Szkoła Jogi Ekam

10/04/2026

Pracownia Boszko zaprasza!

03/04/2026

03/04/2026

Fotografie przedstawiają pisankę wykonaną przez Annę Winiarską. Ten symboliczny podarunek dla nauczycielki Magdy Birkenmayer odsłania uniwersalne znaczeczenia. J***o – kruche, a zarazem pełne potencjału – od tysiącleci pozostaje jednym z najbardziej sugestywnych znaków początku. Zamknięta forma, w której ukryte jest życie, przypomina, że każda przemiana rodzi się w ciszy, a każdy nowy etap dojrzewa w niewidzialnym procesie. Najstarsze pisanki symbolizujące odrodzenie odnaleziono w Mezopotamii - mają ponad 5000 lat, a najstarsze pisanki na ziemiach polskich pochodzą z X wieku, odnaleziono je na Ostrówku w Opolu. Wielkanoc przypada na czas, gdy półkula północna doświadcza wyraźnego zwrotu ku światłu. Dni stają się dłuższe, ziemia rozmarza, a przyroda zaczyna mówić językiem wzrostu. Ten rytm natury od zawsze był czytany jako przypomnienie o cykliczności istnienia: o tym, że po okresie uśpienia następuje przebudzenie, po bezruchu – ruch, po ciemności – światło. Koło życia nie zatrzymuje się nigdy; zmienia się jedynie jego tempo i kierunek naszej uwagi.

Na pisance Ani Winiarskiej pojawia się Surya Namaskar – Powitanie Słońca. Sam gest zwrócenia się ku słońcu ma wymiar niemal archetypiczny. W różnych kulturach i epokach słońce było postrzegane jako warunek wszelkiego życia, źródło energii i porządku świata, znak odradzania się dnia po nocy. Bez niego nie byłoby wzrostu, ciepła ani ruchu – ani w przyrodzie, ani w nas. W praktyce jogi symbolika ta zostaje przetłumaczona na język ciała: ruch zsynchronizowany z oddechem staje się cichym uznaniem zależności człowieka od rytmów większych niż on sam.

Święta Wielkanocne niosą także opowieść o zwycięstwie światła nad ciemnością – historię, która niezależnie od osobistych przekonań pozostaje jednym z najgłębszych kulturowych obrazów nadziei. Motyw przejścia przez mrok ku światłu pojawia się w wielu tradycjach jako metafora przemiany, odwagi i odrodzenia. W tym sensie Wielkanoc przypomina, że nawet najbardziej wymagające doświadczenia mogą stać się początkiem nowego rozdziału.

Niech ten czas będzie więc zaproszeniem do uważności: na cykle natury, na własny oddech, na delikatne procesy, które dojrzewają w nas powoli i bez pośpiechu. Niech przyniesie zdrowie, radość i poczucie, że każdy koniec jest jednocześnie początkiem, a każde światło – nawet najmniejsze – ma moc rozpraszania ciemności.

01/04/2026

Nie żyje Birutė Galdikas. To wydarzenie zamykające jeden z najważniejszych rozdziałów w historii współczesnej prymatologii. Wraz z jej odejściem 24 marca 2026 roku definitywnie kończy się epoka trzech badaczek wielkich małp człekokształtnych, które z inspiracji Louisa Leakeya zrewolucjonizowały naukę o zachowaniu naczelnych.

To niezwykłe trio tworzyły: Jane Goodall, która od 1960 roku prowadziła przełomowe badania szympansów w Gombe i odeszła w 2025 roku, Dian Fossey — badaczka goryli górskich, zamordowana w Rwandzie w 1985 roku — oraz Birutė Galdikas, która od 1971 roku na Borneo prowadziła najdłuższe na świecie ciągłe badania terenowe orangutanów.

Znaczenie Galdikas dla nauki trudno przecenić. Przed rozpoczęciem jej pracy orangutany pozostawały najsłabiej poznanymi spośród wielkich małp. Wieloletnie obserwacje prowadzone w Camp Leakey w Tanjung Puting pozwoliły opisać kluczowe elementy biologii tego gatunku: najdłuższy wśród ssaków lądowych okres zależności młodych od matki, złożone strategie żerowania, relacje przestrzenne między samcami i samicami oraz fundamentalne znaczenie pamięci dla funkcjonowania osobników w środowisku lasu deszczowego.

Urodziła się w 1946 roku w Wiesbaden jako córka litewskich uchodźców, którzy uciekali przed sowiecką okupacją państw bałtyckich po II wojnie światowej. Wkrótce rodzina wyemigrowała do Kanady, gdzie dorastała już w środowisku emigracji litewskiej. Prywatne życie Birutė Galdikas było nierozerwalnie związane z jej pracą terenową. W czasie studiów w Kalifornii poślubiła Kanadyjczyka Roda Brindamoura, który towarzyszył jej w pierwszych latach badań na Borneo. Po rozpadzie tego małżeństwa związała się z Pak Bohapem, przedstawicielem Dajaków, rdzennych mieszkańców Borneo i wieloletnim współpracownikiem stacji Camp Leakey, z którym spędziła ponad cztery dekady. Miała troje dzieci, a ich dzieciństwo w dużej mierze upływało w stacji badawczej pośród lasu deszczowego, gdzie dorastały w otoczeniu orangutanów.

Galdikas należała do pierwszych badaczek, które tak silnie połączyły klasyczne badania behawioralne z praktyczną ochroną gatunku: rehabilitacją osieroconych osobników, restytucją do środowiska naturalnego oraz dokumentowaniem wpływu fragmentacji lasów, pożarów i ekspansji plantacji palmy olejowej na populacje orangutanów Borneo.

