W drodze po nowe życie

31/12/2025

Kochani!
To będzie Nasz Rok!
I tego życzymy wam, żeby to także był WASZ ROK ❤️❤️❤️

27/12/2025

Przyszedł czas podsumowań. Jak zwykle, od kilku ładnych lat pod koniec roku siadam i rozmyślam. O tym co było dobre, o tym co złe i wymaga poprawy. O tym co osiągnęłam i co straciłam.

To był bardzo trudny rok. Zaczął się zwyczajnie. Moja decyzja odnośnie adopcji była podjęta już dawno, czekałam na decyzję Rafała i nie spodziewałam się, że nastąpi właśnie w tym roku. Pod koniec stycznia podczas ferii w Barcelonie, Rafał dał zielone światło i padła wspólna decyzja.

I tak cały rok w szczęściu, nadziei, oczekiwaniu, ogromnym stresie, smutku, żalu, poczuciu niesprawiedliwości. Po drodze śmierć mojego taty, ukochanej dla nas obu babci Rafała, mojej kuzynki i jej krótkiej walki z rakiem. Otoczeni przez skrajne emocje, wyczerpani, rozdarci, wymemłani, rozebrani ze wszystkich emocji, trudności i rozterek podczas badań psychologicznych a później szkolenia adopcyjnego i nagle- jesteśmy tutaj! Cali, zdrowi, szczęśliwi, pogodzeni, utuleni i w pełnym zrozumieniu, czekając na nasze ukochane dziecko!

Ten rok przeczołgał nas na całego. Ale w sumie takich było aż 6 lat. 6 lat czekania na szczęście, na dziecko, na nowe życie. Ten rok kończy ten czas! Nowy 2026 r. rozpoczyna nowy rozdział. Rozdział nazywający się RODZINĄ- Ania, Rafał i Ty - nasze małe słoneczko.

Filmik, który przygotowałam pokazuje multum emocji, które towarzyszyły nam w tym roku.

19/12/2025

Wczorajszy wieczór minął nam na pieczeniu pierniczków i słuchaniu kolęd. 🎄🎄🎄🎄

Zawsze mi się tak marzyło, żebyśmy kiedyś mogli robić to we troje. Wierzymy, że za rok już tak będzie. ❤️
Dziękujemy Wam z całego serca za wsparcie, gratulacje, przytulasy i ciepłe słowa.

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzymy Wam wszystkiego co najpiękniejsze!

16/12/2025

Nie ma słów, żeby opisać to co czujemy!
Będziemy rodzicami!
Nie wiemy jeszcze kiedy, jak i gdzie, ale wiemy, że czeka już na nas nasze dzieciątko! Musi nas teraz znaleźć 🙂 ❤️

Dzwonili dziś z OA z informacją, że uzyskaliśmy kwalifikacje i komisja pozytywnie rozpatrzyła naszą kandydaturę.

Zostało nam tylko teraz czekać na TEN telefon. Może tydzień, może miesiąc a może pół roku albo i więcej.
Cierpliwie będziemy czekać! ❤️

09/12/2025

Jesteśmy po spotkaniu. Decyzja pań prowadzących jest pozytywna. 🙂
Teraz czekamy na komisję, która ma być za tydzień. 🙂
Dziękujemy wam za wsparcie. ❤️

08/12/2025

Wiecie co?
To już jutro!
Spotkanie decyzyjne. Trochę się stresuje…
Zdjęcie z naszego wyjazdu do Barcelony w styczniu.
To tutaj padła decyzja o adopcji. Tak długo to się ciągnie…

28/11/2025

To już! Skończyliśmy szkolenie adopcyjne.
Dotrwaliśmy do końca choć łatwo nie było.
To jeszcze nie znaczy, że zostaniemy rodzicami.

