Gabinet Psychoterapii - Katarzyna Wiech

Gabinet Psychoterapii - Katarzyna Wiech Psychotesty dla kierowców i operatorów. Psychoterapia Poznawczo-Behawioralna, Terapia Schematów, Terapia Traumy. Pomoc psychologiczna.

Gabinet Psychoterapii:
- Wsparcie i poradnictwo psychologiczne.
- Terapię dorosłych w zakresie zaburzeń po stresie traumatycznym (zdarzenia komunikacyjne, przemoc psychiczna i fizyczna, gwałt, katastrofy naturalne, żałoba)
- Psychoterapię Poznawczo-Behawioralną, Psychoterapię Schematów
- Interwencję kryzysową po zdarzeniach traumatycznych.
- Współpraca z 2 terapeutkami dzieci i młodzieży, które prowadzą wsparcie i psychotearpię w gabinecie w Ozorkowie. Jestem psychologiem, psychotraumatologiem, certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralnym ( nr certyfikatu 981) oraz terapeutką schematów

Pracownia posiada rówież wszelkie uprawnienia do prowadzenia badań psychotechnicznych i wystawiania orzeczeń psychologicznych. Pracowania przeprowadza wstępne i okresowe badania psychologiczne dla kierowców (tzw. psychotesty):

- Kierowców wszystkich kategorii i osób ubiegających się o uprawnienia w tym zakresie
- Kierowców TAXI
- Motorniczych
- Kierowców pojazdów uprzywilejowanych
- Instruktorów prawa jazdy, egzaminatorów oraz kandydatów na te stanowiska

Kierowców skierowanych przez policję z powodu:
- kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości
- przekroczenia dopuszczalnej liczby 24. punktów karnych
- spowodowania wypadku drogowego

Badania z zakresu medycyny pracy:
- Kierowców kat. B samochodów służbowych
- Pracowników wykonujących pracę na wysokości powyżej 3 metrów
- Pracowników zabezpieczenia technicznego.
- Operatorów wózka o napędzie elektrycznym, gazowym, spalinowym
- Operatorów ciężkiego sprzętu budowlanego tj: koparki, ładowarki, spycharki, walca drogowego i in.
- Operatorów ciężkiego sprzętu zmechanizowanego: suwnicy, żurawia wieżowego, samojezdnego, samochodowego

02/01/2026

Jak to w końcu jest z tymi noworocznymi postanowieniami?

Noworoczne postanowienia rzadko zawodzą dlatego, że „brakuje nam silnej woli”.
Zawodzą, bo zakładają, że człowiek może zmienić swoje funkcjonowanie z dnia na dzień. A tak nie działa ani mózg, ani układ nerwowy.

Nasze codzienne zachowania w dużej mierze opierają się na automatach i nawykach. To mechanizm oszczędzania energii – im coś jest bardziej znane i powtarzalne, tym mniej zasobów wymaga. Gwałtowna próba zmiany o 180 stopni uruchamia więc opór, a nie trwałą zmianę.

Skuteczna zmiana zachodzi wtedy, gdy jest stopniowa, realistyczna i możliwa do powtarzania. Małe kroki pozwalają układowi nerwowemu adaptować się bez przeciążenia i bez poczucia porażki.

Powrót do starych schematów nie jest dowodem „słabości”, lecz sygnałem, że tempo lub zakres zmiany był zbyt duży. W terapii nie szukamy rewolucji — szukamy procesów, które da się utrzymać w czasie.

Jeśli więc kolejny raz masz poczucie, że „znów się nie udało”, być może to nie Ty zawiodłaś — tylko sposób, w jaki próbowałaś wprowadzić zmianę.

́w

31/12/2025

W Nowym Roku życzymy Wam mnóstwa codziennych uśmiechów i prostych chwil pełnych życzliwości. Niech ten rok przyniesie Wam więcej luzu, spontanicznych momentów i ciepła, które nie musi być idealne, by było prawdziwe. Wchodźmy w ten Nowy Rok z otwartością na niedoskonałości i z przekonaniem, że czasem najlepsza terapia to po prostu trochę śmiechu i życzliwości dla siebie nawzajem. Wszystkiego najlepszego i pięknego Nowego Roku!

W gabinecie nie spotykają się „idealnie spokojni” ludzie.Pojawiają się prawdziwe emocje: złość, smutek, bezradność.A moj...
26/12/2025

W gabinecie nie spotykają się „idealnie spokojni” ludzie.
Pojawiają się prawdziwe emocje: złość, smutek, bezradność.
A moją rolą nie jest ich uciszać, tylko pomóc je unieść — bez udawania zen.

Dlatego teraz przerwa techniczna na ładowanie.
Wracam z pełną baterią!

24/12/2025

24 grudnia — Domknięcie miesiąca

Zatrzymaj się na chwilę.
Nie po to, żeby podsumować siebie,
ale żeby zauważyć, że ten miesiąc był przeżywany — a nie tylko „ogarnięty”.

