25/08/2025
Kto wkrótce zasiądzie w szkolnej ławce?
Uczeń, który spędził całe lato w domu, grając w gry online – i teraz, po długich tygodniach samotności, czuje się obco wśród rówieśników.
Uczennica, która pokłóciła się z przyjaciółkami i nie wie, z kim usiąść pierwszego dnia – już dziś ma ściśnięty żołądek ze strachu.
Uczeń, którego rodzice się rozwodzą, a on wciąż próbuje zrozumieć, dlaczego świat, który znał, właśnie się rozpada.
Uczennica, która codziennie bierze leki na ADHD i odczuwa ich skutki uboczne – senność, rozdrażnienie, poczucie, że odstaje od innych.
Uczeń, który latem trafił do domu dziecka i dopiero uczy się, że można tęsknić jednocześnie za domem i za bezpieczeństwem, którego wcześniej nie miał.
Uczennica, która trzy dni temu przyjechała z innego kraju – nie rozumie ani jednego słowa po polsku i marzy, by ktoś do niej uśmiechnął się życzliwie.
Uczeń, który przeprowadził się do nowego miasta i już wie, że w tej klasie nie ma nikogo znajomego, a on musi od początku budować swój świat.
Uczennica, która przez całe wakacje opiekowała się młodszym rodzeństwem i nie miała ani jednego dnia naprawdę dla siebie.
Uczeń, którego wakacyjna przygoda skończyła się złamaną ręką i teraz obawia się, że przez gips będzie dla innych ciężarem.
Uczennica, która w ciszy przeżywa żałobę po kimś bliskim, a na zewnątrz udaje, że wszystko jest w porządku.
Uczeń, którego w domu nie witają pytania o to, jak się czuje, ale raczej o to, czy odrobił lekcje i czy nie zawiedzie.
Uczennica, która z trudem walczy z własnym lękiem – boi się klasówek, nowych sytuacji, głośnych sal, spojrzeń innych.
Uczeń, który nie może się doczekać szkoły, bo tylko tam dostaje ciepły posiłek, który naprawdę go syci.
Uczeń i uczennica – każdy z inną historią, innym plecakiem doświadczeń. W jednym zeszycie zapisane będą nie tylko zadania domowe, ale też emocje, obawy i marzenia.
Dlatego gdy we wrześniu usiądą w naszych klasach, pamiętajmy – nigdy nie widać całej opowieści drugiego człowieka. Za szkolnym mundurkiem czy uśmiechem kryje się świat, który wymaga wrażliwości i uważności.
Możemy być tymi, którzy zauważą. Tymi, którzy nie ocenią zbyt szybko. Tymi, którzy stworzą przestrzeń, gdzie każdy, bez wyjątku, poczuje się bezpiecznie.
---
Jeśli podoba Ci się to, co tworzę, możesz mnie wzmocnić kawą! Link w komentarzu.
