02/09/2020
♥️Bardzo, bardzo ważne słowa i apel!
Do nauczycieli i rodziców - pomóżmy dzieciakom odnaleźć się w nowej rzeczywistości. 💪🙌
Pierwsze dni w szkole u dzieci w spektrum autyzmu - raport z burzliwej linii frontu.
Drodzy pedagodzy i psychologowie szkolni z całej Polski!
Ten post kieruję do Was. Pół roku lockdownu, to niezwykle dużo dla każdego dziecka, aby odzwyczaić się od szkolnych znajomości, nawyków i dyscypliny.
Niestety osoby w spektrum, a więc również Aspergerzy - mają w swoją autystyczną osobowość wpisane tzw. "ograniczone wzorce zachowań", do których zaliczamy rutyny, czynności powtarzalne, dzięki którym radzimy sobie z napięciem emocjonalnym, regulujemy poziom stresu. Pół roku przerwy - niejednego z nas totalnie wybiło z rytmu.
Powrót do szkoły - nawet jeśli wyczekiwany - jest dla nas dużym obciążeniem, które wywoływane jest NIE TYLKO NEGATYWNYMI BODŹCAMI, ALE RÓWNIEŻ POZYTYWNYMI. Niektórzy z nas potrzebują pomocy i na szczęście ją dostają - od nauczycieli wspomagających, wychowawców i rodziców.
Niestety niektórzy z nas są już w takim wieku i w takiej sytuacji, że o Waszą pomoc coraz trudniej nam prosić. Rodzice są w pracy, nauczyciela wspomagającego nie ma, a my musimy o własnych siłach zrobić coś, co stanowczo sprawia nam najwięcej kłopotów w życiu - dokonać po pół roku stresującej dla nas zmiany. Dla niektórych z nas - dodatkowym ogromnym stresem jest nowa szkoła, nowa klasa. Nie każdy z nas potrafi prosić o pomoc, ze względu na problemy z komunikowaniem swoich potrzeb, co również jest wpisane w spektrum autyzmu!
Dlatego proszę Was drodzy pedagodzy i psychologowie w imieniu swoim, swoich czytelników i klientów - zwróćcie uwagę na osoby w spektrum - czy w pierwsze dni szkoły nie odczuwają paraliżującego lęku, czy w ogóle są w szkole, czy w trakcie lekcji nie wychodzą odpocząć do toalety, czy nie płaczą po kontach lub w drodze ze szkoły...
Nie potrafimy zakomunikować wszystkiego, czego potrzebujemy, ale uważny psycholog i pedagog szkolny szybko może zauważyć, że nasze zachowanie jest inne, niż zawsze!
JAK POMÓC?
- upewnijcie się, kto z diagnozą ZA/ASD jest w szkole - czy się nie spóźnia, czy jest w ogóle obecny
- zadzwońcie, podejdźcie, poproście o rozmowę
- jeśli osoba ZA/ASD jest nowa w klasie/szkole - bądźcie dla niej mentorem - oprowadźcie po szkole. Pokażcie szatnię, bibliotekę, sekretariat, stołówkę, bezpieczny gabinet pedagoga, salę gimnastyczną, a na końcu zaprowadźcie ucznia do jego klasy i przekonajcie nauczyciela do tego, aby poświęcił 15 minut lekcji na zapoznanie ucznia ZA/ASD z resztą klasy!
- pozwólcie osobom ZA/ASD spóźniać się i wychodzić wg potrzeby w pierwszych tygodniach szkoły. Uczeń sparaliżowany i tak niczego nie wyniesie z lekcji a lada moment może go czekać zwolnienie lekarskie.
- po dniu zapoznawczym podejdźcie na kolejny dzień do takiego ucznia, poproście o kolejną rozmowę - dyskretnie, bez obecności innych. A jeśli uczeń ZA/ASD nie zechce - uszanujcie jego wybór. Może w kolejnych dniach będzie potrzebował Waszej pomocy?
- zapewnijcie ucznia ZA/ASD, że może przyjść do Was i/lub zadzwonić, napisać....
Jeśli jesteś rodzicem, nauczycielem, pedagogiem, psychologiem, dyrekcją - wydrukuj powyższe zalecenia - przekaż właściwym osobom w Twojej szkole.
Również do Was - prośba o udostępnienie tego posta. Za dużo w ostatnich dniach smutku osób, które pragną coś poradzić, zmienić... a stosując się do powyższych zasad - będzie znacznie łatwiej dzieciakom ZA/ASD!
