Studio uważnego rozwoju-Zuzanna Setkowicz

Studio uważnego rozwoju-Zuzanna Setkowicz Studio uważnego rozwoju, organizacja kursów mindfulness (MBSR) grupowe, indywidualne.

✍ Regulacja emocji to jeden z kluczowych procesów warunkujących zdrowie psychiczne i zdolność adaptacji. Współczesne bad...
13/04/2026

✍ Regulacja emocji to jeden z kluczowych procesów warunkujących zdrowie psychiczne i zdolność adaptacji. Współczesne badania neuroobrazowe pokazują, że strategie takie jak akceptacja i reinterpretacja (centralne m.in. w terapii ACT) opierają się na współdziałaniu dużych sieci mózgowych: emocjonalnych, wykonawczych i sensomotorycznych (Ahmadi Ghomroudi i wsp. 2024).

✍ Akceptacja wiąże się z obniżoną aktywnością struktur limbicznych, takich jak ciało migdałowate czy hipokamp, co może oznaczać mniejszą reaktywność emocjonalną. Jednocześnie wzrasta aktywność sieci odpowiedzialnych za uwagę i kontakt z doświadczeniem, w tym z sygnałami płynącymi z ciała (Ahmadi Ghomroudi i wsp. 2024).

✍ Co szczególnie istotne, zarówno akceptacja, jak i reinterpretacja opierają się na wspólnej podstawie neuronalnej sieci sensomotorycznej, związanej z interocepcją i świadomością ciała. Sugeruje to, że skuteczna regulacja emocji nie polega wyłącznie na „zmianie myśli”, ale w dużej mierze na zdolności do odczuwania i integrowania sygnałów z organizmu (Ahmadi Ghomroudi i wsp. 2024).

✍ Uzyskane wyniki wpisują się w coraz silniejszy nurt badań podkreślających rolę ciała i interocepcji w funkcjonowaniu psychicznym oraz skuteczności interwencji psychoterapeutycznych. Tym samym dostarczają one neurobiologicznego uzasadnienia dla podejść terapeutycznych, które kładą nacisk na uważność, obecność i kontakt z doświadczeniem wewnętrznym.

https://doi.org/10.48550/arXiv.2401.16533

🐥 Święta często przychodzą z listą rzeczy do zrobienia, oczekiwań i wyobrażeń o tym, jak „powinno być”.A gdzieś pomiędzy...
05/04/2026

🐥 Święta często przychodzą z listą rzeczy do zrobienia, oczekiwań i wyobrażeń o tym, jak „powinno być”.
A gdzieś pomiędzy tym wszystkim łatwo zgubić siebie, swoje tempo, swoje potrzeby, swój oddech.

🐥 Może w tym czasie warto na chwilę się zatrzymać.
🐥 Zauważyć, co naprawdę jest obecne nie tylko na stole, ale w ciele, w emocjach, w relacjach.

🐥 Nie wszystko musi być dopięte na ostatni guzik.
🐥 Nie każda chwila musi wyglądać jak z obrazka.

🐥 Uważność to łagodne wracanie do tego, co jest, bez presji, bez oceniania, z odrobiną życzliwości dla siebie.
Może największym prezentem, jaki możesz sobie dać, jest zgoda na to, by te Święta przeżyć po swojemu.

A gdzieś pomiędzy tym wszystkim łatwo zgubić siebie , swoje tempo, swoje potrzeby, swój oddech.

🪷W świecie, który wymaga od nas coraz więcej szybciej, lepiej i bez chwili zatrzymania — uważność staje się jednym z naj...
30/03/2026

🪷W świecie, który wymaga od nas coraz więcej szybciej, lepiej i bez chwili zatrzymania — uważność staje się jednym z najbardziej potrzebnych sposobów troski o zdrowie psychiczne. Jak pisze Jon Kabat‑Zinn, uważność to „zwracanie uwagi w określony sposób: celowo, w chwili obecnej i bez osądzania”. To właśnie ta prosta, ale głęboka praktyka pozwala nam odzyskać kontakt ze sobą, z własnym ciałem, emocjami i myślami.

🪷W psychoterapii uważność nie jest techniką „na uspokojenie”. Jest świadomym sposobem bycia, który otwiera na pełnię doświadczenia także wtedy, kiedy pojawia się napięcie, lęk, złość czy smutek. Wspiera regulację emocji, uczy rozpoznawania wzorców reakcji, a przede wszystkim umożliwia zauważenie tego, co dzieje się w naszym doświadczeniu, zanim automatycznie na to zareagujemy. To dlatego Baer podkreślał, że uważność to „nieosądzająca obserwacja ciągłego strumienia wewnętrznych i zewnętrznych bodźców, w miarę ich powstawania”.

