Psycholog Płońsk Joanna Jakubiak

Psycholog Płońsk Joanna Jakubiak Zapraszam do kontaktu pod numerem 600245580. Odezwę się najszybciej jak będzie to możliwe.

14/03/2026

Lubimy takie piątki. I takie wiadomości. 💙 Z ogromną radością się nimi dzielimy.

W 2026 roku Fundacja Twarze Depresji zapewni aż 1200 bezpłatnych konsultacji psychologicznych dla osób dorosłych w stanie kryzysu psychicznego w ramach naszego „pogotowia psychologicznego”. Program jest możliwy dzięki wsparciu Allegro Foundation 💙🧡

To dla nas szczególnie ważne, ponieważ to właśnie osoby dorosłe stanowią największą grupę chorujących na depresję. Oficjalnie leczy się na nią w Polsce około 1,2 miliona osób, ale szacuje się, że co najmniej drugie tyle nie korzysta z leczenia.

Od lat najtrudniej było nam znaleźć partnera programu pomocy psychologicznej dla dorosłych, dlatego jesteśmy bardzo wdzięczni, że Allegro Foundation zdecydowała się wesprzeć właśnie ten obszar, gdzie potrzeby są dziś największe!

W ramach programu każda osoba dorosła będzie mogła skorzystać z trzech bezpłatnych konsultacji z psychologiem – stacjonarnie w Poradni Psychologicznej Fundacji przy al. Solidarności 78 w Warszawie lub online, dzięki czemu pomoc dociera do osób z całej Polski.

Program jest skierowany szczególnie do tych, którzy nie mają dostępu do psychologa w swojej miejscowości albo czekają na wizytę w publicznej służbie zdrowia wiele miesięcy. Podczas konsultacji uczestnicy otrzymują diagnozę, wsparcie i psychoedukację – często dokładnie w tym momencie, kiedy pomoc jest najbardziej potrzebna.

Dziękujemy naszym partnerom i darczyńcom, dzięki którym możemy realnie pomagać osobom w kryzysie psychicznym – tu i teraz.

23/02/2026

„Ona wszystko ogarnia”

Pracuje. Pomaga. Pamięta.
Nie narzeka.
Nie prosi.
Nie zatrzymuje się...

I właśnie dlatego nikt nie pyta,
jak bardzo jest jej ciężko.
Depresja nie zawsze wygląda jak bezsilność.
Czasem wygląda jak nadludzka wytrzymałość.

I dlatego, zanim powiesz: „ona sobie radzi” — zapytaj, jak się czuje.
Porozmawiaj.
Wysluchaj.

*Depresja wysokofunkcjonująca” nie jest odrębną diagnozą w DSM-5 ani ICD-11.
To opis sposobu funkcjonowania części osób z zaburzeniem depresyjnym,
u których objawy są mniej widoczne, lecz klinicznie istotne.











#🤎

Reagowanie na emocje dziecka to przede wszystkim zauważenie, nazwanie i zaakceptowanie tego, co przeżywa – bez oceniania...
16/02/2026

Reagowanie na emocje dziecka to przede wszystkim zauważenie, nazwanie i zaakceptowanie tego, co przeżywa – bez oceniania i bagatelizowania. Poniżej znajduje się praktyczny przewodnik dla każdej z wymienionych emocji.
🔵 1. Smutek
Co robić:
🧍‍♀️ Zatrzymaj się i bądź blisko (czasem wystarczy obecność).
🗣 Nazwij emocję: „Widzę, że jest Ci smutno.”
🤝 Daj przestrzeń na płacz – nie mów „nie płacz”.
💬 Zapytaj: „Chcesz o tym opowiedzieć czy po prostu pobyć razem?”
Czego unikać:
„Nic się nie stało.”
„Inni mają gorzej.”
Natychmiastowego rozwiązywania problemu.
👉 Smutek potrzebuje empatii i czasu.

🔴 2. Złość
Co robić:
🧠 Oddziel emocję od zachowania: „Widzę, że jesteś zły, ale nie pozwolę bić.”
🗣 Nazwij przyczynę: „Złościsz się, bo musimy już kończyć zabawę.”
🛑 Ustal granice spokojnie i stanowczo.
💨 Zaproponuj bezpieczne rozładowanie: tupanie, darcie kartki, poduszka do uderzania.
Czego unikać:
Zawstydzania („Jak możesz tak się zachowywać?”)
Krzyczenia głośniej niż dziecko
Kar za samą emocję
👉 Złość to sygnał, że coś jest ważne albo przekroczona została granica.

