02/03/2026
Święty Mikołaj to piękny archetyp.
Dawanie. Troska. Opieka. 🎁
Ale nawet w najpiękniejszej roli można utknąć na tak długo, że zaczynamy wierzyć, że to właśnie jesteśmy my.
W terapii często spotykamy się z rolami, które kiedyś były potrzebne:
ta, która wszystko ogarnia,
ten, który musi być silny,
opiekunka innych,
ratownik rodziny.
Te role miały sens. Chroniły. Pomagały przetrwać.
Problem zaczyna się wtedy, gdy rola staje się więzieniem, a my zapominamy, że jesteśmy kimś więcej.
Osobą jest większa niż rola.
Osoba to nie archetyp.
To żywa, niepowtarzalna historia.
Czasem ważny moment w terapii przychodzi wtedy, gdy można na chwilę zdjąć swoją „czapkę Mikołaja” i sprawdzić:
kim jestem, kiedy nie muszę już tylko dawać, ratować, być silną czy odpowiedzialnym?
I czy jest we mnie jeszcze ktoś, kto też potrzebuje zostać zauważony.