Harmonia Rodu: Rafał Szyja - Ustawienia Systemowe

20/12/2025

Na jakim polu do utraty sił przez całe życie musiała pracować pra babcia, babcia, że nie mogła do esencji tego co kobiece, żeńskie, do jakiej relacji została zmuszona, że Ty dziś nie możesz do mężczyzny w zdrowym męskim

— do czego nie mógł dziadek, do jakiego spełnienia, pasji, realizowania się, że dziś próbujesz i często powtarzasz jego historię, niosąc jego ciężary.

— my robimy to dla nich z miłości i głębokiej lojalności, bo my ze sobą tak mocno połączeni.

— Ja to dla Ciebie Babciu, Dziadku,
nie maluję, nie gram, nie śpiewam, nie osiąga sukcesów na polach zawodowych, relacyjnych, bo Ty do tego nie mogłeś, nie mogłaś.

Ale teraz już zostawiam tę starą historię tam gdzie przynależy, przy was, biorąc już odpowiedzialność za siebie, za swoje życie.

„Ja za siebie, wy za siebie”

Sesje ustawień indywidualne i online oraz warsztaty grupowe

☎️608423713

18/12/2025

Kiedy mężczyzna ma prawdziwe połączenie ze swoją męską linią rodu – z ojcem, z dziadkiem, z tymi, którzy byli przed nim – w jego wnętrzu dzieją się bardzo konkretne, fundamentalne rzeczy.

🔥 W ciele pojawia się ciężar, który nie przygniata
To nie jest napięcie. To jest osadzenie.
Jakby kręgosłup pamiętał, że nie jest pierwszy i nie jest sam.
Ramiona naturalnie opadają, oddech schodzi niżej.
Mężczyzna przestaje „trzymać się świata” – świat zaczyna go nieść.

♥️Serce mięknie, ale nie słabnie
Połączenie z ojcem i dziadkiem nie zamyka serca.
Wręcz przeciwnie, daje mu bezpieczne brzegi.
Mężczyzna może czuć więcej, bo wie, że nie musi wszystkiego unieść sam.
Miękkość nie zagraża jego sile, ona ją pogłębia.

🐎 Znika wewnętrzny pośpiech, by coś udowadniać
Kiedy za plecami stoją ojciec i dziadek,
nie trzeba już krzyczeć swoim życiem: „zobaczcie mnie”.

🎩Decyzje stają się wolniejsze, bardziej osadzone.
Nie wynikają z lęku przed byciem niewystarczającym,
ale z wewnętrznego: „wiem, kim jestem”.

👑Pojawia się naturalny autorytet, bez wysiłku

Nie trzeba podnosić głosu.
Nie trzeba przyjmować roli.
Inni czują to w polu:
ten mężczyzna stoi, a nie reaguje.
Jego „nie” jest spokojne.
Jego „tak” jest pewne.

❣️Relacja z kobietą przestaje być próbą ratunku
Kobieta nie musi już być:
• matką
• potwierdzeniem
• źródłem mocy

💃Może być kobietą.
🕺🏾A mężczyzna może być przy niej mężczyzną, nie chłopcem szukającym oparcia.
Miłość przestaje być napięciem – staje się spotkaniem.

🪽Duchowo: mężczyzna zajmuje swoje miejsce w strumieniu życia
Połączenie z męską linią to zgoda na to, że:
• życie przyszło do niego przez konkretnych ludzi
• z ich siłą i z ich ranami

Kiedy mówi w sercu:

„Biorę od was życie takie, jakie było”

coś się uspokaja bardzo głęboko.
Jakby duch przestawał się buntować przeciw własnemu pochodzeniu.
A wtedy energia zaczyna płynąć w dół – do działania, do tworzenia, do służby światu.

🐺W spojrzeniu pojawia się cisza
Nie pustka.
Cisza, w której jest miejsce na drugiego człowieka.
To spojrzenie, które nie chce, nie potrzebuje, nie naciska.
Po prostu jest.

Dobrego Dnia
Rafał Szyja

🎯Harmonogram warsztatów:
www.rafalszyja.pl/wydarzenia

Sesje ustawień 1:1 Katowice i online
☎️608423713

17/12/2025

Granice nie pojawiają się tam, gdzie nie ma miłości 🌿

Pojawiają się tam, gdzie ktoś zaczyna siebie słyszeć.