Bez poprawiania. Bez dopisywania kontekstu.
Pierwsze zdanie, które przyjdzie — jest wystarczające.

Napisz trzy krótkie zdania:
1. „Grudzień nauczył mnie…”
(nawet jeśli to brzmi banalnie, krzywo albo mało optymistycznie)
2. „Do nowego roku zabieram…”
(to może być cecha, myśl, relacja, albo decyzja: „mniej”)
3. „Dziś dziękuję sobie za…”
(nie za efekty — za wysiłek, wytrwanie, reagowanie, odpuszczanie)

Jeśli chcesz, po każdym zdaniu możesz postawić kropkę i nic więcej z tym nie robić.
Nie sprawdzać, czy to prawda.
Nie poprawiać stylu.
Nie dopisywać „ale”.

Po co:
żeby zamknąć grudzień nie korektą siebie,
tylko uznaniem, że coś tu było żywe i prawdziwe.

́w

23/12/2025

23 grudnia — Zatrzymaj krytyka

W czasie przedświątecznym wewnętrzny krytyk zwykle przybiera na sile.
Karmi się porównaniami, presją „idealnych świąt” i przekonaniem, że powinno się więcej, lepiej, spokojniej.

U jednych uderza w rodzicielstwo:
„powinnam być bardziej cierpliwa”, „moje dziecko zasługuje na lepsze święta”, „inni radzą sobie lepiej”.

U innych w relacje, pracę, dom albo własne funkcjonowanie:
„nie ogarniam”, „znowu nie tak”, „to za mało”.

Zauważ moment, w którym taka myśl się pojawia.
Nie po to, żeby ją naprawiać — tylko żeby zatrzymać spiralę.

Powiedz sobie:
„To tylko myśl. Nie fakt. Nie cała prawda o mnie.”

Nie wdawaj się w dyskusję.
Nie dokładaj kolejnej oceny („że w ogóle tak myślę”).
Zatrzymaj się na tym jednym zdaniu.

Jeśli chcesz, dodaj jedno urealniające:
• „To wymagający czas — nie wszystko musi wyglądać idealnie.”
• „Dobre wystarczy, także w byciu rodzicem.”
• „Relacja jest ważniejsza niż atmosfera z reklamy.”

Po co:
Bo krytyk nie poprawia ani świąt, ani relacji — tylko zwiększa napięcie i poczucie porażki.
Zatrzymując go, chronisz energię potrzebną do bycia wystarczająco obecnym — dla siebie i innych.

́wieta ́w

22/12/2025

22 grudnia — Życzliwy ton wewnętrzny

Przez kilka minut zwróć uwagę jakim tonem mówisz do siebie w myślach — nie co mówisz, tylko jak.
Czy to bardziej głos wsparcia czy raczej nacisk, pośpiech, ocena?

Teraz spróbuj świadomie zmienić ton, nie treść życia.

Nie chodzi o wmawianie sobie, że jest świetnie.
Chodzi o to, żeby nie dokładać sobie kolejnego ciężaru.

Możesz użyć prostych, „neutralnie życzliwych” zdań, np.:
• „To naprawdę było dziś sporo.”
• „Nic dziwnego, że jesteś zmęczona/y.”
• „Nie musisz teraz wszystkiego ogarniać.”
• „Wystarczy, że jesteś.”

Jeśli czujesz opór albo pustkę — to normalne.
Wtedy nie mów do siebie.
Wyobraź sobie, że mówisz to do kogoś bliskiego, kto ma podobny dzień jak Ty.
Zauważ, że wobec innych zwykle jesteśmy bardziej realistyczni i mniej okrutni.

Na koniec sprawdź w ciele:
• czy napięcie choć trochę puściło,
• czy oddech zrobił się minimalnie głębszy,
• czy tempo w środku choć o 5% zwolniło.

To wystarczy.

Po co to ćwiczenie:
Nie po to, żeby „myśleć pozytywnie”, tylko żeby przestać uruchamiać dodatkowy stres przez surowy, poganiający dialog wewnętrzny.
Mózg reaguje na wewnętrzny ton podobnie jak na głos z zewnątrz — łagodniejszy ton = mniejsze pobudzenie, więcej zasobów.

I ważne:
Jeśli dziś jedyne, co Ci wychodzi, to zauważyć, że mówisz do siebie ostro — to już jest wykonanie ćwiczenia.
Serio!

́w

21/12/2025

21 grudnia — Uprość jeden element dnia

Wybierz jedną, małą rzecz z dzisiejszego dnia.
Nie całą dobę. Jedną konkretną czynność.

Zrób ją w wersji minimum, czyli:
• tak, żeby było wystarczająco, a nie idealnie
• bez dopieszczania
• bez poprawiania „na wszelki wypadek”
• bez dokładania jeszcze jednego kroku

Przykłady (ważne: to tylko inspiracje, nie lista obowiązkowa):
• posiłek: najprostsza opcja zamiast „zdrowo + ładnie + ciepło”
• odpowiedź na wiadomość: krótko, bez tłumaczenia się
• sprzątanie: jedna powierzchnia, nie cały pokój
• praca: wersja robocza zamiast „gotowe na ocenę świata”
• relacja: powiedzenie „nie dam rady dziś więcej” zamiast przeciągania się

Zrób. Zatrzymaj się. Nie poprawiaj.
To kluczowe — bo poprawianie to zwykle powrót do starego schematu.

