Terapia ACT w podróży bohatera

29/12/2025

20/12/2025

Etykieta w szkole nie jest słowem. Etykieta jest ramą. A rama to filtr, przez który dziecko zaczyna czytać świat.

Jeśli dziecko z ADHD słyszy wciąż to samo przeszkadzasz, znowu ty, nie umiesz się zachować, jesteś niegrzeczny, to nie dostaje informacji o zachowaniu. Dostaje komunikat o sobie. I mózg robi z tego relacje. Ja taki jestem. Ja to problem. Ja zawsze psuję. A kiedy ta rama się utrwali, ona zaczyna organizować wszystko, co dzieje się później.
W relacyjnych kategoriach dziecko buduje prosty łańcuch. Nauczyciel oznacza zagrożenie. Uwaga oznacza wstyd. Błąd oznacza odrzucenie. A klasa oznacza widownię. I teraz każda interakcja, nawet neutralna, jest odczytywana przez ten filtr. Nauczyciel patrzy i w ciele dziecka rośnie napięcie. Nauczyciel mówi imię i układ nerwowy już wie, że zaraz będzie upokorzenie. Nauczyciel podchodzi i dziecko nie słyszy treści, tylko słyszy sygnał alarmu. Bo znaczenie nie jest w zdaniu. Znaczenie jest w historii relacji.
To jest szczególnie mocne w ADHD, bo pobudzenie rośnie szybciej, a hamulce są słabsze. Czyli dziecko wchodzi w lekcję już z podniesionym napięciem, a kiedy dorosły jest wrogo nastawiony, to napięcie przekracza próg. Wtedy mózg przestaje uczyć się materiału i zaczyna uczyć się przetrwania. Jak nie zostać zawstydzonym. I wtedy pojawia się to, co dorośli nazywają złośliwością. Opór. Ignorowanie. Zaczepki. Wybuch. Ale to często nie jest bunt przeciw nauczycielowi. To jest obrona przed wstydem.

Etykietujący nauczyciel nie tylko opisuje. On tworzy stałą ramę relacyjną. Dziecko łączy siebie z porażką. Łączy szkołę z napięciem. Łączy autorytet z zagrożeniem. A potem ta rama generalizuje się dalej. Skoro ja w szkole jestem problemem, to ja w ogóle jestem problemem. Skoro dorosły widzi we mnie kłopot, to inni też. Skoro każda uwaga oznacza wstyd, to najlepiej w ogóle nie próbować, albo atakować pierwszym, zanim mnie zranią. Tak powstaje samonakręcający się system znaczeń, który podbija lęk, złość i zachowania impulsywne.

I jest jeszcze jeden mechanizm, którego nikt nie widzi. Dziecko zaczyna działać zgodnie z etykietą, bo etykieta daje przewidywalność. Jeśli i tak jestem tym trudnym, to po co się starać. To nie jest lenistwo. To jest adaptacja do środowiska, w którym nagroda za wysiłek jest żadna, a ryzyko wstydu ogromne.

Największa zmiana w klasie nie zaczyna się od zakazów i kar. Zaczyna się od tego, jak dorosły nazywa dziecko w swojej głowie. Bo dziecko to czuje. A potem buduje z tego relacje. A potem żyje w tych relacjach jak w klatce.

Zapraszamy do śledzenia naszej strony. Za chwilę przełomowe narzędzie RFT. W naszym sklepie można kupić różne materiały, książki, gry do terapii ACT.

18/12/2025

Kiedy dziecko zabija dziecko? Co takiego innego jest w nowym pokoleniu!

W Jeleniej Górze doszło do tragedii: zginęło dziecko, a w sprawie zatrzymano inne dziecko. To nie jest temat na „sensację” i internetowe sądy – to temat na bardzo poważne pytanie: czy my w ogóle rozumiemy świat współczesnych dzieci i mamy narzędzia, żeby im realnie pomóc?

