08/03/2026
🍀💚🍀💚🍀💚
Co to znaczy być kobietą?
To pytanie wraca do mnie od czasu do czasu …i dziś symbolicznie w Dniu Kobiet.
🍀💚 Zatrzymuję się na chwilę w biegu życia i myślę o doświadczeniu bycia kobietą,
bycia w świecie, bycia sobą.
🍀💚 Myślę o tym, jak przeżywam jak czuję się w swoim ciele, jak wyrażam i jak rozumiem siebie jako kobietę.
💚🍀 Sprawdzam, co wnosi nauka do tematu kobiecości.
Można powiedzieć, że kobiecość jest zjawiskiem jednocześnie biologicznym, psychologicznym, kulturowym i egzystencjalnym, temat kobiecości pojawia się w filozofii, religii, polityce.
W psychologii rozwojowej opisuje się ją jako element budowania tożsamości w dorosłości. Chodzi o coś więcej niż biologiczny proces dojrzewania, chodzi o proces integrowania doświadczeń, wartości i relacji w odpowiedzi na pytanie, które zadajemy sobie przez całe życie: kim jestem jako kobieta?
Nauka wciąż nie daje jednej definicji kobiecości i być może właśnie w tym tkwi jej mądrość. Badania z zakresu psychologii, socjologii czy filozofii pokazują raczej coś bardziej subtelnego, niezmiennie:
Kobiecość nie jest jedną cechą ani zamkniętą kategorią. Kobiecość jest procesem.
Pięknie wyraziła to Simone de Beauvoir w książce „Druga płeć”:
„Nie rodzimy się kobietami, stajemy się nimi”.
Słowa francuskiej feministki z lat dwudziestych, jako sprzeciw wobec patriarchatu i stereotypowego rozumienia roli kobiety w świecie, dziś rozumiem jaką przede wszystkim zaproszenie do świadomego budowania własnej kobiecości.
🍀💚 Każda kobieta rozwija swoją tożsamość w dialogu z otoczeniem. Z jednej strony jest indywidualność, temperament, historia życia, osobowość. Z drugiej strony istnieją społeczne oczekiwania, stereotypy, kulturowe wyobrażenia o tym, jaka „powinna” być kobieta. Właśnie w tym napięciu rodzi się często najważniejsze pytanie: jak pozostać sobą, a jednocześnie funkcjonować w społeczeństwie?
Stereotypy upraszczają rzeczywistość. Oferują gotowe role, gotowe scenariusze, gotowe definicje kobiecości. A prawdziwe życie nie mieści się w gotowych scenariuszach. A człowiek nie jest robotem, który wyłącznie wykonuje powierzone mu zadania.
Dlatego jedną z ważniejszych części bycia kobietą jest zdolność do świadomego dystansu wobec tych uproszczeń. Dystansu, co niekoniecznie znaczy absolutnego odrzucenia. Nie chodzi o walkę ze światem, stereotypami, noszenie spodni czy ogolenie głowy albo nie golenie... Chodzi o dojrzałą postawę i wybór. Chodzi o branie odpowiedzialności za kształtowanie kobiecości według własnych wartości. Bycie Sobą i Bycie Kobietą.
💚 Kobiecość we współczesnym świecie nie jest buntem przeciwko społecznym oczekiwaniom, a procesem świadomego kształtowania siebie.
🍀💚 Kobiecość w świecie jest pokazywana z wielu perspektyw. Każda z nich odsłania fragment większej całości.
Najbardziej inspirujące dla mnie jest podejście filozoficzne. W wielu nurtach filozofii kobiecy podmiot opisywany jest jako pewna forma inności wobec męskości. Nie chodzi tu o hierarchię ani o rywalizację, lecz o różnorodność. Kobiecość i męskość współistnieją w relacji, ze sobą (między ludźmi a także w jednej i tej samej osobie). Wzajemna obecność pozwala ją odkrywać i rozwijać. Różnica, a raczej różnorodność staje się przestrzenią dialogu intra- i interpersonalnego, a nie ograniczenia.
🍀💚 Taka refleksja sprawia, że czuję ogromną wolność. Ze spokojem przyglądam się jak moja kobiecość dojrzewa w doświadczeniu życia.
W wartościach.
W decyzjach.
W relacjach.
W obecności.
W spotkaniu.
🍀💚 Bycie sobą i odkrywanie własnej kobiecości należy do najbardziej twórczych procesów, jakie mogą wydarzyć się w naszym życiu. Sztukę. Artysta pracuje z fakturą, kolorem, światłem. Wnosi do dzieła swoją wrażliwość i swoją historię.
💚 Z kobiecością jest podobnie. Każda z nas tworzy własną formę kobiecości: czasem subtelną i spokojną, czasem wyrazistą i odważną, czasem pełną ciepła i spokoju a czasem pełną energii do zmiany.
💚🍀 Zapraszam cię do spojrzenia na siebie z życzliwością, docenienia własnej drogi, zauważenia to co w tobie autentyczne i prawdziwe.
🍀💚 Dziś w dniu świętowania kobiecości, zapraszam Cię do refleksji:
Co w sobie rozpoznaję jako kobiece?
Co w sobie kocham?
Jakie elementy bycia soba wnioszę do kobiecości?
Co osobistego wnoszę do kobiecości we współczesnym świecie? Co wymieniam z innymi kobietami?
Co kobiecego i męskiego integruję a co odróżniam jako inne?
W jaki sposób odróżniam to co kobiece od tego co męskie?
Które fragmenty społecznych wyobrażeń o kobiecości odnajduję w sobie i przyjmuję z szacunkiem?
Które zostawiam, bo nie są moje?
🍀💚 Dziś zapraszam Cię do tej refleksji szczególnie.
Do spojrzenia na siebie z życzliwością.
Do docenienia własnej drogi.
Do zauważenia tego, co w Tobie autentyczne i prawdziwe.
🍀💚 Bo kobiecość, podobnie jak bycie sobą, jest procesem żywym. I każda z nas ma prawo tworzyć ją na swój własny sposób.
💚🍀
