Gabinet Terapii Dziecięcej

09/06/2023

18/03/2023

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę rozpoczęła kampanię „Zadbaj o dziecięcy mózg”, której celem jest zwrócenie uwagi rodziców na potrzebę zachowania równowagi w ko...

11/03/2023

„Pani Asiu, moja kuzynka studiuje fizjoterapię, ma praktyki w tym semestrze podpisałaby jej Pani te praktyki? Ona potrzebuje tylko papierek”
„Asia podpiszesz mi praktyki? Nie chce mi się robić 100h”
„Słuchaj, muszę zrobić praktyki z SI, jest możliwość u Ciebie? Jeśli nie to może mogłabyś mi podpisać chociaż?”
„Hej, mam studentkę na studiach integracji sensorycznej, czy mogłaby u Ciebie zrobić praktyki lub ewentualnie podpisałabyś jej 60h?”
To niektóre z pytań, jakie dostaję w ostatnim czasie. Pracuję na Uczelni jako wykładowca, prowadzę zajęcia kliniczne ze studentami w związku z tym tych pytań pojawia się sporo. Jako nauczyciel i jednocześnie praktyk wiem jak ważna jest praktyka! Wychodzimy po studiach z niewielką teczuszką, wypełnioną praktycznie samą teorią często niewiele wnosząca do naszego życia. I kroczymy jako terapeuci, rok po roku wypełniając tę niewielką teczuszkę kolejną wiedzą z kursów, szkoleń i z praktyki. Zdobywamy nowe narzędzia, uczymy się nowych technik, metod, aż pewnego dnia nasza teczuszka robi się za mała i przychodzi czas by zmienić ją na walizkę. Najpierw mniejszą, później większą, aż któregoś dnia przestaje nam się mieścić ta cała wiedza i doświadczenie i potrzebujemy ogromnej szafy.
Tak powinno być, tak ja chciałam by było w moim przypadku, chciałabym też by to było normą. Ale nie zawsze jest. Niektórzy kończą swoją przygodę i podróż z małą teczuszką 😞
Wiem, że świata nie zbawię i jeśli ktoś nie chcę zdobyć praktycznego doświadczenia to tego nie będzie robił. Zostanie terapeutą takim jakim zostanie- to jest wybór, ale nie ma mojej zgody na dokładanie do tego cegiełki- dlatego oficjalnie chcę powiedzieć, że nie zgadzam się na podpisywanie praktyk studentom integracji sensorycznej!!!
Oczywiście czasami są sytuacje, że praktyki nie są związane z tym co chcemy robić, z tym co nas interesuje np. Wiem, że chcę pracować w pediatrii, a mam do zrobienia praktyki na kardiologii dorosłych… Wówczas sama wolałabym poświecić ten czas na więcej praktyk z pediatrii. Rozumiem to. Ale jeśli chcesz być terapeutą integracji sensorycznej i masz możliwość zobaczyć czyjąś pracę- korzystaj z tego! Nie trać tej szansy! Lepiej uczyć się od innych niż na własnych błędach.
To szczególnie ważne zwłaszcza, że chodzi o dzieci💚
Powodzenia❤️