Jest dyskusja czy MEN ma odpowiednie narzędzia i czy tylko pudruje problem? Wszystko opiera się na tym, że trudno znaleźć antidotum, jeśli nie zna się świata dziecka, w którym ono realnie żyje — świat, który w ostatnich latach zmienił się szybciej niż szkoła i system zdążyły to zauważyć.
To są zupełnie inne dzieci. Z mózgami „rozpędzonymi mediami”, przyzwyczajone do bodźców, skoków uwagi, natychmiastowej gratyfikacji. I potem nagle każemy im się zatrzymać, wyciszyć, skupić na jednostajnym przekazie i siedzieć bez ruchu — jakby ich układ nerwowy funkcjonował tak samo jak 20 lat temu. A nie funkcjonuje. To nie jest kwestia „złej woli” czy „braku wychowania”, tylko realnie innych warunków rozwoju.
Tymczasem szkoła w dużej mierze się nie zmienia, mimo zmieniającego się pokolenia. Co gorsza: często dokłada do pieca — kolejnymi wymaganiami, tempem, presją ocen, przeładowaniem treści, porównywaniem i ciągłym sprawdzaniem.
Jeśli chcemy realnej pomocy, muszą powstać nowe narzędzia diagnostyczno-terapeutyczne. Takie, które nie mierzą dzieci starą miarą, tylko rozumieją współczesny profil funkcjonowania: przeciążenie bodźcami, przebodźcowanie, trudności z zatrzymaniem, z regulacją, z nudą, z koncentracją w warunkach „bez dopalaczy”. Potrzeba nam języka i metod, które opisują to, co dziś naprawdę dzieje się w głowach młodych ludzi — zamiast wciskać ich w kategorie sprzed epoki smartfona. I przede wszystkim trzeba „nauczyć” się życia współczesnego młodego człowieka. Wejść w ten świat, zobaczyć go od środka, zrozumieć jego logikę, napięcia i pułapki. Dopiero stamtąd można szukać odpowiedzi. Nie z gabinetu, nie z tabelki, nie z podręcznika sprzed dekady — tylko z realnego kontaktu z tym, jak wygląda dzisiejsze dzieciństwo. Bo bez tego będziemy dalej „diagnozować” nie dzieci, tylko własne niezrozumienie.

Zanim zaczęliśmy tworzyć własne narzędzia i książki terapeutyczne, zrobiliśmy coś, co powinno być oczywiste, a wcale nie jest: weszliśmy w internetowy świat dziecka.
Nie z pozycji „kontroli”, nie z moralnej paniki, nie z tezą, że „to wszystko przez telefon”. Tylko z ciekawością i szacunkiem. Graliśmy z nim. Scrollowaliśmy TikToka. Słuchaliśmy, co ogląda, co zapisuje, co wysyła znajomym. Patrzyliśmy, czym żyje i dlaczego to jest dla niego tak ważne.
Bo dopiero wtedy zobaczyliśmy prawdę: to nie jest dodatek do życia – to jest życie społeczne, język, tożsamość, przynależność, regulacja emocji. Tam dziecko szuka ulgi, sensu, uznania, bodźców, kontaktu. Tam uczy się, co jest „normalne”, jak wygląda relacja, jak wygląda siła, wstyd, przemoc, popularność. I dopiero kiedy to rozumiesz, możesz zadać właściwe pytanie: co to dziecko próbuje sobie tym światem załatwić? czego mu brakuje poza nim?
Jeśli nie znamy tego świata, to nie tworzymy narzędzi – tylko wymyślamy odpowiedzi do pytań, których dzieci w ogóle nie zadają. A później dziwimy się, że to nie działa.

Zapraszamy do naszego sklepu i zapoznania się z ofertą. Za chwilę zupełnie nowe narzędzie oparte o ramy językowe. Zapraszamy na webinar nowego narzędzia RFT- 29.12.2025r o godzinie 19.00. Zapraszam do śledzenia naszej strony.

17/12/2025

Z czego wynikają te same problemowe zachowania u mojego dziecka? Poznaj super ćwiczenie na zmianę perspektywy. Różne poziomy trudności!