🟣 3. Lęk
Co robić:
🫂 Daj poczucie bezpieczeństwa: bliskość, spokojny głos.
🗣 „Widzę, że się boisz.”
📖 Wytłumacz sytuację prostymi słowami.
🌬 Naucz prostych technik oddechowych (np. „dmuchamy świeczkę”).
Czego unikać:
„Nie ma się czego bać.”
Wyśmiewania obaw
Zmuszania do konfrontacji na siłę
👉 Lęk maleje, gdy dziecko czuje, że dorosły panuje nad sytuacją.

🟡 4. Poczucie winy
Co robić:
🔍 Oddziel czyn od dziecka: „To zachowanie było nie w porządku, ale Ty jesteś w porządku.”
💬 Zachęć do naprawy (przeprosiny, pomoc).
❤️ Podkreśl bezwarunkową akceptację.
Czego unikać:
Etykietowania („Jesteś niegrzeczny.”)
Zawstydzania przy innych
Długich kazań
👉 Zdrowe poczucie winy uczy odpowiedzialności, ale toksyczny wstyd rani.

🟠 5. Przebodźcowanie
Objawy: płacz „bez powodu”, wybuchy złości, wycofanie.
Co robić:
🧠 Zwolnij, zatrzymaj sytuację, wyciszaj układ nerwowy,
🔇 Ogranicz bodźce (cisza, przygaszone światło), używaj jak najmniejszej liczby słów,
🫂 Zapewnij fizyczną bliskość (jeśli dziecko tego akurat potrzebuje).
⏳ W kolejnych dniach skróć aktywności, wprowadź rutynę.
💤 Zadbaj o sen i przerwy.
Czego unikać:
Dodatkowych wymagań („Uspokój się natychmiast!”)
Długich rozmów w trakcie kryzysu
👉 W przebodźcowaniu dziecko nie potrzebuje rozmowy – potrzebuje regulacji.

27/01/2026

Przed terapią lub wizytą u psychiatry czy psychologa zrób wyniki badań ambulatoryjnych.
💜Zanim zaczniemy szukać psychicznych przyczyn problemów takich jak depresja, lęki czy wahania nastroju, warto najpierw sprawdzić, czy nie mają one źródła w organizmie. Często to właśnie drobne zaburzenia fizjologiczne, których nie zauważamy na co dzień, wpływają na nasze samopoczucie, energię i koncentrację. Ich skorygowanie potrafi znacząco poprawić nastrój i jakość życia, zanim w ogóle dotkniemy kwestii stricte psychicznych.
💜 Na pierwszej konsultacji zawsze proszę, aby udać się do lekarza rodzinnego i wykonać podstawowe badania ambulatoryjne. To ważny krok, który pozwala rozeznać się, czy źródłem dolegliwości mogą być czynniki fizjologiczne – często imitujące objawy psychiczne.
💜 Ważna uwaga zanim przejdziesz dalej:
Badania, o których wspominam, są wartościowym punktem wyjścia, ale nie zastępują konsultacji z lekarzem. Najlepiej, aby ich zakres dobrał internista, endokrynolog lub lekarz rodzinny na podstawie objawów i wywiadu.
Poniższa lista ma charakter orientacyjny – pokazuje, jak bardzo zdrowie fizyczne i psychiczne są ze sobą powiązane.
💜 Oto zestaw podstawowych badań ambulatoryjnych, które warto wykonać:
• Morfologia krwi z rozmazem – ocenia ogólny stan zdrowia, wykrywa niedokrwistość i stany zapalne, które mogą powodować zmęczenie, osłabienie i obniżony nastrój.
• TSH, FT3, FT4 – hormony tarczycy; niedoczynność i nadczynność mogą dawać objawy depresyjne, lękowe, drażliwość, problemy ze snem i koncentracją.
• Witamina D3 (25(OH)D) – jej niedobór jest powiązany z obniżonym nastrojem, zmęczeniem i większym ryzykiem depresji.
• Witamina B12 i kwas foliowy – niski poziom może powodować zmęczenie, mgłę mózgową, drażliwość i wahania nastroju.
• Elektrolity (Na, K, Mg, Ca) – zaburzenia wpływają na napięcie nerwowe, skurcze mięśni, lęk, drżenia, gorszą koncentrację.
• Glukoza na czczo ± krzywa cukrowa/insulinowa – niestabilny cukier i insulinooporność mogą powodować spadki energii, drażliwość i senność.
• CRP lub OB – markery stanu zapalnego; przewlekły stan zapalny obciąża ciało i psychikę.
• Lipidogram – ocenia gospodarkę tłuszczową i pośrednio stan metaboliczny.
• Kortyzol (poranny lub dobowy) – zaburzenia kortyzolu mogą powodować lęk, zmęczenie, bezsenność i wahania nastroju.
• Hormony płciowe – testosteron u mężczyzn, estradiol i progesteron u kobiet; wpływają na nastrój, energię, libido i regulację cyklu.
💜 A kto proponuje takie podejście?
Coraz więcej lekarzy – psychiatrów, endokrynologów i internistów – podkreśla, że diagnostyka somatyczna jest fundamentem w zrozumieniu objawów psychicznych. Ciało i umysł zawsze działają razem.

