Psychodynamiczni

04/05/2026

21/11/2022

[Dziecko z bezpiecznym stylem przywiązania] Komunikuje swoje potrzeby w sposób otwarty i bezpośredni. Nie udaje, że jest wesołe, kiedy jest smutne, ale też nie manifestuje swoich potrzeb poprzez choroby albo inne kłopoty (nie mówi „brzuch mnie boli”, kiedy chce się po prostu przytulić). Dziecko z bezpiecznym stylem przywiązania wie i czuje, że może próbować radzić sobie z różnymi wyzwaniami, a jeśli będzie mu trudno, zawsze może zwrócić się o pomoc i zostanie potraktowane poważnie.
Dorosły, który wyrasta z takiego dziecka, akceptuje wszystkie ludzkie emocje, i te miłe, i te trudne. Wie, że one wszystkie są ważne i potrzebne. Potrafi poradzić sobie z napięciem w trudnych chwilach na tyle, żeby poczuć i zrozumieć, co i dlaczego czuje. Nie boi się komunikować swoich emocji innym. Nie boi się, że zostanie odrzucony, gdy inni dowiedzą się jaki naprawdę jest i co czuje. Nie boi się też być blisko osoby, która przeżywa trudne emocje.
Metaforą takiej osoby jest dla mnie słoń. Jest silny, ale ta siła jest wewnątrz niego. Nie utrudnia mu kontaktów z innymi, ale pozwala na samodzielne działanie. Kiedy słoń może, potrafi działać niezależnie, ale ma też bliskie osoby, swoje stado, gdzie czuje się u siebie i zawsze może liczyć na pomoc.

Agnieszka Stein - O przywiązaniu. Jak budować bezpieczną więź z dzieckiem

18/11/2022

What is the best way to ease someone's pain and suffering? In this beautifully animated RSA Short, Dr Brené Brown reminds us that we can only create a genuin...

16/11/2022

(...) to, co naprawdę cenne, wyłania się po fazie zakochania. Osoby, które są w dłuższych związkach i są szczęśliwe, mówią czasem, że ich seks na początku był tak naprawdę taki sobie. I to, co cenią dzisiaj, wynika z olbrzymiego poczucia bliskości i otwartości. Ludzie przecież muszą się nauczyć czuć ze sobą swobodnie: mieć dystans do swoich niepowodzeń, kompleksów, wstydu, ale na to potrzeba czasu. (...) na początku bardziej skupiamy się na tym, żeby być zaakceptowanym. Później mamy szansę na to, żeby sobie zaufać i wspólnie dbać o jakość relacji, a nie wrażenie, jakie wywołujemy na drugiej osobie.

Alicja Długołęcka w rozmowie z Agnieszką Jucewicz w książce Agnieszki Jucewicz i Grzegorza Sroczyńskiego - Kochaj wystarczająco dobrze