🪷W praktyce klinicznej uważność jest podejściem transteoretycznym i transdiagnostycznym: może wspierać terapię niezależnie od modalności oraz pomagać osobom z różnymi trudnościami od depresji i lęku po przeciążenie stresem czy chroniczny ból. Jej działanie jest dobrze udokumentowane neurologicznie i psychologicznie: wpływa na regulację uwagi, świadomość ciała, elastyczność psychologiczną, współczucie wobec siebie i zdolność odpuszczania.

🪷Jest także jednym z najważniejszych zasobów terapeuty. Germer, Siegel i Fulton wskazują, że praktykowanie uważności zwiększa obecność terapeutyczną, pogłębia zdolność „bycia z” klientem i wspiera kontakt z najbardziej złożonymi doświadczeniami bez pośpiechu, bez reaktywności, z ciekawością i łagodnością. Dzięki temu terapia staje się bardziej autentyczna i pełna. Jak zauważył Joseph Goldstein: „Im większą jasność i dojrzałość zyskujemy psychologicznie, tym łatwiej ustabilizować się w procesie medytacji a im głębszy wgląd daje medytacja, tym łatwiej pracować z treściami psychicznymi”.

W trakcie zajęć z Monika Wilkowska - psychologia i mindfulness i Zuzanna Setkowicz z modułu III Szkoły mindfulness dla ...
29/03/2026

W trakcie zajęć z Monika Wilkowska - psychologia i mindfulness i Zuzanna Setkowicz z modułu III Szkoły mindfulness dla profesjonalistów uczestniczki pogłębiały wiedzę dotyczącą tego, że uważność w kontekście klinicznym to nie tylko technika, lecz sposób bycia, który wnosi do psychoterapii autentyczną obecność, ciekawość i otwartość na doświadczenie. W pracy terapeutycznej staje się podejściem transteoretycznym i transdiagnostycznym wspiera różne szkoły psychoterapii i pomaga w pracy z wieloma trudnościami psychicznymi i somatycznymi. Uważność nie polega na osiąganiu określonego stanu, ale na powracaniu do chwili obecnej z akceptacją tego, co się w niej pojawia także jeśli jest niekomfortowe czy trudne.
Wprowadzanie uważności do psychoterapii przesuwa akcent z psychopatologii na zdrowie i integralność. Pomaga wracać do bezpośredniego doświadczania — tego, co dzieje się w ciele, emocjach i umyśle zamiast jedynie opisywać to językiem konceptualnym. Uczy, że myśli nie są faktami, a zmiana jest naturalną częścią życia. Wspiera też ciekawość oraz łagodne, nieosądzające podejście do siebie, co ma szczególne znaczenie w pracy z osobami w stanie obniżonego nastroju, lęku czy przeciążenia.
Bardzo dziękujemy wszystkim uczestniczkom za czynny udział w ćwiczeniach, otwartość w dzieleniu się doświadczeniami. Teraz życzymy wypoczynku po trudach weekendu.

Anna Molenda Magda Wilk - Życie w harmonii Polski Instytut Mindfulness

📌 Najnowsze badania pokazują, że już 7-dniowa intensywna interwencja typu mind-body, łącząca medytację, pracę poznawczą,...
23/03/2026

📌 Najnowsze badania pokazują, że już 7-dniowa intensywna interwencja typu mind-body, łącząca medytację, pracę poznawczą, może prowadzić do szerokich zmian nie tylko w funkcjonowaniu mózgu, ale także na poziomie biologii całego organizmu. To ważna zmiana perspektywy od myślenia o mindfulness jako technice psychologicznej do rozumienia jej jako interwencji systemowej.

📌 Na poziomie mózgu zaobserwowano zmniejszenie integracji w sieciach odpowiedzialnych za błądzenie myślami i przetwarzanie istotności, takich jak sieć stanu spoczynkowego (DMN) i sieć istotności. Oznacza to, że mózg staje się mniej „uwięziony” w automatycznych wzorcach myślenia, takich jak ruminacje, a bardziej elastyczny i zdolny do adaptacyjnego przełączania się między stanami.

