Balans Psychoterapia

07/05/2026

Zgadzacie się?

| Więcej w artykule Igora Rotberga w Newsweek Psychologia ➡ https://literia.pl/czasopismo-newsweek-psychologia-2-26

29/04/2026

Jej historia to świadectwo niezwykłej odporności psychicznej i triumfu ducha nad cierpieniem.
W wieku 98 lat odeszła Dr. Edith Eva Eger, światowej sławy psycholożka, psychoterapeutka. Kobieta ocalała z Holokaustu, znana jako „baletnica z Auschwitz”.

Eger w wieku 16 lat została deportowana do obozu w Auschwitz, gdzie m.in. zmuszono ją do tańca przed Josefem Mengele. Gdy obóz został wyzwolony, Edith została odnaleziona na stosie martwych ciał. Przeżyła, bo jeden z żołnierzy zauważył, jej poruszającą się rękę…

Książki Edith Eger przynoszą wiele początkowo trudnych lecz niezwykle mądrych lekcji, które zmieniły moje postrzeganie wpływu na rzeczywistość.

Z wdzięcznością dzielę się przemyśleniami dr Eger, które szczególnie wpłynęły na mój sposób myślenia i czule dotknęły mojej duszy. Przekierowały tęsknotę za kimś kto pojawi się w moim życiu, by uwolnić od doświadczanego bólu, na czułą uważność na siebie, spotkanie z własną sprawnością.

▫️„Jak łatwo życie może stać się litanią poczucia winy i żalu, pieśnią, która odzywa się wciąż tym samym refrenem; niemożnością wybaczenia sobie samym.

▫️Jak łatwo życie, którym nie żyjemy, staje się jedynym, które cenimy. Jak łatwo dajemy się uwieść wyobrażeniu, że mamy wszystko pod kontrolą, że kiedyś tak było, że rzeczy, które mogliśmy czy powinniśmy byli zrobić lub powiedzieć, mają moc - gdybyśmy tylko je zrobili albo wypowiedzieli - wyleczenia bólu, wymazania cierpienia, odzyskania straty.

▫️Jak łatwo przychodzi nam kurczowe trzymanie się - gloryfikowanie - wyborów, których, sądzimy, powinniśmy byli dokonać.”

Eger, choć doświadczyła w swoim życiu niewyobrażalnego okrucieństwa konsekwentnie uczyła, że bycie ofiarą to kwestia wyboru.

„Istnieje różnica między opresją a syndromem ofiary. W pewnym momencie życia niewątpliwie dotknie nas jakaś przypadłość, nieszczęście lub ktoś nas wykorzysta; będzie to spowodowane przez okoliczności, ludzi czy instytucje, nad którymi nie mamy żadnej kontroli lub mamy jej niewiele.

Takie jest życie. Stajemy się ofiarą zjawisk i sytuacji, które pochodzą z zewnątrz. To może być prześladowca z podwórka, wściekający się szef, małżonek, który bije, niewierna kochanka, dyskryminujące przepisy i wypadek, na skutek którego wylądujemy w szpitalu.

W przeciwieństwie do tego syndrom ofiary ma źródła wewnątrz nas. Nikt inny nie zrobi z człowieka ofiary - tylko on sam. Stajemy się ofiarami nie dlatego, że coś nam się przydarza, ale dlatego, że chcemy nimi być. Rozwijamy w sobie mentalność ofiary - sposób myślenia, który jest sztywny, który szuka winnych, jest pesymistyczny, tkwi w przeszłości, który nie wybacza, jest odwetowy i nie ma zdrowych ograniczeń czy barier. Gdy decydujemy się na pozostanie w granicach umysłowości ofiary, stajemy się swoimi własnymi strażnikami więziennymi.”

Cześć Jej Pamięci 🕯Dr. Edith Eger

22/04/2026

Czy jest coś ważniejszego niż Twoje życie? 🫶🏻

Być może masz takie wyobrażenie, że im więcej będziesz pracować, tym więcej osiągniesz. I dzięki temu będziesz czuć się lepiej.

Działasz więc szybciej, mocniej i jeszcze bardziej.

Przyświeca Ci nadzieja, że to inwestycja w lepszą przyszłość; że kiedyś wreszcie nadejdzie ten czas, w którym będziesz mógł/mogła zatrzymać się i odpocząć.

I to jest pułapka. Rzadko kiedy ten czas nadchodzi sam… Życie przyspiesza coraz bardziej, gna jak Pendolino, w którym krajobraz za oknem jest niczym ciągnąca się smuga barw. I w tym tempie przemija…

Być może jesteś już tym pędem wycieńczony/a i stłamszony/a. Nie chcesz… a właściwie nie masz już sił, by walczyć dalej o tytuł superbohatera.

Pomyśl… zatrzymując się choćby na chwilę, możesz dostrzec wiele czynników umykających w codziennym pośpiechu. Nowe znajomości, miejsca, smaki, a może zapachy. Przyjaźnie, miłość… Pojawiające się duże nadzieje, małe radości, rozczarowania i smutki. Nagle życie staje się głębsze, bogatsze w doznania i relacje. Wyraźniej widać jego sens.