Czasem dziecko nie ma problemu z wiedzą. Ma problem z perspektywą. Z tym, jak mózg układa znaczenia, jak łączy fakty, jak rozumie relacje między słowami, ludźmi, czasem i miejscem. To właśnie tu zaczyna się wiele trudności z regulacją emocji, zachowaniem, elastycznością i uczeniem się.
Dlatego pracujemy w oparciu o RFT i rozwijamy narzędzie diagnostyczne, które pozwala zobaczyć to, czego nie widać w zwykłej rozmowie. Jak dana osoba buduje ramy relacyjne czyli podstawowe relacje znaczeń. Jedną z kluczowych jest rama deiktyczna perspektywiczna ja ty tutaj tam teraz wtedy. To ona odpowiada za przełączanie punktu widzenia. Za to, czy potrafię zobaczyć sytuację inaczej niż tylko z miejsca, w którym stoję. I czy w stresie nie zamykam się w jednej interpretacji.
Jeśli chcesz poznawać RFT, ramy relacyjne i praktyczne narzędzia do pracy z regulacją, uwagą i zachowaniem, obserwuj nas.
Będziemy pokazywać krótkie przykłady ram, fragmenty ćwiczeń i konkretne wskazówki, które można wdrażać od razu.

Zapraszamy do szybkiego ćwiczenia! Przygotuj się:)

Poziom 0 ustawienie
Ja mam latarkę. Ty masz misia. Ja stoję tutaj. Ty stoisz tam. Teraz odpowiedz na pytania.

Poziom 1 ja ty
Co ja mam
Co ty masz
Kto ma latarkę
Kto ma misia

Poziom 2 tutaj tam
Pokaż, gdzie jest miś: tutaj czy tam
Pokaż, gdzie jest latarka: tutaj czy tam
Pokaż, gdzie stoję ja: tutaj czy tam
Pokaż, gdzie stoisz ty: tutaj czy tam

Poziom 3 zmiana miejsca
Teraz stań przy mnie
Pokaż, gdzie jest miś: tutaj czy tam
Pokaż, gdzie jest latarka: tutaj czy tam
Teraz wróć na swoje miejsce
Pokaż, gdzie jest miś: tutaj czy tam
Pokaż, gdzie jest latarka: tutaj czy tam

Poziom 4 odwrócenie ja ty
Gdybym ja był tobą a ty mną, kto miałby latarkę
Gdybym ja był tobą a ty mną, kto miałby misia

Poziom 5 odwrócenie tutaj tam
Gdybyś ty stał tutaj a ja tam, pokaż, gdzie jest miś: tutaj czy tam
Gdybyś ty stał tutaj a ja tam, pokaż, gdzie jest latarka: tutaj czy tam

Zamiana
Zamieńmy się przedmiotami
Co masz teraz
Co mam teraz

Poziom 6 teraz przed chwilą
Co masz teraz
Co miałeś przed chwilą
Co mam teraz
Co miałam przed chwilą

Poziom 7 podwójne odwrócenie- przygotuj się!

Ustawienie
Teraz ja mam latarkę a ty masz misia
Przed chwilą ja miałam misia a ty miałeś latarkę

Gdybyś ty był mną a ja tobą co miałbyś teraz
Gdybyś ty był mną a ja tobą co miałbyś przed chwilą
Gdyby teraz było przed chwilą co miałbyś ty
Gdyby teraz było przed chwilą co miałabym ja
Gdybyś ty był mną a ja tobą i teraz byłoby przed chwilą co miałbyś
Gdybyś ty był mną a ja tobą i teraz byłoby przed chwilą co miałabym ja?

Czy już to rozwiązałeś?

Zapraszamy do naszego sklepu. Materiały terapeutyczne!

17/12/2025

Taksonomia SOLO w klasie: prosta drabina, która pomaga dzieciom z neuroróżnorodnością uczyć się bez napięcia.