📌 Po interwencji zaobserwowano wzrost poziomu BDNF czynnika kluczowego dla neuroplastyczności, oraz zmiany w metabolizmie komórkowym, wskazujące na większą dostępność energii dla komórek. Równocześnie modulowane były szlaki zapalne i przeciwzapalne, a także układy związane z endogennymi opioidami i metabolizmem tryptofanu, co sugeruje wpływ na regulację nastroju i stresu.

📌 Co szczególnie interesujące, badacze wykazali, że zmiany wywołane interwencją były widoczne nie tylko na poziomie mózgu, ale także w krwi uczestników. Osocze pobrane po zakończeniu programu, a następnie dodane do komórek nerwowych w warunkach laboratoryjnych, sprzyjało wzrostowi wypustek neuronalnych, czyli struktur odpowiedzialnych za tworzenie połączeń między neuronami. Sugeruje to, że praktyka mind-body może prowadzić do takich zmian biochemicznych w organizmie, które tworzą środowisko bardziej sprzyjające neuroplastyczności.

📌 Uważność nie działa wyłącznie „w głowie”. Praktyka uwagi może inicjować kaskadę zmian obejmujących mózg, układ odpornościowy, metabolizm i komunikację komórkową. To, na czym i jak kierujemy uwagę, może realnie wpływać na nasze funkcjonowanie biologiczne.

Commun Biol 8, 1525 (2025). https://doi.org/10.1038/s42003-025-09088-3

🌊 Czy masz swoją „kotwicę”, gdy rozmowa zaczyna wymykać się spod kontroli?W sytuacjach silnego pobudzenia emocjonalnego ...
20/03/2026

🌊 Czy masz swoją „kotwicę”, gdy rozmowa zaczyna wymykać się spod kontroli?

W sytuacjach silnego pobudzenia emocjonalnego nasz sposób komunikowania się ulega istotnym zmianom. Zamiast świadomego wyboru reakcji, częściej pojawiają się automatyczne wzorce wycofanie, unikanie, nadmierna kontrola lub impulsywna reakcja.

Z perspektywy Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT) nie chodzi jednak o „lepsze techniki komunikacji”, ale o rozwijanie elastyczności psychologicznej zdolności do pozostawania w kontakcie z bieżącym doświadczeniem i jednoczesnego działania zgodnego z własnymi wartościami.

💬 Podczas warsztatu przyjrzymy się m.in.:
– jak rozpoznawać moment „utracenia kontaktu” w rozmowie
– jak wracać do tu i teraz mimo napięcia i trudnych emocji
– jak dystansować się od automatycznych myśli i ocen
– jak wybierać komunikację opartą na wartościach, a nie impulsie

Pracujemy w sposób doświadczeniowy poprzez ćwiczenia uważności, eksperymenty behawioralne i interwencje charakterystyczne dla ACT.

🧭 To propozycja dla osób, które chcą rozwijać świadomą, stabilną i adekwatną komunikację zarówno w pracy z drugim człowiekiem, jak i w relacjach osobistych.

🌱 Bo skuteczna komunikacja nie zaczyna się od słów, ale od zdolności, by „zatrzymać się” i wybrać kierunek.

Zapraszamy na warsztat:
Kotwica w burzy. Jak rozmawiać, gdy emocje biorą górę?
Niedziela 19 kwietnia, warsztat (3 godz. z przerwą 15.00–15.15), sala A.203
Anna Molenda (annamolenda_pl)
Zuzanna Setkowicz-Janeczko (z.setkowicz)

Z perspektywy Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT) nie chodzi jednak o „lepsze techniki komunikacji”, ale o rozwijanie elastyczności psychologicznej, zdolności do pozostawania w kontakcie z bieżącym doświadczeniem i jednoczesnego działania zgodnego z własnymi wartościami.....

🧠Jeszcze do niedawna myśleliśmy o mózgu jak o centrum dowodzenia miejscu, które odbiera bodźce, przetwarza je i wydaje p...
18/03/2026

🧠Jeszcze do niedawna myśleliśmy o mózgu jak o centrum dowodzenia miejscu, które odbiera bodźce, przetwarza je i wydaje polecenia. Dziś wiemy, że to znacznie bardziej dynamiczny i współzależny system –nie tylko reagujący na świat, ale aktywnie go współtworzący.

🧠Jednym z najważniejszych kierunków współczesnych badań jest odejście od myślenia o pojedynczych „ośrodkach” mózgu na rzecz sieci neuronalnych. Zamiast pytać „gdzie” w mózgu coś się dzieje, naukowcy pytają „jak różne obszary współpracują”. Szczególną uwagę przyciągają trzy wielkie sieci: sieć domyślna (DMN), sieć istotności (SN) i sieć wykonawcza (CEN). Ich dynamiczna równowaga wiąże się z uwagą, regulacją emocji, a nawet poczuciem „ja”. Zaburzenia tej równowagi obserwujemy m.in. w depresji, lęku czy ADHD.