💜 Przykład z praktyki
Ostatnio przyszła do mnie klientka, która opisywała: nadmierną pobudliwość, drażliwość, lęk, wahania nastroju, bezsenność, gonitwę myśli, napięcie emocjonalne oraz epizody obniżonego nastroju i chwilowej euforii.
Dopiero po wykonaniu badań okazało się, że przyczyną była nieleczona nadczynność tarczycy.
Po wdrożeniu leczenia endokrynologicznego objawy ustąpiły samoistnie.
💜 Podsumowanie
Zanim zaczniemy szukać przyczyn depresji, lęków czy wahań nastroju wyłącznie w psychice, warto spojrzeć na organizm jako całość. Niedobory witamin, zaburzenia hormonalne, insulinooporność czy przewlekłe stany zapalne mogą znacząco wpływać na nastrój, energię i funkcjonowanie poznawcze.
💜 Pamiętaj: poważnych zaburzeń psychicznych nie da się wyleczyć samą suplementacją, ale wyrównanie parametrów fizjologicznych tworzy solidny fundament pod skuteczną terapię.
Zdrowie fizyczne i psychiczne to dwie strony tej samej monety. Dbając o ciało – wspierasz umysł. Podoba Ci się to, co czytasz? 📝
Możesz symbolicznie podziękować tutaj: https://Suppi.pl/1bfz11kn9q – każde podziękowanie dodaje mi skrzydeł!

16/01/2026

🧠Jakiś czas temu pojawił się post o zaburzeniach lękowych. Wiedziałam i zdawałam sobie sprawę z tego jak wiele jest osób borykających się z tym tematem.

➡️ https://www.facebook.com/share/p/1GvcZjw5xd/?mibextid=wwXIfr

Tematem trudnym, ale bardzo ważnym. Dostałam od Was wiele wiadomości, o Waszych historiach, trudach zmagania się z lękami.
Jestem pełna podziwu Waszej siły i całym sercem wspieram każdego kto dotyka ten problem. 🫶🏻

Dostałam również ogromną ilość wiadomości z prośbą o rozpisanie ,,w pigułce” objawów zaburzeń lękowych.

Tak więc proszę bardzo.
Pamiętajmy, że psychoedukacja jest ważna.
💡💙

A jeśli Ty zmagasz się z tym problemem, pamiętaj, że nie jesteś sam i specjaliści są od tego, aby Ci pomóc. 🤗



📷 Dialog & Empatia

*Jak to życie pokazuje w niektórych pracach graficznych pisanych od serca z zasobami wiedzy, może pojawić się błąd - choćby literówka, którego autor na pierwszy rzut oka nie widzi. Jeśli taką widzisz.
Daj znać 🫶🏻

08/01/2026

Objawy spektrum autyzmu u dziewczynek – dlaczego są trudne do zauważenia i często rozpoznawane dopiero w okresie dojrzewania?

Autyzm u dziewczynek wygląda inaczej niż u chłopców. Jest subtelniejszy, bardziej zamaskowany i dlatego często pozostaje niezauważony przez lata.
Dziewczynki rzadziej spełniają stereotypowy obraz autyzmu — przez co zarówno rodzice, jak i nauczyciele oraz specjaliści często nie łączą ich trudności z ASD.

