14/10/2025
Joga w rytmie jesiennej przemiany.
Jesień przynosi zmienność i niestabilność – dni stają się krótsze, temperatura spada, a wiatr i wilgoć wprowadzają w ciele uczucie chłodu i suchości.
Według ajurwedy, z którą joga jest głęboko powiązana, to czas dominacji doszy Vata, charakteryzującej się lekkością, ruchem
i nieregularnością. W praktyce oznacza to, że możemy odczuwać rozproszenie, niepokój, bezsenność lub obniżenie nastroju. Dlatego jesienna praktyka powinna nas uziemiać, stabilizować i ogrzewać – zarówno na poziomie fizycznym, jak i emocjonalnym.
Praktyka jogi Iyengara, zakorzeniona w precyzji, świadomości
i uważnym doświadczaniu ciała, stanowi doskonałe narzędzie do podążania za naturalnymi rytmami przyrody. B.K.S. Iyengar często podkreślał, że joga nie jest oderwana od życia – przeciwnie, powinna wspierać nas w codzienności, w zmieniających się porach roku i w naturalnych cyklach energii. Ten nurt jogi oferuje bogaty wachlarz narzędzi do regulacji energii. W zależności od pogody, samopoczucia i pory dnia, możemy zmieniać sekwencje, intensywność i długość trwania pozycji. W tej metodzie kluczowe jest zrozumienie, że każda praktyka ma służyć życiu – nie odwrotnie. Obserwując naturę, uczymy się akceptować cykliczność, przemijanie i odradzanie.
Jesień nie jest więc czasem straty, lecz przygotowania. To moment, by zrzucić to, co zbędne – jak drzewa liście – i skierować energię do wewnątrz, gdzie rodzi się spokój i siła.
Jesienią szczególnie warto zwrócić uwagę na kilka aspektów: uziemienie i stabilność, ogrzewanie ciała, ochronę układu oddechowego i odporności oraz na regenerację i introspekcję.
Warto zatem wprowadzić do praktyki więcej pozycji stojących, które wzmacniają nogi, stabilizują układ nerwowy i budują poczucie bezpieczeństwa. Asany takie jak Tadasana, Virabhadrasana I
i Virabhadrasana II, Utthita Trikonasana, Parivrtta Trikonasana czy Utthita Parsvakonasana pomagają połączyć się z ziemią i rozproszyć napięcie. Ważne, by praktyka była spokojna, z dłuższymi zatrzymaniami w pozycjach, które pozwalają na pogłębienie oddechu i wewnętrzną równowagę.
Jesienne chłody można równoważyć dynamicznymi sekwencjami, które pobudzają krążenie i rozgrzewają. Surya Namaskar wykonywana z precyzją, a nie z pośpiechem – może być doskonałym rozpoczęciem praktyki. Pozycje takie jak Adho Mukha Svanasana, Utkatasana, Urdhva Mukha Svanasana pomagają rozgrzać ciało i pobudzić energię.
Pracując nad otwarciem klatki piersiowej poprzez pozycje takie jak Setu Bandha Sarvangasana, Viparita Dandasana na krześle, Matsyasana budujemy odporność i chronimy układ oddechowy.
Jesienią łatwo popaść w ospałość lub przygnębienie. Warto więc wprowadzać do praktyki elementy, które rozświetlają umysł
i pobudzają radość życia i poza wygięciami będą to również skręty, które oczyszczają i odświeżają energię.
Jesień to również zaproszenie do zwolnienia. Warto wprowadzić więcej pozycji regeneracyjnych: Supta Baddha Konasana, Viparita Karani, Salamba Savasana, wykonywanych z pomocą koców
i bolsterów. Tego typu praktyka łagodzi napięcia, obniża poziom stresu i wspiera głęboki, spokojny sen.
Jesienna praktyka jogi Iyengara to praktyka równowagi: między ruchem a bezruchem, między energią a wyciszeniem, między zewnętrznym światem a wewnętrznym krajobrazem. Dostosowując praktykę do warunków atmosferycznych i rytmu natury, wzmacniamy nie tylko ciało, ale i więź z samymi sobą. A to właśnie ta więź jest prawdziwym źródłem odporności – zarówno fizycznej, jak i duchowej.
Jesień jest wyjątkowym momentem: to czas przejścia, wyciszenia
i przygotowania na zimowe miesiące, kiedy natura zwalnia, a my – jeśli chcemy zachować zdrowie i spokój – powinniśmy zrobić to samo.
̇ność
