Pani Komunikacyjna Dominika Pawlik-Pyda

27/03/2026

Piątek często traktujemy jak moment „domykania”.

Kończenia spraw.
Nadrabiania.
Dopięcia wszystkiego przed weekendem lub już kolejnym tygodniem.

A czasem to właśnie moment, w którym warto zrobić coś odwrotnego.

Zatrzymać się.
Zauważyć napięcie, które zbierało się przez ostatnie dni.
I pozwolić mu opaść - choćby na chwilę.

Bo regulacja nie zaczyna się od idealnych warunków.
Zaczyna się od krótkiego momentu uważności.
PS: I zdecydowanie warto znajdować na to przestrzeń nie tylko w piątek ;)

A Ty czy potrafisz zatrzymać się, zanim „zrobisz jeszcze jedną rzecz”?

26/03/2026

[współpraca recenzencka]

O bliskości.

To temat niezwykle ważny i właśnie wokół niego zbudowana jest książka, która jakiś czas temu trafiła w moje ręce. Publikacja rozwija go w kolejnych rozdziałach, łącząc refleksyjne treści, wskazówki oraz historie z gabinetu psycholożki, a także z pamiętnika psycholożki. Autorka zatrzymuje się przy rozumieniu bliskości jako relacji z samą sobą:

“Bliskość oznacza głębokie połączenie z własnymi emocjami, potrzebami, wartościami i wewnętrznym ja”.

W książce znajdziemy również ćwiczenia, które mogą wspierać ten proces. Język książki bywa bezpośredni, co nadaje jej wyrazistości. Na uwagę zasługuje także warstwa wizualna - minimalistyczna, estetyczna okładka, która zdecydowanie przyciąga wzrok.

I zdanie, które zostaje na dłużej:
„Twoja bliskość z samą sobą to początek wszystkiego”.

Czym dla Ciebie jest bliskość wobec siebie?



Dziękuję za egzemplarz

24/03/2026

Pod jednym z moich postów pojawił się komentarz, który mnie zainspirował do poruszenia tego tematu.
To ważny głos, bo pokazuje realne napięcie, które często pojawia się w rozmowach między dorosłymi.

Z jednej strony chcemy przygotować młodych ludzi do życia.
Z drugiej - widzimy, jak duże znaczenie mają emocje i sposób komunikacji.

Te dwa podejścia nie muszą się wykluczać. W psychologii rozwojowej podkreśla się, że młodzi ludzie uczą się regulacji emocji i zachowań wtedy, gdy trudności są zauważone, a jednocześnie pojawiają się granice i wymagania.

Komunikacja, o której piszę, nie polega na unikaniu trudnych tematów ani na “łagodzeniu rzeczywistości”. Polega na tym, żeby mówić o trudnościach w sposób, który nie zwiększa napięcia i daje przestrzeń na regulację oraz rozwiązanie.

To nie jest “miękkość”. To jest świadome używanie języka w pracy z ludźmi.

A jak Wy to widzicie?

Gdzie najczęściej zaczyna się napięcie w rozmowach szkoła-rodzice?

12/03/2026

Ten czas jest u mnie bardzo intensywny.

Szkolenia.
Uczelnia - wykłady dla studentów i szkolenie dla mediatorów szkolnych.
Gabinet.
Szkoła.
Ostatnie szlify książki, która już naprawdę zbliża się do premiery.
Poprawki drugiej, która też już tuż, tuż.

Dużo się dzieje - i to jest dla mnie ekscytujące.

Ale w takich momentach łatwo wpaść w tryb ciągłego działania. Dlatego staram się pilnować jednej rzeczy: żeby w tym wszystkim nie zgubić regeneracji.

Spacer.
Chwila ciszy.
Rozmowa bez pośpiechu.
Niespieszne poranki.
Czas z dzieckiem skupiony tylko na beztroskiej zabawie.
Rezygnacja z pewnych projektów, zrobienie sobie dnia wolnego.

I myśl o sensie tego, co robię, tego co ukierunkowuje moje działania.

Intensywny czas bywa w naszym życiu - u jednych częściej, u innych rzadziej - mam taką myśl, że najważniejsze jest to, aby pamiętać, bo się zatrzymywać i robić sobie choć przystanki regeneracji.

A u Ciebie - kiedy tempo życia rośnie -
co pomaga Ci wrócić do równowagi?

09/03/2026

Bywa, że jedne z najtrudniejszych rozmów w pracy nauczyciela czy specjalisty to te, w których trzeba powiedzieć coś trudnego rodzicowi, z którym mamy dobrą relację.

Paradoksalnie sympatia może wtedy utrudniać jasną komunikację. Pojawia się pokusa, żeby złagodzić przekaz, ominąć temat albo powiedzieć tylko część prawdy.

Tymczasem dobra relacja w pracy z rodzicem nie polega na unikaniu trudnych informacji, choć zdecydowanie bywa to… wygodniejsze. Jakościowa komunikacja powinna jednak opierać się na tym, że potrafimy przekazać informacje z szacunkiem, spokojem i troską o dobro dziecka.

Empatia nie polega na milczeniu.
Polega na odpowiedzialności za to, co i jak mówimy.

