Pewna Psychoterapia.

05/09/2025

🤡 „Uśmiechnij się, będzie dobrze.”
🤡 „Nie przejmuj się, myśl pozytywnie.”
🤡 „Głowa do góry, inni mają gorzej.”

Na pierwszy rzut oka takie słowa mogą się wydawać wspierające. Ale w rzeczywistości sprawiają, że czujemy się jeszcze gorzej, bo dostajemy sygnał, że nasze emocje są niechciane, że coś z nami jest „nie tak”, skoro nie potrafimy cieszyć się życiem 😳

🫴 Kultura toksycznej pozytywności narzuca przekonanie, że zawsze musimy być pogodni/ne, wdzięczni/ne i optymistyczni/ne.

Problem w tym, że kiedy uciekamy od smutku, złości czy lęku, one nie znikają. Zostają w nas - niewypowiedziane, zamrożone i przytłaczające. Tłumione potrafią wracać m.in. jako napięcie w barkach, bezsenność albo niechęć do wszystkiego i wszystkich 😫

🩹 To trochę tak jakby bez żadnej dezynfekcji, przykryć ranę kolorowym plastrem i udawać, że nie boli i wszystko jest ok. Co prawda na zewnątrz wygląda ładnie, ale pod spodem rana może się jeszcze bardziej infekować.

Co robi z nami toksyczna pozytywność? 🧐

💥 𝐖𝐩𝐞̨𝐝𝐳𝐚 𝐰 𝐩𝐨𝐜𝐳𝐮𝐜𝐢𝐞 𝐰𝐬𝐭𝐲𝐝𝐮 - myślisz „nie powinnam się tak czuć!”, więc przestajesz mówić prawdę o sobie.
💥 𝐑𝐨𝐳𝐥𝐮𝐳́𝐧𝐢𝐚 𝐰𝐢𝐞̨𝐳𝐢 - kiedy słyszysz „będzie dobrze stary, uśmiechnij się!”, a w środku masz burzę, czujesz się bardziej samotny i niezrozumiany.
💥 𝐏𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢𝐚̨𝐳̇𝐚 𝐜𝐢𝐚ł𝐨 - gdy emocje nie mogą swobodnie przez nas przepłynąć, szukają ujścia i zamieniają się np. w napięcie i zmęczenie.
💥 𝐎𝐝𝐛𝐢𝐞𝐫𝐚 𝐬𝐩𝐫𝐚𝐰𝐜𝐳𝐨𝐬́𝐜́ - „muszę myśleć optymistycznie!” - serio musisz? Czy może jest to raczej kolejny przymus narzucony przez świat?

A tymczasem każda emocja przecież jest ważna 💫

✨ Smutek mówi o stracie.
✨ Złość o przekroczonych granicach.
✨ Lęk nas chroni.

Jeśli pozwolimy im wybrzmieć, dostajemy ważne informacje o sobie i świecie. Jeśli je tłumimy - tracimy kontakt ze sobą i z tym, czego naprawdę potrzebujemy. Tracimy wtedy łączność z naszą wewnętrzną nawigacją 🧭

👉 I oczywiście nie chodzi o to, że mamy ugrzęznąć w cierpieniu. Chodzi o to, żeby po prostu pozwolić sobie czuć to, co czujemy. Bo autentyczny optymizm wyrasta właśnie z tego - z akceptacji całego wachlarza uczuć, a nie tylko tych ładnych i przyjemnych.

Zatem kiedy następnym razem usłyszysz takie stwierdzenia jak z początku tego posta, śmiało odpowiedz (choćby we własnym sercu): 💭 „𝐷𝑧𝑖𝑠́ 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑚𝑖 𝑙𝑒𝑘𝑘𝑜, 𝑖 𝑡𝑜 𝑡𝑒𝑧̇ 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑤 𝑝𝑜𝑟𝑧𝑎̨𝑑𝑘𝑢.” 🕊️

05/08/2025

STRES NA URLOPIE, CZYLI JAK POZWOLIĆ UKŁADOWI NERWOWEMU ŁAGODNIE WEJŚĆ W CZAS WOLNY

Możliwe, że znasz nawet za dobrze ten scenariusz: przychodzi urlop, weekend, a nawet po prostu spokojniejsze popołudnie, a twój układ nerwowy zamiast pozwolić ci odpoczywać, rozkręca się w pobudzeniu jeszcze bardziej. Zamiast regeneracji - doświadczasz jeszcze więcej aktywacji, napięcia i frustracji. I choć brzmi to kontrintuicyjnie, to pierwsze chwile dni długo wyczekiwanego odpoczynku mogą stać się dla nas ogromnym, niespodziewanym powodem stresu.

