo że pojawiają się w nim duże emocje – chowa się właśnie tam.

Od tej metafory rozpoczęliśmy nasze zajęcia – i działo się naprawdę sporo 🐢
Na początek była rozgrzewka z Pędzącymi żółwiami XXL. Nie zabrakło też zabawy ruchowej '3 kroki żółwia':
zatrzymaj się – weź oddech – czego potrzebujesz?
(to, co widzicie na zdjęciach, to model pilotażowy – ostateczna wersja, po ewaluacji, trafiła już do konspektu).

Zabawa ruchowa miała na celu ćwiczenie zatrzymywania impulsu – co, jak wiemy, jest szczególnie ważne w silnych emocjach.

Po niej wróciliśmy do naszej metafory:
Wiecie co? My też mamy taką skorupę. Tylko że jej nie widać. To nasza niewidzialna skorupa, do której możemy wejść, kiedy: jesteśmy źli, jest nam smutno, coś jest dla nas za trudne.

W kolejnej części dzieci wybrały szablony żółwi i zastanawiały się, co może być ich skorupą – czyli czego potrzebują w trudnych momentach.
Bazą do ćwiczenia były karty potrzeb, jednak okazały się zbyt wymagające, dlatego wspólnie stworzyliśmy prostsze, bardziej czytelne propozycje. I to był strzał w dziesiątkę – świetnie sprawdzają się teraz w rozmowach i ćwiczeniach dotyczących regulacji emocji.

Zajęcia zakończyliśmy ćwiczeniem oddechowym 🐢

Materiał dostępny na naffy - https://www.naffy.io/barbara-posluszna/zolwie-E3S



Trening Umiejętności Społecznych • Kompetencje Społeczne • Świadomość Emocji • Praca z Dziećmi • Autopromocja

08/04/2026

Ostatnio trafiły do mnie dwie książki: 'Moje ciało' i 'Moje emocje' od . Sama byłam zachwycona ich formą, ale – jak zawsze – postanowiłam sprawdzić je w praktyce, z grupą docelową.
Zapraszam więc w krótką podróż po ciele i emocjach z grupą dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.

Na początek ułożyliśmy puzzle przedstawiające ciało człowieka, które stały się naszym punktem odniesienia do dalszej pracy. Dzięki nim dzieci mogły:

• wskazywać poszczególne części ciała,
• zauważać podobieństwa i różnice między nami.

Puzzle z układem oddechowym wykorzystaliśmy do prostych ćwiczeń oddechowych i płynnego przejścia do tematu emocji. Z kolei układ trawienny stał się pretekstem do rozmowy o sygnałach z ciała – głodzie, pragnieniu czy ścisku w brzuchu pojawiającym się przy strachu lub niepokoju (choć przyznam, że ilustracje w książce były dla grupy jeszcze bardziej przyciągające 😊).

Po tym wprowadzeniu przeszliśmy do emocji.
Najpierw stworzyliśmy dużą postać, która spotykała pacynki–emocje .sklep . Każda z nich opowiadała swoją historię (czytaliśmy opowiadania z książki). Następnie wspólnie zastanawialiśmy się:
• jakie odcienie może mieć dana emocja,
• po czym możemy ją rozpoznać u innych i u siebie,
• co może ją wesprzeć.
Po wypowiedziach dzieci sięgałam po propozycje z książki, co pięknie domykało nasze rozważania.
Każda pacynka wybrała też swój kolor tasiemki. Początkowo miały one służyć do zaznaczania, gdzie w ciele czujemy emocje, ale grupa spontanicznie wykorzystała je inaczej – jako ziemię dla stworzonej postaci.

To stało się dla mnie inspiracją do podsumowania zajęć: emocje są jak droga – pokazują nam, dokąd iść, a jednocześnie dają oparcie, pomagając rozpoznać, co nam służy, a co nie.

Książki zdecydowanie 10/10 – na pewno będę do nich wracać.



Trening Umiejętności Społecznych • Ciało • Emocje • Psychoedukacja • Świadomość Ciała • Współpraca Recenzencka

04/04/2026

Pozwól sobie na chwilę ciszy wśród świątecznego zgiełku. Pozwól sobie na chwilę zatrzymania.