Dziecko z neuroróżnorodnością nie potrzebuje w klasie więcej presji. Potrzebuje jasnej drabiny, po której może wejść krok po kroku. Taksonomia SOLO robi dokładnie to. Zamiast mglistych poleceń i ocen typu dobrze źle daje dziecku konkret gdzie jestem co już umiem i jaki jest następny mały krok. To obniża napięcie, zmniejsza chaos w głowie i daje szybkie poczucie postępu, które w ADHD i AuDHD jest kluczowe, żeby w ogóle utrzymać zaangażowanie.

Taksonomia SOLO może pomóc w nagrodach i wzmocnieniach, bo pozwala przenieść wzmocnienie z wyniku na proces i zrobić dziecku bardzo jasną drabinę postępu. W ADHD i AuDHD to działa dobrze, bo mózg potrzebuje szybkiej informacji zwrotnej i krótkiego dystansu do poczucia że idzie do przodu.

Jak to zrobić praktycznie w domu i w szkole

Ustalasz jeden temat lub umiejętność i opisujesz cztery poziomy SOLO w języku dziecka.
Poziom 1 jednoelementowy wiem jedną rzecz
Poziom 2 wieloelementowy wiem kilka rzeczy
Poziom 3 relacyjny umiem połączyć i wyjaśnić
Poziom 4 rozszerzony umiem przenieść to gdzie indziej wymyślić przykład.

Nagroda i wzmocnienie są za wejście na kolejny szczebel a nie za perfekcję.
Dziecko dostaje wzmocnienie za wykonanie kroku na swoim poziomie nawet jeśli to nie jest idealne to zmniejsza lęk i opór i buduje sprawczość.

SOLO robi też miejsce na mikrocele
Zamiast zrób całe zadanie masz zrób poziom 1 teraz poziom 2 co tworzy częste poczucie domknięcia i to samo w sobie jest nagrodą.

Przykład na pracę domową
Poziom 1 powiem co to jest licznik i mianownik
Poziom 2 podam trzy przykłady ułamków i je odczytam
Poziom 3 porównam dwa ułamki i powiem dlaczego
Poziom 4 wymyślę przykład z życia gdzie używam ułamków

Wzmocnienie możesz dawać na trzy sposoby
Słowne, konkretne -widzę że zrobiłeś poziom 2 mimo że nie chciałeś,
Wizualne pasek postępu lub naklejka przy poziomie, kropka.
Krótka nagroda po każdym poziomie jeśli dziecko tego potrzebuje a potem stopniowo przenosisz nagrodę na koniec dwóch poziomów.

Dlaczego to działa
SOLO zamienia ocenę dobrze- źle na jasny komunikat gdzie jesteś i co jest następnym krokiem, a to obniża napięcie i zwiększa gotowość do startu.

Jeśli ktoś chce dowiedzieć się więcej o tej technice, zapraszam na priv. Prowadzimy szkolenia z praktycznych technik pracy z dziećmi z ADHD. Jest wiele sposobów organizacji pracy w klasie tak, aby każde dziecko miało realną możliwość uczenia się, bez etykietowania i bez eskalacji napięcia.

16/12/2025

Bezsenność u dziecka z ADHD to nie objaw wtórny. Mierzysz się z bezsennością swojego dziecka?