***Jak zatem przygotować się na wypoczynek tak, by gwałtowne wyhamowanie naszej aktywności nie dodawało nam więcej stresu niż to absolutnie koniecznie?***

⏱ Daj sobie więcej czasu (niż zazwyczaj) na wejście w urlop. Część układu nerwowego odpowiedzialna za działanie (część współczulna) wzbudza się szybciej i gwałtowniej niż część odpowiedzialna za odpoczynek (część przywspółczulna). O wiele łatwiej nam się zatem nakręcać i trwać w pobudzeniu niż relaksować i regenerować (niestety!). Rób sobie zatem jeszcze przed urlopem dłuższe przerwy, śpij 10 minut dłużej, a nawet intencjonalnie spowalniaj tempo wszystkiego, co robisz - jedzenia, chodzenia, rozmawiania, oddychania. Spowalnianie to właśnie aktywacja przywspółczulna. Im jej więcej przed urlopem, tył łatwiej nam będzie zregenerować się na urlopie.

💡Zrozum swój układ nerwowy i nie działaj w kontrze do niego. Jeśli od dłuższego czasu permanentnie funkcjonowałeś/aś w ogromnym napięciu i domobilizowywaniu się, twój układ nerwowy nauczył się, że tylko w pobudzeniu może czuć się bezpiecznie. Zwolnienie tempa, zatrzymanie się, skupienie się na byciu (a nie na działaniu) może budzić poczucie zagrożenia i poirytowania. Nie stresuj się dodatkowo swoim stresem. Zaakceptuj go, dzięki temu on szybciej minie (brak akceptacji dla naszego stanu wewnętrznego pobudza aktywację współczulną).

👣 Pozwól sobie na spożytkowanie wzbudzonej na początku urlopu energii. Pobudzenie psychofizjologiczne, którego doświadczasz lubi rozładowanie. Pierwsze godziny/dni/tygodnie twojego urlopu bądź bardziej aktywny/a, dzięki temu z mniejszą frustracją wejdziesz w dalsze jego etapy. Spaceruj, biegaj, zwiedzaj, tańcz. Ruszaj się, ale nie nakręcaj się nadmiernie. Wpraw swoją energię w ruch i nie blokuj jej. Odpoczywaj aktywnie i wypatruj sygnałów zmęczenia. Zmęczenie jest znakiem, że układ nerwowy wchodzi w bardziej „wakacyjny” stan (stan przywspółczulny).

🦥 Rób regularne przerwy między jedną aktywnością a drugą. Wykorzystaj wakacje (szczególnie ich początek) na wypróbowanie nowego trybu aktywności. Mobilizuj energię, ale potem odpoczywaj. I potem znów mobilizuj energię i odpoczywaj itd. itd. Nie narzucaj sobie na siłę relaksu, raczej działaj w sposób dla siebie łagodniejszy.

👀 Uruchom „orientowanie się” (jeden z ważnych procesów w nurcie Somatic Experiencing). Układ nerwowy na wakacjach potrzebuje zorientować się, że coś się w jego otoczeniu zmieniło i że już nie musi tak pędzić. Intencjonalnie poświęcaj czas na zorientowanie się, że już możesz odpocząć: podziwiaj widoki, wsłuchuj się w dźwięki, wąchaj, dotykaj i smakuj to, co wokół ciebie.

Życzymy Wam wszystkim wspaniałych, regenerujących urlopów. I pogody!

Autorką posta jest Sabina Sadecka - terapia traumy, wiedza i miłość, praktyczka Somatic Experiencing, redaktorka Polskie Stowarzyszenie Somatic Experiencing - Terapia Traumy i asystentka na kursie Somatic Experiencing (na zdjęciu z kotem, mistrzem stanu przywspółczulnego).

29/07/2025

🧠 „On to robi tylko dla uwagi” – a co jeśli właśnie uwagi najbardziej mu brakuje?

