26/01/2025
𝕊ℙℝℤ𝕐𝕄𝕀𝔼ℝℤ𝔼Ńℂ𝕐 𝕎Ą𝕋ℝ𝕆𝔹𝕐
Wątroba to organ odpowiedzialny za neutralizację i usuwanie toksyn z ustroju. Metabolizując produkty przemiany materii, alkohol, leki i inne związki chemiczne, część z nich przekształca do postaci, które mogą być wydalone z organizmu. Pełni przy tym również funkcję filtracyjną.
Gromadzi i reguluje wchłanianie wielu składników odżywczych, w tym witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, a także witaminy B12 oraz żelaza.
Oczyszcza także krew z substancji toksycznych oraz odpowiada za wzmocnienie całego organizmu.
Na pewno jest jednym z najcięższych organów, ponieważ średnio waży aż półtora kilograma. Jest wyjątkowa również ze względu na swoją zdolność do samoregeneracji.
Warto o nią zadbać odpowiednią dietą, stylem życia oraz ziołami, które oczyszczają i sprzyjają regeneracji narządów ludzkich.
Napary, czyli herbaty ziołowe, przyrządza się z jednego lub kilku rodzajów ziół suszonych bądź świeżych. Przygotowuje się je zalewając odpowiednią ilość ziół przegotowaną, gorącą wodą. Następnie należy je parzyć pod przykryciem przez około 8-10 minut. Taki napój można pić na ciepło lub na zimno.
Przybliżę sylwetki najważniejszych ziół przyczyniających się do sprawnego funkcjonowania wątroby.
Rzepik pospolity (agrimonia eupatoria) zwany również zielem wątrobowym, to magiczne ziele, ponieważ leczy z powodzeniem wszystkie narządy z wątrobą na czele.
Wyjątkowy skład chemiczny rośliny sprawia, że rzepik posiada działanie ściągające, przeciwzapalne, odkażające, tonizujące, antyoksydacyjne, przeciwbakteryjne i moczopędne.
W związku z tym roślina
- poprawia pracę układu pokarmowego, przy czym wzmacnia i uszczelnia błonę śluzową żołądka i jelit
jednocześnie likwidując ich nieżyty,
- reguluje metabolizm wątroby (reguluje wydzielanie żółci),
- zwalcza stany zapalne pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych,
-usuwa torbiele nerek i wątroby (szczególnie w połączeniu z piciem wywaru ze skrzypu),
- działa przeciwbiegunkowo,
- pobudza wydzielanie soków trawiennych,
- dłuższe picie rzepiku regeneruje serce, żołądek a także jelita,
- wykazuje silne działanie pomocnicze przy stanach zapalnych jamy ustnej - opryszczkowym zapaleniu oraz stanach zapalnych gardła,
- okazuje się pomocny również jako roślina wspomagająca funkcjonowanie układu nerwowego (jest to zasługa między innymi witamin z grupy B i antyoksydantów), - działa przeciwbólowo, dlatego znajduje zastosowanie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów,
- skutecznie zwalcza wolne rodniki, dzięki czemu opóźnia procesy starzenia organizmu i chroni przed nowotworami,
- ostatnio przeprowadzone badania wskazują, że rzepik reguluje wydzielanie insuliny do krwi.
Ziele znane było już w czasach starożytnych, leczono nim prawie wszystkie schorzenia i dolegliwości, m.in stosowano go powszechnie w roli środka mającego przyspieszać proces zabliźniania się ran powstałych w wyniku ukąszenia przez węża. Jako że roślina ta zawiera w swoim składzie nie tylko garbniki, lecz także krzem, wykazuje działanie mocno ściągające, a co za tym idzie – przyspiesza gojenie się uszkodzeń skóry.
Świętojańskie ziele czyli dziurawiec jest tak silnie związane z polską przyrodą i tradycją, że zielarze a nawet
medycy polecali stosowanie dziurawca i jego przetworów w licznych schorzeniach: na ukąszenie przez węża, na bóle menstruacyjne, zaburzenia trawienia, wrzody, depresję i melancholię, na rany powierzchniowe i na zapalenie nerwu kulszowego, do leczenia oparzeń, jako środek moczopędny (diureticum) i ściągający (adstrangens) w leczeniu biegunek. O popularności i skuteczności świadczy fakt zastosowania dziurawca, jako składnika uniwersalnej odtrutki.