Zaburzenia snu u dzieci z ADHD są jednymi z najczęstszych, a jednocześnie najbardziej niedocenianych objawów klinicznych. Nie wynikają z niewyrobionych nawyków, z braku dyscypliny czy złej organizacji dnia. Wynikają z neurobiologii. Często w mózgu dziecka z ADHD układy odpowiedzialne za rytm dobowy, wydzielanie melatoniny, regulację napięcia i przechodzenie między stanem pobudzenia a stanem regeneracji funkcjonują inaczej niż u dziecka neurotypowego. To oznacza, że zasypianie, utrzymanie snu i jego jakość są często zaburzone na poziomie fizjologicznym.
Wiele dzieci z ADHD doświadcza opóźnionej fazy snu – ich organizm nie rozpoczyna naturalnie procesu zasypiania wieczorem, mimo zmęczenia. Melatonina nie pojawia się o 21:00. Czasem nie pojawia się wcale.
W wielu przypadkach występuje też nadaktywność poznawcza – mózg nie potrafi zatrzymać się, gdy ciało już leży w łóżku. Myśli krążą, emocje rosną, obrazy z całego dnia wracają bez kontroli.
Bezsenność u dzieci z ADHD często ma także wymiar emocjonalny i sensoryczny. Wieczorem nasila się lęk separacyjny, wzrasta wrażliwość na światło, dźwięk, temperaturę. Dziecko staje się bardziej pobudzone, ale też bardziej drażliwe, płaczliwe lub wycofane. Sen nie przychodzi łatwo – i nawet jeśli przyjdzie, nie zawsze jest głęboki.
Dzieci często budzą się w nocy, mają intensywne sny, zgrzytają zębami, przewracają się w łóżku. Niektóre spędzają dużą część nocy w półśnie – fizycznie leżąc, ale poznawczo funkcjonując, co prowadzi do stanu chronicznego przemęczenia.
To nie jest pojedynczy problem. To zjawisko systemowe, które wpływa na cały układ nerwowy dziecka. Nad ranem organizm jest już zmęczony. Mózg nie przeszedł przez fazy snu, które odpowiadają za porządkowanie emocji, naprawę funkcji wykonawczych i przywrócenie równowagi. Układ nerwowy dziecka jest przeciążony, rozregulowany, nadwrażliwy. I właśnie taki organizm – zmęczony, ale przebodźcowany – trafia do szkoły. Bezsenność nie dotyczy tylko nocy. Ona zabiera dziecku kolejny dzień. O tym w kolejnym poście. Czy oceny szkolne w takiej sytuacji są adekwatne i sprawiedliwe? Czy sprawiedliwe jest etykietowanie dziecka?

15/12/2025

🌱 RFT-SRF – Nowoczesne narzędzie psychologiczne oparte na Teorii Ram Relacyjnych

Już za chwilę w naszym sklepie pierwsze narzędzie diagnostyczne: RFT-SRF nie bada zachowania. Ono bada to, co rządzi zachowaniem.

To narzędzie sięga głębiej niż jakikolwiek klasyczny test. Nie mierzy tylko objawów. Mierzy mechanizmy poznawcze, które tworzą te objawy. To jak prześwietlenie nie myśli, ale struktur, w jakich te myśli funkcjonują.

🔍 Zrozumieć nie tylko co dziecko myśli, ale jak i dlaczego!

RFT-SRF (Relational Frame Theory – Structured Relational Functioning) to kompletne narzędzie diagnostyczne i rozwojowe stworzone z myślą o dzieciach i młodzieży (9–18lat), które umożliwia głęboką analizę funkcjonowania poznawczego w ujęciu kontekstualnym. Powstało na bazie Teorii Ram Relacyjnych (RFT) – nowoczesnego podejścia leżącego u podstaw terapii ACT (Acceptance & Commitment Therapy), DBT i innych nurtów funkcjonalnych.

🧠 Co mierzy narzędzie RFT-SRF?

Zamiast klasycznego testowania objawów, RFT-SRF skupia się na tym, jak dziecko tworzy ramy poznawcze, takie jak:
• „JA = gorszy”
• „Wszyscy mnie odrzucą”
• „To zawsze moja wina”
• „Nie wolno popełniać błędów”

To właśnie te niewidzialne struktury myślenia mają często większy wpływ na samopoczucie i zachowanie niż jakiekolwiek pojedyncze przekonania.

📦 Z czego składa się narzędzie?

✅ 160 stron teorii, ćwiczeń i praktyki

Obszerne wprowadzenie do RFT z konkretnymi przykładami i ćwiczeniami – idealne dla psychologów, pedagogów i terapeutów.

✅ 4 Moduły diagnostyczne:

Moduł A – RFT-48
Kwestionariusz samoopisowy z podziałem na 8 ram poznawczych (każda po 6 itemów) – np. porównania, obwinianie, reguły, generalizacja.

Moduł B – Łańcuchy RFT
10 winiet sytuacyjnych z trzema reakcjami – pomiar elastyczności poznawczej w kontekście.