Potem zauważ (nie analizuj, tylko sprawdź):
• co czujesz w ciele? (napięcie, ulgę, niepokój, irytację?)
• jakie myśli się pojawiają? („to za mało”, „inni by zrobili lepiej”, „zaraz się coś zawali”)
• czy naprawdę stało się coś złego?

Jeśli pojawi się dyskomfort — to normalne.
Często to NIE jest znak, że robisz coś źle, tylko, że osłabiasz tryb, który żyje z kontroli.

Po co to ćwiczenie:
Bo ogrom energii psychicznej idzie nie na samo działanie, tylko na:
• poprawianie
• pilnowanie
• napięcie „czy wystarczy”
• wewnętrzną krytykę

Tu uczysz się, że:

„wystarczy” też jest bezpieczne
a świat nie wali się od jednej rzeczy zrobionej na 70%

́w

20/12/2025

20 grudnia — Docenienie siebie

Dokończ zdanie:

„Dziś jestem z siebie dumna/dumny, bo…”

Nie szukaj niczego spektakularnego.
To nie ma być sukces z Instagrama, tylko uczciwe zauważenie wysiłku.

Może to być coś bardzo małego:
• wstałaś/wstałeś mimo zmęczenia
• zrobiłaś/zrobiłeś jedną rzecz, choć nie miałaś/miałeś siły
• powiedziałaś/powiedziałeś „dość” zamiast cisnąć dalej
• odpuściłaś/odpuściłeś coś, co zwykle robisz z przymusu
• nie pogorszyłaś/pogorszyłeś sobie dnia dodatkową krytyką

Jeśli pojawi się myśl:

„to głupie”, „to za mało”, „inni robią więcej”

— zapisz to mimo wszystko.
Ta myśl nie jest obiektywną oceną, tylko starym automatem, który umniejsza wysiłek.

Po co to robisz?
Bo Twój mózg ma tendencję do:
• liczenia braków
• wyłapywania niedociągnięć
• ignorowania codziennego radzenia sobie

To ćwiczenie nie ma Cię oszukać, tylko nauczyć zauważać fakt:

każdego dnia coś dźwigasz, nawet jeśli nikt tego nie widzi.

Na koniec możesz dopisać jedno zdanie:

„To wystarczy na dziś.”

Bez kropki nad „i”.
Bez poprawiania siebie.
Bez „ale”.

́w

19/12/2025

19 grudnia — Trzy rzeczy, które Cię wzmacniają

Usiądź na chwilę i pomyśl, co w Twoim życiu realnie Cię podtrzymuje.
Nie idealnie, nie zawsze — ale chociaż trochę.

Wypisz trzy rzeczy:
• osobę, przy której możesz być bardziej sobą
• miejsce, gdzie czujesz się spokojniej lub bezpieczniej
• czynność, po której jest Ci choć odrobinę lżej

Nie oceniaj, czy to „wystarczające”.

Po co: żeby zobaczyć, że nie jesteś sama/sam w tym, co dźwigasz.

́w

18/12/2025

18 grudnia — Uznanie swoich granic

Zatrzymaj się dziś na chwilę i powiedz sobie w myślach:
„Mam prawo się zmęczyć. Mam prawo czegoś nie chcieć. Nie muszę dziś wszystkiego.”

Zauważ jedną sytuację, w której zwykle się spinasz, przyspieszasz albo robisz coś „bo trzeba”.
Spróbuj tam postawić małą granicę:
odpowiedzieć później, skrócić rozmowę, zrobić mniej, nie tłumaczyć się.

Po co: bo kiedy ciągle przekraczasz siebie, napięcie i złość wracają inną drogą.

́w

17/12/2025

17 grudnia — Jedna przyjemność bez poczucia winy

Zrób dziś coś miłego tylko dlatego, że możesz.
Nie jako nagrodę, nie „bo zasłużyłam”, nie po odhaczeniu obowiązków.

Wybierz jedną, małą rzecz:
ulubiony napój, zapaloną świecę, chwilę z muzyką, ciepły koc, kilka minut ciszy.
Zrób to powoli, zwracając uwagę na to, co czujesz w ciele.

Jeśli w głowie pojawi się myśl typu: „to bez sensu”, „powinnam robić coś innego” — zauważ ją i wróć do tego, co robisz.

Po co: żeby ciało i głowa przypomniały sobie, że nie wszystko musi być użyteczne i zasłużone.

Adres

Starzyńskiego 33, I Piętro, Pokój Nr 3
Ozorków
95-035

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Gabinet Psychoterapii - Katarzyna Wiech umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Gabinet Psychoterapii - Katarzyna Wiech:

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram