In Harmony-Center Nina Krasny

23/10/2025

Dzień dobry!

Dość długo mnie tu nie było, ale powolutku już wracam i tu... i do gabinetu. :)
Otworzyłam już kalendarz i zostało kilka wolnych miejsc na terapię.
Jeśli czujesz, że to ten moment na zmiany w Twoim życiu to mogę zostać towarzyszem w tej drodze. Zapraszam do rezerwacji po przez stronę www.inharmony-center.pl
Wiem jedno razem jest łatwiej pokonywać trudności.

Zapraszam do nowego miejsca
Ul. Brwinowska 8 lok 1 w Gabinety na wynajem Podkowa Leśna

Pięknego dnia
Nina,

Nina Krasny - Psycholog, Coach. Podkowa Leśna. Wsparcie w budowaniu odporności psychicznej, wzmacnianie poczucia własnej wartości, zmiana nawyków. Life & Business Coaching. Konsultacje psychologiczne. Warsztaty rozwojowe. Pierwsza konsultacja GRATIS! www.inharmony-center.pl

13/08/2023

Przedstawiam Wam Brownie to moja nowa co-terapeutka. Na razie ma 3,5 miesiąca więc intensywnie szkolimy się i przygotowujemy do wspólnej pracy. Będzie pomagać w przezwyciężaniu lęków, stresu i łagodzić objawy depresji.
Będzie duuużo przytulania i najlepszej koregulacji!!!
❤

Na razie pozdrawiamy z urlopu!!

Dbajcie o siebie!

26/11/2022

Niedojrzali dorośli mają pewne cechy specyficzne. Bardzo często utrzymują uwagę skierowaną przede wszystkim na siebie, nie akceptują upływu czasu i jego ciągłości, nie doświadczają strachu o innych ludzi (w tym najbliższych), nie są wrażliwi na potrzeby innych, często ujawniają tendencje hipochondryczne.
Sprawiają także niekiedy wrażenie młodszych fizycznie, niż są w rzeczywistości. W jakimś sensie biologicznie i psychicznie nie „zużywają się”. Zużywają się za to ich dzieci. O dzieciach takich osób mówi się wielokrotnie, że wyglądają staro, starzej, niżby na to wskazywał ich wiek. […] Niedojrzali rodzice doświadczają jednego podstawowego lęku – przed śmiercią: przed własną śmiercią. Są tym niepokojem na swój sposób owładnięci. […]

Osoby, które doświadczyły parentyfikacji, mogą w dorosłym życiu wybierać przyjaciół i partnerów wśród takich ludzi, którymi czują się wewnętrznie przymuszone w jakiś sposób się zajmować. Nieustannie wypełniają w stosunku do nich rolę opiekuna, podejmując próby wspierania obarczonej brakiem (deficytem) struktury Ja partnera. Morrie Olson i Peter Gariti określają takie relacje jako rodzaj „uzależnienia”, w których osoby te „karmią się” jakimiś wybiórczymi elelmentami relacji, np. satysfakcją z życia seksualnego albo inną wspólną gratyfikującą aktywnością. Pozostają w takich związkach, mimo że cierpią. […] Kobiety z doświaczeniem odwrócenia ról mogą w dorosłości nie chcieć mieć dzieci, bo obawiają się nie tylko bliskości, lecz także tego, że na swój sposób „zdradzą” potrzebującą matkę. […]

Gdyby było tak, że społecznie stalibyśmy się bardziej wyczuleni na to, co może się kryć za maską tzw. dzielnych dzieci lub „wzorowych uczniów i uczennic”, to może udałoby się wcześniej pomóc dzieciom w zdejmowaniu masek lub nawet w przeciwdziałaniu rozwojowi konsekwencji destrukcyjnej parentyfikacji.

Katarzyna Shier, Dorosłe dzieci. Psychologiczna problematyka odwrócenia ról w rodzinie

07/11/2022

Czasami też tak mam...

16/09/2022

A dziś Konferencja Naukowa :)
Zapowiada się bardzo ciekawie!

03/09/2022

"Najbardziej przeraża nas nasze światło, a nie mrok"
Marianne Williamson

29/04/2022

"Żeby się dobrze rozstać, trzeba się dobrze spotkać"

To było prawdziwe spotkanie ❤❤❤

Kiedy po 2 latach bardzo pięknej choć wymagającej terapeutycznej podróży dostaję takie słowa i taką grafikę, kiedy ostatnia sesja jest jednym wielkim wspólnym doświadczaniem wzruszenia i wielkiej radości, bo wiem, że ktoś pozwolił sobie na życie życiem, którym chce żyć, to z nieukrywaną skromnością mogę powiedzieć, że kocham moją pracę i mam wielką wdzięczność za to, że mogę robić to co robię. Mogę robić dobro :)

I Ty też możesz robić w swoim życiu radość, na swój sposób i w swoim stylu....powolutku, milimetr po milimetrze.... zacznij już teraz....zobacz i zrób coś inaczaj niż zazwyczaj :) 💪❤🎶

I wszystkim życzę, byśmy codziennie się odważali żyć w zgodzie z tym co sprawia, że kwitniemy. 🙏🙏

12/04/2022

"Po pewnym czasie uczysz się"...... i tego co Cię oddala od siebie ale też i tego co Cię przybliża do wartości, istoty, źródła, życiodajności, własnego kwitnięcia...

