Bereza Bernarda psychoterapia i superwizja

08/01/2026

„Niepokój wiąże się ze sprawami, które mogą się zdarzyć - jest to lęk przed nieznanym albo niechcianym.

✔️ określ dokładnie, czym się niepokoisz
✔️ pomyśl, co najgorszego mogłoby się zdarzyć
✔️ co zrobiłbyś, gdyby to rzeczywiście się stało (konkretny plan działania)
✔️ czy jest coś pozytywnego, co możesz zrobić, żeby temu zapobiec. Jeśli tak, zaplanuj zrobienie tego, jeżeli nie…
✔️…nie marnuj czasu na zamartwianie się tym, „co będzie, jeżeli”. Czekaj, aż to się stanie
✔️ popatrz na dobre strony: jaki jest najlepszy możliwy wynik? Co mogę zrobić, żeby był on bardziej prawdopodobny?”

/Joanna Gutmann/

08/01/2026

07/01/2026

„Żadnego związku nie można uznać za naprawdę udany, jeżeli partnerzy nie są dla siebie nawzajem najlepszymi krytykami.

To samo dotyczy przyjaźni. Tradycyjne wyobrażenie o przyjaźni mówi, że powinna to być relacja wolna od konfliktów, układ typu „ręka rękę myje”, oparty wyłącznie na wymianie przysług i komplementów zgodnie z zasadami dobrego wychowania.

Takie relacje są powierzchowne, pozbawione intymności i nie zasługują na miano przyjaźni, które powszechnie się wobec nich stosuje. Na szczęście można dostrzec oznaki pogłębiania się naszych wyobrażeń o przyjaźni. Wzajemne troskliwe zwracanie sobie uwagi jest istotnym elementem wszystkich udanych i znaczących stosunków międzyludzkich. Bez tego relacja jest albo nieudana, albo płytka”

/M. Scott Peck/

07/01/2026

„Terapeuta w ramach swojego szkolenia uczy się przyjmować agresję werbalną i emocjonalną swoich pacjentów. Domyśla się, że w gruncie rzeczy to nie on jest jej adresatem, lecz osoby z przeszłości pacjenta. W tym kontekście terapeuta powinien umieć przyjąć gniew pacjenta, grupy terapeutycznej czy rodziny pozostającej w terapii. Jedni terapeuci lepiej sobie z tym radzą, inni gorzej”

/Bogdan de Barbaro/

06/01/2026

„Ludzie wciąż nie do końca wierzą, że medycyna jest w stanie pomóc osobom w kryzysie psychicznym. Nie do końca odróżniają smutek, chandrę, frustrację od depresji.

Nawet w języku potocznym używamy słowa depresja w niewłaściwym kontekście np. kiedy jest nam smutno. Mówimy: „och, dzisiaj to mam depresję”, „bo wstałem lewą nogą”, „bo jest brzydka pogoda”, „bo szef był niemiły w pracy”, „bo dzieci nie zdały egzaminu w szkole”. I przez to, że słowo depresja jest nadużywane w takim potocznym kontekście, to z jednej strony jest to dobre, bo depresja jest mniej stygmatyzowana, a z drugiej strony pacjenci chorujący na tę prawdziwą depresję nieraz słyszą od swoich bliskich, i to nawet w dobrej wierze: „weź się w garść”, „w dzisiejszych czasach wszyscy miewamy depresję”, „a wziąłbyś się do roboty, to ci przejdzie”, „idź na jogę albo pobiegaj, albo posłuchaj muzyki, to ci przejdzie”.

To trochę tak, jakby powiedzieć, że skutecznym leczeniem raka jest skupienie się na pracy.

Depresja jest ciężką chorobą, potencjalnie śmiertelną, która wymaga leczenia.

Oczywiście, takie rady mogą być pomocne dla osób, które mają różne swoje smutki i frustracje. Natomiast depresja wymaga leczenia. Skuteczne metody leczenia depresji, to przede wszystkim farmakoterapia i psychoterapia, a idealne jest połączenie obu tych metod”

/Dominika Dudek/

06/01/2026

🤍🫣

05/01/2026

04/01/2026

„Kiedy człowiek znajdzie się w dupie, to chętnie w niej pozostanie, jeśli tylko będzie miał towarzystwo. Człowiek nie zgłasza pretensji, że krzyż, który niesie, jest zbyt ciężki, jeśli wie, że wszyscy wokół dźwigają krzyże. Razem raźniej”

/Katarzyna Nosowska/
zdj. autor nieznany

04/01/2026

🥴

04/01/2026

🤨…

04/01/2026

„Maltretowanie może się przyczyniać do nabytej częściowej „ślepoty na umysł”, zagrażając otwartej refleksyjnej komunikacji. Będzie to w bardziej oczywisty sposób destrukcyjne, jeśli sprawcą maltretowania będzie członek rodziny”

/Peter Fonagy i in./