Moduł C – Arkusz obserwacyjny (dla rodzica/nauczyciela)
20 zachowań związanych z izolacją społeczną i sztywnością poznawczą – niezależne źródło informacji.

Moduł D – Mapa Ram Kliniczna
Półustrukturyzowany wywiad pomagający uchwycić ramy dominujące w doświadczeniu dziecka.

🔐 Etcznie, bezpiecznie, funkcjonalnie
• Możliwość przeprowadzenia anonimowego badania
• Wbudowane wskaźniki bezpieczeństwa emocjonalnego (pozycje 43–48 jako czerwone flagi)
• Jasne normy interpretacyjne i orientacyjne percentyle
• Gotowe do użycia w szkole, gabinecie, poradni lub badaniu naukowym

💬 Dla kogo?
• Psycholodzy dziecięcy i szkolni
• Pedagodzy specjalni i terapeuci
• Nauczyciele wspierający rozwój emocjonalny
• Badacze elastyczności poznawczej i terapii ACT
• Studenci psychologii, chcący tworzyć coś więcej niż klasyczne testy

✨ Dlaczego warto?

Dzieci nie są tylko nosicielami objawów. Są twórcami znaczeń. A to narzędzie pozwala te znaczenia zobaczyć.

Śledź nas już teraz. Jest czas na zadawanie pytań,na wysyłanie fragmentu narzędzia.

To pierwsze takie narzędzie w Polsce. Zapraszamy do współpracy.

# psychologiadziecka

15/12/2025

Skąd wybuchy złości w ADHD? Dlaczego dziecko nie umie się zatrzymać?

W ADHD najpierw jest pobudzenie fizjologiczne. Ciało wchodzi na wysokie obroty szybciej niż u większości ludzi i trudniej mu zejść. Napięte mięśnie, przyspieszone tempo, nadmiar energii w środku, trudność w zatrzymaniu się, w czekaniu, w przełączeniu.

ADHD to nie kwestia wychowania ani charakteru. To fizjologia układu nerwowego.

Dlatego to, co widać jako nieposłuszeństwo, często jest objawem stanu organizmu. Gdy pobudzenie przekracza próg, dziecko traci dostęp do pauzy. Nie potrafi zatrzymać impulsu, poczekać, ugryźć się w język, wytrzymać frustracji. Reakcja staje się automatyczna. Krzyk, ruch, ucieczka, wybuch.

Gdy dziecko wpada w złość albo panikę, krzyk nie pomaga, bo podbija pobudzenie i odbiera mu resztki hamulców. W tym stanie dziecko nie uczy się, nie słyszy argumentów i nie wybiera zachowania. Reaguje automatycznie, bo układ nerwowy jest przeciążony. Dlatego skuteczna pomoc ma inną kolejność niż wychowawcze tłumaczenie.

Najpierw dorosły musi zejść z własnych obrotów, bo dziecko reguluje się przez cudzy układ nerwowy. Spokojniejszy ton, wolniejsze ruchy, mniej słów. Potem trzeba zmniejszyć bodźce, czyli ograniczyć gadanie, odsunąć widownię, przerwać dodatkowe wymagania, wyłączyć to, co dokłada napięcia. Następny krok to obniżenie pobudzenia w ciele, bo dopiero wtedy wraca dostęp do hamowania. U wielu dzieci działa ruch, docisk, woda, krótka przerwa sensoryczna, zmiana miejsca, coś do ściskania, ale zawsze w granicach tego, co dziecko toleruje. Dopiero gdy widać, że obroty spadają, ma sens krótka struktura i prosty wybór, żeby dziecko mogło wrócić do działania bez kolejnej walki. A rozmowa, wnioski i konsekwencje mają sens dopiero po wszystkim, kiedy mózg znowu ma dostęp do myślenia.

Najważniejsze jest to, że w kryzysie nie wygrywa ten, kto ma rację, tylko ten, kto obniża pobudzenie. Najpierw regulacja, potem edukacja. Najpierw ciało, potem słowa.

