Fundacja Inicjatyw Rozwojowych "Inspira"

28/02/2026

Syndrom złamanego serca, czyli Zespół Takotsubo, to stan medyczny, który pokazuje, jak silne jest połączenie między psychiką a ciałem. Choć brzmi metaforycznie, jest realnym zaburzeniem pracy serca, najczęściej wywołanym intensywnym stresem emocjonalnym.

Może pojawić się po śmierci bliskiej osoby, rozstaniu, silnym konflikcie, nagłej informacji czy traumatycznym wydarzeniu. 💔 Objawy bywają dramatyczne — ból w klatce piersiowej, duszność, uczucie osłabienia — i często do złudzenia przypominają zawał serca.

Jak pokazuje przegląd badań opublikowany w czasopiśmie Cureus (Patel i wsp., 2018), kluczowym mechanizmem jest gwałtowny wyrzut hormonów stresu — przede wszystkim katecholamin, takich jak adrenalina. W sytuacji skrajnego napięcia organizm przechodzi w tryb alarmowy. U niektórych osób poziom tych hormonów jest tak wysoki, że prowadzi do czasowego osłabienia mięśnia sercowego. ❤️‍🩹

W przeciwieństwie do klasycznego zawału, tętnice wieńcowe zwykle nie są zablokowane. Problem nie wynika z niedrożności naczyń, lecz z biologicznej reakcji organizmu na przeciążenie emocjonalne. Serce tak reaguje na silny stres.

To zjawisko przypomina nam, że długotrwały lub bardzo intensywny stres nie jest „tylko w głowie”. Przewlekłe napięcie wpływa na układ sercowo-naczyniowy, odporność, sen i ogólne funkcjonowanie organizmu.

Dlatego troska o zdrowie psychiczne jest jednocześnie troską o serce.

Jeśli przechodzisz przez stratę, rozstanie lub silny kryzys i zauważasz, że napięcie zaczyna odbijać się na Twoim ciele — w Poradni Zdrowia Psychicznego i Rozwoju Osobistego Inspira oferujemy bezpłatne wsparcie psychologiczne i długoterminową terapię niskopłatną i psychoterapię. Rozmowa z psychologiem lub studentem psychologii może pomóc uporządkować emocje, zwentylować napięcie, zrozumieć reakcje organizmu i bezpiecznie przejść przez trudny czas.

Nie musisz radzić sobie z tym samodzielnie 💚

Formularz zgłoszeniowy jest dostępny na stronie: https://fundacjainspira.pl/poradnia/

23/02/2026

Są takie choroby, których nie widać na pierwszy rzut oka.
Nie mają gipsu, nie mają opatrunku, nie mają oczywistego „dowodu”, że istnieją. Częściej siadają cicho gdzieś na brzegu łóżka i zaczynają szeptać, że jutro nie ma sensu wstawać.

Ta cicha najpierw zabiera kolory – bardzo subtelnie, tak że trudno uchwycić moment, w którym świat przestaje być nasycony, a staje się wyblakłą fotografią, na której wszystko niby jest na swoim miejscu, ale nic już nie porusza serca.
Potem odbiera smak – porannej kawie, rozmowom, planom, nawet marzeniom, które kiedyś były jak kompas.
A na końcu odbiera wiarę, że to minie.

Pamiętajmy, że depresja to nie lenistwo ani chwilowy brak nastroju.

To choroba, która potrafi sprawić, że ciało waży dwa razy więcej niż zwykle, a najprostsze czynności – jak umycie włosów czy odebranie telefonu – urastają do rangi wspinaczki wysokogórskiej bez tlenu.
To stan, w którym człowiek funkcjonuje, uśmiecha się, pracuje, wychowuje dzieci, prowadzi firmę, a jednocześnie w środku toczy się cicha walka o przetrwanie kolejnego dnia.

