01/09/2023
❤️💕❤️
Dlaczego więź przedurodzeniowa, więź prenatalna jest tak ważna dla naszego życia?
Czy nie wystarczy być świadomym i troszczyć się o więź z dzieckiem po jego narodzinach?
Jeden z najbardziej uznanych, niemieckich neurobiologów i badaczy mózgu, prof. dr Gerald Hüther twierdzi, że pierwsza więź, która ma swój początek już przy poczęciu, jest pierwszym i najwcześniejszym doświadczeniem więzi każdego człowieka i służy jako wewnętrzny model roboczy dla naszych wszystkich przyszłych relacji. Model ten bazuje na doświadczeniu, że innemu człowiekowi można zaufać, że rozpoznaje się własną wartość i że własne ja jest zdolne wejść z innym w relację wymiany.
Jak dotychczas wykazano- więź przedurodzeniowa ma duży wpływ na rozwój mózgu płodu. Rozwój mózgu dziecka przed urodzeniem rozpoczyna się już w 18. dniu po poczęciu. Im więcej synaps posiada nasz mózg, tym bardziej złożone i zróżnicowane tworzą się neuronowe sieci i o tyle inteligentniej i bardziej kreatywnie może rozwijać się człowiek.
Tworzenie niezwykle złożonych siedzi neuronowych rozpoczyna się więc już w macicy i obejmuje wszystkie procesy poznawcze i psychologiczne, które łączą się w tych sieciach przy pomocy aktywności neuroelektrycznych i neurochemicznych. Co prawda genetyczne informacje tworzą podstawę dla tworzenia się systemu nerwowego, ale połączenia neuronalne podlegają też negatywnym czynnikom takim jak stres matki, alkohol czy narkotyki. Sieć neuronową można zmienić za pomocą pozytywnego wczesnego doświadczenia przywiązania, kierując w ten sposób rozwój osobowości dziecka na pozytywne tory. Obwody neuronowe są niezwykle plastyczne, co oznacza, że mogą łatwo dostosowywać się do nowych warunków.
Gerald Hüther wyjaśnia funkcję połączeń synaptycznych w następujący sposób: połączenia te stają się wewnętrznymi reprezentacjami, obrazami mentalnymi, głęboko zakorzenionymi w mózgu dziecka. Z każdym nowym obrazem dziecko poszerza swoją wiedzę o świecie poza macicą, a kiedy się rodzi, ma już wiele różnych obrazów mentalnych i połączeń skojarzeniowych. To doświadczenie pomaga dziecku stworzyć pozytywny wewnętrzny obraz matki, który jest związany nie tylko z korą wzrokową, ale także z głosem matki i jej szczególnym zapachem. Ponadto obraz ten jest kształtowany przez ich wspólne doświadczenia. Im więcej pozytywnych wewnętrznych obrazów matka przekazuje swojemu dziecku, tym bardziej wzmacnia się ten rodzaj doświadczenia w mózgu dziecka przedurodzeniowego. (Hüther, G. (2008). Moc wewnętrznych obrazów. Göttingen, Vandenhoeck & Ruprecht)
Analiza Więzi Prenatalnej opiera się w związku z tym na komunikacji między matką, a dzieckiem. Odbywa się to poprzez wymianę obrazów mentalnych, dialogów, a także wizualizacji. Wszystko, co jest przekazywane i mówione dociera do mózgu i ciała dziecka. Ten proces komunikacji jest możliwy dzięki tak zwanym neuronom lustrzanym, które między innymi stanowią neuronową podstawę ludzkiej zdolności do odczuwania emocji i empatii. Po pierwszych sesjach z dzieckiem przepływ informacji i komunikacji między matką a dzieckiem staje się coraz bardziej intensywny, a matka nieustannie rozwija swoją zdolność wyczuwania potrzeb swojego dziecka. W ten sposób zwiększa się u dziecka jego zdolność uczenia się, a aktywność jego mózgu jest intensywnie stymulowana.
"Co uczyniłaby Miłość?"
Ania💗