Nadmiar bodźców, rozmów i emocji może być męczący — nawet jeśli to miłe spotkania.
Twój układ nerwowy potrzebuje regulacji, nie tylko obowiązków i podatkowych wrażeń.
Wyciszenie się to naturalna potrzeba.
Możesz:
• wyjść na krótki spacer - nawet 'po coś' by na chwilę odpocząć, zmienić środowisko,
• zamknąć się na chwilę w innym pokoju,
• świadomie odłożyć telefon i po prostu pooddychać,
•wyjść wcześniej ze spotkania, kiedy czujesz zmęczenie,
• zrobić sobie przerwę od rozmów i posiedzieć obok, bez tłumaczenia się,
• skupić się przez chwilę na ciele — napiąć i rozluźnić mięśnie,
• pomóc przy czymś w tle (np. zmywanie), żeby złapać dystans od ludzi,
• powiedzieć: zaraz wrócę i dać sobie kilka minut tylko dla siebie.

To małe momenty pomagają wrócić do siebie. Nie musisz być dostępn_ cały czas. Możesz robić sobie przerwy — to nie oddala Cię od innych, tylko przybliża do siebie.

Self-care na dziś: znajdź 5 minut tylko dla siebie. Bez celu. Bez oczekiwań 💛

03/04/2026

Masz prawo odmówić, nawet jeśli to święta. Twoje granice są ważne – także przy świątecznym stole. 🐣
Święta często wiążą się z presją: bądź mił_, nie rób problemów, przecież to tylko raz w roku, nie wypada odmówić.

Twoje granice nie mają kalendarza. Granice to nie odrzucenie innych. To sposób dbania o siebie.
Możesz:
• nie odpowiadać na niewygodne pytania
• wyjść wcześniej, jeśli czujesz się przeciążon_
• nie wchodzić w trudne dyskusje

Twoje NIE nie wymaga długiego tłumaczenia.

Self-care na dziś: zauważ jedną sytuację, w której chcesz postawić granicę — i zrób to najłagodniej dla siebie, jak potrafisz. 💛

02/04/2026

Daj sobie dziś tyle czułości, ile dajesz innym.

Zazwyczaj to dla siebie jesteśmy najbardziej surowi. A dla innych — wyrozumiali, ciepli, wspierający.

Co by było, gdybyś dziś potraktował_ siebie tak, jak bliską osobę?

Zamiast:
✨ muszę zrobić wszystko sam_ → mogę poprosić o pomoc.
✨ musi być perfekcyjnie przygotowane → wystarczająco dobrze naprawdę wystarczy.
✨ nie ogarniam, inni robią to lepiej → robię tyle, ile mogę na ten moment.
✨ jeszcze tyle rzeczy do zrobienia, nie moge teraz odpocząć → odpoczynek pomoże mi odzyskać siły.
✨ nie mogę się tak czuć w święta → mam prawo do różnych emocji, także w święta.

Czułość wobec siebie to nie słabość.
To fundament zdrowia psychicznego.

Self-care na dziś: zauważ jedną myśl krytyczną wobec siebie — i odpowiedz na nią z życzliwością. 💚💛



Życzliwość dla Siebie • Święta • Czułość się Siebie

01/04/2026

Czy wiecie, że każdy z nas ma trzy rodzaje łez?
💧Odruchowe – działają jak tarcza, chroniąc nas przed zagrożeniami.
💧Podstawowe – nawilżają oczy, dbają o ich m i pozwalają nam doświadczać świata.
💧Emocjonalne – związane z radością, złością, współczuciem, strachem czy smutkiem. Pomagają uwolnić to, co trudne, zrzucić nadmiar emocji i wrócić do równowagi.

Jako nastolatka byłam osobą bardzo empatyczną i wrażliwą. Emocje było można czytać ze mnie jak z otwartej książki – każda z nich natychmiast pojawiała się na mojej twarzy. Bywało to trudne, zwłaszcza że wiele bliskich mi osób ukrywało swoje emocje. O ile, w moim środowisku, radość czy nawet złość bywały w pewnym stopniu akceptowane, o tyle łzy często stawały się powodem do wstydu.
W szkole można było usłyszeć komentarze: beksa, znowu płaczesz. Zamiast wsparcia pojawiały się komunikaty: nie ma o co płakać, nie płacz, nie wypada. Jako młoda kobieta poznawałam osoby, które swoich łez się wstydziły – pozwalały im pojawiać się tylko w ukryciu, tak, by nikt nie widział.
Dziś spotykam się z tym również w pracy z młodymi. I właśnie dlatego czuję wdzięczność za powstanie książki Połezja

💧 Bo co, jeśli spojrzymy na łzy inaczej?
• Jak na oczyszczający prysznic, który przynosi ulgę i świeżość.
•Jak na coś, co pozwala zobaczyć sytuację z nowej perspektywy.
•Jak na Twoją supermoc – która chroni Cię i informuje innych, że potrzebujesz wsparcia.