🧠Coraz więcej badań wskazuje także, że mózg nie działa w izolacji. Oś mózg–jelita–mikrobiota staje się jednym z najgorętszych tematów neuronauki. Mikroorganizmy zamieszkujące nasze jelita produkują neuroaktywne substancje, wpływają na układ odpornościowy i mogą modulować nastrój, poziom stresu, a nawet procesy poznawcze.

🧠Równolegle rozwija się fascynujący obszar neuroplastyczności doświadczenia. Wiemy już, że mózg nie tylko zmienia się w wyniku urazów czy chorób, ale także pod wpływem codziennych praktyk – takich jak uczenie się, relacje społeczne czy medytacja. Badania z użyciem fMRI i EEG pokazują, że trening uważności może modyfikować połączenia między sieciami mózgowymi, wzmacniać regulację emocji i zmniejszać reaktywność na stres.

🧠Wreszcie – coraz częściej zadajemy pytania nie tylko o to, jak mózg działa, ale jak doświadcza. Świadomość, poczucie „ja”, obecność – te zjawiska, kiedyś uznawane za zbyt subiektywne dla nauki, dziś stają się przedmiotem zaawansowanych badań neurobiologicznych. Łączą one neuronaukę, psychologię, filozofię i praktyki kontemplacyjne.

🧠 Jeszcze do niedawna myśleliśmy o mózgu jak o centrum dowodzenia miejscu, które odbiera bodźce, przetwarza je i wydaje ...
18/03/2026

🧠 Jeszcze do niedawna myśleliśmy o mózgu jak o centrum dowodzenia miejscu, które odbiera bodźce, przetwarza je i wydaje polecenia. Dziś wiemy, że to znacznie bardziej dynamiczny i współzależny system –nie tylko reagujący na świat, ale aktywnie go współtworzący.

🧠 Jednym z najważniejszych kierunków współczesnych badań jest odejście od myślenia o pojedynczych „ośrodkach” mózgu na rzecz sieci neuronalnych. Zamiast pytać „gdzie” w mózgu coś się dzieje, naukowcy pytają „jak różne obszary współpracują”. Szczególną uwagę przyciągają trzy wielkie sieci: sieć domyślna (DMN), sieć istotności (SN) i sieć wykonawcza (CEN). Ich dynamiczna równowaga wiąże się z uwagą, regulacją emocji, a nawet poczuciem „ja”. Zaburzenia tej równowagi obserwujemy m.in. w depresji, lęku czy ADHD.

🧠 Coraz więcej badań wskazuje także, że mózg nie działa w izolacji. Oś mózg–jelita–mikrobiota staje się jednym z najgorętszych tematów neuronauki. Mikroorganizmy zamieszkujące nasze jelita produkują neuroaktywne substancje, wpływają na układ odpornościowy i mogą modulować nastrój, poziom stresu, a nawet procesy poznawcze.

🧠 Równolegle rozwija się fascynujący obszar neuroplastyczności doświadczenia. Wiemy już, że mózg nie tylko zmienia się w wyniku urazów czy chorób, ale także pod wpływem codziennych praktyk – takich jak uczenie się, relacje społeczne czy medytacja. Badania z użyciem fMRI i EEG pokazują, że trening uważności może modyfikować połączenia między sieciami mózgowymi, wzmacniać regulację emocji i zmniejszać reaktywność na stres.

🧠Jednym z najbardziej przełomowych kierunków jest także rozwój interfejsów mózg–komputer (BCI). Dzięki nim osoby sparaliżowane mogą sterować kursorem, pisać teksty, a nawet komunikować się za pomocą samej aktywności neuronalnej. To już nie jest science fiction – to rzeczywistość, która redefiniuje granice między mózgiem a technologią.

🧠 Coraz częściej zadajemy pytania nie tylko o to, jak mózg działa, ale jak doświadcza. Świadomość, poczucie „ja”, obecność – te zjawiska, kiedyś uznawane za zbyt subiektywne dla nauki, dziś stają się przedmiotem zaawansowanych badań neurobiologicznych. Łączą one neuronaukę, psychologię, filozofię i praktyki kontemplacyjne.






