16/02/2026
Praca terapeuty to ogromna odpowiedzialność emocjonalna…
Między sesjami nie da się po prostu „wyłączyć głowy”, bo historie pacjentów często zostają z nami na dłużej.
Do tego dochodzi presja bycia stale uważnym, wspierającym i dostępnym. Dlatego balans między pomaganiem innym a dbaniem o siebie jest warunkiem długofalowej, dobrej pracy.
Co pomaga odzyskać oddech po gabinecie?
🤍 Krótki rytuał zamknięcia dnia pracy, na przykład notatka, spacer, kilka minut ciszy.
🤍 Jasne granice czasowe i komunikacyjne, żeby nie być w pracy całą dobę.
🤍 Regularna superwizja i własna terapia.
🤍 Regeneracja bez poczucia winy, czyli sen, ruch, relacje i czas offline.
🤍 Akceptacja, że nie trzeba być idealnym, wystarczy być obecnym i autentycznym.
Dlaczego to takie ważne?
Bo terapeuta też jest człowiekiem, ma własny układ nerwowy, emocje i ograniczone zasoby. Gdy przez długi czas tylko dajesz, a nie uzupełniasz energii, pojawia się przeciążenie, zmęczenie empatyczne, spadek koncentracji i większe ryzyko wypalenia.
Wtedy trudniej o cierpliwość, świeże spojrzenie i tę spokojną obecność, której pacjent naprawdę potrzebuje.
Dbając o siebie, nie zabierasz nic pacjentom, przeciwnie, dajesz im lepszą jakość kontaktu, większe bezpieczeństwo i stabilność procesu terapeutycznego.
Twoja regeneracja to część etyki pracy 🤗
granice, wellbeing, selfcare, superwizja, balans, emocje, wypalenie, higiena psychiczna
