Gabinet Psychologiczno-Psychoterapeutyczny Katarzyna Podstawa-Pyka

10/03/2024

29/12/2023

Dlaczego warto mieć w gabinecie grę „Rekin”?
Najlepszym sposobem, aby nawiązać pozytywną relację z dzieckiem jest zabawa. Może to być rysowanie, lepienie z różnych mas, zabawa pluszakami lub gry planszowe. Ja najbardziej lubię te ostatnie. Sama mam dużo radości grając z dziećmi i widzę, że one też w to wchodzą. Kolejną zaletą gier jest to, że chętnie po nie sięgają i kilkuletnie dzieci ale i nastolatki. Kto pracuje z młodzieżą wie, że to bardzo wymagający pacjent.
Dlatego w moim gabinecie znajduje się wiele gier, tych terapeutycznych, o emocjach ale i zwykłych planszówek. Jedną z moich ulubionych jest „Rekin” wydawnictwa Granna. Celem gry jest dopłynięcie jedną z 4 swoich rybek do mety. W tym przeszkadzają nam drapieżniki i inne rybki. Grę może wygrać jeden z graczy ale może się okazać, że do mety dopływa rybka, która „nie należy” do nikogo.
Podczas rozgrywki towarzyszy nam mnóstwo emocji. Na pierwszy rzut oka, gra uruchamia agresywne kawałki naszej osobowości, ale nie tylko. Grając w nią wielokrotnie, widziałam jak pojawia się obszar do omawiania funkcjonowania lękowego. Widzimy też jak dziecko radzi sobie z frustracją np. podczas przegranej. Bywają jeszcze trudniejsze momenty, kiedy kostka zmusza nas do popchnięcia cudzej rybki do wygranej. To dopiero są emocje…
Wiele razy, gra ta pozwoliła mi nawiązać pozytywną relację z pacjentem i dała szansę na udaną terapię, a młody człowiek wracał do niej wielokrotnie.
„Rekin” dostarcza obszernego materiału do delikatnego konfrontowania naszego pacjenta z jego trudnościami.

02/10/2023

Świetna recenzja mojej gry. Zapraszam do zapoznania się :)

Gra, która pomoże w rozmowie o emocjach, relacjach, samoocenie. Dla rodziców i terapeutów w sam raz!

14/09/2023

W związku z tym, że wiele lat byłam związana z oświatą, z ogromnym smutkiem obserwuję, jak obniża się jakość oferowanej pomocy psychologicznej w szkołach. Z powodu braku chętnych do pracy na stanowisku psychologa szkolnego kuratoria wydają zgody, aby zatrudniać osoby, które albo nie mają wykształcenia psychologicznego, albo są studentami psychologii (i to nawet nie ostatniego roku). Wygląda to tak, jakby realnie nie zależało rządzącym, aby ta pomoc była profesjonalna, tylko żeby „była”. Nie ważne, kto jej będzie udzielał i na jakim poziomie.
Po pandemii obserwuję ogromny wzrost problemów emocjonalnych dzieci i młodzieży. Martwię się, jaką pomoc otrzyma osoba, która jest w depresji, ma myśli samobójcze lub się samookalecza. Może też zrazić się do osoby, która ma dać jej wsparcie i nie będzie chciała już więcej skorzystać z psychoterapii.
Tłumaczenie, że nie ma chętnych i musimy zatrudnić kogoś bez kompetencji nie jest uczciwe względem rodziców i uczniów. Chętnych nie ma, ponieważ po 5 latach ciężkich studiów psycholog chce zarabiać godziwie, a oferuje mu się praktycznie najniższą krajową. Tylko czy możemy pozwolić na to, aby o zdrowie psychiczne dzieci dbali ludzie, którzy nie potrafią tego robić?
Ten smutny fakt pokazuje bylejakość całego systemu kształcenia. Zapychanie dziur osobami bez kwalifikacji. Ta sytuacja budzi we mnie smutek i wściekłość, bo w tym udawaniu, że wszystko działa jak należy nie myśli się ani o młodym człowieku, ani o rodzicu, ani o psychologach, którzy poświęcili mnóstwo czasu na zdobycie odpowiednich kwalifikacji.
Rodzicu, zanim wejdziesz do gabinetu psychologa lub wyślesz tam swoje dziecko, upewnij się, że to na pewno psycholog.