🧠 Coraz więcej badań potwierdza, że medytacja nie tylko wpływa na samopoczucie, ale zmienia też strukturę i funkcjonowan...
16/03/2026

🧠 Coraz więcej badań potwierdza, że medytacja nie tylko wpływa na samopoczucie, ale zmienia też strukturę i funkcjonowanie mózgu. Systematyczny przegląd Calderone i wsp. (2024) wskazuje, że praktyki mindfulness zwiększają grubość kory mózgowej, szczególnie w obszarach odpowiedzialnych za regulację emocji i świadomość wewnętrzną, co stanowi jeden z kluczowych wskaźników długotrwałej neuroplastyczności.

🧠Jednocześnie obserwuje się zmniejszoną reaktywność ciała migdałowatego, co przekłada się na łagodniejszą odpowiedź stresową i lepszą kontrolę emocji efekt charakterystyczny dla regularnej praktyki uważności. Te zmiany są spójne z modelem, w którym medytacja sprzyja umocnieniu komunikacji między korą przedczołową a strukturami limbicznymi, wzmacniając mechanizmy adaptacyjne mózgu (Babiy i wsp. 2025).

🧠Badania te sugerują również znaczącą poprawę łączności funkcjonalnej właszcza w sieciach odpowiedzialnych za przetwarzanie sensoryczne, regulację emocji i kontrolę poznawczą. Wskazuje się, że praktyki takie jak MBSR (Mindfulness-Based Stress Reduction) prowadzą do głębszej integracji sieci neuronalnych, wpływając m.in. na lepszą regulację reakcji stresowych oraz poprawę nastroju (Calderone i wsp. 2024)
🧠 Nie mniej istotne są zmiany elektrofizjologiczne: wzrost aktywności fal theta, alpha i beta sprzyja lepszej stabilizacji uwagi, regulacji emocjonalnej oraz spójności poznawczej. To właśnie harmonizacja rytmów mózgowych wspiera procesy przetwarzania informacji i koncentracji fundament skutecznej neuroplastyczności obserwowanej u osób praktykujących medytację.
Wszystkie te procesy wspiera neurochemia: redukcja kortyzolu, zwiększona aktywność GABA i serotoniny tworzą środowisko sprzyjające regeneracji, równowadze emocjonalnej oraz adaptacyjnym zmianom neuronów (Babiy i wsp. 2025).
🧠 Z perspektywy badań naukowych medytacja to praktyka, która nie tylko uspokaja, lecz trwale reorganizuje sposób, w jaki mózg przetwarza emocje, uwagę i stres, prowadząc do bardziej elastycznego, zintegrowanego i odpornego systemu nerwowego.
https://doi.org/10.3390/biomedicines12112613
https://doi.org/10.1007/s12671-025-02549-0
̇ność ̇ności ́zg

Dziś zatrzymaliśmy się razem na kolejnym Przystanku Cisza w ramach Programu Praktyki Formalnej Edycja 13 Polskiego Inst...
14/03/2026

Dziś zatrzymaliśmy się razem na kolejnym Przystanku Cisza w ramach Programu Praktyki Formalnej Edycja 13 Polskiego Instytutu Mindfulness.
Dziękuję każdej i każdemu z Was za obecność, uważność i otwartość — mimo pięknego słońca kuszącego na zewnątrz ☀️
Wasze zaangażowanie i gotowość do praktyki w ciszy tworzą niezwykłą przestrzeń, za którą jestem ogromnie wdzięczna.
Do zobaczenia na kolejnych spotkaniach. Niech uważność towarzyszy Wam w codzienności. 💛

̇ność

🧠 Teoria poliwagalna (PVT) opisuje hierarchiczne stany autonomiczne (zaangażowanie społeczne, mobilizacja, immobilizacja...
09/03/2026

🧠 Teoria poliwagalna (PVT) opisuje hierarchiczne stany autonomiczne (zaangażowanie społeczne, mobilizacja, immobilizacja) oraz rolę neurocepcji, zmienności rytmu serca powiązanej z oddychaniem w regulacji zachowania (Porges, 2022; Porges, 2025). Praprzyczyna sporu o teorię poliwagalną dotyczy dwu głównych źródeł włókien błędnych w pniu mózgu: jądra dwuznacznego i grzbietowego jądra nerwu błędnego. Porges wiąże włókna z jądra dwuznacznego (bardziej mielinowane, szybciej przewodzące) z regulacją serca i „systemem zaangażowania społecznego”, a włókna z jądra grzbietowego – z bardziej prymitywnymi reakcjami trzewnymi (Porges, 2022; Porges, 2025). Krytycy teorii wskazują, że przypisywanie tym jądrom sztywno odrębnych funkcji behawioralnych jest nadmiernym uproszczeniem w świetle współczesnej neurofizjologii i porównań międzygatunkowych (Grossman, 2026).

