Aleksandra Krysztoforska, Psycholog Dziecięcy

13/04/2026

„Identyfikowanie emocji jest dla dzieci względnie niestresującym wstępem do rozmowy o swoich uczuciach z terapeutą. Dzięki wzajemnemu dzieleniu się typowymi codziennymi uczuciami terapeuta może ocenić werbalne i emocjonalne zdolności dziecka do adekwatnego rozpoznawania i wyrażania różnych emocji, a dziecko zaczyna nieco poznawać terapeutę, widzi, że terapeuta miewa zarówno „dobre", jak i „złe" uczucia i chętnie podzieli się z nim tymi uczuciami. A zatem od samego początku terapii podejmuje się wysiłki na rzecz ustanowienia i rozwijania szczerej, opartej na zaufaniu komunikacji między dzieckiem a terapeutą.”
Cohen, J. A., Mannarino, A. P., & Deblinger, E. „Terapia traumy i traumatycznej żałoby u dzieci i młodzieży”. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. (Tłum. Robert Andruszko)
fot. Kimberly Alves

13/04/2026

"Robienie tego, co lubisz, też jest terapią."
Jorge Bucay, "Pozwól, że ci opowiem... bajki, które nauczyły mnie, jak żyć"
fot. Onur Polat,

02/04/2026

2 kwietnia – Światowy Dzień Świadomości Autyzmu

Autyzm to nie choroba to inny sposób postrzegania świata. Osoby w spektrum autyzmu czują, myślą i doświadczają rzeczywistości w wyjątkowy sposób. Każda z nich jest inna, ma swoje mocne strony, wyzwania i potrzeby.

To dzień, w którym szczególnie przypominamy o:
🔹 akceptacji zamiast oceniania
🔹 zrozumieniu zamiast uprzedzeń
🔹 wsparciu zamiast wykluczenia

Czasem wystarczy odrobina cierpliwości, empatii i otwartości, aby świat stał się bardziej przyjazny dla wszystkich 💙

20/03/2026

Jeden z moich nauczycieli powiedział kiedyś, że w wyniku rozwoju mamy się stawać nie tyle lepszymi ludźmi, ile ludźmi bardziej prawdziwymi. Człowiek emocjonalnie dojrzały dopuszcza do siebie całą gamę uczuć: radość, zachwyt, ale też przeżycia trudniejsze: złość, urazę - potrafi je od siebie odróżnić, wytrzymać, nie wszystko musi od razu wyrażać. I w tym naturalnym procesie rozwoju w pewnym momencie pojawia się także miejsce na wdzięczność. (...)
Dojrzałość emocjonalną można zdefiniować jeszcze inaczej: to efekt przepracowania najważniejszych faktów życiowych, ułożenia się z nimi - z tym, że nie jesteśmy samowystarczalni i wszechmocni, nie możemy też zatrzymać upływu czasu. Jak te trudne i bolesne lekcje odrobimy, to w świecie wewnętrznym znajdzie się przestrzeń na przeżywanie wdzięczności.

Danuta Golec w rozmowie z Agnieszką Jucewicz, "Czując. Rozmowy o emocjach"
obraz Joan Miró

20/03/2026

W związku z realizacją przez Oddział Kliniczny Psychiatrii Dorosłych, Dzieci i Młodzieży Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie projektu badawczego "Mentalio - system wsparcia decyzji diagnostycznych i terapeutycznych w obszarze zdrowia psychicznego nastolatków w oparciu o algorytmy sztucznej inteligencji" poszukujemy:
👉osób w wieku od 13 do 20 lat,
👉mierzących się z trudnościami emocjonalnym i problemami psychicznymi,
👉uczących się w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych,
👉z uregulowaną sytuacją opiekuńczą,
które rozważyłyby udział w projekcie polegającym na wypełnieniu kwestionariuszy poprzez system informatyczny.
Osoby zainteresowane (ℹ w przypadku osób niepełnoletnich wraz z opiekunami prawnymi) prosimy o kontakt z numerem telefonu:
☎ 12 424 89 33 z podaniem w trakcie rejestracji informacji o chęci wzięcia udział w projekcie MENTALIO.
W sytuacjach tego wymagających deklarujemy wsparcie w uzyskaniu pomocy psychologicznej i/lub psychiatrycznej.

fot.: Archiwum SU

05/03/2026

Freudowi zawdzięczamy opis żałoby i depresji jako stanów do siebie bardzo podobnych. Nieraz, patrząc z zewnątrz, nie jesteśmy w stanie ich od siebie odróżnić. W psychicznej wewnętrznej rzeczywistości te dwie ścieżki reakcji na utratę przenikają się, szczególnie w pierwszych chwilach, godzinach, dobach od utraty. Freud wskazał jedną, kluczową różnicę między nimi.