W zależności od tego, czym ekstrahujemy ziele dziurawca wykazuje on wielokierunkowe działanie. Wyciągi wodne zawierają flawonoidy (hiperozyd), biflawonoidy, garbniki katechinowe i kwasy fenolowe. Ze względu na obecność wymienionych związków, wyciągi wodne (w tym napary) działają ściągająco i rozkurczająco na mięśnie gładkie dróg żółciowych, jelit i dróg moczowych. Flawonoidy, ułatwiają zarówno przepływ żółci do dwunastnicy, jak i przeciwdziałają jej zastojowi w pęcherzyku żółciowym, co znacznie zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych. Te same właściwości pomagają przywrócić naturalną perystaltykę jelit, co powoduje ustąpienie bólu spastycznego jelit. Flawonoidy również, a głównie hiperozyd, działają diuretycznie, zwiększając dobowe wydzielanie moczu o około 20%. Powoduje to podwójny efekt terapeutyczny: odtrucie organizmu (usuwanie toksycznych produktów przemiany materii, w tym kwasu moczowego i szczawianów) oraz przeciwdziałanie tworzeniu się kamieni nerkowych. Garbniki działają przeciwbakteryjnie (wraz ze składnikami olejku eterycznego), uszczelniają ściany naczyń krwionośnych (wraz z fenolokwasami i flawonoidami), hamując jednocześnie niekorzystne procesy oksydacyjne w obrębie naczyń. Występuje tu korzystne zjawisko synergizmu między substancjami naturalnymi, co jest jedną z przewag leku naturalnego nad syntetycznym. Z tych względów przetwory z dziurawca, głównie napary i odwary, są wysoko cenionymi środkami leczniczymi, stosowanymi w terapii zaburzeń przewodu pokarmowego (kolek: jelitowej i wątrobowej, także kolki nerkowej) i wszelkiego rodzaju niestrawności.
Przeciwdepresyjne działanie wykazują obecne w zielu hiperforyna i hiperycyna (ze względu na swój kolor zwana czerwonym barwnikiem). Ekstrakty z dziurawca regulują aktywność osi hormonalnych (podwzgórze-przysadka-nadnercza), zwanych "osią stresu".
Hiperforyna i hipercyna nie rozpuszczają się w wodzie, dlatego napary i herbatki z dziurawca nie łagodzą tego typu dolegliwości.
Mniszek lekarski – stosowany przy osłabieniu czynności wątroby, działa żółciotwórczo, żółciopędnie i lekko przeczyszczająco.
Pierwsze wzmianki o stosowaniu leczniczym mniszka to przełom X i XI wieku. Arabscy lekarze leczyli nim schorzenia wątroby i śledziony.
W XVI wieku niemiecki lekarz i botanik Leonhard Fuchs opisał jego zastosowanie w leczeniu dny moczanowej, biegunki, chorób pęcherza, śledziony i wątroby.
Wyciągi z mniszka lekarskiego leczą schorzenia trzustki, nerek, oczyszczają organizm a także obniżają poziom cukru.
Mniszek dzięki substancjom goryczkowym, trójterpenom, inulinie, inozytolu, cholinie i mannitolu jest rośliną żółciotwórczą i żółciopędną.
Witaminy, sole mineralne, terpeny, kwasy organiczne znajdujące się w dmuchawcu są pomocne w kuracjach oczyszczających krew, poprawiają krążenie co wpływa na poprawę pracy wszystkich komórek i organów organizmu w tym na prawidłową pracę mózgu.
Wysoka zawartość witaminy C i kwasów organicznych wykazuje właściwości przeciwgnilne i przeciwszkorbutowe.
Jako ciekawostkę dodam, iż jedne z najnowszych badań naukowych wykazały, że mniszek lekarski jest jednym z lepszych leków w walce z komórkami rakowymi. Występujące w korzeniu mniszka lekarskiego substancje aktywne zwalczają zaatakowane komórki nie uszkadzając zdrowych.
Glistnik - jaskółcze ziele
Alchemicy nazywali korzeń glistnika darem niebios: coeli donum - chelidonium.
To ziele wywiera zbawienny wpływ na cały organizm.
I tak: Teofrast leczył nim kamicę żółciową, żółtaczkę i wątrobę.
Galen również leczył nim żółtaczkę.
Awicenna stosował glistnik do oczyszczających kuracji oraz do leczenia oczu.
Wizjonerka św. Hildegarda z Bingen, także używała w praktyce to bardzo wartościowe ziele.
Paracelsus na podstawie swojej teorii sygnatur zauważył, iż ziele skutecznie leczy schorzenia pęchęrzyka żółciowego.
Twórca homeopatii - Samuel Hahnemann stwierdził, że roślina dysponuje wielkim potencjałem leczniczym, stąd preparaty z jaskółczego ziela znalazły zastosowanie w homeopatii przy schorzeniach wątroby i dróg żółciowych.
Wasilij Nowicki stworzył na bazie glistnika preparat pomocny w walce z nowotworem a jednocześnie nie uszkadzający zdrowych komórek.
I można by tak długo wymieniać.