30/12/2022

Kochani, szukamy rodziny adopcyjnej lub zastępczej (długookresowej) dla trójki rodzeństwa z województwa śląskiego: Mikołaja❤️ (8 lat), Olka❤️ (lat 6) i Nastki❤️ (lat 5).
*
Dzieci mają uregulowaną sytuację prawną. W pieczy są od 3 lat. Najpierw zostały umieszczone w Pogotowiu Opiekuńczym, a od dwóch lat przebywają w Placówce Pieczy Zastępczej. Nie mają kontaktu z nikim z rodziny biologicznej.
*
Dzieci bardzo szybko nadrobiły zaniedbania z okresu wczesnego dzieciństwa i w tej chwili praktycznie nie ma po nich śladu. Są fizycznie zdrowe i emocjonalnie gotowe do nawiązania głębokiej więzi uczuciowej z potencjalnymi rodzicami adopcyjnymi.
*
Mikołaj🧒 jest pierwszoklasistą. Bardzo chętnie chodzi do szkoły, lubi się uczyć, ładnie czyta i pisze✍. Osiąga bardzo dobre wyniki w nauce, jest chwalony przez nauczycieli za zaangażowanie i chęci do
pracy. Jest bardzo kreatywny w wymyślaniu zabaw: świetnie buduje z klocków🏰, wymyśla zabawy tematyczne, potrafi przekonać inne dzieci do swoich pomysłów. Jest dzieckiem bardzo uczuciowym, ma
swoich ulubionych wychowawców w Placówce i często zapewnia ich o swoich uczuciach.
*
Olek🧒 to żywe srebro. Uczęszcza do przedszkolnej zerówki w przedszkolu integracyjnym. Ma orzeczenie o niepełnosprawności ze względu na afazję. Postępy jakie poczynił przez dwa lata pobytu w
Placówce oraz badania przeprowadzone przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną pozwalają założyć, że bez trudu podejmie naukę w szkole masowej.
*
Olek jest świetnym organizatorem zabaw, jest wesoły🙃 rozgadany i uczuciowy. Jest bardzo samodzielny i zaradny, lubi podejmować decyzje, chętnie bierze udział w zabawach, szybko przyswaja nowe rzeczy. Jest bardzo żywy i radosny, uśmiechnięty, chętnie okazuje uczucia, bardzo łatwo go polubić. Dobrze radzi sobie z zabawami manualnymi, chętnie rysuje, ma smykałkę do prac plastycznych i ogromną wyobraźnię.
*
Nastka👧, najmłodsza z rodzeństwa, jest dziewczynką o silnym charakterze, wesołą i uczuciową. Nastka również uczęszcza do przedszkola integracyjnego i jest objęta wczesnym wspomaganiem
rozwoju. Świetnie radzi sobie w grupie. Jest bardzo uczuciowa, łatwo nawiązała więzi z wychowawcami i innymi dziećmi. Jest bardzo samodzielna, zaradna, umie zadbać o swoje potrzeby, umie bawić się sama i w grupie. Jest rozgadana, wesoła, opiekuńcza, świetnie odnajduje się w nowych sytuacjach, dużo śpiewa,
błyskawicznie uczy się nowych piosenek, chętnie rysuje.
*
Dzieci bardzo czekają na nowych rodziców👫, dopytują o nich. Rodzeństwo jest gotowe do nawiązania głębokiej więzi.
*
Osoby, które chciałyby dowiedzieć się więcej o Rodzeństwie zapraszam do bezpośredniego kontaktu na priv.
*
Dopisek☺️: Kochani ponieważ znów widzę przyszło bardzo dużo zapytań ogólnych o same procedury adopcyjne, a temat jest obszerny i nie sposób każdemu odpowiedzieć, dlatego odsyłam Was do naszego Przewodnika https://narodziny-milosci.pl/ksiazki/narodziny-milosci/ , w którym wszystko jest zebrane lub do samodzielnego wyszukania tych informacji na naszej stronie😉.

02/12/2022

źródło: Magdalena Pyra - psycholog, neurologopeda

02/12/2022

16/11/2022

Gra "Kto szybszyby" ćwiczy koncentrację, szybkość reakcji, koordynację wzrokowo-ruchową.

03/04/2022

W Dzień Świadomości Autyzmu nie zapalajcie niebieskich żarówek. Zamiast tego posłuchajcie, co mają do powiedzenia ludzie w spektrum.

Autyzm jest codziennie, nie tylko dziś. Jutro niebieskie żarówki zgasną, ale prawdziwe problemy zostaną.

Mój znajomy dorosły autysta został pobity w biały dzień w parku, tak po prostu za "inność". Inny mój znajomy w pracy chronionej (!) jest wyśmiewany za stimy i nazywany opóźnionym w rozwoju. Większość dorosłych autystów, którzy dostali diagnozę za późno, otarła się o depresję, fobię społeczną, a nawet myśli i próby samobójcze. Mnóstwo z nich doświadczyło przemocy psychicznej i fizycznej. Większość wspomina okres szkoły jak koszmar.

Jednocześnie jesteśmy, działamy, mówimy w swoim imieniu. Pokazujemy pozytywną stronę autyzmu, który nie jest niebieski, jest kolorowy. Jesteśmy różnorodni, pełni pasji, chęci do zmieniania świata na lepsze. Wśród nas są działacze, artyści, psychologowie, lekarze, naukowcy, nauczyciele... Zakładamy rodziny, nawiązujemy przyjaźnie. Mimo, że czasem jest tak ciężko.

Zgaście niebieskie żarówki, które już dawno nie mają nic wspólnego z autyzmem. Zamiast tego poczytajcie dziś blogi samorzeczników w spektrum, obejrzyjcie ich filmy na YouTubie, kupcie pisane przez nich książki. Tak po prostu nas dziś posłuchajcie.

(Rysunek pochodzi z mojego poprzedniego fanpaga sprzed paru lat.)

------

Edit.
Nie spodziewałam się takiego zainteresowania tym postem i w ogóle wciąż mało popularnym tematem autyzmu. :o Korzystając z tego, że tyle tu lajków i komentarzy, zachęcam Was do finansowego wsparcia Fundacja Prodeste, która aktualnie wspiera niepełnosprawnych intelektualnie autystów z Ukrainy, szuka im domów, wsparcia i opieki w Polsce, a także wspiera tych, którzy zostali w swoim kraju, przebywają w schronach i przeżywają niewyobrażalną traumę.

03/04/2022