Poniżej - pełne omówienie najważniejszych różnic oraz listę objawów, które najczęściej umykają diagnozie.

Dlaczego objawy autyzmu u dziewczynek tak łatwo przeoczyć?

1. Dziewczynki częściej maskują swoje trudności.
Maskowanie to świadome lub nieświadome ukrywanie objawów, aby „dopasować się” społecznie.
Dziewczynki:
- uczą się naśladować koleżanki,
- zapamiętują skrypty rozmów,
- analizują, jak „powinny” wyglądać interakcje,
- uczą się utrzymywać kontakt wzrokowy, nawet jeśli jest nienaturalny,
- robią wszystko, aby być „grzeczne”, „ciche” i „bezproblemowe”.

Maskowanie przez lata skutecznie ukrywa objawy, ale jest ogromnie obciążające emocjonalnie.

2. Ich intensywne zainteresowania wyglądają „typowo”.
Dziewczynki w spektrum często mają bardzo silne zainteresowania, ale dotyczą one tematów uznawanych społecznie za naturalne dla dziewczynek: zwierzęta, literatura, muzyka, rysunek, moda.
Przez to nikt nie postrzega ich jako „nietypowych”.

3. Sprawiają wrażenie lepiej funkcjonujących społecznie, niż chłopcy.

Dziewczynki z ASD potrafią tworzyć pozornie poprawne społeczne relacje, zwłaszcza w okresie wczesnoszkolnym.
Wydają się komunikatywne, przyjazne, nawet rozmowne — ale to często wynik ogromnego wysiłku, a nie intuicyjnych umiejętności społecznych.

4. Kryteria diagnostyczne historycznie skupiają się na chłopcach.

Narzędzia diagnostyczne, badania i opisy zachowań powstawały głównie na podstawie chłopców.
Objawy dziewczęcego profilu autyzmu nie zawsze „mieszczą się” w typowych testach — co opóźnia diagnozę lub kieruje ją na niewłaściwy tor (zaburzenia lękowe, ADHD, depresja).

Dlaczego diagnoza u dziewczynek bywa późna? 💡💡💡

* Maskowanie ukrywa objawy przez lata.

* Wczesne trudności są interpretowane jako nieśmiałość, wrażliwość, perfekcjonizm, introwersja lub zdolności.

* Dziewczynki „dobrze funkcjonujące” w szkole nie budzą niepokoju.

* Najpierw diagnozuje się inne trudności: lęki, depresję, zaburzenia odżywiania, OCD, a autyzm pojawia się dopiero jako możliwa „przyczyna bazowa”.

*Często dopiero nagromadzenie trudności i kryzys emocjonalny doprowadza do szukania pełniejszej diagnozy.

Dlaczego okres dojrzewania ujawnia trudności? 💡💡💡

W wieku nastoletnim wymagania społeczne gwałtownie rosną:
- relacje stają się bardziej złożone,
- pojawia się presja rówieśnicza,
- rośnie oczekiwanie elastyczności,
- pojawia się potrzeba przynależności,
- szkoła wymaga większej organizacji i samodzielności.

To moment, w którym:
* maskowanie zaczyna zawodzić
* lęk i przeciążenie narastają
* pojawiają się kryzysy emocjonalne
* następuje autystyczne wypalenie
* trudności w funkcjonowaniu społecznym stają się bardziej widoczne

Dlatego wiele dziewczynek dostaje diagnozę dopiero w okresie dojrzewania.

Najczęstsze objawy spektrum autyzmu u dziewczynek (lista, która często umyka)
🔹 1. Komunikacja i relacje społeczne
Trudność w rozpoczynaniu rozmów, ale pozorna swoboda w odpowiadaniu.
Nawiązywanie relacji poprzez naśladowanie („kopiowanie” koleżanek).
Powierzchowne przyjaźnie, które szybko się rozpadają.
Mówienie „jak z podręcznika” — sztywność, wyuczone wypowiedzi.
Problemy z rozumieniem żartów, ironii, podtekstów.
Trudność z wyrażaniem potrzeb, granic i dyskomfortu.
Skłonność do milczenia w sytuacjach stresu lub przeciążenia.

