Jolanta Gołkowska - Psychoterapia, pomoc psychologiczna, rozwój osobisty

12/01/2026

AI czy relacja terapeutyczną?

Terapia z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) staje się coraz bardziej popularna dzięki łatwej dostępności, niskim kosztom i braku oceniania. Dla wielu osób, zwłaszcza tych, którzy nie mają dostępu do tradycyjnej terapii, AI może być ważnym wsparciem. Jednak AI nie jest w stanie zastąpić kluczowego elementu ludzkiej relacji terapeutycznej – głębokiego poczucia bycia obecnym w świadomości drugiego człowieka. W relacji z człowiekiem nasza historia jest niesiona dalej poza sesję, a terapeuta myśli o nas także między spotkaniami. Proces odzwierciedlenia (mirroring), który kształtuje się już w dzieciństwie, jest niezbędny do rozwoju spójnego poczucia siebie i nie może być w pełni zapewniony przez AI. Sztuczna inteligencja nie posiada świadomości, nie przechowuje naszych emocji ani nie reaguje na nas z czułością i troską. Po zakończeniu rozmowy AI nie pamięta o nas, nie martwi się, ani nie cieszy z naszych sukcesów. Uświadomienie sobie tych ograniczeń może być bolesne i prowadzić do poczucia pustki oraz osamotnienia. Ostatecznie to właśnie ludzka relacja, ze swoją niedoskonałością i autentycznością, daje poczucie bycia ważnym i niesionym w świadomości drugiego człowieka – czego AI nie jest w stanie zapewnić. [2]
Komentarz terapeuty, Tomasza Pawełczyka:
Ten tekst to nie tyle krytyka AI, co silne potwierdzenie niepodważalnego znaczenia ludzkiej relacji terapeutycznej. Dla psychoterapeuty jest to przypomnienie, że jego obecność, pamięć o pacjencie między sesjami, własne emocje i reakcje – te pozornie „niewidoczne” aspekty – są w istocie jednym z najpotężniejszych czynników leczących.

Rubin, M., Arnon, H., Huppert, J. D., & Perry, A. (2024). Considering the role of human empathy in AI-driven therapy. JMIR Mental Health

24/12/2025

Życzę wszystkim wierzącym byście znaleźli Boga - przede wszystkim w Sobie, byście potrafili uwierzyć, że jesteście warci Miłości, skoro sam Bóg zdecydował stać się Człowiekiem i spotkać się z Wami w Waszym sercu.
A wszystkim niewierzącym moim znajomym i rozmówcom życzę: Bądźcie dobrzy dla Siebie, odpocznijcie więcej niż na codzien, spotkajcie się ze Sobą, kochajcie Siebie.

Z wdzięcznością za wszystkie spotkania i rozmowy w gabinecie i poza nim Jolanta Gołkowska

20/12/2025

Bardzo ważny temat nie tylko przed świętami:

Zmęczenie, którego nie da się odespać, ma swoją historię.

Co dzieje się z człowiekiem, który przez rok nie ma ani jednego prawdziwego dnia przerwy?
Nie weekendu „na szybko”. Nie snu, który tylko łata zmęczenie. Ale prawdziwego zatrzymania.

Najpierw wyczerpuje się wewnętrzna bateria. I to nie metaforycznie. Biochemicznie. Układ nerwowy nie ma kiedy wrócić do równowagi, hormony stresu krążą w tle jak stały szum. Ciało działa, ale już nie regeneruje się. Funkcjonujesz, ale nie żyjesz.

Potem ciało przechodzi w ciągły stan alarmowy. Nawet w ciszy jest napięcie. Nawet w łóżku trudno odpuścić. Mięśnie nie wiedzą, jak się rozluźnić, a oddech zapomina, że może być głęboki. To nie słabość. To adaptacja.

Kolejnym etapem jest odcięcie od uczuć. Nie dlatego, że ich nie masz. Tylko dlatego, że czucie kosztuje za dużo. Pojawia się zobojętnienie, dystans, poczucie „nic mnie nie rusza”. A pod spodem - ogromne zmęczenie emocjonalne.

Wtedy wkradają się depresyjne schematy. Myśli, które mówią: „to nie ma sensu”, „zawsze tak będzie”, „ze mną coś nie tak”. To nie prawda. To objaw przeciążonego systemu, który woła o przerwę.

Na końcu kontrola zaczyna się wymykać. Im bardziej próbujesz trzymać wszystko w ryzach, tym mniej masz zasobów. Bo kontroli nie da się utrzymać bez regeneracji.

Odpoczynek nie jest nagrodą za wytrwałość.
Jest warunkiem zdrowia.

Jeśli czytając to, czujesz, że to o tobie - to nie znak, że masz się bardziej postarać. To znak, że twoje ciało prosi o łagodność. I ma ku temu bardzo dobry powód.