🧠 Na poziomie efektorowym włókna odprowadzające nerwu błędnego modulują węzeł zatokowo‑przedsionkowy i przedsionkowo‑komorowy, hamując częstość pracy serca; włóka z trzewi zbiegają się m.in. w jądrze samotnym i współtworzą centralną sieć autonomiczną regulującą emocje i uwagę (Arakaki i wsp., 2023). PVT zakłada, że takie przełączanie stanów jest rozpoznawalne fizjologicznie, m.in. przez zmienność rytmu serca zsynchronizowaną z oddechem (Porges, 2022). Jednak interpretacja tych sygnałów wymaga ścisłej kontroli oddychania i ruchu, bo inaczej łatwo o błąd atrybucji ( Grossman i wsp., 2003).

🧠 W odniesieniu do immobilizacji obronnej, aktualna literatura różnicuje „zastygnięcie” i „toniczną immobilizację” oraz podkreśla udział struktur śródmózgowia (istota szara okołowodociągowa), nie każda forma bezruchu jest więc równoznaczna z dominacją jednej gałęzi błędnej (Grossman, 2026).
Anatomia nerwu błędnego dostarcza mocnych przesłanek dla związków serce–mózg–zachowanie, ale przypisywanie jądrom pnia mózgu jednoznacznych ról psychobehawioralnych pozostaje kontrowersyjne. Teoria poliwagalna jest więc wstępną propozycją teoretyczną jak rozumieć reakcje autonomiczne, inspiruje praktykę pracy z „poczuciem bezpieczeństwa”, lecz wymaga dalszych testów mechanistycznych (Porges, 2025; Grossman, 2026).

📌 W świecie przepełnionym informacjami, oczekiwaniami i nieustannym pośpiechem coraz mocniej odczuwamy potrzebę wewnętrz...
02/03/2026

📌 W świecie przepełnionym informacjami, oczekiwaniami i nieustannym pośpiechem coraz mocniej odczuwamy potrzebę wewnętrznego kompasu, który pomoże nam nadać życiu kierunek. Właśnie dlatego myśl egzystencjalna Viktora Frankla i Irvina Yaloma okazuje się dziś wyjątkowo aktualna i praktyczna. Frankl w „Człowieku w poszukiwaniu sensu” podkreśla, że nawet w skrajnych sytuacjach człowiek zachowuje nieusuwalną wolność wyboru swojego stosunku do wydarzeń. To przesłanie jest dziś szczególnie mobilizujące, sens nie jest abstrakcją ani luksusem, ale źródłem energii do działania i do przejmowania odpowiedzialności za własną drogę. Gdy Frankl pisze, że kluczowym pytaniem jest nie to, „czego oczekuję od życia”, lecz „czego życie oczekuje ode mnie”, zachęca nas do odwagi, zaangażowania i konkretnych działań zgodnych z wartościami.

📌 Z kolei Yalom, w „Psychoterapii egzystencjonalnej” zaprasza do zmierzenia się z fundamentalnymi faktami ludzkiej egzystencji: wolnością, izolacją, śmiertelnością i brakiem gotowego sensu. Yalom przypomina, że zmiana zachodzi przede wszystkim poprzez relację „tu i teraz”, poprzez autentyczną obecność drugiego człowieka, poprzez odwagę bycia szczerym wobec tego, co nas porusza. To zaproszenie, by zrezygnować z perfekcyjnych masek i działać tak, jak naprawdę chcemy żyć.

📌 Połączenie myśli Frankla i Yaloma staje się dziś mocnym bodźcem do działania: by przestać odkładać życie na później, by stawiać kroki w stronę tego, co ważne, nawet jeśli nie czujemy pełnej pewności. Przypominają, że odpowiedzi nie przychodzą z zewnątrz tylko my je tworzymy. Każdym wyborem, każdym gestem, każdym momentem autentycznego spotkania z drugim człowiekiem. Ich myśl to wezwanie, by nie czekać na idealny moment, lecz zacząć działać już teraz, z tym, co mamy, tam, gdzie jesteśmy.

# ́ć

Adres

Kraków
30-348

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Studio uważnego rozwoju-Zuzanna Setkowicz umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Studio uważnego rozwoju-Zuzanna Setkowicz:

Skróty

Udostępnij

Kategoria