Zapraszamy dzieci, młodzież, dorosłych, pary i seniorów. Centrum OBECNOŚCI powstało w 2012 r. Greenberga i skoncentrowanej na osobie C. Rogersa.
Centrum Obecności - Psychoterapia - Focusing - Szkolenia
Jesteśmy ośrodkiem psychoterapii humanistycznej, doświadczeniowej, focusingu, pomocy psychologicznej i rozwoju osobistego. z myślą o osobach poszukujących, pragnących się rozwijać w kierunku poprawy jakości życia, w stronę pełni, wolności i szczęścia. Jego pomysłodawcą i założycielem jest Tomasz Radkiewicz, który do współpracy zaprosił zaufanych psychologów, terapeutów, coachów, kształcących się i zdobywających doświadczenie w akredytowanych przez wiodące organizacje terapeutyczne ośrodkach. W Centrum OBECNOŚCI świadczymy usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne na najwyższym poziomie, w oparciu o najlepsze standardy. Najważniejszymi dla nas wartościami pracy z pacjentem w kierunku poszerzania jego pola świadomości, są:
akceptujący, autentyczny i empatyczny kontakt;
szacunek i respektowanie wartości, uczuć i emocji pacjenta;
koncentracja na potencjałach;
uważność na zrozumieniu Pacjenta jako osoby poszukującej wewnętrznej integracji, w obszarach emocjonalnym społecznym i duchowym. Szanując godność, podmiotowość i wolność każdego człowieka, wierzymy, iż najwyższym ekspertem w obszarze swoich potrzeb i wyborów jest sam Pacjent. Inspiracje do pracy czerpiemy z różnych kierunków terapeutycznych, opierając się na podstawowych założeniach podejścia humanistycznego w psychologii. Korzystamy przy tym z zasobów terapii doświadczeniowej skoncentrowanej na emocjach L.S. Czerpiemy z podejścia Gestalt i podejścia egzystencjalnego.
27/12/2025
Cud nie znika.
On po prostu przestaje iść dalej w naszym doświadczeniu.
Zatrzymuje się na poziomie nawyku, pośpiechu, automatu.
Gdy jednak na chwilę zwolnimy
i pozwolimy, by to, co się wydarza, zostało naprawdę poczute,
pojawia się delikatne przesunięcie.
Coś, co było „zwyczajne”, zaczyna mieć ciężar, smak, temperaturę.
Jakby życie samo mówiło: zauważ mnie.
To nie jest odkrywanie czegoś nowego.
To raczej pozwolenie, by to, co już jest,
mogło się domknąć i pójść dalej w odczuwaniu.
Wtedy codzienność odzyskuje głębię,
a cud nie krzyczy —
jest cichy, ale bardzo obecny.
25/12/2025
Nie chodzi o wydarzenie w historii.
Chodzi o wydarzenie w doświadczeniu.
O ten moment, w którym coś żywego zaczyna się rodzić we mnie —
nie jako myśl, nie jako przekonanie,
lecz jako ciche przesunięcie, wewnętrzne „tak”,
nowy sposób bycia w świecie.
Wieczne narodziny nie dzieją się „gdzieś”.
Dzieją się tam, gdzie człowiek robi miejsce.
Gdzie przestaje wypełniać siebie treścią,
a zaczyna słuchać tego, co chce się wydarzyć.
W duchu A Process Model można powiedzieć, że sens nie jest dany raz na zawsze.
On rodzi się w procesie —
wtedy, gdy ciało–środowisko spotykają się w pełnej obecności,
a życie znajduje swój następny krok, swoje carrying forward.
To, co wieczne, nie wchodzi do nas z zewnątrz —
ono uobecnia się wtedy, gdy proces może iść dalej.
Nie wystarczy, że coś jest prawdziwe „w ogóle”.
Prawda staje się żywa dopiero wtedy,
gdy wydarza się we mnie.
I właśnie to —
że coś rodzi się we mnie teraz —
jest wszystkim.
24/12/2025
W Wigilię cisza przychodzi sama.
Jakby świat na chwilę zwalniał,
jakby coś większego zapraszało, by usiąść — nie po to, by mówić,
lecz by pozwolić się uciszyć.
To nie jest cisza pustki.
To cisza, w której życie łagodnie domyka swoje cykle,
a to, co było rozproszone, znajduje wspólny oddech.
Wdzięczność nie jest tu decyzją rozumu,
lecz ruchem serca, które mięknie,
aż samo zaczyna dziękować — za to, co jest, i za to, co było trudne.
W duchu A Process Model Wigilia jest chwilą,
w której proces życia sam się niesie dalej — carrying forward —
bez wysiłku, bez planu.
Siedzenie w ciszy staje się miejscem spotkania:
ciała ze światem, przeszłości z przyszłością,
kruchości z nadzieją.
I może właśnie wtedy,
niepostrzeżenie,
stajemy się wdzięczni.