Jaką?

W żałobie człowiek cierpi z powodu świadomości utraty obiektu, a w depresji czy melancholii ma poczucie, że utracił część siebie, a nie obiekt. Innymi słowy, w stanie depresji naruszone jest poczucie wartości, podczas gdy w żałobie pozostaje ono nienaruszone. Freud pointował tę różnicę następująco: „W żałobie świat staje się pusty, a ego jest nienaruszone. W depresji odwrotnie”. To jest utrata jakiegoś aspektu ego. Ego czuje się zubożone.

Co to znaczy?

Człowiek nie ma siły i chęci do życia. Czuje, jakby coś w nim zniknęło, załamało się. Nie może spać, jeść, pracować czy odczuwać przyjemności.

Z Maciejem Musiałem rozmawia Katarzyna Skrzydłowska-Kalukin
Fot: Kadr z filmu Melancholia

25/02/2026

Freud mówi, że wstyd powoduje uczucie, że nie będzie się kochanym. Wstyd jest znacznie bardziej szkodliwy od poczucia winy. Poczucie winy to ból związany z naszym działaniem, a wstyd jest bardziej psychicznie niszczący, bo oznacza, że czujemy się źle że sobą samym jako człowiekiem.

Catherine Gildiner, "Dzień dobry, potworku. Historie z terapii, które inspirują do walki o samego siebie" (tłum. Aleksandra Żak)
fot. Chinar Minar

15/01/2026

Cokolwiek dziecko mówi do rodzica, nie mówi o nim, tylko o sobie. Wszyscy ludzie mówią tylko o sobie. Nieważne, czy mówią: "nienawidzę cię" czy "jesteście denni", zawsze mówią o sobie, o swoim bólu, rozczarowaniu, bezsilności. Warto to widzieć i pokazywać to dzieciom. Warto dostrzegać w zachowaniu dziecka dobre intencje, bo rodzice są lustrem dla dziecka. Jeśli oni wierzą, że dziecko chce dobrze, przeważnie staje się to samospełniającą przepowiednią. Dodatkowa zaleta takiego podejścia to możliwość uniknięcia wielu trudnych emocji kierowanych w stronę dziecka. Kiedy ktoś interpretuje zachowanie dziecka jako złośliwość, manipulację, wymuszanie, próbę wykorzystania czy brak szacunku, to prawie niemożliwe jest, żeby się nie poczuł wściekły.

Agnieszka Stein - Dziecko z bliska idzie w świat
fot. Pixabay

15/01/2026

„Psychoterapia to seria chwil przywiązania i zaangażowania. Dla pacjenta (i dla
terapeuty) jest nowym rodzajem związku. Zdarzają się chwile o szczególnej
intensywności, które wyróżniają się na tle innych i odpowiadają za dużą część wpływu, jaki terapia wywiera na pacjenta. Literatura empiryczna mówi o przymierzu
terapeutycznym jako najmocniejszym predyktorze wyniku (Martin i in., 2000) – w
chwilach kontaktu tworzy się w szczególności ten składnik przymierza, który jest
określany jako więź. (..) Chociaż każda para pacjent–terapeuta jest inna, są pewne
charakterystyczne momenty, które pojawiają się wtedy, gdy terapia przebiega
pomyślnie.”
R.F Summers; J.P Barber „Terapia psychodynamiczna. Praktyka oparta na
dowodach” ( tłum, Robert Andruszko)
fot. M e r v e

17/10/2025

12/09/2025

„Najważniejszym czynnikiem leczącej mocy psychoterapii nie są techniki czy interpretacje, ale relacja, jaka tworzy się między pacjentem a terapeutą. To w niej pacjent uczy się, że można ufać, że można być wysłuchanym i przyjętym. Każde spotkanie staje się próbą odbudowywania nadziei i zdolności do więzi. To właśnie relacja terapeutyczna jest fundamentem, na którym opiera się cały proces leczenia”.
Carl Rogers, "O stawaniu się osobą" , tłum. Maciej Karpiński
fot. hello aesthe