A emocja, którą widzimy na zewnątrz, nie zawsze jest tą pierwszą. Bardzo często złość jest wierzchem góry lodowej. Pod spodem bywa lęk. Lęk przed porażką, przed oceną, przed utratą kontroli, przed przeciążeniem, przed kolejnym zawstydzeniem. Dziecko czuje w środku narastający alarm, ale nie umie go nazwać ani zatrzymać. Złość jest wtedy najszybszą drogą, żeby odzyskać kontrolę i odsunąć zagrożenie.
Gdy ciało już jest w alarmie, rozmowa nie działa. Najpierw trzeba zbić obroty, dopiero potem uczyć i wyjaśniać.
Jeżeli potrzebujesz materiałów terapeutycznych, zabawek sensorycznych, gier do pracy. Zapraszamy link do sklepu w komentarzu.

14/12/2025

Nuda w ADHD potrafi być stanem krytycznym. Czy na nudnej lekcji za wiercenie, gadanie dziecko powinno dostać uwagę?

Dla wielu dzieci nuda to szybki wzrost napięcia, rozdrażnienia i niepokoju, bo układ nerwowy nie umie długo utrzymać się w niskiej stymulacji. Wtedy pojawia się ruch, gadulstwo, przeszkadzanie, prowokowanie, impulsywne decyzje albo wybuch. To nie jest kwestia charakteru. To jest fizjologia regulacji uwagi i pobudzenia.

Im nudniejsza lekcja, tym dziecku z ADHD trudniej wytrzymać. I to nie jest kwestia braku kultury ani złej woli, tylko mechanizmu uwagi i pobudzenia.

Dlatego nudna lekcja nie jest tylko nudna. Dla wielu dzieci z ADHD jest fizjologicznie trudna. Wymaga długiego hamowania impulsów, trzymania wątku, pamięci roboczej i tolerowania braku nagrody. Ten koszt szybko się kumuluje. Im dłużej trwa monotonia, tym większe ryzyko, że pojawi się zachowanie regulacyjne, które dorosłym wygląda jak przeszkadzanie.

Jeśli masz dziecko z ADHD i widzisz, że najgorzej jest na nudnych lekcjach, to warto patrzeć na to jak na sygnał regulacyjny. Nie pytanie dlaczego ono przeszkadza, tylko co mu pomaga utrzymać stan, w którym może słuchać. Czasem wystarczy drobna zmiana: legalny mikro-ruch, zadanie pomocnicze, notowanie, przerwy w koncentracji, krótsze cele, kontakt wzrokowy i szybka informacja zwrotna.

07/12/2025

W ubiegłym tygodniu jeden z moich postów uzyskał ponad 500 reakcji. Dziękuję wszystkim za wsparcie! 🎉

04/12/2025

🧠 3 silniki mózgu. Dlaczego stara diagnoza ADHD już nie wystarcza?

Dziecko wchodzi do gabinetu.
W ręce telefon.
W głowie – turbo-motor, zero pauzy.
Rodzice-Na pewno ma ADHD

A ja dziś coraz częściej widzę coś innego-
nie jedną etykietę, tylko 3 różne silniki mózgu, które mogą działać jednocześnie.

⚙️ Silnik 1 ADHD – mózg skaczący

To mózg, który,
• ma 1000 myśli na minutę,
• zaczyna 10 rzeczy naraz, kończy 2,
• gubi piórniki, klucze, pracę domową,
• potrafi wejść w hiperfokus, ale tylko tam, gdzie jest mocna nagroda (gra, pasja, coś mega wciągającego).
Dziecko naprawdę chce, ale jego mózg działa jak przesterowane radio – łapie wszystkie stacje naraz.

⚙️ Silnik 2 Spektrum – mózg tunelowy

To mózg, który,
• potrafi godzinami siedzieć w jednym temacie (pociągi, Minecraft, kosmos, jedna gra, jedna osoba),
• ma trudniej z elastycznością – zmianą planu, zasad, przejściem z mojego do naszego
• często czyta świat społeczny jak obcy język,Czy oni się śmieją ze mną, czy ze mnie?, Dlaczego oni mówią coś innego niż myślą?

Tu problemem nie jest brak zainteresowania. Problemem jest zbyt wąski tunel.

⚙️ Silnik 3- Ekrany – mózg przestymulowany

To mózg karmiony,
• TikTokiem, szybkimi grami, powiadomieniami,
• scrollowaniem do późna,
• ciągłą dawką małych strzałów dopaminy.

Jak to wygląda?
• Bez telefonu – nuda boli fizycznie. Wybuchy, agresja, rozpacz.
• Świat offline wydaje się za wolny bez sensu.
• Uwaga na lekcji się rozsypuje, ale w grze dziecko nagle jest super skupione, logiczne, świetnie zorganizowane.

To NIE musi być ADHD.
To może być mózg w trybie ciągłego dopaminowego dopingu.

A teraz najważniejsze-to wszystko może się mieszać

Dziecko z ADHD może mieć jednocześnie:
• cechy spektrum (AuDHD),
• rozregulowanie od ekranów.

Nowa diagnoza = nie czy ma ADHD?, tylko-

👉 Które silniki tego mózgu naprawdę pracują?

Zanim wpiszę ADHD w dokumentację, dziś pytam:
• Jak wyglądał rozwój zanim pojawił się telefon?
• Czy trudności są obecne wszędzie (dom, szkoła, zajęcia), czy głównie przy odcięciu od ekranu?
• Czy dziecko potrafi skupić się w swoich ulubionych zadaniach offline?
• Co się dzieje po kilku tygodniach sensownego ograniczenia ekranów?

💬 Jeśli czujesz, że opis „3 silników mózgu” pasuje do Twojego dziecka,
że głowa nie zwalnia a telefon tylko dolewa benzyny do ognia –
warto przyjść nie po etykietę, tylko po zrozumienie, który silnik naprawdę tam pracuje.

Udostępnij ten post komuś, kto właśnie szuka czy to ADHD?
a może wcale nie wie, że w tej historii są jeszcze dwa inne silniki.

03/12/2025

🧠 „Czuję się gruba” – czyli co?
🎭 ACT + terapia narracyjna + praca symboliczna

W pracy z nastolatkami zdanie „czuję się gruba” pojawia się bardzo często. I bardzo rzadko chodzi tu o realną ocenę ciała.

Częściej to etykieta emocji, wstydu, odrzucenia, lęku, samotności, złości na siebie.
Dlatego zamiast mówić „to nieprawda, jesteś piękna” – warto pomóc nastolatce zobaczyć, co tak naprawdę się wtedy dzieje.

Jedno z prostszych ćwiczeń, które stosuję w gabinecie ⤵

🔹 KROK 1: Trzy lalki, trzy wersje siebie

Ustawiamy trzy figurki (np. różne ciała, postawy, nastroje).

Wyobraź sobie, że to trzy wersje Ciebie – każda z trochę inną historią. Możesz nadać im imiona albo po prostu opisać, co je różni.

Następnie pytam o każdą z nich:
• Jak wygląda jej dzień? Jak się czuje na przerwach, na WF-ie, w grupie?
• Co myśli, gdy ktoś mówi: idziemy na basen albo zrobimy zdjęcie klasowe?
• Co dzieje się w jej ciele i głowie, gdy pojawia się zdanie- czuję się gruba?

🎯 Celem tego kroku jest rozsunięcie utożsamienia – pokazanie, że nie ma jednej prawdy o mnie, tylko różne wersje opowieści, w zależności od emocji, relacji i doświadczeń.

Jeśli pracujesz z tematem wstydu, obrazu ciała i samokrytyki – to ćwiczenie działa, bo przenosi uwagę z oceny ciała na opowieść o relacji z samą sobą.

📦 Figurki, których używam, znajdziesz w naszym sklepie. W styczniu ukaże się książeczka z gotowymi pytaniami i scenariuszami do pracy symbolicznej z ciałem i emocjami zgodna ACT, terapia narracji, RFT. Zapraszamy do śledzenia naszej strony.