Może warto dać sobie czas na refleksję, spontaniczność i zaciekawienie. Przypomnieć sobie, co tak naprawdę lubię, co teraz jest dla mnie dobre…

Wiem, że masz pilniejsze sprawy, ale czy są ważniejsze od Twojej jakości życia?

17/04/2026

"To zdanie towarzyszy mi w pracy od lat.
Kiedy ktoś trafia do gabinetu, często niesie ze sobą już jakąś etykietę - diagnozę, nazwę, kategorię.
Czasem nadaną przez specjalistę, czasem przez siebie samego. Czasem przez życie.
I diagnoza bywa pomocna - porządkuje, nazywa, wskazuje kierunek.
Ale nigdy nie zastąpi tego, co dzieje się w relacji z konkretnym człowiekiem - z jego historią, zasobami, bólem i tym, czego naprawdę potrzebuje.

Dlatego w Balansie zaczynamy zawsze od osoby, nie od etykiety. 😊

Zapraszam do Balansu 🪷,"

Zuzanna Jarosz
Psychoterapeutka, Balans Psychoterapia
www.balanspsychoterapia.pl

17/04/2026

15/04/2026

Często słyszymy: "Nie wiem, czego się spodziewać po terapii."
Dlatego pokazazujemy, jak to wygląda od środka - u nas, w Balansie.
Nie ma tu jednej recepty ani gotowych odpowiedzi. Jest przestrzeń, w której możesz pracować nad tym, co dla Ciebie ważne - i człowiek, który naprawdę chce Cię zrozumieć.
Jeśli masz pytania o to, jak pracujemy - napisz w komentarzu lub wiadomości. Chętnie opowiemy.

15/04/2026

Jesteśmy zespołem 12 specjalistów - psychoterapeutów i psychologów pracujących w Poznaniu.
Różne nurty. Różne obszary specjalizacji. Jedno podejście: człowiek jest ważniejszy niż diagnoza.

W Balansie pracujemy w nurtach ericksonowskim, systemowym, CBT, MBT, SE. Każdy z naszych specjalistów ma swój styl i obszar, w którym pracuje najlepiej - dlatego możemy dopasować do Ciebie odpowiednią osobę z zespołu.
Pomagamy dorosłym w kryzysach, w pracy nad sobą, w trudnych relacjach, w wypaleniu. Pracujemy też z parami i rodzinami. Współpracujemy z firmami i instytucjami, obejmując opieką psychologiczną i szkoleniową pracowników i liderów.

Jeśli szukasz miejsca, w którym możesz być sobą - jesteśmy tutaj.
📍 Poznań | sesje stacjonarne i online

06/04/2026

Dojrzałość emocjonalna? 🧐

Ostatnia rozmowa z Igorem Rotbergiem w Podkaście Psychologicznym o dojrzałości emocjonalnej dotnęła jednego z tych tematów, które dotyczą nas wszystkich — niezależnie od wieku.
Bo dojrzałość emocjonalna to nie jest bycie zawsze spokojnym i opanowanym. To coś zupełnie innego.
To umiejętność wytrzymania — konfliktu, różnicy zdań, trudnych emocji w sobie. Złości. Smutku. Niepewności.
To zdolność do tego, żeby zobaczyć nie tylko swoje potrzeby, ale też potrzeby innych. Nie po to, żeby zawsze przytakiwać — ale po to, żeby wiedzieć, że możemy się różnić i to jest ok.
To też odpowiedzialność — bez zrzucania winy na innych i bez brania na siebie całego świata.rotberg Igor Rotberg przypomina, że tę umiejętność budujemy od dziecka — kiedy mamy bezpieczne środowisko do przeżywania wszystkich emocji. Jeśli go nie mieliśmy, możemy budować je teraz — w terapii, w bliskich relacjach, w rozmowach z życzliwymi ludźmi.

Link do całej rozmowy w komentarzu 😊

31/03/2026

Może czasami czujesz się, jakby miała cię wchłonąć czarna dziura 🕳️ i lękasz się, że spotkasz tam bezgraniczną pustkę? A czy wiesz, że istnieją koncepcje sugerujące, że nasz cały wszechświat może znajdować się wewnątrz takiej dziury? I że każda dziura ma swoje granice? 💥🕳️ Czy to przynosi choćby chwilowe ukojenie? Może nawet zaciekawienie?

Według Stanisława Lema to właśnie w dziurze kryje się prawdziwe człowieczeństwo – to przestrzeń pomiędzy naszym idealnym wyobrażeniem o życiu a jego codziennym, rzeczywistym przeżywaniem.

„Człowieczeństwo to suma naszych defektów i niedoskonałości. To, czym chcemy być, a nie potrafimy, nie możemy ani nie umiemy. To po prostu dziura między ideałami a ich realizacją.”

Pytanie do namysłu: gdzie chcesz postawić granice swojej dziury?