Wiele osób uczyło się, że kochać znaczy być dostępnym. Że bliskość to otwarte drzwi bez przerwy, bez pytania, bez zmęczenia. Że jeśli coś boli, trzeba to przemilczeć, bo inaczej ktoś poczuje się odsunięty. W ten sposób granice zaczęły kojarzyć się z chłodem, a nie z troską. Z odrzuceniem, a nie z prawdą.

Tymczasem granica rodzi się w ciele dużo wcześniej niż w słowach. Jest lekkim cofnięciem oddechu. Zatrzymaniem dłoni. Uczuciem „to już za dużo” albo „tu jeszcze nie”. Ciało zna ją doskonale, zanim umysł zacznie ją tłumaczyć. Granica nie jest decyzją przeciwko drugiej osobie. Jest ruchem powrotu do siebie.

Gdy granic nie ma, obecność zaczyna się rozmywać. Kontakt trwa, ale znika z niego żywość. Zamiast spotkania pojawia się napięcie. Zamiast wyboru – obowiązek. Zamiast miłości – wyczerpanie. To nie brak uczuć niszczy relację, lecz brak miejsca, w którym obie strony mogą oddychać.

Granica jest formą uważności. Mówi: „tu jeszcze mogę być z tobą naprawdę”. Chroni to, co delikatne. Zatrzymuje relację w punkcie, w którym serce nie musi się zamykać, żeby przetrwać. Dzięki niej bliskość nie staje się przymusem, a dotyk nie zamienia się w ciężar.

Wypowiedziana granica bywa trudna. Drży w głosie. Przynosi niepewność. Ale często właśnie ona ratuje kontakt przed oddaleniem. Lepiej powiedzieć „teraz potrzebuję przestrzeni”, niż zostać i zniknąć wewnętrznie. Lepiej zatrzymać ruch, niż pozwolić, by ciało zesztywniało w milczeniu.

Granice uczą drugą osobę, gdzie naprawdę jesteśmy. Nie w roli. Nie w oczekiwaniu. W realnym doświadczeniu chwili. Dzięki nim relacja przestaje być domysłem, a staje się spotkaniem. Dwie osoby mogą się zobaczyć bez wchodzenia na siebie nawzajem.

Granica nie zamyka serca.

Granica sprawia, że serce nie musi się chronić.

Jest jednym z najbardziej czułych gestów, jakie można wykonać w relacji.

Bo mówi: „jestem tutaj — i nie tracę siebie, będąc z tobą”.

~Dotyk Obecności

15/12/2025

🐡Ciągła walka

Nas wykańcza,
Ta wojna domowa, na wielu polach

Ja lepszy
Ty gorszy

Mężczyźni są beznadziejni
Kobiety zrzędzą

Kto to tak na prawdę i do kogo
To mówi i dlaczego?

Uraza do rodziców w nas tak wielka,
— Rany krzyczą,
Zdzierając strupy i skorupy
Naszych nie zagojonych historii doświadczeń

Za to czego nie dostałem
jako ja ten mały
Za to czego nie dostałem
jak ta mała

W duszy jak lód
Nie czuję stóp

Cień rozdarty
Nie zajrzę tam
Za bardzo boli

Łatwiej wyrzucić żal, temu co się nawinie
Jak w lawinie, czuję się
Zgubiłem siebie w martwym śnie
I tylko cień prowadzi mnie

Czy zajrzę tam, czy zostawię kotwicę
Która tak długo, stanowiła mnie
W bezruchu, w kierunku zamiast
— Do życia.

Zostawić to, co przynależy do nich
Wściekając się i złoszcząc
Zostawiając żal

Zamiast tuptać w miejscu
Mimo? że lat już na karku
40, 50, i więcej

Biorąc odpowiedzialność za tu i teraz
Zajrzeć w oko odpowiedzialność cyklonu
Biorąc sprawy w swoje serce

A kiedy my już w odpuszczeniu,
Zostawieniu tego, co drenowało moją moc

To, biała flaga z domowych prześcieradeł
Już wywieszona!

Wojna domowa dobiega kresu,
W sercu już tylko pokój

No i wreszcie można zamiast ze sobą walczyć,
Można się już sobą zachwycić, nieśpiesznie
Obecnie

Kobieta mężczyzną
Mężczyzna kobietą

Tak różni, ale tak równi — sobie.

Tu już można być blisko.🎩👒
Bo my już w pojednaniu 🎎

Rafał Szyja — Harmonia Rodu

Sesje ustawień 1:1 na żywo i online, warsztaty grupowe
☎️608423713

13/12/2025

Dlaczego kobieta nie otwiera się przy „dobrym chłopaku”?