Wyjątkowy skład chemiczny rośliny (min. zawiera 20 alkaloidów) sprawia, że wszystkie części a w szczególności korzenie są trujące i potrzeba naprawdę dużej dozy ostrożności i dokładności w stosowaniu. A stosować należy bo przy tym składzie chemicznym roślina jest ,,trującym lekarstwem".
Ziele posiada szerokie pole działania min. :
antygrzybiczne (przy zakażeniu candidą błony śluzowej),
przeciwwirusowe,
bakteriobójcze, wzmacnijące odporność, żółciopędne oraz żółciotwórcze, likwiduje zastoje żółci , przez co zapobiega powstawaniu kamieni żółciowych oraz piasku.
Ma działanie przeciwzapalne jak również przeciwnowotworowe, reguluje a zarazem przyśpiesza przemianę materii, reguluje wypróżnienia, odtruwa organizm, wzmaga wydzielanie soku żołądkowego i trzustkowego.
Ostropest plamisty to zioło, którego właściwości lecznicze są pomoce przy leczeniu schorzeń wątroby. Wykazuje działanie odtruwające i oczyszczające, co znacząco przyczynia się do regeneracji wątroby i jej komórek. Ostropest korzystnie wpływa na stabilizację błony komórkowej narządu. Wykazuje działanie ochronne i zapobiega dostawaniu się toksyn do wątroby. Ponadto roślina ta łagodzi stany zapalne. Roślina ta już setki, jak nie tysiące lat temu była wykorzystywana jako środek chroniący wątrobę przed różnymi toksynami pochodzącymi od węży i owadów. Stosowano ją również w przypadku zatruć grzybami.
Ostropest plamisty jest źródłem sylimaryny, która odciąża narząd po spożyciu ciężkostrawnych produktów. Badania przeprowadzone na zwierzętach pokazały, że ostropest plamisty działa ochronnie na wątrobę i zapobiega jej uszkodzeniu spowodowanego działaniem paracetamolu, czterochlorku węgla, czy też fenylohydrazyny. W tym miejscu warto wspomnieć, że korzystne działanie na wątrobę wykazuje też olej z ostropestu. Najnowsze badania pokazują, że produkt ten może być pomocny w zapobieganiu zwłóknienia wątroby.
To byłyby podstawowe a być może najbardziej skuteczne rośliny jeżeli chodzi o regenerację omawianego organu.
Warto wspomnieć również o przyprawach, które usprawniają pracę narządu.
Goździki
Cechują się również korzystnym wpływem na wątrobę. A wszystko to za sprawą obecnych w nich związków polifenolowych i eugenolu. Naukowcy wielokrotnie udowodnili, że składniki te pomagają wątrobie w neutralizowaniu związków obcych dla naszego ustroju. Dodatkowo wykazują właściwości hepatoochronne zmniejszając toksyczność alkoholu. Autorzy badań sugerują też, że eugenol znajdujący się w goździkach w pewnym stopniu zapobiega stłuszczeniu wątroby i łagodzi stany zapalne tego narządu.
Kolendra
Autorzy badań potwierdzili właściwości detoksykujące tej przyprawy. Zauważyli oni, że stosowanie kolendry może przyczynić się do zmniejszonej kumulacji toksycznego kadmu w wątrobie. Dodatkowo ten naturalny składnik poprzez swoje silne właściwości przeciwutleniające hamuje powstawanie stresu oksydacyjnego we wspomnianym narządzie, chroniąc go przed szkodliwym działaniem tetrachlorku węgla i tioacetamidu.
Kurkuma
Ta złocista przyprawa to źródło kurkuminy. Naukowcy udowodnili, że posiada ona zdolność do zwiększenia aktywności enzymów oczyszczających.
Poprzez swoje działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne chroni wątrobę przed niekorzystnym działaniem metali ciężkich (np. ołowiu) i alkoholu.
Czarnuszka
Jej nasiona, jak również olej z nich pozyskiwany charakteryzują się wysoką aktywnością biologiczną. Naukowcy sugerują, że nasiona czarnuszki mogą łagodzić toksyczne działanie ołowiu. Dodatkowo wykonane doświadczenia dowodzą, że olej z czarnuszki wykazuje właściwości przeciwwirusowe i wspomaga leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C.
Warto jednak pamiętać, że zioła nie zastąpią odpowiedniej (właściwej) diety i aktywności fizycznej, więc myślę, że nieliczni po okresie świątecznym będą robić korektę😁☺, a ja nieskromnie dodam😏jako, że nie mam problemu z zachowaniem właściwej diety a mieszanki wątrobowe w razie czego czekają w pogotowiu😁😊, udaję się na włóczęgę po milowieckiej dziedzinie, a Wam Kochani życzę zdrowej wątroby i jak zwykle uraczę Was fotkami wątrobowych ziół i mojego cudownego miejsca na Ziemi.
