31/01/2026
Zimą częściej wykonujemy określone badania diagnostyczne, ponieważ organizm funkcjonuje wtedy w innych warunkach niż latem. Krótszy dzień, mniejsza ekspozycja na słońce, ograniczona aktywność fizyczna i sezon infekcyjny sprawiają, że pewne niedobory i zaburzenia ujawniają się właśnie w chłodniejszych miesiącach.
- Morfologia krwi i CRP - sezon jesienno-zimowy to czas zwiększonej liczby infekcji dróg oddechowych. Te badania pozwalają ocenić reakcję układu odpornościowego oraz obecność i nasilenie stanu zapalnego. Pomagają także odróżnić infekcję wirusową od bakteryjnej, co ma znaczenie przy dalszej diagnostyce i leczeniu.
- Witamina D - zimą synteza skórna witaminy D jest znikoma z powodu małej ilości promieniowania słonecznego. Jej niedobór może wpływać na odporność, funkcjonowanie mięśni, kości oraz samopoczucie. Objawy niedoboru często są niespecyficzne i łatwo przypisać je „zimowemu zmęczeniu”.
- Ferrytyna i żelazo - zimą częściej pojawia się przewlekłe zmęczenie, senność i spadek koncentracji. Badanie ferrytyny pozwala ocenić zapasy żelaza w organizmie, które mogły stopniowo się obniżać, nie dając wyraźnych objawów przez wiele miesięcy.
- TSH i hormony tarczycy - objawy zaburzeń pracy tarczycy, takie jak marznięcie, przyrost masy ciała, spowolnienie czy obniżony poziom energii, zimą łatwo pomylić z naturalną reakcją organizmu na chłód i krótszy dzień. Diagnostyka hormonalna pozwala odróżnić adaptację do pory roku od rzeczywistego problemu zdrowotnego.
- Badania związane z odpornością i niedoborami - nawracające infekcje w okresie zimowym często skłaniają do sprawdzenia ogólnej kondycji organizmu. Oznaczenia wybranych witamin i mikroelementów mogą pomóc zidentyfikować czynniki obniżające zdolność organizmu do obrony przed infekcjami.
Zima w naturalny sposób obciąża organizm i uwidacznia to, co przez resztę roku mogło pozostawać w tle. Dlatego część badań wykonujemy częściej nie dlatego, że są sezonowe, ale dlatego, że właśnie wtedy organizm zaczyna wyraźniej sygnalizować swoje potrzeby.
