Szpital Specjalistyczny im. Stefana Żeromskiego SP ZOZ w Krakowie
Os. Na Skarpie 66
Kraków
31-914
Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Szpital Specjalistyczny im. Stefana Żeromskiego umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.
Wyślij wiadomość do Szpital Specjalistyczny im. Stefana Żeromskiego:
„Żeromski” był pierwszym szpitalem wybudowanym w Nowej Hucie i dla Nowej Huty. Choć powstał na obrzeżach Krakowa, nigdy nie był drugorzędnym szpitalem na peryferiach, wręcz odwrotnie tworzył konkurencję dla klinik uniwersyteckich przy Kopernika - jak wówczas rozpisywały się lokalne media. Nic w tym dziwnego, gdyż był lecznicą w wyrastającym na polach podkrakowsiej wsi „mieście socjalistycznym”. Oddziały na osiedlu Na Skarpie 66 budowano w tempie stachanowskim: inwestycję rozpoczęto w 1951 r., a już w 1954 r. oddano do użytku pierwszy pawilon - dokładnie pięć lat po wybudowaniu kombinatu metalurgicznego.
Autorem projektu architektonicznego był inż. Tadeusz Ptaszycki. Lokalizacja Szpitala na obrzeżach Nowej Huty, z wolną od wysokiej zabudowy okolicą, okazała się trafnym wyborem, gdyż stwarzała możliwość odizolowania placówki od komunikacji miejskiej, ruchu ulicznego i hałasu. Pawilonowy system zabudowy, nawiązujący ze względów architektonicznych do niskiej zabudowy pobliskich osiedli, umożliwił etapowe oddawanie do użytku nowych oddziałów. Miało to ogromne znaczenie ze względu na konieczność zapewnienia opieki szpitalnej mieszkańcom powstającej Dzielnicy Nowa Huta zatrudnionym głównie w kombinacie metalurgicznym.
W maju 1954 r. otwarty został pierwszy pawilon FF1, w którym hospitalizowano pierwszych pacjentów Oddziałów Chorób Wewnętrznych i Chirurgii. W następnym roku oddano do użytku Oddział Ginekologii. W wyremontowanym hotelu robotniczym usytuowanym poza kompleksem budynków szpitalnych otworzono Oddział Dermatologii. W zaadoptowanych kolejnych budynkach hotelowych powstały Oddziały: Laryngologii, Okulistyki i IV Oddział Chorób Wewnętrznych.
W 1958 r. uruchomiono Oddział Gruźlicy Dzieci. W 1966 r. z Oddziału Chirurgii Ogólnej wyodrębniono Oddział Chirurgii Urazowej, Chirurgii Dzieci, Urologii oraz łóżka Intensywnej Terapii i oparzeniowe, a w Oddziale Zakaźnym wyodrębniono odcinek dla dzieci. Zmniejszenie liczby łóżek w Oddziale Dermatologii pozwoliło na otwarcie Oddziału Neurologii. W tym samym roku dokonano podziału oddziałów pediatrycznych i internistycznych adoptując w tym celu budynek Polikliniki zajmowany przez lecznictwo otwarte.