https://www.portalsamorzadowy.pl/edukacja/przybywa-psychologow-bez-dyplomu-zajma-sie-dziecmi,484888.html?fbclid=IwAR1Qsv42AZ4XAPJ1F_L7-EkF6t7WDlsJOcbOdlAnOkId4oCwZLGRURQmWEQ

W roku szkolnym 2022/2023 kuratoria oświaty wydały rekordową liczbę zgód na zatrudnienie na stanowiskach psychologów szkolnych osób bez wyższego wykształcenia psychologicznego. Kwalifikacje uzupełniały - w formie kursów - już pracując w szkole...

31/08/2023

Nadszedł czas aby pokazać Wam jak wygląda gra "Podróż do wnętrza" od Gabinet Psychologiczno-Psychoterapeutyczny Katarzyna Podstawa-Pyka
Gra zawiera planszę , 4 pionki, kostkę, instrukcję oraz pytania do poszczególnych pól (pytań jest 66).

Celem gry jest dotarcie wszystkich graczy do mety, czyli pola z profesorem Herbatką, dzięki czemu nie jest to gra rywalizacyjna.

Gra wspiera nawiązanie relacji z dzieckiem, pogłębia samoświadomość dziecka i buduje więź terapeutyczną. W trakcie gry warto rozszerzać tematy i dopytywać o pewne aspekty. Co ważne- początkowe pytania są płytkie, dotyczące bieżących sytuacji, zaś im bliżej mety tym pytania stają się bardziej szczegółowe i dotyczą tematyki, na której terapeuta może się skupić. Dlatego też uważam, że gra jest przeznaczona głównie dla specjalistów pracujących z dziećmi.

Uważam, że gra nie ma ograniczeń wiekowych - można ją stosować zarówno u dzieci w wieku przedszkolnym, jak i nastolatków.
W przypadku starszej młodzieży można zastosować tylko same pytania, bez poruszania się pionkiem po planszy, a na przykład wybierania konkretnych numerków.

Podsumowując- minimalistyczna gra, która zawiera głębokie wnętrze pytań. Warto aby każdy specjalista miał ją w swojej biblioteczce. Generalnie - polecam.

Grę możecie zakupić pod linkiem:
https://katarzynapodstawa.pl/sklep/

A Autorce gorąco dziękuję za egzemplarz recenzencki

21/08/2023

Zbliża się kolejny rok szkolny. Dzieci przeżywają dużo smutku w związku z kończącą się swobodą, ale i radości na spotkanie z przyjaciółmi. Im bliżej września, tym dzieci będą odczuwały większe napięcie. Jest to zupełnie naturalne, bo po długiej przerwie wracają do obowiązków i kolejnych wyzwań, a także do stałej oceny (swoich osiągnięć oraz zachowania).
Szkoła czy przedszkole to miejsce, gdzie dzieci nie tylko się uczą, ale także socjalizują. Zachowanie uczniów czasami wymaga omówienia z rodzicami. I tu chciałabym podkreślić, jak najlepiej to robić. Niestety w mojej pracy spotykam się z tym, że dziecko, które nie zawsze zachowuje się tak, jakby sobie tego życzył nauczyciel, dostaje taką informację przy rodzicach. To oczywiście jest trudne i dla rodzica, i dla dziecka. Taka forma przekazu nie powoduje, że zaczyna się ono zachowywać lepiej, a tylko budzi dużo wstydu i frustracji.
Ważne jest, aby wiedzieć, jak nasz potomek zachowuje się w placówce, ale można to zrobić inaczej. Można omówić trudne zachowania z rodzicem bez obecności dziecka. Można poprosić o spotkanie, napisać wiadomość czy zadzwonić. Jeśli jednak jest to już konieczne, aby omówić zachowanie przy dziecku, można zrobić to w formie „kanapki”. Najpierw dobra informacja o zachowaniu, następnie ta trudniejsza i ponownie dobra. Taka forma złagodzi wydźwięk przekazu i pokaże, że nie widzi się tylko zachowań, których nie akceptujemy.
Nauczycielu, dbaj o to, żeby dziecko słyszało dobre rzeczy na swój temat.
Rodzicu, poproś nauczyciela, żeby trudne rzeczy omawiał tylko z Tobą. Będzie to lepsze i dla Ciebie, i dla Twojego dziecka.

