Psycholog Ewa Szczybelska

27/11/2025

https://www.facebook.com/share/178TKwuaq9/

21/11/2025

Cyfrowy smoczek - jeden z najpoważniejszych i najpowszechniejszych błędów w kształtowaniu nawyków u najmłodszych, polegający na dawaniu dziecku urządzenia cyfrowego, by je uspokoić i poprawić nastrój. Jeśli dziecku w tych sytuacjach regularnie podawany jest telefon lub tablet:

👉 nie uczy się samodzielnego rozpoznawania i wyciszania emocji,
👉 zamiast przeżyć emocje, odsuwa je,
👉 uczy się, że każda emocja wymaga natychmiastowego rozproszenia,
👉 rozwija przekonanie, że emocje wymagają zawsze zewnętrznej interwencji urządzeń,
👉 w efekcie pojawia się trudność w samodzielnym zaprzestaniu korzystania ze świata cyfrowego czy w przekierowaniu uwagi dziecka na inne czynności.

📌 Wykorzystanie w tym sytuacjach technologii nie jest problematyczne samo w sobie. Warto po prostu pamiętać, że najmłodsi uczą się przez relacje, nie przez sam kontakt z ekranem. Jeśli więc chcecie ten ekran wykorzystać, oglądajcie i grajcie razem, komentujcie, tłumaczcie, śmiejcie się wspólnie. Wtedy ekran sprzyja relacjom. Nie staje się ich zastępstwem. Pamiętajcie przy tym o alternatywach. Niech nie łączy Was tylko ekran.

06/11/2025

Czasem kompulsywnie sięgamy po alkohol, narkotyki, seks czy hazard, bo nie widzimy innego sposobu na poradzenie sobie z emocjami. Chwilowe ukojenie jednak szybko zamienia się w pułapkę, z której trudno wyjść samemu.

Jeśli ten problem dotyczy również Ciebie, dołącz do wyjazdowej grupy terapeutycznej „Zrozumieć problemy z nadużywaniem…”. Praca w grupie może pomóc zrozumieć zarówno przyczyny, jak i skutki sięgania po te substancje. Zamiast zagłuszać emocje pojawiające się w kontakcie z innymi ludźmi, można o nich bezpiecznie rozmawiać, aby je lepiej poznać i zrozumieć.

Dzięki grupie:

🌱 lepiej zrozumiesz, czego naprawdę szukasz w nadużywanych zachowaniach lub substancjach;
🧭 rozpoznasz emocje i potrzeby, które stoją za uzależnieniem;
💬 zaczniesz budować nowe sposoby radzenia sobie z trudnymi stanami – bez sięgania po to, co niszczy.

Zdjęcie: cottonbro studio

04/11/2025

Ponad jedna trzecia chłopców w wieku szkolnym rozważa posiadanie „przyjaciela AI”. Personalizowany chatbot może pełnić rolę „terapeuty", ale bywa też substytutem partnerki. Nastolatki uważają świat online za „bardziej satysfakcjonujący”.

Artykuł w komentarzu ⬇️

04/11/2025

https://www.hellozdrowie.pl/dr-przemyslaw-zakowicz-psychiatra-dzieciecy-nie-ma-kryzysu-psychiatrii-dzieciecej-jest-kryzys-rodzicielski/?fbclid=IwdGRzaAN1sJVjbGNrA3Wwe2V4dG4DYWVtAjExAAEeFShTJy1hUJmKqIlgzuIxDnRMJVr-bJMuKMXPQunXSQoOpZ8kN2_kVp1YaQc_aem_jhANW2r9oUuWsEI7xh5y0A

– Rodzic nie jest pedagogiem i nigdy nie powinien nim być. Rodzic jest rodzicem – mówi dr n. med. Przemysław Zakowicz, psychiatra dziecięcy. Przekonuje, że problemy dzieci w Polsce wynikają nie z chorób psychicznych, ale z zaburzonych relacji w rodzinach i błędnych wzorców wychowawczyc...

