Psychoterapia i Psychoedukacja. Konsultacje i profilaktyka. Agata Radecka

08/05/2026

(...) dzieci cierpiące na choroby przewlekłe, a szczególnie na choroby określane jako psychosomatyczne, nie dokonały separacji psychicznej od obiektu macierzyńskiego na poziomie doświadczenia własnego ciała.(...) kluczowa rolę w procesie rozwoju zaburzeń oddychania odgrywają dwa zjawiska - początki umiejętności chodzenia dziecka, czyli separacja fizyczna od matki, która uaktualnia problem separacji psychicznej, oraz pierwsze doświadczenia dziecka związane z nauką mowy. Zarówno początki nauki chodzenia, jak i początki mowy są doświadczeniami, które oddalają dziecko od matki - ażeby do kogoś podejść albo coś do niego powiedzieć, trzeba najpierw się od niego oddzielić, czyli znaleźć się w sytuacji dystansu
(zarówno fizycznego jak i psychicznego). Jeżeli z jakichś powodów separacja się nie dokonuje w pełni, dziecko może mieć wrażenie, że nie posiada własnego, odrębnego "ciała".
K.Schier, Bez tchu i bez słowa

08/05/2026

Myśl na weekend

Umieć skoncentrować się na innych znaczy przede wszystkim umieć słuchać. Większość ludzi słucha innych, a nawet udziela im rad, nie słuchając naprawdę. Nie traktują oni poważnie ani słów drugiego człowieka, ani własnych odpowiedzi. Skutek jest taki, że rozmowa ich męczy.(...) Skoncentrować się znaczy żyć w pełni teraźniejszością, daną chwilą, a nie myśleć o następnej rzeczy, którą trzeba zrobić, jeśli w danej chwili robi się to, co należy.
Erich Fromm, O sztuce miłości

07/05/2026

Pochwała nie buduje u dziecka poczucia własnej wartości. Jeśli rodzice i otoczenie zachowują się tak, jakbyś był mistrzem świata we wszystkim, to kiedy znajdziesz się w prawdziwym świecie możesz doznać szoku. Bo tam przecież znajduje się mnóstwo innych mistrzów świata. Nagle otacza cię tłum ludzi, którzy w swoich rodzinach byli numerem jeden. Rodzice, którzy w ten sposób hodują dzieci, oddają im niedźwiedzią przysługę, bo one później nie potrafią zaakceptować, że życie może sprawiać ból, że człowiek może być rozczarowany i zły. Są jak pianiści, którzy w fortepianie akceptują tylko białe klawisze. To straszna sytuacja, która czyni z dzieci uczuciowe kaleki. Wielu dorosłych, którzy wychowywali się w takich rodzinach, sądzi, że powinni się rozwieść, gdy tylko w małżeństwie pojawią się pierwsze konflikty.
Jasper Juul

06/05/2026

Ciało zawsze mówi. Zadanie analityka polega na tym, by wsłuchać się w jego komunikaty lub w to, co skrywa swoją hałaśliwością lub spokojem. Czasami ciała pacjentów "głośno" prezentują objawy: to ciała znienawidzone lub cierpiące.
Alessandra Lemma

05/05/2026

Zwykle mówi się, że w zabawie dzieci »wyrzucają z siebie nienawiść i agresję«, tak jakby agresja była czymś złym, czego należałoby się pozbyć. Jest to częściowo prawda, bo dziecko tak właśnie może odczuwać dławioną w sobie złość i konsekwencje przykrych przeżyć. Lepiej byłoby jednak wyrazić to w inny sposób, mówiąc, że dla dziecka cenne jest odkrycie, iż można w znanym sobie środowisku wyrazić agresywne impulsy czy nienawiść, a środowisko nie odpłaci nienawiścią i gwałtem. Czuje wtedy, że dobre środowisko powinno tolerować agresywne uczucia, jeśli są one wyrażone w formie, która jest mniej więcej do przyjęcia. Trzeba zaakceptować fakt, że agresja jest wpisana w strukturę osobowości dziecka, a dziecko czuje się nieuczciwe, jeśli ukrywa się i zaprzecza czemuś, co jest jego częścią.

Donald Woods Winnicott

05/05/2026

Miłość do jedzenia jest niewątpliwie bezpieczniejsza niż miłość do ludzi. (...) W rozwoju zaburzeń łaknienia kryje się pewien sens. Czując, że nie zniesiecie rozczarowania, towarzyszącego uświadomieniu sobie różnicy między wami a innymi, postanowiliście poradzić sobie bez nich. Oto, czemu służy objadanie się. Daje poczucie pełnego bezpieczeństwa. Liczą się tylko wasze potrzeby, a to, co je zaspokaja - pożywienie - jest wam całkowicie podporządkowane. (...) Jesteście absolutnie samowystarczalni. Nikogo nie potrzebujecie.(...) chodzi o uchronienie się przed potrzebą miłości. Aby uniknąć rozczarowania, przenieśliście wszystkie potrzeby na nienaturalny romans z jedzeniem.(...) Kiedy odkryjecie niezależność, nie będziecie musieli się tuczyć, by dowieść własnego istnienia. Wolność od obsesji jedzenia prowadzi do nowej, zdrowszej zależności od innych ludzi. Ci, którzy łamią nogi, podpierają się kulami, a ci, którzy cierpią na zaburzenia łaknienia, mogą szukać wsparcia w innych ludziach zamiast w jedzeniu.
Judi Hollis, Nadwaga jest sprawą rodziny

05/05/2026

Interpretacja musi pozostawić pacjentowi
przestrzeń na to, żeby sam był sobą zaskoczony (…)
i zaczął sam dla siebie zauważać kim jest
Michael Parsons

04/05/2026

04/05/2026

W normalnym rozwoju dostrzegamy, że po to, byśmy mogli widzieć samych siebie, najpierw ktoś musi nas zobaczyć. Od momentu narodzin w twarzach innych rozpoznajemy nasz potencjał, a to, czego tam nie odnajdujemy, kształtuje nasze wewnętrzne przeżycia w takim samym stopniu jak to, na co natrafiamy.
Alessandra Lemma

04/05/2026

Układamy puzzle z przeszłości często po to, by wypominać swoim opiekunom, co zrobili źle, co nie tak, co mogli lepiej. Ale nie mogli lepiej. Nie ma i nigdy nie było rzeczywistości innej niż ta, którą zastaliśmy. To jesteś Ty - zbudowana, zbudowany właśnie z takich historii i takich ran, z takich wydarzeń i takich doświadczeń. Albo to przyjmiesz i zaakceptujesz, albo będziesz wieść życie na wojnie, przede wszystkim ze sobą.
Każdy z nas stoi przed takim wyborem: dorosnąć lub pozostać dzieckiem.
Marianna Gierszewska, Początek wszystkiego