To jedno z najbardziej niewygodnych tematów w relacjach. Bo „dobry chłopak” często naprawdę jest czuły, troskliwy, uczynny. I szczerze nie rozumie, dlaczego kobieta nie wchodzi z nim głębiej — emocjonalnie, energetycznie czy seksualnie.

A prawda jest taka: kobieta nie otwiera się na „dobroć”, tylko na obecność.
Nie na bycie miłym.
Na bycie zakorzenionym.

Na mężczyznę, który stoi w sobie, a nie jedynie stara się być tym, kim „powinienem”. Energia kobiety nie reaguje na charakter, tylko na jakość męskiego pola: stabilność, spokój, kierunek, świadomość ciała.

„Dobry chłopak” często:
Jest odcięty od swojego gniewu, więc nie ma granic..
• unika konfrontacji, więc nie jest przewodnikiem,
• próbuje zasłużyć, zamiast być,
• kocha „ładnie”, ale nie kocha prawdziwie,
• jest uprzejmy, ale nieobecny w ciele

Kobieca energia to czuje natychmiast. Nie nazwie tego słowami, ale jej ciało nie otworzy się tam, gdzie nie czuje męskiej obecności.

Bo otwarcie kobiety to akt zaufania — głębokiego, instynktownego. A zaufać można tylko temu, kto jest zakotwiczony w sobie, nie temu, kto stara się być „wystarczająco dobry”.

Nie chodzi więc o charakter.
Chodzi o energię: czy mężczyzna jest w swoim ciele, czy tylko w głowie? Czy oddycha pełnią, czy napięciem?

Kobiecość otwiera się tam, gdzie czuje mężczyznę, który nie znika. Nie wchodzi w rolę. Nie ucieka w miłość bez siły ani w siłę bez miłości.

Tylko stoi.
Jest.
Oddycha.
I potrafi poprowadzić — nie dominacją, lecz obecnością.

I właśnie dlatego kobieta nie otwiera się przy „dobrym chłopaku”: bo ona nie szuka „dobrego”.
Ona szuka prawdziwego.

Źródło: Dotyk Obecności

12/12/2025

„Moja Relacja z Mamą” - warsztat ustawień
20 grudnia Warszawa Grochów godz. 12:00

🍀Link wydarzenia w komentarzu
☎️608423713

11/12/2025

🪽🔥 Mój wewnętrzny zablokowany potencjał

bywa zablokowany lub zamrożony przez uwikłania — głębokie, nieświadome połączenia z trudnymi historiami i losami naszej rodziny, przodków.

Kiedy przykładowo -dziadek czy pradziadek został zesłany na roboty w czasie wojny, lub trafił do obozu, nasza rodowa lojalność i miłość do niego, może być tak silna, że nieświadomie powielamy elementy jego ciężkiego losu, aby czuć przynależność do systemu rodzinnego.

Innym przejawem takiego uwikłania jest odtwarzanie doświadczeń wyzysku czy braku — tak jakby poprzez stagnację finansową lub bycie wykorzystywanym przez innych, łatwiej było nam „być blisko” przodka, który przeżył podobne cierpienie.

Te lojalności działają bardzo głęboko, często zupełnie poza naszą świadomością. Blokujemy dostatek i swobodny przepływ z powodu nieuświadomionej winy — jak choćby w historii babci, która była zmuszana do pracy w fabryce broni, czuła ciężar odpowiedzialności, że dzięki temu do czego się przyczyniała, przez swoją pracę ginęli inni ludzie.

To często może generować w kolejnych pokoleniach, taki ruch rodowej linii, dużego podświadomego poczucie winy, niewiadomego pochodzenia.

W ustawieniach systemowych przyglądamy się tym dynamikom z uważnością — po to, aby przywrócić naturalny porządek, oddać przodkom ich ciężary i pozwolić sobie na życie, w którym może wreszcie być lekko.

Aby już nie musieć zapier*dzielać całe życie, bez należytego, godnego wynagrodzenia, godziwej zapłaty, okopani stratami: bo,

oni nie dostali, to o ja sobie dziś nie pozwalam,
w podświadomym ruchu przynależności.

„Ty nie dostałeś dziadku, Ciebie zmuszali,
to i ja daje się wykorzystywać”, „Ciebie zmuszali do ciężkiej, nadludzkie pracy, to dziś i ja sam się zmuszam”.

Rodowa lojalność jest tak silna, i odbywa się po cichu, pod spodem, na tak głębokim poziomie,
że najczęściej nie mamy do tego z poziomu świadomości po prostu dostępu.