A co dla Ciebie jest najtrudniejsze w takich rozmowach?

06/03/2026

Simon Sinek pisze, że najbardziej inspirujące działania zaczynają się od „dlaczego”. Dla mnie to pytanie pojawiło się bardzo wcześnie w pracy z ludźmi.

Dlaczego mimo wiedzy o komunikacji rozmowy nadal bywają trudne?

Dlaczego nawet osoby bardzo kompetentne wychodzą z nich z poczuciem napięcia lub porażki?

Z czasem zobaczyłam, że odpowiedź rzadko leży w technice. Częściej w stanie, z którego wchodzimy w rozmowę. Dlatego w swojej pracy zaczynam nie od słów, ale od regulacji. Bo dopiero z bardziej stabilnego miejsca możemy naprawdę słuchać i mówić.

𝐏𝐨𝐦𝐚𝐠𝐚𝐦 𝐥𝐮𝐝𝐳𝐢𝐨𝐦 𝐨𝐝𝐳𝐲𝐬𝐤𝐚ć 𝐬𝐩𝐨𝐤ó𝐣 𝐰 𝐫𝐨𝐳𝐦𝐨𝐰𝐚𝐜𝐡, ż𝐞𝐛𝐲 𝐦𝐨𝐠𝐥𝐢 𝐧𝐚𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝ę 𝐬𝐢ę 𝐮𝐬ł𝐲𝐬𝐳𝐞ć.

Szczególnie w pracy nauczycieli i specjalistów, którzy codziennie prowadzą trudne rozmowy z rodzicami.

To właśnie jest moje „dlaczego”.
A jakie jest Twoje?

05/03/2026

Simon Sinek w swojej książce „Zaczynaj od dlaczego” pokazuje, że ludzie rzadko angażują się w działania tylko dlatego, że ktoś powiedział im co mają zrobić. Najpierw potrzebują zrozumieć sens.

To dotyczy nie tylko organizacji czy liderów. Dotyczy również codziennych rozmów.

W relacjach zawodowych i prywatnych często zaczynamy od instrukcji, zasad lub faktów. Tymczasem komunikacja zmienia się, gdy zaczynamy od znaczenia.

“Dlaczego to jest ważne?”
“Dlaczego o tym rozmawiamy?”

To pytanie potrafi otworzyć przestrzeń na zupełnie inną rozmowę.

A Ty częściej zaczynasz od CO, czy od DLACZEGO?

05/03/2026

Już można posłuchać odcinka podcastu, którym ostatnio miałam przyjemność być gościem!

❤🧠Z dwudziestego czwartego odcinka podcastu „Serce i Rozum” dowiesz się:- Czym różni się krytyka od informacji zwrotnej.- Jak odróżnić merytoryczne uwagi od...

04/03/2026

[Współpraca recenzencka]

S. Sinek “Zaczynaj od DLACZEGO. Jak wielcy liderzy inspirują innych do działania” (wydanie II uzupełnione)
Po tę książkę sięgnęłam ponownie po wielu latach. Kiedy zobaczyłam, że ukazało się jej nowe, uaktualnione wydanie, pomyślałam, że warto do niej wrócić, bo to jedna z tych publikacji, które skłaniają do zatrzymania się i refleksji.

Sinek zachęca, by przyjrzeć się temu, dlaczego robimy to, co robimy. Nie tylko temu CO i JAK robimy, ale przede wszystkim DLACZEGO. To właśnie od tego punktu, zdaniem autora, zaczyna się prawdziwe przywództwo i zdolność inspirowania innych.

Podtytuł książki brzmi: “jak wielcy liderzy inspirują innych do działania”. W związku z tym znajdziemy w niej wiele historii ze świata biznesu, które pokazują, jak ważna jest jasność celu i wartości stojących za działaniem. Choć książka osadzona jest głównie w kontekście przywództwa i organizacji, myślę, że każdy może znaleźć w niej coś dla siebie. To dobra okazja, by zatrzymać się nad własnym “dlaczego”.

W kolejnych postach chcę ten temat pogłębić i zatrzymać się również nad moim “dlaczego”.

Czy zdarza Ci się zatrzymać nad swoim DLACZEGO - nad tym, co naprawdę stoi za Twoimi działaniami?


Dziękuję za egzemplarz

03/03/2026

W psychologii poznawczej percepcja jest rozumiana jako proces konstrukcyjny. Mózg nie odtwarza rzeczywistości w sposób neutralny. Integruje bodźce z wcześniejszymi doświadczeniami, schematami poznawczymi i aktualnym stanem emocjonalnym…

To oznacza, że to, co uznajemy za „obiektywną sytuację”, jest już efektem interpretacji.

Również w pracy z nauczycielami i specjalistami widzę to szczególnie wyraźnie: napięcie w rozmowie rzadko wynika z faktów samych w sobie. Częściej wynika z przypisanego im znaczenia.

Interpretacje są naturalne. Problem zaczyna się wtedy, gdy przestajemy widzieć je jako interpretacje. Regulacja emocjonalna i zatrzymanie dają przestrzeń. A przestrzeń zmienia jakość rozmowy.

A Tobie, w jakich momentach najtrudniej jest Ci oddzielić fakt od własnej interpretacji?