Wielu rodziców słyszy lub samodzielnie wypowiada to zdanie:
➡️ „Ona to robi tylko dla atencji.”
➡️ „On przesadza, bo chce zwrócić na siebie uwagę.”

Zwykle towarzyszy temu zniecierpliwienie, bezradność lub złość.
Ale warto się zatrzymać i zapytać: dlaczego ta uwaga jest mu/jej tak potrzebna?

💛 Potrzeba bycia zauważonym to nie kaprys

To jedna z podstawowych potrzeb emocjonalnych każdego człowieka – zwłaszcza dziecka i nastolatka.
To nie „manipulacja” ani „przesada”, tylko sygnał:
👉 „Zobacz mnie. Potrzebuję Cię.”

🔄 Co mówi o tym psychologia?

W nurcie terapii schematów mówi się o tzw. niezaspokojonych potrzebach emocjonalnych. Jedną z nich jest właśnie potrzeba uwagi, uznania i więzi.

Jeśli dziecko przez lata miało poczucie, że:

jego emocje były ignorowane lub lekceważone,

musiało być „grzeczne” albo „dobre” by zasłużyć na akceptację,

nie miało przestrzeni na bunt, smutek czy lęk –

to może dziś walczyć o uwagę w sposób, który dorosłym wydaje się „nieadekwatny” – np. prowokując, przesadzając, dramatyzując.

Ale to nie gra. To wołanie o kontakt.

🚦Co rodzic może zrobić?

✅ Zatrzymać się przy emocjach dziecka, nawet jeśli są trudne do zniesienia.
✅ Zamiast reagować oceną („przesadzasz”) – zapytać: „Co Cię tak poruszyło?”
✅ Dostrzeż, że za „walką o uwagę” stoi często głębszy brak: bezpieczeństwa emocjonalnego, uznania, autentycznego kontaktu.
✅ Jeśli nie wiesz, jak pomóc – skorzystaj ze wsparcia psychoterapeuty. Czasem wystarczy kilka konsultacji rodzinnych.

🧭 W terapii uczymy się…
..jak zaspokajać potrzeby emocjonalne bez dramatu i bez masek.
Jak budować relacje oparte na zaufaniu, a nie tylko „dobre zachowanie = uwaga”.
I jak być przy sobie nawzajem – także wtedy, gdy jest trudno.

💬 Jeśli ten post skłonił Cię do refleksji – polub go i zaobserwuj stronę, żeby dostawać więcej treści o psychice nastolatków i relacjach w rodzinie.

20/07/2025

18/07/2025

https://www.facebook.com/share/19u5sJqMif/

Przebodźcowanie - jak może wyglądać?
- niezdolność do siedzenia w miejscu
- zakrywanie twarzy lub uszu
- niesłuchanie
- meltdown/shutdown
- płacz
- frustracja
- brak komunikacji
- agresja/pobudzenie
- próba wyjścia

grafika pożyczona od

17/07/2025

https://www.facebook.com/share/19DDYZHfN5/

Wspierając, bądź jak koc w chłodny wieczór.
Koc nie zmienia pogody, ale pomaga się ogrzać.

Czasem, gdy ktoś bliski przeżywa coś trudnego – dziecko, partner, przyjaciel – nasz umysł natychmiast wchodzi w tryb zmiany.
„Spróbuj spojrzeć inaczej.”
„Może warto coś z tym zrobić.”
"A może spróbujesz...?"
"Wiesz co? Moja koleżanka też tak miała i wtedy..."

To są zdania, które mogą mieć dobre intencje.
Ale nie zawsze odpowiadają na to, co w danym momencie jest naprawdę potrzebne.

Bo zanim człowiek będzie gotów coś zmienić – potrzebuje być w czymś przyjęty.
Zanim uruchomi zasoby – potrzebuje doświadczyć, że może się zatrzymać.
Zanim zacznie działać – potrzebuje wiedzieć, że jego cierpienie ma prawo być.

To nie trwanie w użalaniu się. To ludzka potrzeba.
Potrzeba bycia zauważonym w bólu. Usłyszanym w niepokoju. Ogrzanym w smutku.

Wsparcie zaczyna się nie od zmiany, ale od obecności.
Od zdania: „To, co czujesz, ma znaczenie. I ja tu jestem.”