Książka zawiera ciekawostki o łzach – ich funkcjach, składzie, sposobie powstawania. Znajdziecie w niej piękne ilustracje, które pomagają spojrzeć na łzy z innej perspektywy, oraz poruszające wiersze, zatrzymujące i skłaniające do refleksji.
Każdy z nich można z powodzeniem wykorzystać w biblioterapii i do wspólnych rozmów o emocjach.



Współpraca Barterowa • Współpraca Recenzencka • Polecam

31/03/2026

'Kiedy kogoś tracisz – powiedziała Zielona Dziewczynka – nie tracisz go raz. Tracisz go tysiące razy każdego dnia. Tracisz to, w czym ten człowiek powinien uczestniczyć. Czasem musisz sobie przypomnieć, że ten ból jest echem dawnych wydarzeń, a ty żyjesz w "teraz" . Możesz go "przeoddychać" i iść dalej. Ale jeśli zapomnisz sobie przypomnieć, świadomość straty boli tak samo mocno jak za pierwszym razem. Czasem warto po prostu powspominać…'

Zielona Dziewczynka właśnie w taką podróż – pełną wspomnień, prób zrozumienia i konfrontowania się z emocjami – zabiera nas Nutka razem z Babcią.
Poszukiwanie Debory, siostry Nutki, staje się dla nastolatki drogą do zrozumienia tego, czego doświadcza jej babcia, będąca na początku choroby Alzheimera, a także tego, co przeżywają jej mama i ciotki, mierząc się z chorobą bliskiej osoby.

Książka otwiera przestrzeń do rozmowy o trudnościach, przed jakimi staje rodzina dotknięta chorobą. Jednocześnie pokazuje perspektywę każdego z jej członków – ich emocje, lęki, bezradność, ale też potrzebę bliskości, wsparcia i zrozumienia.

'Moim zdaniem ona chce ci powiedzieć, że masz czas, żeby… – Nutce głos na chwilę uwiązł w gardle – …żeby się z nią pożegnać.'

To poruszająca opowieść o stracie, która nie dzieje się jednorazowo, lecz rozciąga w czasie. I o tym, jak ważne jest bycie razem, rozmowa i pozwolenie sobie na przeżywanie emocji.



Współpraca Recenzencka • Recenzja • Książka dla Rodziców • Książka dla Młodzieży • Wspierająca Literatura

30/03/2026

'Moja koleżanka powiedziała kiedyś: "Nigdy nie poznałam nikogo na wózku. Nie wiem, jak się zachować. Powiesz mi, gdy coś zrobię nie tak?" . To było bardzo fajne. Nie każdy z nas zawsze wie, co wypada. Warto rozmawiać.'

Do takiej właśnie rozmowy zaprasza książka: Nie znajdziesz mnie po śladach stóp.
Fabuła rozgrywa się na dwóch płaszczyznach, a całość otwiera pytanie: jak to jest jeździć na wózku?

Z jednej strony to poszukiwanie odpowiedzi i zaspokajanie ciekawości młodej Dobrawy, z drugiej – próba zrozumienia, z czym mierzy się osoba z niepełnosprawnością i jakie ma potrzeby.
Każde doświadczenie, każdą potrzebę symbolizuje kolorowy ptak. To piękna metafora ulotnych chwil, z których składa się codzienność, ale też inspiracja do pracy z dziećmi.
Można stworzyć wspólnie łańcuch kolorowych ptaków, zapisać na nich pytania, wątpliwości i zaprosić grupę do rozmowy o tym, jak wspierać innych.
Całość dopełniają propozycje zabaw zawarte na końcu książki. Pomagają one młodym osobom wejść w perspektywę osoby z niepełnosprawnością, rozwijają empatię i uczą zmiany punktu widzenia.

'Czasem budzę podziw, gdy robię zwykłe codzienne rzeczy: idę na zakupy czy na plac zabaw, uśmiecham się. To tak zwany ableizm. Czuję się wtedy, jakbym była w środku wielkiego czarnego balonika z napisem "Niepełnosprawna" . I choćbym bardzo się starała, miała talenty i osiągała sukcesy, ludzie i tak widzą tylko ten balonik. Twoja otwartość może sprawić, że mój balonik pęknie.'

To ważna książka, która pokazuje, jak wiele zmienia otwartość, uważność i gotowość do rozmowy.
Łącząc wspólne czytanie, zabawy z książki oraz otwartość na pytania dzieci możecie stworzyć profilaktyczne warsztaty dla dzieci i młodzieży.

blach.vamppiv



Współpraca Recenzencka • Biblioterapia • Empatia •Persoektywa • Psychoedukacja