9.12 mamy spotkanie decyzyjne gdzie i my i panie prowadzące szkolenie zdecydujemy czy nadajemy się na rodziców adopcyjnych i jakie są nasze decyzje oraz oczekiwania. To również czas kiedy możemy powiedzieć o swoich oczekiwaniach co do wieku dziecka, płci oraz zdrowia.

Następnie odbędzie się komisja w OA, która podejmie decyzję czy nadaje nam kwalifikacje na rodziców adopcyjnych. Jeśli tak… zostało nam czekać na TEN telefon 🙂

20/11/2025

Jedziemy na przedostatnie szkolenie adopcyjne.
Dopiero zaczyna do mnie dochodzić, że za chwilę staniemy przed oceną i decyzją czy nadajemy się czy nie.
Stresuje mnie ta perspektywa.
Mówię sobie: BĘDZIE DOBRZE. Oby wystarczyło 🙂

09/11/2025

08/11/2025

Cześć!

Wiecie, że zostały nam tylko 3 szkolenia! 🫢😮
27 listopada ostatnie! Niesamowite jak szybko to mija.

My zdecydowaliśmy się odpocząć od tego, dać sobie trochę luzu i relaksu. Jesteśmy w drodze do Krakowa, wracamy we wtorek. Korzystamy z ostatnich chwil we dwoje. ❤️

28/10/2025

Cześć!
Jutro indywidualne spotkanie u nas w domu 🙂
Tymczasem w wolnej chwili czytam, uczę się i rozmyślam.

Tydzień temu omawialiśmy traumę i stratę. Bałam się tego szkolenia. Bałam się, że ktoś widząc moje zachowanie, reakcje może pomyśleć, że mam jeszcze wiele traum i jestem w stracie. Jednak to spotkanie tylko przekonało mnie w tym, że faktycznie to już za mną.

Dziś podczas omawiania z dziećmi (jestem nauczycielką) lektury „Dziewczynka z parku” rozmawialiśmy o stracie i żałobie bohaterki Andzi, która w wieku 9 lat straciła tatę. Kolejny moment, który pokazał mi kiedy pięknie dzieci mówiły o emocjach dziewczynki oraz jej mamy i ich żałobie, że to już za mną i nie mam czego się bać.

Nieustannie dziękujemy za wasze wsparcie! 🥰🙏
Najbliższych przepraszam za brak czasu dla was, ale tyle się dzieje, że czasu brak nawet dla siebie.

22/10/2025

Jesteśmy już prawie na półmetku naszej adopcyjnej drogi. Jutro przed nami piąte spotkanie szkoleniowe, a w przyszłą środę – indywidualne spotkanie w naszym domu. Będziemy wtedy rozmawiać o naszych pracach domowych, o emocjach, które się w nas pojawiają, i o wszystkim tym, co wymaga bardziej osobistej rozmowy niż grupowej.

Żyjemy od czwartku do czwartku, między jednym szkoleniem a drugim. Wypełniają nas refleksje, zadania, pytania – często bardzo trudne. Dotykają wszystkich sfer życia – tego, jakie jest teraz, i tego, jak może wyglądać po adopcji.

Nie ukrywam – to ogromne obciążenie. Czuję, jak stres wpływa na moje ciało i odporność. Ale wiem też, że to część tej drogi. Drogi, która wymaga odwagi, szczerości i pracy nad sobą.

Piątki to dla mnie czas odreagowania. Czasami pojawia się złość, czasami bezsilność, czasem po prostu potrzeba ciszy. Ale sobota przynosi już spokój. I wtedy znów wiem, dlaczego to robimy.

Bo mimo trudności – idziemy dalej. Nadal z sercem, z nadzieją i z miłością.
Już myślimy o pokoju dla naszego dziecka, o kolorach, o miejscu, które stanie się domem dla kogoś bardzo wyjątkowego. Nie wiemy jeszcze, kim będzie nasze dziecko – ale już teraz czujemy, że warto przejść przez wszystko, by kiedyś móc powiedzieć: jesteś z nami, jesteś nasz(a). 💛