04/11/2025

„Czy dam radę być dobrą mamą, jeśli wali mi się cały świat?”

Dzisiaj napisała do mnie kobieta coś w stylu:
„Panie Kacprze, nie wiem, jak mam dalej żyć.
Wszystko mi się wali, a ja chciałabym być dobrą mamą, ale jak mam dawać siłę, skoro sama jej nie mam?”

Było w niej dużo lęku, bólu i poczucia opuszczenia, które znam. Chyba wszyscy to czasami mamy.

Pomyślałem że to jest dobre na post, bo długo patrzyłem w te wiadomość, zanim odpisałem.
Przypomniała mi się historia, która pomaga mi w trudnych momentach nie poddawać się.

Opowieść kobiety, która w połowie ciąży usłyszała wyrok - rak piersi, stadium 3.
W jej ciele rosło życie… i choroba.
Lekarze usunęli jej pierś, a ona niosąc w sobie dziecko zaczęła chemioterapię.
Może już ją znacie.

W 36. tygodniu wywołano poród.
Chłopiec przyszedł na świat zdrowy i silny.
Chwilę później przystawił się do jedynej piersi, jaka jej została.
W tym geście było więcej miłości niż w tysiącu słów.

Kiedy patrzę na to zdjęcie, widzę coś więcej niż matkę z dzieckiem. Widzę człowieka, który wybrał miłość w środku totalnego chaosu.
Kogoś, kto zamiast zapytać „dlaczego ja?”, powiedział: „mimo wszystko dam życie i nie poddam się dla dziecka”.

Bo prawdziwi rodzice nie są ci, którzy nigdy nie upadają. Tylko ci, którzy pomimo własnego cierpienia, potrafią wstać rano, zrobić śniadanie, przytulić,
powiedzieć: „wszystko będzie dobrze” nawet jeśli sami w to jeszcze nie wierzą.

Czasami świat się wali,
ale w środku tego gruzowiska dalej bije serce.
I to serce wystarczy, żeby dziecko czuło miłość.

Nie musisz mieć idealnego życia, żeby być wystarczająco dobrym rodzicem.

Wystarczy, że będziesz i się nie poddasz.
Że podasz rękę i przytulisz.

Kacper 🧡

Fotografia autorstwa: Katy Murray

01/10/2025

https://www.youtube.com/watch?v=JizTIm5INB8

Patotreści w internecie stanowią istotne zagrożenie szczególnie dla młodych osób. Przemoc, alkohol i narkotyki często stanowią główny element tego rodzaju st...

01/09/2025

https://www.facebook.com/share/p/1FYrpMt2mH/

Wiecie, co powiedziałbym dziś 10-letniemu sobie na rozpoczęcie roku szkolnego? Zanim wszyscy zaśpiewamy razem hymn...

Wtedy nikt nam tego nie mówił. Mówili: „Tylko się postaraj!”, „Zacznij od dobrego startu!”, „W tym roku ma być czerwony pasek!”.
A ja bym powiedział tak:

🎒 „Twoja wartość nie zależy od ocen.”
To, czego się uczysz, ma Ci pomóc się rozwijać i radzić sobie w świecie, a nie zasłużyć na miłość czy akceptację.

🎒 „Zawsze możesz popełniać błędy, one są częścią nauki.”
Nie wszystko musisz rozumieć od razu. To, że czegoś nie wiesz, nie znaczy, że jesteś gorszy. To znaczy, że jesteś uczniem i się wszystkiego uczysz, to jest okej.

🎒 „Widziałem, jak się starasz i to ma największe znaczenie.”
Nie wynik, ale droga do niego są najważniejsze, bo to z niej wyciągasz najwięcej. Twoje próby, wysiłek, nawet nieudane podejścia, to wszystko się liczy.