W psychologii mówimy czasem o funkcji ko-regulacji.
Zanim ktoś nauczy się regulować siebie – potrzebuje, by ktoś inny był z nim, kiedy emocje są trudne.
Tak jest zarówno z dziećmi, jak i z dorosłymi.
Potrzebujemy ludzi, którzy nie chcą nas naprawić – tylko najpierw są.

Oczywiście, działanie jest ważne. Zmiana ma znaczenie.

Ale zanim powiemy „może spróbuj tak”, warto najpierw powiedzieć:
„To brzmi ciężko. Opowiedz..."
"Słyszę, widzę twoje cierpienie i ból"
"Jestem. Przytulam. Otulam"

Dopiero ogrzani – możemy ruszyć dalej.
♡

Nie zaczynajmy od pogody.
Zacznijmy od koca. Od ciepła.
Od otulenia.

♡

12/07/2025

📵 Coraz więcej nastolatków robi sobie przerwy od internetu – z własnej woli.
Nie z polecenia rodziców, nie z powodu kary. To akt buntu, potrzeba spokoju, chęć odzyskania kontroli nad swoim czasem i głową.

Nowy trend pokazuje, że młodzi ludzie coraz częściej sami wybierają cyfrowy detoks – by odpocząć od ekranów, porównań i presji bycia „zawsze online”.

👉 Może warto pójść w ich ślady?



https://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/7,163229,32099657,przerwa-stala-sie-aktem-buntu-nastolatki-coraz-czesciej-same.html?utm_source=http%3A%2F%2Ffacebook.com&utm_medium=SM&utm_campaign=FB_wysokieobcasy&fbclid=IwQ0xDSwLfY7FjbGNrAt9jlGV4dG4DYWVtAjExAAEec4M_470hxj5KRh8UjqVSyvr73ql3ex6moPRDp2hg8JokTfN6etGmpENMWtw_aem_fxvDHYVdVHm-ObkUwqF0XQ

05/07/2025

🧠 Osobowość borderline (BPD) – to nie dramatyzowanie. To zaburzenie, które może rozwijać się już od dzieciństwa.

Nowe badania pokazują, że borderline to nie tylko „trudny charakter” czy „emocjonalna niestabilność”, ale zaburzenie neurorozwojowe, czyli takie, które zaczyna się rozwijać bardzo wcześnie – często już w dzieciństwie lub okresie dojrzewania.

🔍 Co to znaczy?

Tak jak ADHD czy spektrum autyzmu, BPD wiąże się z określonymi cechami rozwoju mózgu i funkcjonowania emocjonalnego. To nie „wymysł” ani „manipulacja”, ale realny problem z regulacją emocji, impulsywnością i relacjami.

👶 Kiedy się zaczyna?

Objawy mogą być widoczne już u nastolatków – badania pokazują, że 3–9% młodzieży spełnia kryteria BPD.
Wśród młodych osób leczonych psychiatrycznie, borderline to jedno z najczęstszych zaburzeń osobowości – dotyczy nawet co czwartej osoby!

🧠 Co dzieje się w mózgu?

🔬 Obrazowanie mózgu (np. rezonans) pokazuje, że u osób z borderline mogą występować zmiany w:

hipokampie (odpowiada m.in. za pamięć emocjonalną i reakcje stresowe),

ciałe migdałowatym (emocje, lęk, złość),

korze przedczołowej (planowanie, kontrola impulsów, podejmowanie decyzji).

To oznacza, że trudności z kontrolowaniem emocji czy gwałtowne reakcje nie są „przesadą”, tylko mają swoje biologiczne podłoże.

📌 Co warto wiedzieć jako rodzic, nauczyciel, terapeuta?

Objawy BPD rozwijają się stopniowo – to nie jest coś, co „nagle się pojawia w dorosłości”.

Jeśli u nastolatka pojawiają się: trudności z regulacją emocji, skrajne reakcje, impulsywność, samookaleczenia, lęk przed odrzuceniem – warto to potraktować poważnie.

Im wcześniej udzielimy wsparcia psychologicznego, tym większe szanse, że objawy się nie nasilą.

💬 Dlaczego to takie ważne?

Zrozumienie, że borderline może mieć neurobiologiczne i rozwojowe podłoże, zmienia sposób patrzenia na te osoby:
✔ nie jako na „trudnych” czy „zbyt emocjonalnych”,
✔ ale jako na osoby z wyjątkową wrażliwością, nieraz trudną historią, które próbują przetrwać silne emocje w jedyny znany sobie sposób.