22/12/2025
Spokój nie czeka gdzieś dalej ani wyżej.
Jest ukryty w prostocie chwili — w myciu naczyń, w chodzeniu, w oddychaniu,
w byciu dokładnie tam, gdzie teraz jesteśmy.
Gdy zwalniamy, codzienność przestaje być przeszkodą,
a staje się miejscem spotkania z życiem.
W duchu A Process Model można powiedzieć, że uważność przywraca ciągłość procesu.
To, co było rozproszone i napięte,
zaczyna się carrying forward w naturalnym rytmie ciała–środowiska.
Nie trzeba zmieniać zadań —
wystarczy zmienić sposób bycia z nimi.
Spokój nie jest nagrodą za wysiłek.
Jest skutkiem obecności.
I często objawia się tam,
gdzie najmniej się go spodziewamy.
20/12/2025
To, co widzimy, nie jest tylko odbiciem rzeczywistości,
lecz odpowiedzią naszego wnętrza na to, co nas spotyka.
Świat oferuje nieskończoną liczbę form —
ale to sposób, w jaki jesteśmy obecni,
nadaje im sens i barwę.
W duchu A Process Model można powiedzieć, że piękno rodzi się
w wydarzeniu ciała–środowiska —
w relacji między patrzącym a tym, na co patrzy.
Nie jest własnością przedmiotu ani czystą projekcją umysłu,
lecz ruchem carrying forward,
w którym doświadczenie staje się żywe i znaczące.
Gdy zwalniamy i patrzymy naprawdę,
świat nie musi się zmieniać.
Zmienia się sposób, w jaki w nim jesteśmy —
a wraz z nim pojawia się piękno.
20/12/2025
Już 9 stycznia spotkamy się ponownie w cyklu Gendlin100.
Tym razem: „Początek w ruchu. Dziecko i jego felt sense”.
Zatrzymamy się przy tym, co w nas wie zanim pojawią się słowa.
Przy dziecięcym, pierwotnym odczuwaniu sensu — cichym, niejasnym, a jednak precyzyjnym.
Będzie to dalsze słuchanie procesu, który rozpoczął się na pierwszym spotkaniu.
Wczoraj nie szukaliśmy odpowiedzi.
Zatrzymaliśmy się, żeby posłuchać.
Rozmawialiśmy o świecie, w którym jest dużo słów, narracji i interpretacji —
i o tym, jak łatwo w nim zgubić kontakt z tym, co naprawdę żywe.
O postmodernizmie nie jako teorii, lecz jako codziennym doświadczeniu:
wolności bez gruntu, sensów bez zakorzenienia.
I właśnie tam pojawił się Eugene Gendlin.
Nie jako autor metody.
Jako ktoś, kto uczy słuchania głębiej niż słowa.
Mówiliśmy o ciele, które wie wcześniej, niż potrafimy to nazwać.
O cichych poruszeniach, które nie są problemem do naprawy,
lecz procesem, który chce się dalej rozwijać — jeśli dostanie przestrzeń.
Było o empatii nie jako technice,
ale jako sposobie bycia:
zatrzymanym, cierpliwym, sprawdzającym się w doświadczeniu drugiej osoby.
Na koniec — Cisza. Kilka zdań. Kilka niewypowiedzianych rzeczy.
I to wyraźne poczucie, że coś zostało usłyszane.
Dziękujemy każdej osobie, która była i współtworzyła to pole obecności.
To dopiero początek.
Życie, które słucha, idzie dalej.
To, co wydarzyło się na tym spotkaniu, nie było rezultatem ani celem — było procesem.
Proces nie potrzebuje pośpiechu ani jasnych odpowiedzi; potrzebuje obecności i zaufania.
Kiedy pozwalamy, by proces mógł się wydarzać, życie samo znajduje swój kolejny krok.
➡️ Następne spotkanie już 9.01
Zapraszamy już dziś:
Czy pamiętasz, jak czułeś coś, zanim potrafiłeś to nazwać? Eugene Gendlin jako dziecko przeżywał świat głęboko – nie mając jeszcze słów, ale mając w sobie coś, co poruszało się od środka...
19/12/2025
To, co nas podtrzymuje w czasie burzy,
nie powstaje w burzy.
Rodzi się w chwilach ciszy,
w małych, codziennych aktach troski o siebie —
gdy uczymy się słuchać, zwalniać, być w kontakcie.
W duchu A Process Model można powiedzieć, że korzenie to ciągłość procesu.
Gdy życie płynie spokojnie, mamy przestrzeń, by pozwolić mu zapuszczać się głębiej —
by doświadczenie mogło się carrying forward,
budując sens, który nie zależy od okoliczności.
Wtedy, gdy przychodzi wiatr,
nie walczymy z nim — po prostu stoimy.
Burze nie pytają, czy jesteśmy gotowi.