Czasem depresja jest jak gęsta mgła – ogranicza widoczność do kilku kroków przed sobą, przez co przyszłość wydaje się niedostępna, a przeszłość zniekształcona.
Czasem jak ciężki koc, który przykrywa ciało i myśli, tłumiąc ruch i nadzieję.
A czasem jak wewnętrzny krytyk, który nie milknie nawet w nocy.

23 lutego przypomina nam, że o tej chorobie trzeba mówić głośno – nie po to, by straszyć, ale by rozumieć i oswajać.
Bo oswojone przestaje być samotne.

Depresja jest uleczalna.
Mózg potrafi się regenerować.
Relacje potrafią być jak światło przebijające się przez zasłonięte okno. A terapia, farmakoterapia, wsparcie – to nie są oznaki słabości, tylko narzędzia zdrowienia.

Jeśli dziś czujesz, że Twoje wewnętrzne światło przygasa – to nie znaczy, że zgasło na zawsze.
Jeśli ktoś obok Ciebie gaśnie – nie mów mu, żeby „przestał przesadzać”, tylko usiądź obok, porozmawiaj z uważnością i wesprzyj swoim zrozumieniem.

Czasem walka z depresją zaczyna się od jednego zdania wypowiedzianego szeptem:
„Nie radzę sobie.”

I od drugiego, które pada w odpowiedzi:
„Jestem tutaj. Znajdziemy rozwiązanie” 🤍

Czasami wystarczy podać telefon, albo link, gdzie można uzyskać pomoc. W Poradni naszej Fundacji udzielmy bezpłatnego wsparcia, prowadzimy niskopłatną terapię i psychoterapię - w Lublinie na Zana i online.
Zmiana jest możliwa. Powrót do zdrowia i dobrostanu również.
Daj sobie i swoim bliskim szansę.

Formularz zgłoszeniowy znajdziecie na stronie: https://fundacjainspira.pl/poradnia/
Telefon: 789582280

Bezpłatne wsparcie psychologiczne, niskopłatna terapia, psychoterapia, coaching oraz diagnoza psychologiczna - stacjonarnie w Lublinie oraz online.

21/02/2026

Czy wiesz, że mózg nie odróżnia wyobrażonego stresu od realnego?

Wyobraź sobie, że leżysz wieczorem w łóżku i analizujesz jutrzejszą trudną rozmowę. Twoje serce zaczyna bić szybciej, ciało się napina, a w głowie pojawia się napięcie — choć realnie nic się jeszcze nie dzieje.
To dlatego, że dla mózgu intensywnie wyobrażona sytuacja stresowa może uruchomić te same mechanizmy, co prawdziwe zagrożenie.🤯
Aktywuje się ciało migdałowate, wzrasta poziom kortyzolu i organizm przechodzi w tryb - walcz, uciekaj lub zastygnij w bezruchu.

Badania nad neurobiologią stresu pokazują, że przewlekłe pobudzenie tego systemu prowadzi do zmęczenia, problemów ze snem i trudności w regulacji emocji, a następnie może powodować wypalenie, zaburzenia i choroby psychiczne (tj. zaburzenia lękowe, nerwica, depresja). ⚠️

Innymi słowy — zamartwianie i "nakręcanie" się realnie męczy ciało.
To nie jest kwestia „za bardzo przeżywam”, tylko realnej reakcji układu nerwowego.
Jeśli często analizujesz czarne scenariusze, Twój organizm może funkcjonować tak, jakby zagrożenie było stałe.
W praktyce objawia się to napięciem mięśni, bólem głowy, drażliwością albo poczuciem wyczerpania bez wyraźnego powodu.
Dlatego tak ważne jest uczenie się zatrzymywania spirali myśli.