10/08/2023

Chciałabym się podzielić moim odkryciem jakim są Usypianki Karoliny Piotrowskiej. Są to kilkuminutowe nagrania wierszyków, czytane ciepłym, kojącym kobiecym głosem. Każda Usypianka ma ten sam podkład muzyczny. Wierszyki wpadają w ucho i pozwalają się skupić na tym, co mówi lektorka. Zastanawiałam się, jak sprawdzą się one w wyciszeniu żywotnego 3 latka i po tym czasie mogę powiedzieć, że szczerze polecam produkt.
To, że każdy wierszyk ma ten sam podkład muzyczny, jest na duży plus, bo dziecko co kilka minut nie wybija się i może płynie przechodzić między kolejnymi nagraniami. Moje dziecko, które jest w ciągłym ruchu, podczas słuchania utworów potrafi się wyciszyć. Puszczam mu Usypianki przed snem, ale także w ciągu dnia kiedy chcę, aby na chwilę się zatrzymał. Najlepszą rekomendacją jest chyba to, że sam powiedział: „mama, ja chcę jeszcze te kołysanki”.
https://karolinapiotrowska.com/produkt/usypianki/?fbclid=IwAR3vCdMvyvJkpdsk3ugAmdK5rG4MDnPuUtpLJIg7gTBVANyAYytUI3Dw0kc

Książeczka, jakiej jeszcze nie było! Prawdziwe techniki relaksacyjne dostosowane do potrzeb najmłodszych. Z tą książką Twoje dziecko pozna sposoby na osiągnięcie głębokiego relaksu, odprężenia i spokoju a przyjemne, rymowane wersy ułatwią mu skupienie uwagi na instrukcjach. Książka...

31/07/2023

Większość rodziców to bardzo świadome osoby, które dbają o wszechstronny rozwój swojego dziecka. Zabieramy nasze pociechy na zajęcia sportowe, językowe, itp. Stale dbamy też o ich rozwój społeczny i emocjonalny. Słyszą od nas, że są przez nas kochani, doceniamy ich za osiągnięcia i liczymy, że dostają od nas wszystko, czego potrzebują. Czasami jednak pomimo naszych największych starań nie udaje nam się wszystkiego wyegzekwować. Mamy scenę histerii na placu zabaw albo rzucanie się na podłogę w supermarkecie, bo nie kupimy kolejnej zabawki. Czujemy na sobie wzrok innych osób i myślimy, co robimy źle. Albo, że zaraz ktoś wezwie opiekę społeczną, bo chyba coś musi być z nami nie tak (skoro dochodzi do takich scen).
Życie nie przypomina cukierkowego rodzicielstwa z Facebooka albo Instagrama. Setka przeczytanych podręczników nie sprawdza się, kiedy nasze dziecko daje popis swoich ukrytych umiejętności w najmniej odpowiednim momencie. A czasami jest tak, że to my mamy mniej zasobów. Mieliśmy np. ciężki dzień w pracy, boli nas głowa albo sąsiadka wyprowadziła nas z równowagi. Trudniej nam wtedy zachować spokój, kiedy dziecko zaczyna testować nasze granice. Każdy z nas ma prawo czuć się czasami sfrustrowany, bezradny i zmęczony. Musimy być też wyrozumiali dla siebie. Nasze dziecko jest dla nas najważniejsze, ale żeby móc adekwatnie reagować na jego potrzeby i zachowania, my też musimy zadbać o siebie. Czasami jest to poproszenie o pomoc męża/żony, partnera/partnerki żeby nas zmienili, czasami zaproszenie ulubionej cioci, żeby chwilę zajęła się naszym dzieckiem, a czasami zwrócenie się do profesjonalisty.
Nie mamy być idealni, tylko wystarczająco dobrzy, a to oznacza, że jesteśmy tylko ludźmi i popełnimy błędy. To ważne, bo uczy dziecko, że ono też je może popełniać. Ważne jest to, że kochamy nasze dziecko i staramy się mu okazywać to na każdym kroku.

27/07/2023