To również sygnał dla nas – żeby nie czekać z pomocą. Młodzież, która się „gaśnie”, wybucha albo krzywdzi siebie – nie robi tego „dla atencji”. To często wołanie o regulację, relację i zrozumienie.

📖 Pełna wersja artykułu naukowego (po angielsku):
👉 https://www.frontiersin.org/journals/psychiatry/articles/10.3389/fpsyt.2025.1587778/full?fbclid=IwY2xjawLWHmxleHRuA2FlbQIxMQABHviypm5IB_WApH4o9nBixsislb8D15wOyWXFLLU4O6vtAK78uF38coLMlQnO_aem_8_IgXuxAakAq-RqSRQ-pAg

🔗 Jeśli jesteś rodzicem, pedagogiem albo po prostu bliską osobą — nie musisz diagnozować. Ale możesz zauważyć i dać sygnał: "widzę Cię, jesteś ważny/ważna, możemy poszukać pomocy".

Although borderline personality disorder is classified as a personality disorder, many studies have developed arguments in favor of a neurodevelopmental orig...

25/06/2025

19/06/2025

🧩 Dlaczego warto praktykować imperfekcjonizm według Olivera Burkemana?

Oliver Burkeman, autor bestsellerów takich jak Four Thousand Weeks i Meditations for Mortals, prezentuje podejście oparte na akceptowaniu własnych ograniczeń – zamiast wiecznej pogoni za perfekcją.

Kluczowe przesłania:

Imperfekcjonizm to świadomość, że nie da się wszystkiego zrobić idealnie, a próba to wyczerpująca pułapka produktywności .

Lepiej kończyć małe zadania i budować poczucie osiągnięcia – dzięki tzw. „done list” zamiast wiecznej listy „to do” .

Ustawianie realistycznych i małych nawyków – zamiast wielkich zmian – sprzyja trwałej poprawie .

Warto „grać na ruinach życia”: porzucić perfekcyjne plany i działać tu i teraz, z tego, co mamy .

Gotowy/a przestać się blokować?

Nie musisz być perfekcyjny/a, żeby działać i czuć się dobrze. Czasem początek to…

1. Jedno niedopieszczone zadanie dziennie 📌

2. Krótki moment na refleksję, że „to, co zrobiłem, wystarczy”

3. Oddech i zgoda: „tak, jestem wystarczająco dobry/a”

✨ Jeśli czujesz, że presja bycia idealnym/ą hamuje Cię na polu pracy, relacji lub odpoczynku – to dobry moment, by przyjrzeć temu się bliżej.

Odzyskaj spokój – zapisz się na konsultację

👉 Mgr Karina Kowalska-Egiazarian - Umów wizytę online | ZnanyLekarz.pl https://share.google/b4XLNY3w3oXWjs6SJ

29/05/2025

🧠 Wrażliwe dziecko w unieważniającej rodzinie
Dlaczego brak uprawomocnienia emocji może prowadzić do poważnych trudności psychicznych?

📌 Na blogu znajdziecie tekst, który porusza temat unieważniania emocji – zjawiska, które często nie jest rozumiane, a potrafi zostawić głębokie ślady w psychice dziecka.

🚫 To nie jest post o przemocy fizycznej czy jawnej agresji.
To o tym, co dzieje się w ciszy. O tym, gdy słyszysz:
– „Nie przesadzaj”
– „Znowu płaczesz?”
– „Nie ma się czym przejmować”

💬 Mówimy dużo o uprawomocnieniu emocji – na grupach, szkoleniach, Instagramie – i będziemy mówić dalej. Bo jeśli dziecko nie nauczy się, że jego emocje są ważne, może wyrosnąć w poczuciu, że ono samo jest nieważne. A to prosta droga do zaburzeń lękowych, depresji czy zaburzeń osobowości.

👀 Zajrzyj na bloga i dowiedz się:
👉 jak działa mechanizm unieważniania
👉 jakie są jego skutki
👉 dlaczego uprawomocnianie emocji to fundament zdrowia psychicznego

📖 Przeczytaj tutaj: https://www.emocjepro.pl/wrazliwe-dziecko-w-uniewazniajacej-rodzinie/