Co możesz zrobić w takiej sytuacji?
🪷Po pierwsze, zatrzymaj się i zapytaj: „Czy to dzieje się teraz, czy tylko w mojej wyobraźni?”. To pomaga wyciszyć reakcję stresową.
🪷 Po drugie, skup uwagę na ciele — 5 powolnych, wydłużonych wydechów potrafi obniżyć pobudzenie układu nerwowego.
🪷 Pomaga też zapisanie czarnych scenariuszy i dopisanie do nich bardziej realistycznych alternatyw.
🪷 Dobrym narzędziem jest także ograniczenie „czasu na zamartwianie” do wyznaczonych 10–15 minut dziennie.
🪷 Ruch, spacer i kontakt z czymś namacalnym (zimna woda, dotyk, uważne patrzenie na otoczenie) wysyłają mózgowi sygnał bezpieczeństwa.
Mózg potrzebuje sygnału bezpieczeństwa, żeby wrócić do równowagi.

Ten mechanizm został szeroko opisany w badaniach nad fizjologią stresu i adaptacją organizmu. Możesz przeczytać o tym więcej w bezpłatnym artykule: McEwen, B. S. (2007). Physiology and neurobiology of stress and adaptation (link w komentarzu).

Pamiętaj - odpoczynek psychiczny i zdolność zarządzania swoimi myślami to ważna umiejętność regulacji biologicznej, której możesz się nauczyć.
W naszej Poradni możesz skorzystać z bezpłatnych konsultacji z psychologiem lub długoterminowej terapii niskopłatnej, podczas których możesz poćwiczyć te umiejętności.💚

20/02/2026

Pierwsza wizyta u psychologa lub psychoterapeuty to dla wielu osób moment pełen napięcia, niepewności, a czasem nawet wstydu. I to jest absolutnie naturalne. Idziesz przecież opowiedzieć komuś obcemu o tym, co bywa trudne, kruche, czasem bardzo bolesne.

Jak może wyglądać pierwsza wizyta?

Pierwsze spotkanie najczęściej ma charakter konsultacyjny. Terapeuta:
-zapyta, z jakim tematem przychodzisz,
-poprosi o krótką historię Twojej sytuacji,
-może dopytać o przeszłość, zdrowie, relacje, aktualne trudności,
-wyjaśni zasady współpracy (częstotliwość spotkań, poufność, formę pracy).

To nie jest przesłuchanie ani test. To rozmowa. W Twoim tempie. Masz prawo powiedzieć: „Nie wiem, jak to nazwać” albo „Trudno mi o tym mówić”.

Czasem po pierwszym spotkaniu zapada decyzja o rozpoczęciu terapii, a czasem są to jeszcze 1–2 konsultacje diagnostyczne.

Jak się przygotować?
Nie musisz mieć uporządkowanej historii życia ani „dobrze sformułowanego problemu”.
Jeśli jednak chcesz, możesz przed wizytą zastanowić się:
- Co sprawiło, że właśnie teraz szukam pomocy?
- Co jest dla mnie obecnie najbardziej trudne?
-Czego oczekuję od terapii?

Możesz też zapisać kilka myśli w telefonie lub notatniku — to pomaga, gdy stres utrudnia mówienie.

Najważniejsze: nie musisz się idealnie przygotowywać. Wystarczy, że przyjdziesz.

Jakie emocje mogą się pojawić?

Przed wizytą często pojawiają się:
- lęk („A co, jeśli mnie oceni?”),
- wstyd („Moje problemy są głupie…”),
- napięcie w ciele,
- wahanie („Może przesadzam…”),
- nadzieja pomieszana z niepewnością.

Podczas spotkania może pojawić się:
- ulga, że w końcu to mówisz,
- wzruszenie lub płacz,
- chwilowe zagubienie,
- zaskoczenie tym, co wypływa.

To wszystko jest zupełnie normalne. Organizm reaguje na sytuację nowości i otwierania się.

To, że się boisz — nie znaczy, że terapia nie jest dla Ciebie.
To, że nie wiesz, od czego zacząć — nie znaczy, że nie masz prawa do pomocy.
To, że inni „mają gorzej” — nie odbiera ważności Twojemu cierpieniu.

Jeśli zastanawiasz się, czy „to już moment” — być może właśnie to pytanie jest sygnałem, że warto przyjść i sprawdzić. Bez zobowiązań. Bez presji.

