Gabinet Psychologiczno - Terapeutyczny

09/12/2025

Często to właśnie osoba, która najbardziej się martwi, utrzymuje emocjonalną równowagę całej rodziny.

Przejmuje lęk, którego inni nie potrafią unieść. Widzi zagrożenia, zanim się pojawią. Próbuje je rozbroić, zanim ktokolwiek zorientuje się, że istnieją.

Choć jej napięcie bywa bagatelizowane, to ona stabilizuje rodzinny system.
To ona czuje za wszystkich, myśli za wszystkich — bo ktoś przecież musi.

O emocjonalnych buforach w rodzinie i o tym, jaką cenę płacą za swoją „czujność”, przeczytasz w tekście Joanna Flis w Newsweek Psychologia
👉https://tiny.pl/5t7f4npr

26/11/2025

Obecnie wiemy, że psychoterapia powoduje zmiany w mózgu. Profesor Nancy Andersen, była redaktorka naczelna „American Journal of Psychiatry”, napisała kiedyś, że psychoterapia, czasem dyskryminowana jako pustosłowie, jest tak samo biologiczna jak leczenie farmakologiczne. Dla mnie takie rozumienie psychoterapii jest czymś odświeżającym i odkrywczym. Choć już właściwie Zygmunt Freud w „Projekcie naukowej psychologii” – który za jego życia przeszedł bez rozgłosu – podkreślał, że terapia mówieniem powoduje zmiany połączeń neuronalnych. W tamtych czasach było to jednak zbyt rewolucyjne myślenie.

Ale dziś wiemy, że tak jest rzeczywiście. Chociażby Eric Kandel – laureat nagrody Nobla – udowodnił, że proces uczenia się powoduje zmiany połączeń synaptycznych, a przecież psychoterapię możemy rozumieć jako uczenie się nowych strategii radzenia sobie z problemem, uczenie się czegoś nowego w relacji z drugim człowiekiem, przepracowywanie pewnych trudnych emocji z przeszłości. Wiele badań wykazało, że w trakcie psychoterapii dochodzi do zmian metabolizmu czy przepływu krwi w niektórych regionach mózgu, zmian analogicznych do takich, które pojawiają się pod wpływem leczenia farmakologicznego.

📍 Łukasz Kwiatek w rozmowie z psychiatrką prof. Dominiką Dudek w specjalnym wydaniu Tygodnika Powszechnego „Moc umysłu” (6/2025)
📸 Unsplash/ Bioscience Image Library by Fayette Reynolds

04/09/2025

Psychoanaliza uczy nas, że musimy się pogodzić z tym, kim jesteśmy. Przyjąć do wiadomości, że nie jestem idealnym mężem czy idealną żoną. Możemy mieć tylko nadzieję, że nasz partner czy partnerka też to zaakceptują. Musimy też pogodzić się z tym, że nasze dzieci nie są geniuszami. To trudne, gdy jesteśmy w nich zakochani, co się zdarza zwłaszcza, gdy są małe. Sztuka polega na tym, by zarówno w związku, jak i w wychowaniu dziecka opuścić raj i przestać idealizować.

Ronald Britton (1932-2025)

26/08/2025

Wraz z zakończeniem wakacji nastąpiły zmiany w wyglądzie gabinetu. Mam nadzieje ze ta spokojna zieleń pomoże stworzyć przestrzeń do wspólnego myślenia i przeżywania 💚

01/08/2025

🧳 Wakacje od siebie? Brzmi kusząco. Ale jak to zrobić, skoro siebie zabieramy wszędzie?

Magdalena Danaj w swoim felietonie rysunkowym w najnowszym numerze „Newsweek Psychologia” pokazuje, że może nie trzeba się od siebie odcinać. Może wystarczy… spojrzeć na siebie inaczej.

Z dystansem. Z czułością. Bez filtra.

16/06/2025

Wakacje to czas podróży, warto wiedzieć jak wpływają na nasz mózg 🧠

20/05/2025

Co można powiedzieć zamiast ,,Przestań płakać''.