🎒 „Nie musisz być najlepszy, masz być sobą.”
Nie musisz spełniać czyichś oczekiwań, by zasługiwać na miłość. Jesteś ważny już teraz. Chcę żebyś się starał, ale nie kosztem swojego zdrowia psychicznego.

🎒 „Jestem przy Tobie i możesz na mnie liczyć.”
Szkoła to nie tylko Twój obowiązek. To też moje zapewnienie Ci warunków, nie tylko wyprawki ale też dostępności emocjonalnej. Jeżeli coś Cię przerasta, przyjdz do mnie, pomogę Ci z tym.
Nie tylko wtedy, gdy dostaniesz piątkę. Ale też wtedy, gdy coś pójdzie nie tak. Bo nie jesteś sam.

Może właśnie dziś, na starcie nowego roku, Twoje dziecko potrzebuje usłyszeć coś podobnego.
Albo… może Ty sam tego kiedyś nie usłyszałeś i warto, żebyś dziś powiedział to sobie. Dałaś/łeś sobie świetnie rade.

Szkoła to nie powinno być miejsce kojarzone ze stresem, wyścigiem, wygórowanymi oczekiwaniami i porównywaniem z innymi. To przestrzeń, w której dzieci uczą się nie tylko rzeczy, ale też siebie i świata.
To ma im pomagać osiągać swoje marzenia w przyszłości.
Dajmy im wsparcie, nie tylko wymagania.

29/08/2025

Układ nerwowy po traumie zacina się. Gdy wznieci się w nas wspomnienie traumatyczne, wpadamy albo w hiperpobudzenie (i chaos) albo znieruchomienie (i brak elastyczności). Potrzebujemy wtedy nasz układ nerwowy wprawić w ruch. I do tego przydaje się technika terapeutyczna zwana pendulacją (od łac. „pendulum” wahadło).

By nie dać się pochłonąć wirowi rozregulowania, potrzebujemy skupić naszą uwagę na czymś przeciwstawnym do tego, co wznieca w nas trauma. Gdy za bardzo skupiamy się na obciążeniu, pomocne może okazać się przekierowanie uwagi na zasób (dobre wspomnienie, rozluźniający nas ruch, wspierającą nas myśl). Praca z traumą to praca ze skrajnymi biegunami doświadczeń, uruchamianie „dobrych” wspomnień i doznań, od których trauma nas niemal zupełnie odcina.

- Gdy nasze ciało nagle zaczyna dygotać, możemy skupić uwagę na ciężarze naszych stóp i na tym, jak stabilizuje nas siła grawitacji.
- Gdy mamy przed oczami wypadek samochodowy, możemy przekierować uwagę na moment, w którym stało się dla nas jasne, że udało się nam ten wypadek przetrwać i pozwolić sobie doświadczyć ulgi/dumy/spokoju związanego z tym, że przetrwaliśmy.
- Gdy doświadczamy ostrego bólu, możemy dotknąć tego miejsca dłonią i skupić się na moment na uczuciu ciepła i przyjemności, jakie daje nam nasz dotyk.
- Gdy mamy poczucie, że nasze ciało nie mieści już wzbudzonego napięcia, przekierujmy na moment uwagę na zewnątrz, popatrzmy na widok za oknem, skierujmy uwagę na nowe zapachy, dotknijmy kory drzewa, zjedzmy coś smacznego.

Pendulacja leży u podłoża stopniowego wyregulowywania się układu nerwowego. Dzięki pendulacji odtwarzamy warunki, w których układ nerwowy może sam powracać do stanu równowagi. W praktyce terapeutycznej wahadło uwagi przeskakuje nieustannie od obciążenia do zasobu, od zasobu do obciążenia i tak niemal przez całą sesję. Dzięki temu uczymy się mieścić więcej i więcej pobudzenia związanego z traumą.

Jakie macie pytania do procesu pendulacji?

24/08/2025