🔹 2. Funkcjonowanie emocjonalne
Wysoki poziom lęku, szczególnie społecznego.
Nadmierne analizowanie sytuacji i zachowań innych.
Nagłe przeciążenie emocjonalne po zajęciach lub kontaktach z grupą.
Silne reakcje emocjonalne (płacz, wycofanie, zamrożenie).
Trudność w rozpoznawaniu własnych emocji (aleksytmia).

🔹 3. Zachowania, rutyny i zainteresowania
Intensywne, głębokie zainteresowania, ale często „społecznie akceptowalne”.
Perfekcjonizm i duża potrzeba przewidywalności.
Sztywne rutyny i silna niechęć do zmian.
Zbieranie szczegółowych informacji, długie „zanurzanie się” w tematach.
Zainteresowania często artystyczne lub społeczne, niekoniecznie „techniczne”.

🔹 4. Maskowanie – klucz do zrozumienia trudności
Wyuczony, sztucznie utrzymywany kontakt wzrokowy.
Zapamiętywanie dialogów, kopiowanie rozmów.
Naśladowanie gestów, sposobu mówienia, ubioru koleżanek.
Ukrywanie trudności w szkole — dziecko „idealne”, „bezproblemowe”.
Intensywne przeciążenie i rozładowanie dopiero w domu.

🔹 5. Sensoryka
Nadwrażliwość na dźwięki, światło, zapachy, faktury.
Niechęć do metek, obcisłych ubrań, określonych tkanin.
Selektywne jedzenie, trudność z nowymi potrawami.
Silna potrzeba samotności po przeciążeniu sensorycznym.

🔹 6. Szkoła
Ogromny wysiłek wkładany w „normalne zachowanie”.
Wyczerpanie po zajęciach, rozładowanie emocji w domu.
Problemy z pracą w grupie, projektami, nagłymi zmianami.
Częste somatyzacje (ból brzucha, napięcie, nudności).
Dobre wyniki w nauce maskujące głębokie trudności.

🔹 7. Okres dojrzewania — sygnały prowadzące do diagnozy
Narastający lęk, stany depresyjne, ataki paniki.
Trudności w relacjach — poczucie „inności”, wykluczenia.
Wypalenie autystyczne: wycofanie, izolacja, spadek energii.
Presja społeczna i rówieśnicza stają się nie do udźwignięcia.
Problemy z samooceną — poczucie bycia „gorszą” lub „niedopasowaną”.

Podsumowanie:
Autyzm u dziewczynek jest często „cichym” autyzmem: mniej widocznym, bardziej ukrytym, intensywnie maskowanym.
Dlatego tak ważne jest, aby patrzeć poza stereotypy i znać specyficzne objawy występujące u dziewcząt.
Wczesne rozpoznanie daje im możliwość otrzymania realnego wsparcia i zrozumienia — zanim dojdzie do przeciążenia i kryzysów w wieku nastoletnim.

♥️🎄
23/12/2025

♥️🎄

14/12/2025
28/11/2025

Dzieci często przychodzą do nas z jakimś problemem.
Z opowieścią o tym, co wydarzyło się w szkole, na podwórku w relacji z rówieśnikiem.
Z emocjami, które są dla nich trudne.
Z napięciem, którego jeszcze nie potrafią nazwać.
Z lękiem, smutkiem albo złością, która domaga się zrozumienia.

My - DOrośli – często z najlepszych intencji – od razu uruchamiamy „tryb działania”. Jest w nas przekonanie, że tak trzeba, że pewnie chodzi o to, by jak najszybciej zadziałać, podać konkret.
Proponujemy rozwiązania. Rady.
Czasami całe mnóstwo
Czasami przerywamy w pół zdania, żeby już „pomóc”.

A przecież nie zawsze o to chodzi.
Często dziecko chce po prostu być usłyszane.
Zobaczone w tym, co czuje.
Potrzebuje, żeby ktoś przyjął to, co dzieje się w jego środku – bez poprawiania, bez naprawiania.

Potrzebuje naszej obecności.
Nie planu naprawczego.