Ale głębokie korzenie sprawiają,
że nawet w niepokoju życie znajduje oparcie.
16/12/2025
Zapraszamy…
Pierwszy odcinek podcastu otwierającego cykl Gendlin100: Życie, które idzie dalej.
To rok spotkań z filozofią, doświadczeniem i obecnością Eugene’a Gendlina — nie jako postaci z historii, ale jako żywego sposobu bycia w świecie.
W tym odcinku zapraszamy Cię do wejścia w przestrzeń, w której nie tylko słuchamy, ale słuchamy tego, co w nas się porusza.
To zatrzymanie — jak spokojne dotknięcie w środku — pozwala, by coś delikatnego mogło się uformować.
Rozmawiamy o:
• narodzinach focusingu i jego drodze oraz historycznym tle,
• doświadczeniach, które ukształtowały wrażliwość Gendlina,
• tym, czym jest życie, które „idzie dalej” przez uważne słuchanie,
• miejscu ciszy, wzruszenia i wdzięczności w naszym wewnętrznym procesie.
To nie jest wykład.
To zaproszenie do spotkania z czymś większym — z tym, co w nas ciche, ale żywe.
⸻
Zaproszenie na żywo — 19 grudnia, Instytut Obecności
A jeśli chcesz doświadczyć tego razem z nami, nie tylko w słuchawkach,
to 19 grudnia o 17:00 otwieramy cały roczny cykl Gendlin100 w Instytucie Obecności.
Pierwszy odcinek podcastu otwierającego cykl Gendlin100: Życie, które idzie dalej.To rok spotkań z filozofią, doświadczeniem i obecnością Eugene’a Gendlina —...
13/12/2025
W ciszy coś w nas zaczyna mówić.
Nie słowami, lecz poruszeniem, delikatnym napięciem, rozluźnieniem, ciepłem,
wskazującym, gdzie proces życia chce iść dalej.
Nie dlatego, że znamy cel,
ale dlatego, że odczuwamy kierunek.
W duchu A Process Model można powiedzieć, że odpowiedzi, których szukamy,
nie znajdują się „w środku” w psychologicznym sensie — ale w wydarzeniu ciała–środowiska:
w tym, jak coś w nas reaguje na świat i jak świat porusza coś w nas.
To właśnie to żywe „między” podpowiada nam następny krok,
carrying forward, który jest zgodny z nami.
Właściwa droga nie zawsze jest łatwa,
ale zawsze jest taka,
w której ciało mówi ciche tak.
12/12/2025
To, co się w nas pojawia — myśli, uczucia, obrazy, napięcia —
to fale.
Ale tym, czym jesteśmy,
jest oceaność, w której te fale mogą przychodzić i odchodzić.
W duchu A Process Model można powiedzieć, że nie jesteśmy pojedynczymi zdarzeniami,
lecz procesem, który je umożliwia —
przestrzenią ciała–środowiska, w której doświadczenie znajduje swój dalszy krok,
swoje carrying forward.
Myśli i emocje pojawiają się, gdy proces próbuje się uformować,
ale nie definiują nas —
jesteśmy tym, co je podtrzymuje, tym, co jest szersze niż ich treść.
„Jestem” to nie opis.
To doświadczenie bycia miejscem,
w którym życie może się wydarzać.
Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Centrum Obecności umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.
Centrum OBECNOŚCI powstało w 2012 r. z myślą o osobach poszukujących, pragnących się rozwijać w kierunku poprawy jakości życia, w stronę pełni, wolności i szczęścia.
Jego pomysłodawcą i założycielem jest Tomasz Radkiewicz, który do współpracy zaprosił zaufanych psychologów, terapeutów, coachów, kształcących się i zdobywających doświadczenie w akredytowanych przez wiodące organizacje terapeutyczne ośrodkach.
W Centrum OBECNOŚCI świadczymy usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne na najwyższym poziomie, w oparciu o najlepsze standardy.
Najważniejszymi dla nas wartościami pracy z pacjentem w kierunku poszerzania jego pola świadomości, są:
akceptujący, autentyczny i empatyczny kontakt;
szacunek i respektowanie wartości, uczuć i emocji pacjenta;
koncentracja na potencjałach;
uważność na zrozumieniu Pacjenta jako osoby poszukującej wewnętrznej integracji, w obszarach emocjonalnym społecznym i duchowym.
Szanując godność, podmiotowość i wolność każdego człowieka, wierzymy, iż najwyższym ekspertem w obszarze swoich potrzeb i wyborów jest sam Pacjent.
Inspiracje do pracy czerpiemy z różnych kierunków terapeutycznych, opierając się na podstawowych założeniach podejścia humanistycznego w psychologii.
Korzystamy przy tym z zasobów terapii doświadczeniowej skoncentrowanej na emocjach L.S. Greenberga i skoncentrowanej na osobie C. Rogersa. Czerpiemy z podejścia Gestalt i podejścia egzystencjalnego.