Czasem wystarczy jedna rozmowa, żeby zacząć zmianę 💚

18/02/2026

Czujesz, że „coś jest nie tak”, ale nie wiesz jak to nazwać?
Masz poczucie, że żyjesz w napięciu, chaosie, zmęczeniu. Czujesz, że psują się Twoje relacje, w pracy pojawia się coraz więcej problemów, masz coraz mniej cierpliwości?

Czasami jest to kwestia źle dobranej pracy do osobowości i temperamentu. Czasami pierwszych sygnałów wypalenia zawodowego i życiowego. A czasami problemów i zaburzeń, o których nigdy nie wiedzieliśmy.

Zgłasza się do nas bardzo dużo osób, które dopiero w dorosłości odkrywają, że są osobami wysoko wrażliwymi, z predyspozycjami do wysokiej lękliwości, z ADHD, w spektrum autyzmu. W wieku dziecięcym było trudno, ale dopiero po rozpoczęciu pracy i w relacjach z innymi pewne trudności zaczęły skutecznie utrudniać życie.

Diagnoza psychologiczna to nie etykieta.
To proces poznawania siebie – swojego sposobu myślenia, przeżywania emocji, reagowania na stres, budowania relacji i funkcjonowania w świecie.

To odpowiedź na pytania:
🔹 Dlaczego tak trudno mi się skupić? (ADHD?)
🔹 Dlaczego czuję się „inna/y” w relacjach? (spektrum autyzmu?)
🔹 Skąd moje wahania nastroju, wycofanie, brak energii? (depresja?)
🔹 Dlaczego moje dziecko reaguje w określony sposób?
🔹 Czy trudności w nauce to dysleksja?
🔹 Jak funkcjonuje nasza rodzina jako system?

To dzięki zrozumieniu siebie możemy nauczyć się inaczej podchodzić do swojego otoczenia, zadań i innych ludzi.
Dobrze przeprowadzona diagnoza może:
✔ uporządkować chaos
✔ przynieść ulgę („to ma nazwę”)
✔ wskazać realne kierunki wsparcia
✔ pomóc dobrać odpowiednią terapię
✔ wzmocnić poczucie sprawstwa
✔ pomóc zrozumieć swoje mocne strony i zasoby

Czasem sama świadomość mechanizmów, które nami kierują, jest początkiem zmiany.

🧠 W naszej Poradni Inspira w Lublinie oraz online oferujemy niskopłatną diagnozę psychologiczną w zakresie m.in.:

• ADHD (dzieci, młodzież, dorośli)
• zaburzeń rozwojowych
• spektrum autyzmu
• zaburzeń osobowości
• zaburzeń zachowania
• dysleksji i trudności szkolnych
• funkcjonowania rodziny
• zdolności poznawczych
• depresji i zaburzeń nastroju
• oraz innych trudności emocjonalnych i relacyjnych

Spotkania diagnostyczne prowadzimy z uważnością i szacunkiem w bezpiecznej atmosferze zrozumienia i akceptacji, z wykorzystaniem profesjonalnych narzędzi badawczych.

Jeśli czujesz, że potrzebujesz zrozumienia siebie i zaplanowania drogi po lepszą jakość życia – to może być dobry moment, by zrobić pierwszy krok.

📍 Poradnia Inspira, ul. Tomasza Zana 14
📩 Napisz do nas i zapytaj o szczegóły: poradnia@fundacjainspira.pl

Formularz zgłoszeniowy na stronie: https://fundacjainspira.pl/diagnoza-psychologiczna/

Bo poznanie siebie to nie słabość.
To odwaga. 🌿

17/02/2026

Często słyszymy w naszej Poradni: „Mam problem, ale nie wiem czy to jest na terapię”

I to bardzo ważne i naturalne pytanie. Bo pomoc psychologiczna ma różne poziomy i różne formy – a każda z nich może być adekwatna w innym momencie życia. Można ją dopasować (a wręcz powinno się ją dopasować) do aktualnych potrzeb.

Dostępne w naszej Poradni formy wsparcia to:

🔹 Konsultacja psychologiczna – pierwsze spotkanie (czasem kilka), podczas którego rozpoznajemy Twoją sytuację i wspólnie zastanawiamy się, jaka forma wsparcia będzie najlepsza.

🔹 Poradnictwo psychologiczne – krótkoterminowa praca nad konkretną trudnością: kryzysem, stresem, konfliktem, trudnościami wychowawczymi.

🔹 Wsparcie psychologiczne – rozmowa oparta na empatii i uważnej obecności. Często realizowane również przez osoby w trakcie kształcenia psychologicznego (pod opieką specjalistów). To bezpieczna przestrzeń do nazwania emocji i uporządkowania myśli – bez formalnego procesu terapeutycznego.

🔹 Mentoring / Asystent zdrowienia – forma wsparcia oparta na doświadczeniu własnym.
Zawód asystenta zdrowienia rozwija się w Polsce od kilku lat – są to osoby, które same przeszły przez kryzys psychiczny, proces leczenia i zdrowienia, a dziś – po odpowiednim przygotowaniu – wspierają innych w podobnym procesie.
To nie jest psychoterapia. To towarzyszenie, dzielenie się nadzieją, pokazanie: „byłam/byłem w podobnym miejscu – można z tego wyjść”.

🔹 Terapia psychologiczna – bardziej pogłębiona praca nad regulacją emocji, schematami myślenia i sposobem funkcjonowania.

🔹 Psychoterapia – długoterminowy, systematyczny proces pracy nad głębszymi mechanizmami i objawami (np. lękowymi, depresyjnymi). W naszej poradni możecie skorzystać z psychoterapii w nurcie psychodynamicznym oraz poznawczo-behawioralnym.

Nie każda trudność wymaga wieloletniej terapii.
Nie każdy potrzebuje tej samej formy wsparcia.
Czasem potrzebna jest struktura, obecność, a czasami wysłuchanie.
Czasem kogoś, kto powie: „rozumiem, bo też tam byłem”.

Jeśli nie wiesz, od czego zacząć – napisz lub zadzwoń do nas.
Podczas wstępnej konsultacji pomożemy dobrać formę wsparcia oraz odpowiednią osobę do Twojej sytuacji.

Nie musisz wiedzieć wszystkiego.
Wystarczy, że zrobisz pierwszy krok 💛
Formularz zgłoszeniowy jest dostępny na stronie: https://fundacjainspira.pl/poradnia/

14/02/2026

O językach miłości, różnych fazach w związkach i zbiorniku miłości rozmawialiśmy w ekipie Iga Wójtowicz, Magdalena Rozmus i TOmasz Coaching w Poradniku Pozytywnej Kobiecości w Radio Lublin :)

Zapraszamy do wysłuchania i dyskusji. Napiszcie w komentarzu: jak wygląda u Was wyrażanie miłości? 🩷

Pięknego spędzania Walentynek życzy ekipa Fundacji!💚

W Poradniku Pozytywnej Kobiecości świętujemy Walentynki. Magda Rozmus i Tomasz Sokołowski w rozmowie z Igą Wójtowicz opowiadają o koncepcji pięciu języków mi...

13/02/2026

Dziś obchodzimy Międzynarodowy Dzień Kochania Siebie. 🌷💚
I choć brzmi to jak hasło z kubka czy plakatu motywacyjnego, w rzeczywistości chodzi o coś znacznie głębszego.

Miłość do siebie nie jest egoizmem ani stawianiem siebie ponad innymi. To raczej spokojna, dojrzała relacja z samym sobą. To umiejętność powiedzenia: „Widzę, że jest mi trudno”, zamiast mówienia do siebie z dezaprobatą: "Ogarnij się" „Znowu przesadzasz”.
To zgoda na własne emocje – także te niewygodne. To traktowanie siebie z taką samą czułością, z jaką potraktowalibyśmy kogoś, kogo naprawdę kochamy.🩷

Miłość do siebie charakteryzuje się łagodnością wobec własnych błędów, szacunkiem do swoich granic i uważnością na sygnały płynące z ciała. To świadomość, że zmęczenie to informacja, a nie słabość. Że złość coś nam komunikuje. Że smutek nie jest porażką, ale doświadczeniem. To umiejętność zatrzymania się i zapytania siebie: „Czego teraz potrzebuję?”

Dlaczego to takie ważne?💛
Bo bez zdrowej relacji z samym sobą trudno budować zdrowe relacje z innymi. Bo przewlekłe ignorowanie własnych potrzeb zwiększa poziom stresu, napięcia i wyczerpania. Bo nasze ciało pamięta wszystko – niewyrażone emocje, przemilczane granice, ciągłe „muszę”. A miłość do siebie obniża napięcie, wspiera regulację emocji i daje poczucie bezpieczeństwa wewnętrznego. To fundament zdrowia psychicznego – a ono zawsze wpływa na zdrowie fizyczne.

Dziś może warto spróbować czegoś prostego:
zatrzymać się na chwilę.
Zauważyć oddech.
Sprawdzić, co czuje ciało.
Nazwać emocję, zamiast ją odpychać.
🩵

Miłość do siebie zaczyna się od uważności. Od przyglądania się sobie bez oceniania. Od budowania w sobie przestrzeni, w której jest miejsce na wszystkie części nas.

Może dzisiejsze święto nie jest o wielkich deklaracjach.
Może jest o tym, by choć przez moment być dla siebie kimś życzliwym.

I to naprawdę wystarczy.
Życzymy Wam mnóstwo takiej miłości do siebie💛🩵

07/02/2026

Czy wiesz, że tłumienie emocji sprawia, że wracają silniejsze?

Wiele osób funkcjonuje na co dzień w trybie „dam radę”, nawet wtedy, gdy w środku dzieje się dużo. Złość, smutek, lęk są odkładane na później, bo „nie ma czasu”, „to nie jest moment” albo „inni mają gorzej”.

Z zewnątrz wszystko wygląda normalnie, ale w ciele zaczyna pojawiać się napięcie, zmęczenie i rozdrażnienie. Często pierwszym sygnałem są bóle głowy, spięta szczęka, problemy ze snem albo nagłe wybuchy emocji bez wyraźnego powodu.

Badania neuroobrazowe pokazują, że kiedy tłumimy emocje, mózg wcale ich nie wyłącza. Ciało migdałowate, czyli struktura odpowiedzialna za reakcję zagrożenia, pozostaje aktywne, a organizm działa w trybie alarmowym. To oznacza, że choć „na głowie” staramy się być spokojni, ciało cały czas przeżywa stres.

W praktyce wygląda to tak, że po całym dniu trzymania się w ryzach pojawia się nagłe zmęczenie, płacz albo poczucie przeciążenia.
Emocje, które nie zostały zauważone, wracają później ze zdwojoną siłą — często w najmniej oczekiwanym momencie.

Badania pokazują, że tłumienie emocji zwiększa pobudzenie fizjologiczne, ale nie zmniejsza intensywności samej emocji.
Dlatego wiele osób ma poczucie, że „ciągle sobie radzi”, a jednocześnie czuje się coraz gorzej. Skuteczniejszym mechanizmem regulacji jest zauważenie i nazwanie tego, co się czuje.

Samo uświadomienie sobie emocji obniża napięcie w układzie nerwowym i pozwala organizmowi wrócić do równowagi.
Regulacja emocji nie polega na ich kontrolowaniu, lecz na bezpiecznym dopuszczeniu ich do świadomości.
Ten mechanizm został szeroko opisany w badaniach neuropsychologicznych nad regulacją emocji (Ochsner, Silvers, Buhle, 2012).