I jasne — czasami dziecko chce też porozmawiać o tym, co można zrobić.
Ale zanim przejdziemy do rozwiązań, warto najpierw pobyć przy emocji.
Otulić. Wysłuchać. Ojojać.
A potem zapytać:

„Chcesz usłyszeć, jaki mam na to pomysł?”
„Potrzebujesz pomocy, żeby to jakoś rozwiązać?”
„Chcesz się wspólnie zastanowić, co można z tym zrobić?”

Dzieci (częściej, niż nam się wydaje) potrafią odpowiedzieć na te pytania.
A jeśli mówią „tak” – weźmy kartkę, kredki, długopis.
Zróbmy wspólną burzę mózgów.
Nie narzucajmy – tylko szukajmy razem.

I bądźmy.
Obecni.


---------
Dawno tutaj nie pisałam (i naprawdę tęskniłam za tym)

❤️ Zastanawianie się po co w ogóle robić diagnozę ADHD to pierwszy krok do zrozumienia, że chodzi nie tylko o „etykietkę...
19/11/2025

❤️ Zastanawianie się po co w ogóle robić diagnozę ADHD to pierwszy krok do zrozumienia, że chodzi nie tylko
o „etykietkę”, ale o świadome poznanie siebie i poprawę jakości życia.

🧭 Dlaczego warto zrobić diagnozę ADHD

1. 🧠 Zrozumienie siebie (lub swojego dziecka).

Diagnoza pomaga odpowiedzieć na pytanie:

„Dlaczego robię pewne rzeczy w określony sposób – i czemu czasem nie potrafię inaczej?”

👉 U osób z ADHD wiele trudności (np. rozkojarzenie, zapominanie, impulsywność) przez lata bywa mylnie ocenianych jako:

🥱 lenistwo,

😎 brak samodyscypliny,

😜 brak motywacji lub odpowiedzialności.

Diagnoza pokazuje, że to neurologiczny sposób funkcjonowania mózgu, a nie cecha charakteru.

2. ⚖️ Ulgę emocjonalną i poprawę samooceny.

Wiele dorosłych osób po diagnozie mówi:

„Pierwszy raz w życiu poczułem, że to nie moja wina.”

ADHD wiąże się z częstym poczuciem porażki i krytyką od otoczenia.
Zrozumienie przyczyny tych trudności daje ulgę, akceptację i pozwala budować realne strategie radzenia sobie, zamiast ciągłej frustracji.

3. 🎯 Dostęp do skutecznego leczenia
i terapii.

Po diagnozie można:

💊 skorzystać z leczenia farmakologicznego,

🤝 uczestniczyć w psychoterapii ukierunkowanej na ADHD,

📉 nauczyć się technik planowania, zarządzania uwagą i emocjami,

🏣 uzyskać wsparcie edukacyjne (np. dostosowanie wymagań w szkole).

4. 🛠️ Lepsze funkcjonowanie w życiu codziennym.

Dzięki diagnozie łatwiej:

✨ dobrać odpowiedni sposób pracy lub nauki,

✨ poprawić relacje (bo partner, rodzina, współpracownicy rozumieją mechanizmy ADHD),

✨ nauczyć się strategii radzenia sobie
z rozproszeniem, impulsywnością, odkładaniem, chaosem,

✨ odbudować poczucie skuteczności
i sprawczości.

5. 🤝 Świadome wsparcie od otoczenia.

Bez diagnozy otoczenie często nie rozumie, dlaczego ktoś:

🙄 zapomina o ważnych sprawach,

⏰ spóźnia się,

🧨 „żyje w chaosie”.

Z diagnozą łatwiej wytłumaczyć swoje potrzeby — i poprosić o konkretne wsparcie zamiast oceny.

6. 🌱 Planowanie przyszłości z uwzględnieniem swoich mocnych stron.

ADHD to nie tylko trudności. Osoby
z ADHD często mają:

🗽 dużą kreatywność,

⚗️ intuicyjne myślenie,

🚀 zdolność do działania pod presją,

🎢 empatię i spontaniczność.

Diagnoza pomaga lepiej wykorzystać te zasoby, zamiast walczyć ze sobą.

🔄 Diagnoza ADHD to nie „stempel”, tylko mapa, która pokazuje:

🧩 „Jak działa Twój mózg — i jak możesz żyć tak, by to działało na Twoją korzyść.”

Adres

Płocka 85A
Płońsk Gmina
09-100

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Psycholog Płońsk Joanna Jakubiak umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij

Kategoria