Oddanie przodkom ich ciężaru, porządkuje system, gdzie, my mamy wreszcie możliwość odzyskania, naszego zamrożonego potencjału, ale przede wszystkim sami zaczynamy udzielać sobie zgodę,

na przepływ na wielu polach:
🪽💪finansowym, relacyjnym, twórczym.

Dobrego dnia w lekkości
Rafał Szyja

Sesje ustawień na żywo i online, warsztaty grupowe
☎️608423713

🛖🪓23-25 Warsztat Ustawień w Dzikich Szałasach— tylko dla Mężczyzn || „Ojciec - źródło męskiej siły i mocy”, (grupa max 8 osób).

10/12/2025

Męska sprawczość rodzi się wtedy, gdy mężczyzna przestaje czekać na idealny moment i zaczyna działać z tym, co ma tu i teraz.

Sprawczość to nie siła naporu, lecz umiejętność jasnego wyboru i konsekwentnego stawania za sobą w każdym ruchu.

Mężczyzna staje się sprawczy, gdy łączy swoje czucie z decyzją — wtedy jego działanie nabiera kierunku, mocy i sensu.

Dobrego Dnia
Rafał Szyja

Sesje ustawień 1:1 i online, warsztaty grupowe
☎️608423713

10/12/2025

🧸Czuły czy 🪓 Sprawczy mężczyzna?

A co z tym pełnym, który ma,
zawiera już w sobie i potrafi łączyć obie te części?

Partnerów często wybieramy komplementarnie,
czyli przyciągamy takiego, u którego dominują cechy, których sami nie mamy zintegrowanych,
z którymi sami nie mamy w sobie kontaktu, lub gdzie kontakt z tą częścią jest ograniczony, utrudniony.

Spotykając na swojej drodze, osobę o cechach komplementarnych, do których na ten moment nie mamy dostępu, jest szansa, na rozwiązanie, zarówno u nas, jak i po drugiej stronie.

Na złapanie kontaktu z wypartą częścią, która zamrożona, chce się już przebudzić, obudzić do życia. Aktywować.

Pod warunkiem, świadomej obecności,
chęci oraz przede wszystkim gotowości na zmiany.

Ona, ta część, — chce być już przez nas używana,
- To pokłady, głęboko zablokowanej, zamrożonej energii, która chce sie juz aktywować, wybrzmieć, współgrać i współpracować z Tobą.

Trudni ludzie, których spotykamy na swojej drodze, nie sa przekleństwem, a są jedynie posłańcami, lustrem,
pośrednikami w odzyskiwaniu siebie i naszych rozszczepionych, zamrożonych części, których jeszcze nie widzimy, których nie dostrzegamy w sobie,

Te części, za którymi tak bardzo tęsknimy,
a które pokazuje nam partner, czy też „trudni ludzie”,

zazwyczaj są zagracone, pod stertą pokładów i złogów bólu z dzieciństwa, których na ogół nie bardzo mamy ochotę ruszać, dotykać, ale

🪞Jak to mówią, zmieniają się jedynie twarze,
a problemy pozostają.

Im bardziej my napełnieni, nakarmieni,
tym czego nie dostaliśmy w dzieciństwie,
tym bardziej przestajemy dawać z braku, a zaczynamy dawać z naddatku,

Tym bardziej przyciągamy pełnię! 🎯

Cudnego Dnia
Rafał Szyja

♥️13 stycznia sobota - „Relacje” - warsztat ustawień w Krakowie
🧸20 grudnia sobota - „Czułe ramiona Mamy” - warsztat ustawień Warszawa

03/12/2025

🐎Moja Tożsamość

Stare projekty upadają
Brak sił na nowe
Stary sposób poruszania się
— Już się nie sprawdza

Brak klientów
Pustka
Stagnacja
Zastój
Rezygnacja

To ruch przejścia
Tożsamości
Wydeptywania nowych ścieżek
Obierania najstarszych warstw
Systemowej, rodowej cebuli
Nieaktualnych struktur

Kiedy brak już sił na kroczenie
Starymi drogami
To pozostawienie ruchu — na siłę
W imię kierunku — już mogę lekko

To bolesny proces
Bo stara struktura potrzebuje już obumrzeć
By mogło narodzić się to,
Napędzając

To co już tylko prawdziwe.

Bez masek
iluzji
Udawania
Póz
Protez życia

Na poczet
Nowego, nowej Ja

Dobrego Dnia
Rafał Szyja

03/12/2025