Dorobek całej „trójki Leakeya” stworzył fundament współczesnej etologii i ochrony wielkich małp. Goodall pokazała kulturowe i narzędziowe kompetencje szympansów, Fossey unaoczniła złożoność struktur społecznych goryli, a Galdikas odsłoniła powolną, wysoce energooszczędną strategię życiową orangutanów jako adaptację do środowiska lasu równikowego.

Ich wspólne dziedzictwo zmieniło nasze rozumienie granicy między człowiekiem a innymi naczelnymi. Odejście Birutė Galdikas zamyka więc nie tylko biografię wybitnej uczonej, lecz także całą epokę nauki, która na nowo zdefiniowała miejsce człowieka w świecie zwierząt.

27/03/2026

Wygodne, kolorowe, niepowtarzalne Boszko!

20/03/2026

Wdzięczność dla wszystkich darczyńców i sponsorów karmy dla kotów. Paczka została wysłana do Ukrainy, do mamy naszej Natalii. Oto, co Natalia Napisała do Was w imieniu swojej mamy:
“Ogromne podziękowania za karmę — to naprawdę wielki dar serca. Ten mały kotek jest teraz szczęśliwy, najedzony i otoczony troską, a od niego płynie do Ciebie ciepłe „dziękuję” 💛
Jego historia jest bardzo trudna… Przeżył tragedię — w dom, w którym mieszkał, uderzyła rakieta. Zginęła jego mama i wszystkie kocięta, a on został zupełnie sam. Kontuzjowanego i przerażonego przyniesiono do mojej mamy. Dzięki jej opiece, cierpliwości i miłości udało się go uratować i przywrócić mu spokój.
Dziś żyje, bawi się, mruczy i całym swoim małym serduszkiem okazuje wdzięczność. Twoja pomoc była dla niego prawdziwym ratunkiem.
Z serdecznymi pozdrowieniami z Nikopola — miasta silnych i niezłomnych serc 🤍”

Zbiórka trwa. Za jakiś czas wyślemy kolejną przesyłkę. Jeśli chcesz dołączyć, wystarczy kupić dobrej jakości karmę i wrzucić ją do kosza stojącego w Ekam.

15/03/2026

W studio Szkoły Jogi Ekam znajdziecie coś nowego, kobiecego, niedrogiego, w sam raz na wiosnę: rękodzieło z kamieni naturalnych z pracowni Boredom Project Oli Witkowskiej. Polecamy!

13/03/2026

Joga może zaczynać się tak, jak zaczyna się rozwój każdego dziecka — od ciekawości, zabawy i odkrywania możliwości własnego ciała.

Kiedy praktykujemy z lekkością, sala do jogi przestaje być miejscem „ćwiczeń”, a zaczyna przypominać plac zabaw dla ruchu i wyobraźni. Koce, klocki, paski czy koła do jogi zamieniają się w narzędzia do eksperymentowania: pomagają wspinać się wyżej, sięgać dalej, szukać równowagi i sprawdzać, co jeszcze potrafi ciało.

W takiej atmosferze praktyka przestaje być zadaniem do wykonania, a staje się procesem odkrywania. Próbujemy, przewracamy się, szukamy nowych dróg – dokładnie tak, jak robią to dzieci uczące się świata. Każda próba rozwija koordynację, siłę i świadomość ciała, a przy okazji przypomina o czymś bardzo ważnym: że ruch może być źródłem radości.

Bo joga to nie tylko doskonalenie pozycji.
To także ciekawość, eksperyment i odwaga, by sprawdzić, co jest możliwe.

Czasem wystarczy kilka pomocy, trochę przestrzeni i odrobina dziecięcej wyobraźni, żeby sala do jogi stała się najlepszym miejscem do odkrywania ruchu.

Zapraszamy do Szkoły Jogi Ekam. Szczegóły na ekam.opole.pl

13/03/2026

Stanie na rękach nie zaczyna się od… stania na rękach. Zaczyna się od budowania stabilnego centrum ciała i świadomej kontroli jego segmentów.

Aby pozycja była stabilna i bezpieczna, kluczowa jest aktywna praca core – mięśni głębokich brzucha, dna miednicy oraz mięśni stabilizujących kręgosłup. To właśnie one tworzą wewnętrzny „gorset”, który pozwala utrzymać ciało w jednej linii i zapobiega zapadaniu się w odcinku lędźwiowym.

Równie ważna jest umiejętność ustawienia poszczególnych segmentów ciała: dłoni, barków, klatki piersiowej, miednicy i nóg. W staniu na rękach ciało działa jak jeden zintegrowany system – drobna zmiana ustawienia w jednym miejscu wpływa na równowagę całej pozycji. Dlatego zanim pojawi się lekkość w odrywaniu stóp od ziemi, uczymy się świadomej stabilizacji, elewacji barków, aktywnego brzucha i wydłużania ciała w górę.

Regularna praktyka ćwiczeń przygotowujących rozwija siłę, koordynację i czucie ciała. Z czasem to właśnie te elementy sprawiają, że stanie na rękach przestaje być tylko akrobatyczną sztuczką, a staje się stabilną, kontrolowaną pozycją jogi.

Jeśli chcesz nauczyć się stania na rękach krok po kroku — zacznij od fundamentów. To one budują prawdziwą równowagę.

Zapraszamy na zajęcia w każdy wtorek o 20.00. Mamy dwa miejsca dla chętnych.
Zapisy przez Messenger Szkoły Jogi Ekam, WhatsApp lub SMS, nr tel. 665061390 ✨🙃