Zatrzymaj się w tym miejscu w którym teraz jesteś, może w wewnętrznej pustce, a może w radości, a może w smutku, a może w złości i lęku i zobacz ....jest Ciebie więcej niż tylko to co czujesz, myślisz, robisz w tej chwili... jesteś większym kawałkiem, większą opowieścią...

zabierz sobie ten kawałek... i zobacz czego nowego dowiedziałeś się o sobie...nawet gdy będzie bardzo trudny...

Ja swój już przytuliłam 🙏💛

Dobrego dnia 🎶

02/12/2021

Gdybym mógł być drzewem,
dałbym cień wszystkim ludziom.

Gdybym mógł być morzem,
byłbym spokojny dla wszystkich podróżnych.

Gdybym mógł być słońcem,
ogrzałbym wszystkie żywe istoty.

Gdybym mógł być wiatrem,
byłbym chłodną bryzą w upalny dzień.

Gdybym mógł być deszczem,
dbałbym o to, by ziemia była żyzna.

Ale bycie którąkolwiek z tych rzeczy oznacza straconą okazję do bycia którąś z pozostałych. Dlatego gdybym miał wybrać, kim lub czym chciałbym być, nie chciałbym być niczym więcej niż sobą.

Ken Kirk

ps. Uwielbiam ten wiersz, bo zawsze mi przypomina by z troską, uwagą, otwartością i akceptacją podchodzić do swoich niedoskonałości... bo są czymś zewnętrznym co mnie jako człowieka i jego wartości zupełnie nie dotyczy. Jeszcze wiele lat temu nie pokazałabym tego co namalowałam, bo ...wstyd przecież nie jestem artystką, przecież to jakiś bohomaz, kicz itd ....ale dziś już wiem, że malowanie sprawia mi radość i jest MOIM sposobem na radzenie sobie z codziennymi trudnościami...a opinia innych nie ma znaczenia. Uczę się robić RADOŚĆ. I Was również do tego zachęcam. A jeśli myślicie, że to co sprawia Wam radość jest takie jakieś małe, nieważne to ...jeszcze raz przeczytajcie ten wiersz, uśmiechnijcie się do siebie łagodnie i krok po kroczku zróbcie dziś coś inaczej niż dotychczas... 🙏🙏🙏🙏💛🧡

Trzymam kciuki!! 💪

A jeśli chcecie podzielcie się pod tym postem swoimi Radościami to gorąco Was zapraszam :) 💚💛🧡

07/10/2021

"Zawsze byliśmy czuwaczami, z ojca na syna, prawie od zarania czasu. To o nas napisano tę sławną powieść, której pierwsze słowa brzmią "Zegary poszły w las" (...) Widzisz, dawniej czas nie istniał i ludziom było z tym bardzo niewygodnie. Nigdy nie wiedzieli, czy jedzą obiad, czy kolację, i ciągle się spóźniali na pociągi. Wynaleźli zatem czas, żeby móc zaplanować dzień i w porę dotrzeć tam gdzie powinni. Kiedy zaczęli liczyć cały dostępny czas, dorachowali się 60sekund w minucie, 60min w godzinie, 24 godzin w dobie i 365 dni w roku, więc wydało im się, że czasu jest dużo więcej, niż zdążą zużyć. Zapanowało powszechne przekonanie, że skoro jest go aż tyle, nie może być zbyt cenny, i wkrótce zaczęto go lekceważyć. Ludzie trwonili go, a nawet oddawali za darmo. I wtedy kazano nam czuwać, żeby już nikt nigdy nie trwonił czasu - oświadczył czuwacz, dumnie się prostując. - Ciężka to praca lecz jakże szlachetne powołanie. Bo widzisz - Czas jest najwartościowszy ze wszystkidgo co mamy, cenniejszy niż brylanty, nie stoi w miejscu, na nikogo nie czeka i ...!"

Fragment z wyjątkowej książki "Wielka podróż małego Mila" Nortona Justera

29/08/2021

Bardzo trafne ...
Warto się zastanowić i odpowiedzieć sobie czy ja potrafię odpoczywać?

"Sygnałem zmęczenia jest niezdolność do przeżywania radości. Nagle znika przyjemność płynąca z pracy i z wysiłku, znika też przyjemność z odpoczywania.
Mówi się często, że w dorosłym życiu traktujemy siebie tak, jak byliśmy traktowani w dzieciństwie. Jeśli słyszeliśmy wtedy, że odpoczynek jest nagrodą i zależy od wykazania się, to jako ludzie dorośli prawdopodobnie potraktujemy siebie podobnie. To ma niewiele wspólnego z dbaniem o siebie i wsłuchiwaniem się w swoje potrzeby. Każdy z nas funkcjonuje zasadniczo w cyklu: wysiłek – mobilizacja – zmęczenie – odpoczynek – regeneracja i ponowny wysiłek. O zdrowym funkcjonowaniu świadczy uczucie przyjemności płynące z podejmowanego wysiłku przy jednoczesnej świadomości potrzeby odpoczynku. Jednak nie w nagrodę czy za osiągnięcie czegoś, ale dlatego że jest to naturalny sposób bycia. Nie da się tego schematu skrócić do nieustannego wysiłku i niejasnej perspektywy odpoczynku – kiedyś, w przyszłości i w dodatku tylko na chwilę, bo trzeba się będzie przecież spieszyć, by wykonać kolejne zadanie. Wówczas odpoczynek przybiera karykaturalną formę inwestycji, która ma podtrzymać naszą zdolność do wysiłku i wydajności."
Rafał Bornus
fot. Gauravdeep Singh Bansal