*****

Grafika: Anna Tulczyńska

25/04/2025

✨

24/04/2025

Ważna rzecz o psychoterapii psychodynamicznej - nie polega ona na odbieraniu rad i zaleceń, ale na wspólnej drodze do zrozumienia przeszłości i teraźniejszości 🍀

„(…) W celu przygotowania pacjenta do terapii psychodynamicznej i oceny, czy będzie podatny na ten rodzaj terapii, terapeuta musi wiedzieć, czy pacjent będzie w stanie pomóc mu zrozumieć, w jaki sposób problemy pacjenta wyrosły z kompleksu przeszłych doświadczeń i teraźniejszych okoliczności.(…)
Psychoterapia dynamiczna nie pasuje do modelu interwencji chirurgicznej. Pacjent nie jest biernym odbiorcą aktywnych zabiegów lekarza. Jest raczej tak, że pacjent i terapeuta są partnerami w eksploracyjnej podróży.(…)”
- Glen O. Gabbard

21/04/2025

Czasami poezja potrafi zamknąć w słowach to co nieuchwytne, trudne do nazwania a bardzo prawdziwe. Jest to też ważna rola terapii. Krystyna Miłobędzka odeszła, ale pozostawiła twórczość, która która trafnością rozczula, wzrusza, ale i koi.

Zniknęła, dzisiaj nad ranem.

Mądra stara poetka, która jak nikt przed nią i po niej nikt, potrafiła zapisać nietrwałość. O sobie pisała „jestem do znikania”, a o nim - „ty, który się nie powtórzysz”.

To ona podsunęła mi wiersz (w postaci jednego wersu, bo minimalizm najbardziej jej odpowiadał), który był kropką. Kropką na mojej sześcioletniej żałobie.

Amerykański poeta Tony Hoagland mówił, że „poeci amerykańscy powinni się uczyć, jak pisać wiersze, które będą jak zamachy samobójcze w ciele imperium. Na razie jeszcze nie wiemy, jak tego dokonać – ale być może polska poezja potrafi nas czegoś nauczyć”.

Wiersz jak zamach samobójczy w ciele imperium! Działanie wiersza Krystyny Miłobędzkiej na mój system nerwowy też mogę określić militarnie. Kiedy go czytałem, raz, dwa, trzy i wiele razy, kiedy powtarzałem go sobie w myślach rano i wieczorem, w mojej głowie czułem eksplozje. Jakby mi coś tam pod wpływem tych słów wybuchało i rzucało błyski.

Ten wiersz w całości brzmi tak:

„Kocham cię razem z twoją śmiercią”.

I tak Krystyna Miłobędzka pomogła mi zakończyć żałobę. Wierszem-kropką.

Była do znikania i to się stało. Pozostawiła po sobie tom, który dotrze do nas niebawem dzięki
Wydawnictwo Wolno Tytuł „Więcej nic”. Pojawi się tam rada (rada dla samej siebie): „Co mam zrobić, żeby stać się tobą?/ To proste: umrzeć”.

Krystyna Miłobędzka (1932-2025) staje się nami.

🔹Więcej o zagadce, jaką postawiła przede mną poetka – w moim eseju „Poezja ratunkowa” na ir2.info – link w komentarzu. Fot. Filip Lewkowicz

02/04/2025

Życie

17/03/2025

Nie bez powodu w nowym logo SEMPER widnieje roślina 🌱 psychoterapia niewątpliwie jest formą dbania o życie, które trzeba podlewać, nawozić i pielęgnować 💚

"Trzeba włożyć wkład, by mieć udane życie. Pracować nad nim, pielęgnować jak ogród. Nie ma tak, że zasadzisz roślinkę i zostawisz ją na pastwę losu. Musisz ją podlewać, plewić."

- Bogdan de Barbaro, „Bliskość. Co i jak robić, co i jak mówić, żeby naprawdę być razem”