Iliana 🤗

16/12/2025

Spacerujesz?

"Naturalnie, trzeba zawsze spacerować samemu, co najmniej godzinę, ale lepiej półtorej, a jeśli można - dwie godziny dziennie. Spacer w najbardziej ludzki sposób wyraża rytm życia. Kto spaceruje, nigdzie nie chce dotrzeć, jeśli bowiem wyrusza drogę z wyraźnym zamiarem, znając cel podróży, ten już nie spaceruje, lecz kursuje. Spacerowicz z każdą chwilą przybliża się do celu spaceru, którym nie jest dom albo drzewo, albo piękny widok, lecz właśnie owo powietrze, bezpośrednie zetknięcie ze światem. Człowiek, który powoli zlewa się z krajobrazem, staje się częścią lasu lub pola, stopniowo, więc rytmicznie powierza siebie - pośród wielkiej dekoracji natury - wiecznej rzeczywistości, nieskończonej przestrzeni świata, w każdej chwili czuje, że w czasie spaceru powrócił do domu. Spacer - to zupełna samotność. W pokoju otaczają cię książki i przedmioty, które przypominają ci o zadaniach i obowiązkach, o pracy albo o twojej życiowej misji. Kto spaceruje, uwalnia się od swojej pracy, jest sam ze światem, duszę i ciało powierza wieczystym żywiołom. Pomyśl tylko, że chodzisz po ziemi i możesz spacerować pod gwiazdami. To wspaniała rzecz".

Sándor Márai, "Księga ziół"

12/12/2025

Długo czekałam, żeby w końcu móc zacząć szkolić się z Chrześcijańskiej Terapii Integralnej (ChTI) u Moniki i Marcina Gajdów! Dla tego celu przyjechałam aż do Gdańska. Zaczęłam właśnie siedmiomiesięczny kurs. Będzie praca na styku psychologii i duchowości.
W komentarzu znajdziecie link, w którym możecie doczytać więcej o ChTI 🙂

10/12/2025

Z fascynacją i zaciekawieniem czytam najnowszy nabytek powiększający moją terapeutyczną biblioteczkę. :)
A tutaj fragment dla Was:
"Doświadczenia z życia osobistego i zawodowego już mnie nauczyły, że uzdrowienie wcale nie oznacza, że masz się stać nową wersją siebie. Zdrowienie to odkrywanie na nowo, kim byłeś, zanim ukierunkowane na przetrwanie reakcje układu nerwowego podyktowały ci, kim masz być. Po doznaniu przytłaczającej traumy układ nerwowy często wpada w sidła przewlekłego trybu pozwalającego przeżyć (reakcje walki, ucieczki, zamknięcia w sobie, zamrożenia funkcjonalnego, przymilności ... ). Wygląda na to, że grzęźniemy w pułapce napędzanych adrenaliną dawnych reakcji umożliwiających przetrwanie znanych jako cykl odpowiedzi na zagrożenie, mimo że już jesteśmy bezpieczni.
Brittany Piper, Ulecz ciało, ulecz duszę

08/12/2025

"'Kocham cię, ale jednocześnie cię nienawidzę, bo odchodzisz. Nie wyjeżdżasz do Argentyny, Nowego Jorku ani, o ile wiem, do Tybetu czy Timbuktu, ale co tydzień odchodzisz, zamykasz drzwi, pewnie po prostu włączasz mecz albo sprawdzasz indeksy giełdowe, przygotowujesz sobie filiżankę herbaty, pogwizdując z zadowoleniem, i w ogóle o mnie nie myślisz, bo dlaczego miałbyś myśleć?'
To oświadczenie daje wyraz wielkiemu, niezadanemu pytaniu, które dręczy wielu moich pacjentów: 'czy myślisz czasami o mnie między sesjami, czy po prostu wypadam z twojego życia na resztę tygodnia?'.
Wielu pacjentów nie znika z moich myśli całkowicie w przeciągu tygodnia, a jeśli od ostatniej sesji udało mi się pomyśleć o nich coś, co mogłoby im pomóc, gdyby to usłyszeli, na pewno się tym z nimi podzielę."
Irvin D. Yalom, Dar Terapii.

04/12/2025

Od stycznia 2026 zwolni mi się jedno miejsce na psychoterapię on-line we wtorki o godz 10:00
Jesli ktoś rozważa podjęcie terapii, to zapraszam do kontaktu. Tel: 690253695

29/11/2025

Dobry terapeuta to skarb 🩵

21/11/2025

Dziś rozwojowo, szkoleniowo.
O seksualności w ciele, psychice i duchu - interdyscyplinarnie. 🙂
Tematy bardzo ważne w gabinecie terapeutycznym.
https://tworczenapiecie.pl/

19/11/2025

Dziś, świeżo odebrałam ją z paczkomatu. Ten wieczór jest z książką i ciepłą herbatką.
A książka super.