🎨 Małgorzata Szymankiewicz

11/01/2025

📖 "Hipnoterapia znajduje zastosowanie w wielu obszarach klinicznych. Szczególne znaczenie uzyskała w terapii pacjentów, których cierpienie i objawy są efektem przeżytej traumy. Korzyści z zastosowania hipnozy w pracy z tymi pacjentami są wielokierunkowe:

1. Hipnoza umożliwia reaktywowanie wspomnień pacjenta dotyczących możliwości i kompetencji radzenia sobie z zagrożeniem w innych, pozatraumatycznych sytuacjach życiowych. W transie, ze względu na zawężenie uwagi i skierowanie jej do wewnątrz, łatwiej jest pacjentowi docierać do własnych zasobów. Przeniesienie zasobów pacjenta do doświadczenia traumatycznego neutralizuje go i przywraca poczucie siły. Dotarcie do zasobów i ich spożytkowanie jest kluczowym procesem w terapii ericksonowskiej.

2. W hipnozie istnieje możliwość powtórzenia przebiegu urazowych zdarzeń kilkakrotnie z różnych perspektyw, zmiany zdarzenia i dopasowania innego jego zakończenia.Terapeuta może dokonać przewartościowania i redefinicji bolesnych zdarzeń z przeszłości, co zostało rozwinięte w strategię noszącą nazwę „rekonstrukcji historii osobistej” (Klajs 2011).

3. Objawem traumy jest nadmierne pobudzenie (nadmierna czujność, irytacja, nadwrażliwość). Hipnoza powoduje spowolnienie procesów fizjologicznych, spadek napięcia i rozluźnienie."

Cały tekst Lucyny Lipman i Katarzyny Szymańskiej "Hipnoterapia ericksonowska" w biuletynie Uniwersytetu Rzeszowskiego "Wgląd". �https://www.ur.edu.pl/files/ur/import/private/57/PSYCHOLOGIA/WGL%C4%84D/KOLEJNE%20NUMERY/wglad_7_2020.pdf

Cykl szkoleniowy C.28. Leczenie pękniętego serca - psychoterapia traumy, rozpoczyna się 24 stycznia w Katowicach. Można nadal dołączyć.
więcej informacji - 👉https://www.p-i-e.pl/C28

04/01/2025

Książka Lindsay Gibson "Jak uwolnić się spod wpływu emocjonalnie niedojrzałych rodziców".
🟡 Rozpoznawanie emocjonalnej niedojrzałości:�
Gibson wyjaśnia, że emocjonalnie niedojrzali rodzice często zachowują się w sposób, który stawia ich własne potrzeby ponad potrzebami dzieci. Mogą być niespójni, egocentryczni lub emocjonalnie reaktywni. Rozpoznanie tych cech jest kluczowe dla zrozumienia dynamiki, która kształtowała twoje dzieciństwo.
🟡 Zrozumienie wpływu na poczucie własnej wartości:�
Dzieci emocjonalnie niedojrzałych rodziców często dorastają z obniżonym poczuciem własnej wartości i tożsamości. Gibson opisuje, jak brak emocjonalnego wsparcia może prowadzić do poczucia niedoskonałości oraz zagubienia w zrozumieniu własnych potrzeb i pragnień.
🟡 Znaczenie granic emocjonalnych:�
Ustalanie i utrzymywanie granic emocjonalnych jest niezbędne dla ochrony przed dalszym wpływem emocjonalnie niedojrzałych rodziców. Gibson podkreśla konieczność nauki mówienia „nie” i ochrony swojego dobrostanu emocjonalnego poprzez wyznaczanie jasnych granic.
🟡 Uzdrawianie poprzez emocjonalne odróżnienie:�
Autorka wprowadza pojęcie emocjonalnego odróżnienia, które polega na oddzieleniu swoich reakcji emocjonalnych i potrzeb od tych, które mają rodzice. To pozwala na rozwinięcie własnej tożsamości emocjonalnej, niezależnej od ich wpływu.
🟡 Przerwanie cyklu dysfunkcji:�
Jednym z kluczowych przesłań książki jest znaczenie przerwania cyklu emocjonalnej niedojrzałości. Rozpoznając i pracując nad własnymi ranami emocjonalnymi, można zapobiec przekazywaniu ich kolejnemu pokoleniu, budując zdrowsze relacje z własnymi dziećmi lub innymi osobami w życiu.
🟡 Odnalezienie prawdziwego siebie:
�Gibson zachęca czytelników do ponownego połączenia się z autentycznym sobą, który mógł zostać stłumiony przez wymagania emocjonalnie niedojrzałych rodziców. Obejmuje to odkrywanie swoich prawdziwych pasji, zainteresowań i potrzeb emocjonalnych oraz swobodę ich wyrażania.
🟡 Budowanie systemu wsparcia:�
Proces uzdrowienia wymaga otoczenia się emocjonalnie dojrzałymi osobami, które mogą zapewnić wsparcie i uznanie, którego mogło brakować ze strony rodziców. Gibson podkreśla znaczenie kultywowania zdrowych relacji, które wspierają rozwój emocjonalny każdego człowieka.