Jeśli czujesz, że to o Tobie — w naszej Poradni Inspira możesz skorzystać z bezpłatnego wsparcia psychologicznego, rozmowy z wolontariuszem, podczas której pomożemy Ci zrozumieć emocje, nazwać je i bezpiecznie je „odwentylować” — zapraszamy 💚

Źródło: Ochsner, K. N., Silvers, J. A., & Buhle, J. T. (2012). Functional imaging studies of emotion regulation: A synthetic review and evolving model. (link do artykułu podajemy w komentarzu)

06/02/2026

Poznaj Krzysztofa.
Rano wstaje zanim zadzwoni budzik. Nie dlatego, że jest wypoczęty — raczej dlatego, że głowa już pracuje.
Szybki prysznic, kawa pita niemal mechanicznie, krótka kontrola planu dnia. W lustrze widzi faceta, który „ogarnia”. I dokładnie tak jest postrzegany.
W pracy Krzysztof działa.💪
Jest odpowiedzialny, konkretny, dowozi tematy. Nie narzeka. Często żartuje, więc wszyscy dookoła myślą, że w jego życiu wszystko jest ok.

Kiedy ktoś pyta, co tam u niego, odpowiada automatycznie: „W porządku”. Bo przecież nie ma powodu, żeby było inaczej.
W ciągu dnia wszystko idzie na zadaniowym trybie.
Jest fokus, jest tempo, jest kontrola. Ciało funkcjonuje, emocje są gdzieś w tle — schowane, odsunięte na później.
Na czucie nie ma miejsca. Jest robienie.🎯

Dopiero po pracy coś zaczyna się rozszczelniać.
Wraca do domu i nagle spada napięcie, które trzymało go cały dzień. Zmęczenie uderza falą. Takie, którego nie da się zrzucić na „ciężki dzień”. Siada i czuje pustkę. Albo ciężar. Albo drażliwość bez konkretnego powodu.🎭

Wieczorami myśli zaczynają krążyć.🧠
Czy zrobił wystarczająco dużo. Czy nie powinien jeszcze czegoś ogarnąć. Czy z nim jest coś nie tak, skoro „ma wszystko”, a i tak czuje się źle.
Czasem czuje się kompletnie rozbity.
Coraz częściej czuje napięcie w ciele, które nie chce puścić. Nie pomaga bieganie, siłownia ani masaż.
Coraz częściej ma problem z zaśnięciem, bo głowa nie potrafi się wyłączyć.
I coraz częściej czuje, że po prostu brakuje mu w życiu sensu.

Krzysztof bardzo długo myśli, że to tylko zmęczenie.
Że to stres. Że tak po prostu wygląda dorosłe życie.
Bo przecież funkcjonuje, pracuje.
Jest odpowiedzialny. Nie leży w łóżku, nie „rozsypał się”.
I właśnie dlatego to, czego doświadcza, tak długo pozostaje nienazwane.

Bo depresja nie zawsze wygląda tak, jak się jej spodziewamy.
Czasem ma postać wysoko funkcjonującej, ukrytej depresji —
takiej, w której człowiek działa, uśmiecha się, bierze odpowiedzialność…
a w środku stopniowo gaśnie.

Pamiętajmy jednak, że depresja to choroba. Choroba, która nieleczona prowadzi do poważnych konsekwencji. A życie na prawdę może wyglądać inaczej. Wystarczy zrobić pierwszy krok i porozmawiać o tym z kimś, kto wie z czym się zmagasz.
Jeśli w historii Krzysztofa odnajdujesz kawałek siebie,
to sygnał, że warto się zatrzymać i porozmawiać.🗣️

W naszej poradni możesz przyjść na spokojną, niewymuszającą rozmowę z psychologiem — stacjonarnie lub online.
Zapraszamy także na terapię w naszej nowej placówce w Lublinie na Tomasza Zana 14.🪻

Nie trzeba czekać, aż wszystko się posypie.
Czasem wystarczy moment, w którym po całym dniu „radzenia sobie” czujesz, że w środku jest po prostu za ciężko.

Pozdrawiamy!
Zespół Fundacji Inpira🌿

Link do formularza zgłoszeniowego znajdziecie w komentarzu